Δεν μιλάμε απλώς για δάνεια.
Μιλάμε για σπίτια ευλογημένα με προσευχή.
Για σπίτια που μέσα τους ακούστηκε το «Χριστός Ανέστη»,
εκεί όπου Έλληνες νοικοκυραίοι μεγάλωσαν παιδιά,
ακούστηκαν γέλια παιδιών και κλάματα,
εκεί όπου οι οικογένειες στήριξαν τα όνειρά τους.
Και σήμερα αυτά τα σπίτια γίνονται ψυχροί αριθμοί,
με τόκους και πανωτόκια που συντρίβουν τον νοικοκύρη,
διαλύοντας κάθε ίχνος αξιοπρέπειας.
Άνθρωποι που δούλεψαν τίμια,
που δεν έκλεψαν,
που δεν ζήτησαν χάρη,
βρέθηκαν ξαφνικά αντιμέτωποι με ένα εχθρικό σύστημα,
χωρίς πρόσωπο, χωρίς έλεος, χωρίς δικαιοσύνη.
Δάνεια που πουλήθηκαν φθηνά.
Χρέη που άλλαξαν χέρια πίσω από κλειστές πόρτες.
Και Έλληνες που καλούνται να πληρώσουν τα πάντα,
σαν να μην υπήρξε ποτέ κρίση,
σαν να μην υπήρξε ποτέ θυσία,
σαν να μην άξιζαν ποτέ μια δεύτερη ευκαιρία.
Τα funds αγόρασαν χαρτιά.
Ο Έλληνας πολίτης κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του.
Και όταν δεν μπορεί να ανταποκριθεί άλλο, τότε λυγίζει…
Χάνει το σπίτι του
και στο τέλος χάνει και τη ζωή του,
είτε από ξαφνικές ασθένειες (εμφράγματα – εγκεφαλικά)
είτε από αδόκητες αυτοκτονίες, δυστυχώς όχι λίγες, αλλά χιλιάδες.
Αυτό είναι αντίθετο από κάθε χριστιανική και εθνική αρχή.
Η ακρίβεια στραγγαλίζει.
Η φορολογία εξαντλεί.
Η μεσαία τάξη ματώνει.
Οι οικογένειες δοκιμάζονται.
Και η περιουσία αλλάζει χέρια
χωρίς δικαιοσύνη,
χωρίς καθαρούς κανόνες,
χωρίς διαφάνεια.
Γιατί ο πολίτης δεν είχε πρώτος λόγο για το χρέος του;
Γιατί δεν του δόθηκε η ίδια δυνατότητα που δόθηκε στα funds;
Γιατί η πρώτη κατοικία έμεινε απροστάτευτη;
Βλέπουμε μια σιωπηλή μεταφορά πλούτου
που ραγίζει την κοινωνία και την οικογένεια.
Δείτε το βίντεο.
