Εκτεταμένη Περίληψη – Μετάφραση από τα Γιαπωνέζικα – Παρακάτω το Πλήρες Κείμενο της Συνέντευξης
Παράλληλη Βιβλιοθήκη | Alzhacker – @Alzhacker
«Αυτό φυσικά είναι κλιμάκωση, αλλά είναι ο δρόμος προς τις διαπραγματεύσεις και την επίτευξη της ειρήνης» — αυτή είναι η φράση που εκστόμισε ο Πρόεδρος Τραμπ στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ & με έκανε να ανατριχιάσω. Ο Πρόεδρος υποστήριξε ανοιχτά τον ισχυρισμό του Υπουργού Εξωτερικών, ο οποίος υποστήριξε ότι οι επιθέσεις βαθιά στο εσωτερικό της Ρωσικής επικράτειας είναι το κλειδί για την επίτευξη της ειρήνης. Αυτή η παράνοια που εξισώνει την κλιμάκωση με την ειρήνη είναι η πραγματική φύση της παγίδας στην οποία έχει πέσει η Ευρώπη.
Τα ευρωπαϊκά έθνη προσπαθούν με κάθε μέσο να παρασύρουν τις ΗΠΑ σε ένα άμεσο πόλεμο με τη Ρωσία. Η Λιθουανία και η Φινλανδία μετατρέπουν τα εδάφη τους σε προωθημένες βάσεις που υποστηρίζουν την Ουκρανία, ενώ προτείνουν ακόμη και την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων. Σε μια περίπτωση όπου ο Πρόεδρος θα έπρεπε κανονικά να θέσει αμέσως όρια λέγοντας «αυτό είναι απαράδεκτο», ο Τραμπ, αντίθετα, ενθάρρυνε την κλιμάκωση. Ενώ ο Πρόεδρος των ΗΠΑ θα έπρεπε κανονικά να θέσει αμέσως όρια δηλώνοντας ότι “αυτό είναι απαράδεκτο”, ο Τραμπ αντ’ αυτού έρριχνε λάδι στην φωτιά της κλιμάκωσης.
Συνολικά εκτιμώντας, αυτή η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ, αν εξαιρέσουμε την πανηγυρική εορταστική ατμόσφαιρα για τον ίδιο τον Τραμπ, ήταν μια πλήρως καταστροφική. Προσέφερε F-35 στην Τουρκία για να την κατευνάσει και ξαναέφερε στην επιφάνεια την αναχρονιστική συζήτηση για την κατάληψη της Γροιλανδίας, η οποία είναι έδαφος της Δανίας. Δεν παρουσιάστηκε καμία μακροπρόθεσμη στρατηγική, και όλα αποφασίζονται την τελευταία στιγμή από τις ιδιοτροπίες κάποιου. Το μόνο πράγμα που φαινόταν λογικό ήταν η επιδεικτικά ψυχρή περιφρόνηση του Τραμπ προς την Πρωθυπουργίνα της Ιταλίας κ. Μελόνι.
Αυτή η τυχαία προσέγγιση θυμίζει τον Πρόεδρο Ρούσβελτ. Στη Διάσκεψη της Καζαμπλάνκα το 1943, ο Ρούσβελτ, χωρίς να συμβουλευτεί τους ηγέτες των Συμμάχων, δήλωσε ότι οι δυνάμεις του Άξονα θα απαιτούσαν «παράδοση άνευ όρων», αφήνοντας άναυδους τον Τσώρτσιλ και τον Στάλιν. Αυτή η αυθόρμητη απόφαση, χωρίς στρατηγική προοπτική, δημιούργησε τη δομή του Ψυχρού Πολέμου που διήρκεσε για 50 χρόνια μετά τον πόλεμο. Το ίδιο λάθος επαναλαμβάνεται και τώρα.
Αυτή η αυθόρμητη στάση & συμπεριφορά θυμίζει τον πρώην Πρόεδρο των ΗΠΑ Ρούσβελτ. Στη Διάσκεψη της Καζαμπλάνκας το 1943, ο Ρούσβελτ, χωρίς να συμβουλευτεί καθόλου τους ηγέτες των Συμμάχων, δήλωσε ότι οι δυνάμεις του Άξονα θα απαιτούσαν «παράδοση άνευ όρων», αφήνοντας άναυδους τον Τσώρτσιλ και τον Στάλιν. Αυτή η αυθόρμητη απόφαση χωρίς στρατηγική δημιούργησε τη δομή του Ψυχρού Πολέμου που διήρκεσε 50 χρόνια μετά τον πόλεμο. Το ίδιο λάθος επαναλαμβάνεται τώρα.
Το πρόβλημα είναι ότι υποτιμούμε θανάσιμα τη Ρωσία. Αν τσιμπάς ξανά και ξανά & παρενοχλείς μια επικίνδυνη κόμπρα, στο τέλος εκείνο που είναι σίγουρο είναι ότι θα σε δαγκώσει. Ωστόσο, η Ουάσινγκτον θεωρεί σαν δεδομένο ότι «η Ρωσία δεν θα κάνει απολύτως τίποτα» και έτσι συνεχίζει τις επιθέσεις & τις προβοκάτσιες. Ο Ρωσικός στρατός προχωρά σταθερά στο μέτωπο και ο εκπρόσωπος Τύπου Πεσκόφ δήλωσε ξεκάθαρα ότι «δεν πρόκειται πλέον για ειδική στρατιωτική επιχείρηση, αλλά για κανονικό πόλεμο». Ο Ρωσικός λαός είναι εξοργισμένος από τις επιθέσεις με drones και απαιτεί σκληρά μέτρα αντιποίνων από την Ρωσική κυβέρνηση.
Ωστόσο, μια ακόμη πιο σοβαρή βόμβα ετοιμάζεται να σκάσει μέρα με την ημέρα. Είναι η απόδοση των Αμερικανικών 10ετών ομολόγων η οποία έχει ξεπεράσει το 4,5% και είναι θέμα χρόνου να φτάσει & να ξεπεράσει το 5%. Οι ειδικοί της χρημαστηριακής αγοράς που εγώ εμπιστεύομαι, ο Gund και ο Luke Grauman, συμφωνούν και οι δύο στα εξής:
«Εάν το επιτόκιο των Ομολόγων αγγίξει το 5%, οι ΗΠΑ θα περιέλθουν σε κατάσταση αθέτησης των δανειακών υποχρεώσεων του χρέος τους και η αναχρηματοδότηση των δανείων θα καταστεί αδύνατη.
Αυτό θα προκαλέσει μια αλυσιδωτή κατάρρευση της πιστοληπτικής ικανότητας ολόκληρης της Δύσης». Τη στιγμή που θα ξεπεραστεί αυτό το κατώφλι, η Αμερικάνικη κυβέρνηση δεν θα είναι πλέον σε θέση να διατηρήσει ούτε καν τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από την κοινωνική ασφάλιση (δηλαδή, θα αδυνατεί να πληρώσει τις συντάξεις & τους μισθούς), πόσο μάλλον να κηρύξει πόλεμο & να κινητοποιήσει τον στρατό. Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι αυτή η «ημέρα Χ» θα μπορούσε να έρθει πριν από το τέλος αυτού του έτους (2026).
Οι χρηματοοικονομικές χειραγωγήσεις της Κυβέρνησης του Τραμπ — η συγκράτηση ή συμπίεση των τιμών του πετρελαίου μέσω της στρατηγικής πώλησης χωρίς κάλυψη (short) του αργού πετρελαίου — θα αποδειχθούν σύντομα ανίσχυρες μπροστά στην ωμή πραγματικότητα της αγοράς. Στην Ευρώπη, η αγορά κρατικών ομολόγων του Ηνωμένου Βασιλείου επαναλαμβάνει & αναπαράγει την κρίση που επικράτησε κατά την πτώση της κυβέρνησης της Λιζ Τρας (πρωθυπουργός Βρετανίας από 6-9-22 έως 20-1-2022), ενώ στους δρόμους της Βρετανίας η βία από συμμορίες των λαθρομεταναστών έχει γίνει μια συνηθισμένη καθημερινότητα. Επομένως, ο πληθωρισμός που προκαλείται από τον πόλεμο θα πυροδοτήσει όλη αυτή την πυριτιδαποθήκη.
Αλλά η τρέλα της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ δεν τελειώνει μόνο εδώ. Η Ουκρανία επαίνεσε ανοιχτά τον Μπαντέρα, έναν συνεργάτη των Ναζί που σφαγίασε, εκτός όλων των άλλων 100.000 αθώους άμαχους Πολωνούς, και προσέβαλε την Πολωνία λέγοντας ότι θα της «προσφέρει το Παράσημο του Λευκού Αετού». Συμπερασματικά, η Ουκρανιά είναι η πιο ακατάλληλη σύμμαχος για την εμπέδωση της ειρήνης.
Η έλλειψη στρατιωτικής ετοιμότητας σε όλους τους κλάδους των Αμερικανικών στρατευμάτων είναι επίσης πολύ σοβαρή. Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ παραδέχτηκε επίσημα ότι ο αριθμός των εκτοξευτών των πυραύλων υπερβαίνει τον αριθμό των ίδιων των πυραύλων που έχει στην διάθεση του. Οι Αμερικανικές χερσαίες δυνάμεις στην Ευρώπη αριθμούν περίπου 110.000 άνδρες, καθιστώντας τόσο ο ανεφοδιασμό όσο και την αμυντική ικανότητα τους αβέβαιη & επισφαλή. Η Αμερικάνικη Πολεμική Αεροπορία είναι καθηλωμένη στον Περσικό Κόλπο και στο Ιράν, χωρίς να έχει τη δυνατότητα να διαθέσει δυνάμεις στο Ευρωπαϊκό μέτωπο. Παρόλα αυτά, οι ανόητοι της Ουάσιγκτον ετοιμαζόμαστε να εμπλακούμε σε άμεσο πόλεμο με τη Ρωσία, την πρώτη πυρηνική δύναμη του πλανήτη.
Ακόμη και εντός των ΗΠΑ, ο πόλεμος έχει επιδεινώσει τις υπάρχουσες πολιτικές διαιρέσεις και κοινωνικές ρήξεις. Τα συνταξιοδοτικά ταμεία των ΗΠΑ ─ τα χρήματα των οποίων συγκέντρωσε δολάριο προς δολάριο ─ η γενιά των baby boomer (αυτοί που έχουν γεννηθεί ανάμεσα στο 1946 και το 1964) βρίσκονται πλέον στα πρόθυρα της εξάντλησης λόγω της αναχρηματοδότησης τους με πολύ υψηλά επιτόκια. Το Κογκρέσο έχει εξαγοραστεί & απαχθεί από το πανίσχυρο λόμπι του Ισραήλ και δεν υπάρχει κανείς να το σταματήσει αυτή την άθλια κατάσταση. Επομένως, η πολιτικο-οικονομική & κοινωνική κατάσταση στις ΗΠΑ & κατ’ επέκταση σε όλο τον Δυτικό κόσμο είναι φανερό ότι θα εξελιχθεί καταστροφικά παράλληλα με τις πολεμικές περιπέτειες στις οποίες έχουμε εμπλακεί.
Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Λαβρόφ δήλωσε τις προάλες ότι «βρισκόμαστε ήδη στην μέση του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου» και, αν βρισκόμουν και εγώ στην θέση του, θα αισθανόμουν ακριβώς το ίδιο. Ο εχθρός δεν βρίσκεται εκεί έξω, δεν είναι εξωτερικός. Δεν μας φταίνε για άλλη μια φορά οι άλλοι. Είναι η ίδια η δική μας αλαζονεία και η άγνοια που δεν θέλει να αναγνωρίσει ότι πλησιάζει το τέλος της Αμερικάνικης ηγεμονίας επί του πλανήτη μας, ─ και αντί γι’ αυτό, που θα ήταν μια έντιμη στάση ─ ετοιμαζόμαστε σαν παράφρονες ψυχοπαθείς να τραβήξουμε τη σκανδάλη ─ της καταστροφής όλου του πλανήτη με τα ίδια μας τα χέρια.
—● Ο Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ (Συνταγματάρχης εν αποστρατεία, Βετεράνος Μάχης, Πρώην Ανώτερος Σύμβουλος του Υπουργού Άμυνας των ΗΠΑ), Glenn Diesen
Συνέντευξη από το «Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ: Καταστροφική Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ – Ανανεωμένος Πόλεμος κατά του Ιράν και της Ρωσίας»
ΔΕΙΤΕ το ΒΙΝΤΕΟ: «Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ: Καταστροφική Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ – Ανανεωμένος Πόλεμος κατά του Ιράν και της Ρωσίας»
Παράλληλη Βιβλιοθήκη / Parallel Library | @Alzhacker
Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ: Καταστροφική Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ – Ανανεωμένος Πόλεμος κατά του Ιράν & της Ρωσίας (Το Πλήρες κείμενο της Απομαγνητοφώνησης)
11 Ιουλίου 2026
Διαβάστε το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του Συνταγματάρχη Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ στο Greater Eurasia Podcast, στις 10 Ιουλίου 2026.
Σε αυτή τη διορατική συνέντευξη, ο Συνταγματάρχης Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ συναντά τον Γκλεν Ντίσεν για να συζητήσουν την ανησυχητική έλλειψη στρατηγικής συνοχής στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ και τις ευρύτερες επιπτώσεις της στην παγκόσμια ασφάλεια. Ο ΜακΓκρέγκορ ασκεί κριτική στην τρέχουσα πορεία της δυτικής πολιτικής, ειδικά όσον αφορά τις συνεχιζόμενες συγκρούσεις στις οποίες εμπλέκονται η Ρωσία και το Ιράν, και προειδοποιεί ότι οι τρέχουσες ενέργειες κινδυνεύουν να κλιμακώσουν τις εντάσεις σε μια καταστροφική αντιπαράθεση. Η συζήτηση παρέχει μια κριτική ματιά στη μεταβαλλόμενη δυναμική της ισχύος, την πιθανότητα οικονομικών επιπτώσεων και τους κινδύνους εσφαλμένου υπολογισμού των προθέσεων των μεγάλων παγκόσμιων δυνάμεων.
Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ: Συντ/ρχης ε.α, Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ για την Κλιμάκωση, την Άγνοια & στον Δρόμο προς τη Σύγκρουση
- Γκλεν Ντίσεν: Καλώς ήρθατε πίσω. Είμαστε ξανά μαζί μας ο Συνταγματάρχης Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ, ένας παρασημοφορημένος βετεράνος μάχης και συγγραφέας και πρώην σύμβουλος του Υπουργού Άμυνας των ΗΠΑ. Σας ευχαριστώ λοιπόν που αφιερώσατε χρόνο. Είμαι σίγουρος ότι παρακολουθήσατε επίσης τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, η οποία, ναι, ήλπιζε να ακούσει την άποψή σας για αυτό. Και αυτό συνέβη περίπου την ίδια εποχή που ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ υποστήριξε ότι λόγω της εμπλοκής του ΝΑΤΟ σε αυτόν τον πόλεμο, δεν είναι πλέον μια ειδική στρατιωτική επιχείρηση, αλλά ένας πόλεμος. Δηλαδή, όλα αυτά, ναι, είναι βαθιά ανησυχητικά. Αλλά, ναι, σκέφτηκα να σας ρωτήσω πρώτα, ποιο ήταν το συμπέρασμά σας από αυτή τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ.
Τραμπ στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ: Τελετή για την Ολοκλήρωση της Στρατηγικής
- Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ: Λοιπόν, αυτή είναι μια ενδιαφέρουσα ερώτηση, επειδή υποθέτω ότι ανάλογα με το πού βρίσκεστε και τι σκέφτεστε, θα έχετε μια διαφορετική συμπερασματολογία. Τα δικά μου συμπεράσματα είναι αρκετά σαφή. Για άλλη μια φορά, πάντα με εκπλήσσει η παντελής έλλειψη οποιασδήποτε στρατηγικής συνοχής σε οτιδήποτε λέει ή κάνει ο Ντόναλντ Τραμπ. Αυτό τον κάνει πολύ διασκεδαστικό. Γι’ αυτό ήταν επιτυχημένος ως σταρ των ριάλιτι. Αλλά νομίζω ότι αυτό δημιουργεί χάος και αβεβαιότητα όπου κι αν πηγαίνει. Ίσως αυτό είναι κάτι που του αρέσει και πιστεύει ότι επωφελείται από αυτό.
Έτσι, με εξέπληξε το γεγονός ότι επιστρέψαμε στη Γροιλανδία και στην κρισιμότητα της κατοχής της Γροιλανδίας, ώστε να αποτρέψουμε όλα αυτά τα κινεζικά και ρωσικά πλοία από το να απειλήσουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο τις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω της Γροιλανδίας και της Ευρώπης. Ελπίζω λοιπόν ότι όλοι ήταν εξίσου αδιάφοροι για αυτό, όπως νομίζω ότι ήταν και η Τζόρτζια Μελόνι. Εντυπωσιάστηκα από το επίπεδο της πλήρους περιφρόνησης με την οποία αντιμετώπισε τον Τραμπ. Μια πολύ σοφή κίνηση. Δυστυχώς, άλλοι ήταν φρικτά κόλακες και υπερβολικά ενδιαφερόμενοι να τον καλλιεργήσουν.
Κατά τα άλλα, νομίζω ότι θα πρέπει να είναι σαφές στον κόσμο, ακόμη και στους Ισραηλινούς που δεν νομίζω ότι το κατανοούν πλήρως, ότι η απόφασή του να άρει τις κυρώσεις και να παράσχει τα F-35 στους Τούρκους δεν στοχεύει το Ισραήλ. Γνωρίζω τους Ισραηλινούς που δικαιολογημένα, θα πρόσθετα, ανησυχούν πολύ για την απειλή από την Τουρκία, επειδή είναι αρκετά πραγματική. Όχι προς το παρόν, αλλά αυτό είναι κάτι με το οποίο θα πρέπει να ζήσουν αν επιβιώσουν από αυτόν τον γύρο.
Πιο σημαντικό, νομίζω ότι ο Ντόναλντ Τραμπ δωροδοκεί για άλλη μια φορά τον κ. Ερντογάν για να παραμείνει στο πλευρό του, να αφήσει τους Ισραηλινούς ήσυχους, να αποστασιοποιηθεί από τη Μόσχα, να μειώσει τη συνεργασία του με τους Ιρανούς και, παραθέτω και τα αποσπάσματα, «να είσαι φίλος μας», που στην πραγματικότητα σημαίνει να κάνεις αυτό που σου λέμε να κάνεις. Τώρα, το γεγονός ότι μπόρεσε να παραδώσει αυτά τα F-35 στον Ερντογάν μπορεί να εγγυάται ή όχι τίποτα από αυτά. Ο Ερντογάν είναι εγγενώς μακιαβελικός. Θα κινηθεί προς οποιαδήποτε κατεύθυνση πιστεύει ότι ωφελεί τον ίδιο και τη χώρα του. Ας είναι. Αλλά νομίζω ότι προς το παρόν, αυτό ήθελε να πετύχει ο Ντόναλντ Τραμπ.
Και ο Ντόναλντ Τραμπ λατρεύει τις τελετές και λατρεύει να τον γιορτάζουν. Και νομίζω ότι οι Τούρκοι έκαναν θαυμάσια δουλειά παρέχοντάς του όλα τα χαρακτηριστικά εξουσίας και δόξας που θα μπορούσε ποτέ να επιθυμήσει. Πολύ καλύτερα από οτιδήποτε άλλο παίρνει στις Ηνωμένες Πολιτείες, παρεμπιπτόντως.
Η Στρατηγική της Ευρώπης: Προσπαθούν να Παρασύρουν τις ΗΠΑ σε Άμεση Σύγκρουση με τη Ρωσία
Πέρα από αυτό, οι Ευρωπαίοι, τους αντιμετώπισαν με τη συνήθη ρητορική, επειδή ο άνθρωπος είναι ένα σπασμένο ρεκόρ, με την έννοια ότι επαναλαμβάνει συνεχώς: «Δεν ξοδεύετε αρκετά, δεν κάνετε αρκετά, και κάθε φορά που ασχολούμαι μαζί σας, είμαι απογοητευμένος, νιώθω ότι πρέπει να αποσυρθώ» και ούτω καθεξής. Αυτό με τη σειρά του τροφοδοτεί την ευρωπαϊκή επιθυμία να βρει έναν τρόπο να σύρει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση με τη Ρωσία. Έτσι, όλη η έμφαση στην παροχή περισσότερων χρημάτων και περισσότερου εξοπλισμού και περισσότερων ανοησιών στο ουκρανικό καθεστώς, το οποίο ομολογουμένως βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, είναι μέρος αυτής της προσπάθειας να μας σύρουν μέσα.
Αλλά δεν είναι μόνο θέμα να μας σύρουν. Είναι επίσης θέμα να δελεάσουν τον Πρόεδρο Πούτιν. Και αυτό είναι κάτι που οι Ευρωπαίοι προσπάθησαν τώρα, θα έλεγα, τουλάχιστον τα τελευταία 3 χρόνια. Αλλά τώρα έχει γίνει πολύ σοβαρό. Είναι προφανές ότι η Λιθουανία, άλλες χώρες που είναι στο ΝΑΤΟ, η Φινλανδία, που συνορεύουν με τη Ρωσία, όχι μόνο παρέχουν ανοιχτά βάσεις και ακόμη και ενδεχομένως πυρηνικά όπλα στο έδαφός τους που μπορεί να μας ανήκουν για πιθανή χρήση εναντίον της Ρωσίας. Ουσιαστικά αφήνουν να εννοηθεί ότι είναι αρκετά πρόθυμοι να συνεργαστούν με την Ουκρανία με κάθε δυνατό τρόπο για να διευκολύνουν την πρόκληση βλάβης στη Ρωσία. Αυτό είναι καταστροφικό.
Εδώ είναι που ο Πρόεδρος Τραμπ, αν ενδιαφερόταν πραγματικά για οποιαδήποτε μορφή σταθερότητας στην Ευρώπη, θα έλεγε αμέσως: «Αυτό αποκλείεται. Αυτό είναι απαράδεκτο». Αλλά δεν το έχει κάνει αυτό. Στην πραγματικότητα, αυτό που έκανε μετά από πολλές παραινέσεις και ιδιωτικές πιέσεις είναι ότι κάθισε εκεί και άκουσε τον Ρούμπιο, τον Υπουργό Εξωτερικών μας, να εξηγεί γιατί ήταν τόσο σημαντικό σε αυτή τη φάση, αν επρόκειτο να σημειώσουμε πρόοδο στις διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου, να βοηθήσουμε τους Ουκρανούς να χτυπήσουν βαθιά μέσα στο ρωσικό έδαφος.
Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Πρόεδρος Τραμπ αναγκάστηκε να παρέμβει και να πει: «Ναι, νομίζω ότι πρόκειται για κλιμάκωση, αλλά νομίζω ότι αυτός είναι ο δρόμος προς την επιτυχία στις διαπραγματεύσεις και την ειρήνη». Εννοώ, ακατανόητο.
Όλα αυτά αντανακλούν πλήρη άγνοια της πραγματικής κατάστασης στην Ευρώπη και στη Ρωσία, αλλά αυτό δεν είναι καινούργιο.
Ιστορικές Παραλληλίες: Ρούσβελτ, Τσώρτσιλ & Στρατηγική Τύφλωση
Δηλαδή, έχετε τους πιο κραυγαλέους ερασιτέχνες που νομίζω ότι είχαμε σίγουρα από την εποχή του Ρούσβελτ. Δηλαδή, όλοι προσπάθησαν να πουν στον Ρούσβελτ ξανά και ξανά και ξανά. Έκαναν το ίδιο και στον Τσόρτσιλ και είπαν: «Κοιτάξτε, είμαστε 100% υπέρ της ήττας των Ναζί. Το καταλαβαίνουμε αυτό, αλλά δεν έχει νόημα να δημιουργήσουμε μια κατάσταση που είναι επωφελής για τη σοβιετική απειλή». Και είπαν ανοιχτά, μπορείτε να το διαβάσετε στις Σημειώσεις του Γενικού Επιτελείου από το Αυτοκρατορικό Γενικό Επιτελείο του Βρετανικού Στρατού, «η κομμουνιστική Ρωσία του Στάλιν αντιπροσωπεύει μια πολύ μεγαλύτερη και πιο μόνιμη απειλή από τη ναζιστική Γερμανία».
Οι άνθρωποι προσπαθούσαν να του λένε αυτά τα πράγματα ξανά και ξανά, και τι πήραμε εμείς πίσω από τον Ρούσβελτ; «Έχω την υποψία ότι ο θείος Τζο είναι καλός άνθρωπος και μπορούμε να συνεργαστούμε μαζί του». Μετά από αυτό, με όλες τις πληροφορίες, οι άνθρωποι γύρω του, όλοι από τον Χάρι Ντέξτερ Γουάιτ μέχρι τον Χάρι Χόπκινς και τον Φέλιξ Φρανκφούρτερ και τον Χένρι Μόργκενθαου, οι περισσότεροι από αυτούς είναι αυτό που θα ονομάζαμε σήμερα Σιωνιστές παγκοσμιοποιητές, οι οποίοι ήταν φιλοκομμουνιστές, του έδωσαν πολλές ανοησίες, τις οποίες αυτός χωνούσε και επαναλάμβανε με ανυπομονησία.
Έτσι, δεν είχαμε καμία στρατηγική για τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Και όταν έγινε σαφές ότι τελικά θα εισέρχαμε στην Κεντρική Ευρώπη, τότε, φυσικά, ο Τσόρτσιλ εμφανίστηκε πολύ αργά στο κόμμα χωρίς πλέον πραγματική φωνή, επειδή είναι πλέον υποτελές κράτος της Μεγάλης Αμερικής, και είπε: «Άντε, θα ήταν καλό αν ελέγχαμε το Βερολίνο, την Πράγα και τη Βιέννη. Θα ήταν χρήσιμο να τα παίρνατε αυτά αμέσως». Ήταν πολύ αργά. Και τα υπόλοιπα είναι ιστορία.
Όλοι γνωρίζουμε την ιστορία και οι άνθρωποι εξακολουθούν να διαβάζουν: «Ω, ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος είναι σπουδαίος». Όχι, δεν ήταν. Μας άφησε σε μια τρομερή κατάσταση σύγκρουσης και εχθρότητας που διήρκεσε σχεδόν 50 χρόνια, την οποία θα μπορούσαμε να έχουμε και χωρίς. Έπειτα, όταν τελικά ξεπεράστηκε, ανυπομονούσαμε να την εντείνουμε για άλλη μια φορά με την ελπίδα να καταστρέψουμε αυτό το ρωσικό κράτος που είχε πρόσφατα απελευθερωθεί από τον κομμουνισμό.
Τραμπ & Κωνσταντινούπολη: Η ίδια Παλιά Άγνοια
Τι έχουμε, λοιπόν, με τον Ντόναλντ Τραμπ και την Κωνσταντινούπολη; Το ίδιο είδος άγνοιας, την ίδια ανοησία, που αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι επηρεάζεται περισσότερο όχι μόνο από τους ανθρώπους γύρω του, αλλά και από εκείνους που του μιλάνε λίγο πριν ανοίξει το στόμα του. Γιατί αν είχατε κάνει στον Τραμπ μερικές από αυτές τις ερωτήσεις πριν από 2 εβδομάδες, νομίζω ότι πιθανότατα θα είχατε λάβει διαφορετική απάντηση. Σε περισσότερες από μία περιπτώσεις, λέει: «Δεν θέλω να στείλω άλλα χρήματα στην Ουκρανία. Θέλω οι Ευρωπαίοι να το αντιμετωπίσουν αυτό. Θέλω να φύγω». Λοιπόν, πώς βγαίνεις όταν ουσιαστικά παρεμβαίνεις και ουσιαστικά αναλαμβάνεις τον έλεγχο, κάτι που έχει κάνει;
Αυτό, φυσικά, είναι μουσική στα αυτιά της παγκοσμιοποιητικής κλίκας, σχετικά με τον Μακρόν. Δεν ξέρω πώς τα πάει αυτή τη στιγμή, αλλά σίγουρα ο Στάρμερ και ο διάδοχός του Στάρμερ, ο οποίος είναι ένας άλλος Στάρμερ με διαφορετικά ρούχα. Οπότε, όλο αυτό, νομίζω, ήταν βαθιά απογοητευτικό.
Οι Διαφωνούντες: Ουγγαρία, Σλοβακία, Πολωνία & Κροατία
Τώρα, υπάρχουν και άλλοι που ήταν εκεί και δεν είπαν πολλά, και είναι αυτοί που πρέπει να εξετάσουμε πολύ προσεκτικά. Και μιλάω συγκεκριμένα για τους Ούγγρους, τους Κροάτες, είναι μοναδικά αδιάφοροι για αυτόν τον πόλεμο εναντίον της Ρωσίας, τους Σλοβάκους, ακόμη και τους Πολωνούς. Αν κοιτάξετε τους Πολωνούς πρόσφατα και την επιστροφή του Τάγματος του Λευκού Αετού από τον Ζελένσκι στην Πολωνία, επειδή έχουν βαρεθεί τους Ουκρανούς για μια ολόκληρη σειρά λόγων. Είναι επίσης αδιάφοροι για την απώλεια άλλων 10.000 Πολωνών στρατιωτών σε έναν πόλεμο με τη Ρωσία, κάτι που έκαναν νωρίτερα. Έτσι είπε: «Ορίστε η άσπρη κότα σας, πάρτε την». Αυτό είπε ο Ζελένσκι στους Πολωνούς.
Και μετά γιόρτασαν αυτόν τον Ναζί Μπαντέρα και τους φίλους του, οι οποίοι δεν ήταν ικανοποιημένοι απλώς με το να σκοτώνουν Εβραίους. Ήθελαν να σκοτώσουν Πολωνούς και σκότωσαν πάνω από 100.000 από αυτούς. Και αυτό γιορτάστηκε στην Ουκρανία. Τρέλα. Δεν βγάζει νόημα.
Πιστεύω λοιπόν ότι θα έχουν όλο και μεγαλύτερη επιρροή επειδή η Σλοβακία και η Πολωνία, η Ουγγαρία, συνορεύουν με τη Ρωσία. Συνορεύουν με την Ουκρανία. Με άλλα λόγια, ενδιαφέρονται για το τι συμβαίνει εκεί. Και κάποια στιγμή θα αναλάβουν δράση.
Αλλά από την πλευρά μας, όλοι θέλουν να εμπλακούμε, αλλά αν πρόκειται να προσπαθήσουμε να πολεμήσουμε τη Ρωσία ή αν πρόκειται να προσπαθήσουμε να εγκαθιδρύσουμε μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων, νομίζω ότι η ιδέα του Τραμπ ότι σκεφτόταν μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων πάνω από την Ουκρανία. Δηλαδή, αν προσπαθήσει να το κάνει αυτό, τι θα κάνουν οι Πολωνοί, οι Ούγγροι και οι Σλοβάκοι; Τι θα κάνουν οι Ρουμάνοι; Θα αρχίσουμε να στέλνουμε όλες τις εξόδους μας από τη Σουηδία και τη Φινλανδία; Θα αρχίσουμε να τις στέλνουμε από τη Δανία, τη Νορβηγία; την Αγγλία; Δεν ξέρω αν το σκέφτεται κανείς, αλλά αυτό είναι τρελό. Νομίζω λοιπόν ότι όλο αυτό ήταν μια καταστροφή εκτός από τον Ντόναλντ προσωπικά, και το διασκέδασε πάρα πολύ.
Υπάρχει Πραγματική Αλλαγή στην Πολιτική των ΗΠΑ;
- Γκλεν Ντίσεν: Ναι, φαινομενικά. Αλλά τι γνώμη έχετε για την αλλαγή στάσης των Ηνωμένων Πολιτειών; Αυτή είναι όλη αυτή η συζήτηση, όπως αναφέρατε, για μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων. Και πάλι, ίσως δεν θα έπρεπε να είναι υπερβολικό. Ήταν περισσότερο μια χαλαρή απάντηση. Δεν νομίζω ότι το σκέφτηκε καθόλου αυτό. Αλλά και τώρα η χορήγηση αδειών για την κατασκευή των Patriot στους Ουκρανούς, ή αυτά τα σχόλια του Ρούμπιο ότι όλα αυτά τα χτυπήματα στη Ρωσία είναι κάτι καλό. Θέλω να πω, σηματοδοτεί αυτό στο μυαλό σας μια αλλαγή στις ΗΠΑ, ή απλώς πετάει ένα κόκκαλο στους Ευρωπαίους; Επειδή, όπως είπατε, ο κύριος στόχος των Ευρωπαίων φαίνεται να είναι να σύρουν τις ΗΠΑ σε έναν πόλεμο τώρα με τη Ρωσία. Λοιπόν, βρίσκονται ήδη, υποθέτω, σε έναν πόλεμο με τη Ρωσία, αλλά εμβαθύνουν την εμπλοκή τους.
Και υποθέτω ότι προς αυτή την κατεύθυνση, οι Ευρωπαίοι είναι πρόθυμοι να δεχτούν οποιεσδήποτε προσβολές έρχονται προς το μέρος τους, είτε πρόκειται για την Ισπανία είτε για τη Γροιλανδία ή το Μελόνι. Ή όπως ρώτησε ένας δημοσιογράφος τον Μαρκ Ρούτε: «Δεν έχετε αυτοσεβασμό;» Επειδή δεν ήμασταν τόσο πολύ κράτη-δορυφόροι πριν, αλλά υποθέτω ότι ναι, ήταν αρκετά αξιοσημείωτο. Δηλαδή, ντροπιαστικό, αλλά αξιοσημείωτο. Τέλος πάντων, η ερώτησή μου ήταν απλώς, βλέπετε μια αλλαγή στην πολιτική των ΗΠΑ ή είναι απλώς λόγια; Επειδή είναι δύσκολο να το καταλάβει κανείς μερικές φορές με τον Τραμπ.
Τσιμπώντας την Κόμπρα: Λανθασμένη Εκτίμηση για τις Δυνατότητες της Μόσχας
- Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ: Όχι, νομίζω ότι αυτή είναι μια εύλογη ερώτηση. Είπα σε ένα επίπεδο ότι είναι επικίνδυνο, πολύ επικίνδυνο. Ξέρετε, πάλι, αν επιστρέψετε στην Καζαμπλάνκα τον Ιανουάριο του 1943, εδώ είναι που ο Ρούσβελτ ξαφνικά ανακοίνωσε το αίτημά του για άνευ όρων παράδοση. Και ο Τσόρτσιλ σοκαρίστηκε. Και μπορείτε να δείτε την ταινία, γυρίζει κάπως, «Τι; Δεν το έχουμε συζητήσει ποτέ αυτό». Ακόμα και ο Στάλιν, ο οποίος δεν είναι σε καμία περίπτωση ανθρωπιστής, ο Στάλιν ήταν αρκετά έξυπνος για να πει, «Πιστεύουμε ότι πρέπει να διαπραγματευτούμε με αυτούς τους ανθρώπους. Και έχουμε επαφές. Και οι Γερμανοί μπορεί να είναι πρόθυμοι να καταλήξουν σε κάποιο είδος διαπραγματευτικού τερματισμού σε αυτό. Γιατί το κάνετε αυτό;»
Λοιπόν, ο Ρούσβελτ αποφάσισε. Αποφάσισε μεμονωμένα. Αποφάσισε ότι φαινόταν και ακουγόταν καλό. Και κάποιος είπε: «Λοιπόν, από πού το πήρες αυτό;» Και υπήρξε κάποια σύγχυση. Κάποιος είπε: «Λοιπόν, US Grant κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου, αληθινή αμερικανική, άνευ όρων παράδοση». Γιατί το αναφέρω αυτό; Επειδή αυτός είναι ο Ντόναλντ Τραμπ. Είναι εντελώς άσχετο. «Ω, σκέφτηκα ότι ήταν καλή ιδέα».
Τώρα, τι κάνεις αν είσαι Ρώσος; Αυτό είναι το ερώτημα. Και νομίζω ότι οι Ρώσοι τα παίρνουν όλα αυτά πολύ σοβαρά. Και τι έχουμε κάνει συνεχώς άσχημα; Πάντα κρίναμε λανθασμένα τη Μόσχα. Πάντα τους απορρίπταμε αυθόρμητα. Τους υποτιμούσαμε κατάφωρα από την πρώτη μέρα. Και ακόμα και τώρα, συνεχίζουμε ουσιαστικά να τους απορρίπτουμε αυθόρμητα στρατιωτικά. Τώρα, πώς θα μπορούσε κανείς να το κάνει αυτό σε αυτό το στάδιο είναι ακατανόητο.
Αλλά Γκλεν, είμαι σίγουρος ότι το έχεις δει. Το βλέπω συνέχεια εδώ στην Ουάσινγκτον. «Οι Ρώσοι, δεν θα κάνουν τίποτα». Βλέπεις, είναι η ιδέα ότι χτυπάς την κόμπρα. Και χτυπάς την κόμπρα. Η κόμπρα κάθεται εκεί αλλά δεν χτυπάει. «Βλέπεις, δεν θα χτυπήσει». Και χτυπάς την κόμπρα. Και τελικά, τι κάνει η κόμπρα; Χτυπάει. Πεθαίνεις. Αυτό δεν καταλαβαίνουμε. Προς τα εκεί οδεύουμε. Αυτό πιέζουμε.
Εκφοβισμός των Ανυπότακτων: Χάνοντας την Παγκόσμια Υποστήριξη
Το άλλο πράγμα που πιστεύω είναι ότι υπάρχει μια τάση από την αμερικανική πλευρά να κάνει πολλές υποσχέσεις. Να μιλάει εκτός σειράς, να δίνει υποσχέσεις που δεν μπορούμε να τηρήσουμε, και όταν όλα τα άλλα αποτυγχάνουν, εκφοβίζουμε τους ανθρώπους. Δεν μπορείς να εκφοβίσεις τους Ρώσους, δεν μπορείς να εκφοβίσεις τους Ιρανούς, δεν μπορείς να εκφοβίσεις τους Κινέζους. Ξεχάστε το, τελείωσε, έγινε. Τι ελπίζετε λοιπόν να πετύχετε;
Νομίζω ότι χάνουμε πολλή υποστήριξη στον Κόλπο, καθώς και στην Ευρώπη, από πολλούς ανθρώπους. Δεν εκτιμάται ή δεν είναι ευρέως γνωστό εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά είναι αλήθεια. Νομίζω ότι αυτό μόνο θα χειροτερεύει. Φοβάμαι λοιπόν, ότι είναι πολύ επικίνδυνο, αλλά δεν νομίζω ότι ο Πρόεδρος Τραμπ έχει ιδέα πόσο επικίνδυνες είναι οι δηλώσεις του και πόσο ανόητος φαίνεται μπροστά στον κόσμο και πόσο εύκολα χειραγωγείται από τους λάθος ανθρώπους, είτε πρόκειται για τους Ισραηλινούς είτε για τους Ευρωπαίους. Δεν έχει σημασία.
Οικονομική Κατάρρευση & τα Όρια της Δυτικής Ισχύος
- Γκλεν Ντίσεν: Ναι, λοιπόν, νομίζω ότι αυτή η τάση να υποτιμούμε τους Ρώσους, πιθανότατα προέρχεται από την ηγεμονική ειρήνη. Επειδή κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ξέραμε ότι έπρεπε να είμαστε προσεκτικοί. Αλλά μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, όταν έχεις μια ηγεμονική ειρήνη, εξ ορισμού, αν πρόκειται να… η ασφάλεια εξαρτάται από το να είσαι τόσο ισχυρός, δεν έχει σημασία τι πιστεύουν οι Ρώσοι. Όλη η λογική είναι ότι είναι ασφαλές να αγνοήσεις τους Ρώσους. Μόλις κάποιος παραδεχτεί ότι πρέπει να λάβει υπόψη τις ανησυχίες τους, ουσιαστικά αναγνωρίζει ότι η ηγεμονική εποχή έχει τελειώσει. Νομίζω λοιπόν ότι αυτό είναι ένα υπόλειμμα της μονοπολικής στιγμής.
Αλλά οι Ευρωπαίοι, πώς ερμηνεύετε τις προθέσεις ή τη στρατηγική τους; Επειδή επιμένουν να τονίζουν ότι χρειάζεται άμεση κατάπαυση του πυρός, ειρήνη. Μόλις αυτό επιτευχθεί, μπορούμε να στείλουμε τα στρατεύματά μας στην Ουκρανία, η Ουκρανία είναι ένα είδος ένταξης στο ΝΑΤΟ. Είναι αυτό βλακεία ή επιθετικότητα; Επιδιώκουν να αποτρέψουν μια ειρήνη ή μήπως έχουν πειστεί από την ίδια τους την πολεμική προπαγάνδα ότι πρόκειται για έναν αυτοκρατορικό πόλεμο από τη Ρωσία, ότι δεν έχει καμία σχέση με τον επεκτατισμό του ΝΑΤΟ; Δηλαδή, πώς αξιολογείτε τους Ευρωπαίους εκεί;
- Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ: Λοιπόν, δεν ξέρω τι πιστεύει ο μέσος Ευρωπαίος που ψηφίζει. Έχω κάποια ιδέα για αυτό στη Γερμανία. Η εμπειρία μου με τους περισσότερους Γερμανούς είναι ότι είναι πολύ δυσαρεστημένοι με την κυβέρνηση στο Βερολίνο. Δεν υποστηρίζουν έναν ολοκληρωτικό πόλεμο κατά της Ρωσίας. Ανησυχούν πολύ περισσότερο για το κύμα εγκληματικότητας που έχει εισέλθει στη χώρα από το 2015, χάρη σε όλους αυτούς τους μη Ευρωπαίους που έχουν. Θα ήθελαν να απαλλαγούν από αυτό το πρόβλημα.
Πέρα από αυτό, δεν μπορώ να πω πολλά. Γνωρίζουμε ότι η Γερμανία, και θα έλεγα ότι και η Μεγάλη Βρετανία, θα μπορούσαμε να το πούμε αυτό σε κάποιο βαθμό για εμάς τους ίδιους, είναι αποβιομηχανοποιημένη. Έτσι, βρίσκονται στα πρόθυρα της οικονομικής κατάρρευσης. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα δεν θα τους στηρίξει για πολύ ακόμα. Και οι άνθρωποι λένε, πώς μπορείς να το λες αυτό; Λοιπόν, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να δεις τον αριθμό των ανθρώπων που δεν μπορούν να βρουν δουλειά στη Γερμανία. Δες τον αριθμό των ανθρώπων που λαμβάνουν επίσημα επίδομα ανεργίας, οι οποίοι εξαρτώνται εξ ολοκλήρου από τις επιταγές της κυβέρνησης. Σε αυτόν τον αριθμό συμπεριλαμβάνω έναν τεράστιο αριθμό ανεπιθύμητων μεταναστών. Το ίδιο ισχύει και για τη Μεγάλη Βρετανία.
Τι γεννά πάντα ο πόλεμος; Ο πόλεμος γεννά πληθωρισμό. Και αυτή τη στιγμή, για να αντιμετωπίσουμε, τι κάνουμε; Λοιπόν, αυξάνουμε τα επιτόκια. Δεν έχουμε άλλη επιλογή. Δεν τα ελέγχουμε πια. Και αν κοιτάξετε το 10ετές ομόλογο στις Ηνωμένες Πολιτείες, το οποίο είναι πολύ, πολύ σημαντικό, για όλους, αν φέρετε οποιονδήποτε που είναι ειδικός στην αγορά ομολόγων, είτε πρόκειται για κάποιον σαν τον Gundlach, είτε για τον Luke Gromen είτε για οποιονδήποτε άλλον, και κοιτάξετε τον πληθωρισμό του πετρελαίου και την αγορά ομολόγων για τα επιτόκια, το πετρέλαιο έχει ήδη φτάσει σχεδόν τα 80 δολάρια το βαρέλι. Τώρα που τα Στενά έκλεισαν ξανά, θα παραμείνουν κλειστά για κάποιο χρονικό διάστημα.
Δεν ξέρω πόσο θα διαρκέσει αυτό. Ο κόσμος νομίζει ότι θα κάνουμε ένα γιο-γιο, παύση αυτή την εβδομάδα, πόλεμος την επόμενη εβδομάδα, παύση την επόμενη εβδομάδα, πόλεμος την επόμενη εβδομάδα, κ.ο.κ. Οι αγορές δεν μπορούν να το αντέξουν αυτό. Και τελικά, όλες οι προσπάθειες που καταβάλλουν οι οικονομικοί γκουρού που περιβάλλουν τον Τραμπ, τους φίλους του και τους δισεκατομμυριούχους στη Νέα Υόρκη, για να μειώσουν το κόστος του πετρελαίου με επανειλημμένες μειώσεις τιμών, εκμεταλλευόμενοι όλες αυτές τις δημόσιες δηλώσεις την κατάλληλη στιγμή, θα αποτύχουν. Δεν πρόκειται να λειτουργήσει πια.
Και όταν συμβεί αυτό, αν κοιτάξετε την αγορά ομολόγων σήμερα, το 10ετές ομόλογο φτάνει περίπου το 4,5% ή και περισσότερο. Όλοι όσοι γνωρίζω μου λένε το ίδιο πράγμα, και δεν είμαι ειδικός σε αυτό, αλλά δεν νομίζω ότι χρειάζεται να είστε για να το καταλάβετε. Όταν το επιτόκιο του 10ετούς ομολόγου φτάσει το 5%, θα τελειώσουμε. Δεν μπορούμε να εξυπηρετήσουμε το χρέος. Δεν μπορούμε να δανειστούμε άλλο. Η καταστροφή της πίστωσης, η οποία είναι αναπόφευκτη σε εκείνο το σημείο, θα οδηγήσει όλους στη Δύση σε πτώση. Και εκεί οδεύουμε αυτή τη στιγμή.
Πολλοί άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένου και εμού, πίστευαν ότι ο Τραμπ κατάλαβε τον κίνδυνο, γι’ αυτό και θεώρησα ότι έκανε μια έξυπνη δήλωση όταν υπέγραψε το Μνημόνιο Κατανόησης. Όλοι γνωρίζουν ότι αυτό το Μνημόνιο Κατανόησης είναι ανάθεμα για τον Ντόναλντ Τραμπ και την κυβέρνησή του και για όλους στην Ουάσιγκτον. Ουσιαστικά, είναι μια παραδοχή ότι δεν είμαστε η ηγεμονική δύναμη. Αυτό είναι το επιχείρημά σας. Έχουμε παραδοθεί. Όλοι λένε, ω, είναι ένα έγγραφο παράδοσης. Λοιπόν, αυτό που είπαμε είναι ότι δεν είμαστε πια ο ηγεμόνας. Και αυτό είναι απολύτως, απολύτως εντάξει για μένα και τους περισσότερους Αμερικανούς, επειδή δεν θέλουμε να ξοδέψουμε χρήματα σε αυτές τις ανοησίες. Είναι περιττό. Δεν χρειάζεται να είμαστε ο ηγεμόνας. Πρέπει να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας και τα πραγματικά μας συμφέροντα.
Αλλά αυτή δεν είναι η νοοτροπία στην Ουάσινγκτον. Νομίζω λοιπόν ότι θα φτάσουμε σε αυτό το τείχος. Θα φτάσουμε σε αυτό το 5%. Θα σπάσει και μετά θα βρεθούμε σε ελεύθερη πτώση. Αυτό θα σταματήσει τα πάντα οριστικά. Τώρα, πότε θα συμβεί αυτό; Δεν ξέρω. Θα μπορούσε να συμβεί τον επόμενο μήνα. Θα μπορούσε να συμβεί τα Χριστούγεννα. Θα μπορούσε να συμβεί τον Οκτώβριο, αλλά νομίζω ότι οδεύουμε προς τα εκεί. Δεν βλέπω πώς να το σταματήσουμε.
Η Ευθραυστότητα της Ευρώπης & ο Ταξικός Πόλεμος
- Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ: Νομίζω ότι οι Ευρωπαίοι δεν το πιστεύουν αυτό. Νομίζω ότι πιστεύουν ότι με κάποιο μαγικό τρόπο μπορούμε να χειραγωγήσουμε το σύστημα και να συνεχίσουμε με αυτό το τεράστιο χρέος. Δεν νομίζω. Νομίζω ότι οι Βρετανοί, παλιά πίστευα ότι θα ήταν οι Γάλλοι, αλλά αρχίζω να πιστεύω ότι οι Βρετανοί είναι οι πρώτοι που θα καταρρεύσουν. Πρέπει να κοιτάξετε την αγορά χρυσού τους. Έχουν παρόμοια προβλήματα. Παραλίγο να καταρρεύσουν υπό την Λιζ Τρας. Όλοι από την εποχή της Λιζ Τρας ουσιαστικά βάζουν τσιρότα στην οικονομία και στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Αυτό δεν θα διαρκέσει για πολύ ακόμα.
Η Βρετανία βρίσκεται πολύ κοντά σε ανοιχτό πόλεμο στους δρόμους. Δηλαδή, μπορείς να ανεχτείς μόνο πακιστανικές συμμορίες βιασμών και άλλα τραμπούκικα στοιχεία στον ανεπιθύμητο μεταναστευτικό πληθυσμό σου από το να κυνηγούν Βρετανούς πολίτες που δεν είναι οπλισμένοι μέχρι τελικά κάποιος να πει «φτάνει πια». Νομίζω λοιπόν ότι έρχονται άσχημα πράγματα.
Το άλλο είναι ότι αυτό συμπίπτει όχι μόνο με οικονομική απογοήτευση, αλλά και με έναν πολύ σοβαρό ταξικό πόλεμο. Και νομίζω ότι αυτό ισχύει σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης, επειδή οι παγκοσμιοποιητικές ελίτ είναι σε μεγάλο βαθμό εκτός επαφής με την πλειοψηφία του πληθυσμού. Δεν τους νοιάζει. Αν ακούσετε ανθρώπους σαν τον Ντέιβιντ Μπετζ, θα σας πει ότι οι άνθρωποι στο Κοινοβούλιο δεν καταλαβαίνουν τον κόσμο μόλις 20 χιλιόμετρα μακριά. Δεν έχουν ιδέα τι συμβαίνει. Νομίζω ότι αυτό συμβαίνει όλο και περισσότερο στο Παρίσι. Έχετε αυτό το είδος γραφειοκρατικής παρασιτικής τάξης που συντηρείται και πιστεύει ότι η ζωή θα συνεχιστεί ανεξάρτητα. Και δεν τους νοιάζει τι συμβαίνει στον πληθυσμό, αρκεί να μπορούν να διατηρούν τη θέση εξουσίας τους και να πληρώνονται.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, όλοι οι άνθρωποι επενδύουν σε συνταξιοδοτικά ταμεία, τα οποία δανειζόμαστε με πολύ υψηλό επιτόκιο. Και αυτοί οι άνθρωποι θα χάσουν τα πάντα. Αυτή είναι η γενιά μου. Αυτοί είναι οι λεγόμενοι boomers που πληρώνουν σε αυτά τα πράγματα εδώ και χρόνια. Όλα αυτά θα συμβούν. Αυτό τελικά θα αλλάξει τα πάντα.
Αλλά εν τω μεταξύ, ο κίνδυνος είναι τα ηλίθια σχόλια που κάνουμε για πράγματα που πραγματικά δεν μπορούμε να κάνουμε, και αν προσπαθήσουμε, θα αποτύχουμε, ουσιαστικά αποτελούν δόλωμα για τους Ρώσους. Τους βάζουμε δόλωμα. Αποδείξτε ότι είστε σοβαροί. Αποδείξτε ότι μπορείτε να το κάνετε αυτό. Και το μόνο πράγμα για το οποίο θα έδινα μεγάλη αναγνώριση στον Πρόεδρο Πούτιν είναι ότι απέφυγε να δεχτεί το δόλωμα.
Η Στρατιωτική Προέλαση της Ρωσίας & ο Παράγοντας των Drones
- Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ: Και προοδεύει. Δηλαδή, κάποιος, κάθισα τις προάλλες με κάποιον που έχει εμπειρία σε αυτά τα ρωσικά ζητήματα και καταλαβαίνει τον στρατό και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Όλοι οι στρατοί έχουν προβλήματα, παρεμπιπτόντως, και οι Ρώσοι έχουν τα δικά τους. Αλλά κατά μήκος της μπροστινής γραμμής των στρατευμάτων που συνεχίζει να προελαύνει προς τα δυτικά, δεν υπάρχει αμφιβολία γι’ αυτό. Είναι αργό γιατί αν δεν υπήρχαν αυτές οι χιλιάδες μη επανδρωμένα αεροσκάφη που πρέπει να αντιμετωπιστούν, νομίζω ότι τα πράγματα θα είχαν τελειώσει σε λίγες μέρες. Αλλά όταν τελικά δημιουργείς ένα καζάνι και το περικυκλώνεις, χρειάζονται 2 εβδομάδες για να το μειώσεις, να καταστρέψεις τους ανθρώπους που βρίσκονται εκεί μέσα, και μετά να κινηθείς, και μετά προχωράς. Αλλά πλησιάζουν όλο και πιο κοντά στην άκρη.
Αλλά το drone είναι ενοχλητικό. Δεν είναι ο στρατηγικός παράγοντας που αλλάζει τα δεδομένα όπως νομίζουν οι άνθρωποι στη Δύση. Είναι ένα σοβαρό στρατηγικό ενοχλητικό για τη Μόσχα. Το κοινό τους είναι εξοργισμένο με αυτό. Ο ρωσικός λαός το έχει βαρεθεί. Έτσι, όταν ο Πεσκόφ βγαίνει και λέει ουσιαστικά ότι η εκεχειρία τελείωσε, ο πόλεμος είναι πλέον γεγονός, και αυτό δεν είναι καινούργιο, επειδή ακούμε πολλούς ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένου του Σεργκέι Λαβρόφ, να λένε ότι βρισκόμαστε ήδη στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ξέρετε, αυτό θα μου ήταν αρκετό αν ήμουν Υπουργός Εξωτερικών ή κάτι τέτοιο για να πάω αμέσως στον Λευκό Οίκο και να πω, κοιτάξτε, δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε αυτό. Πρέπει να καθίσουμε και να μιλήσουμε με αυτούς τους ανθρώπους. Το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται η ανθρωπότητα είναι ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος. Λοιπόν, οι Ρώσοι είναι έτοιμοι να τον πολεμήσουν. Εμείς όχι. Και ούτε η Ευρώπη, όπως ξέρετε. Οι μικροί λιλιπούτειοι στρατοί δεν θα μπορέσουν να κάνουν τίποτα. Και όταν κοιτάξετε τον αριθμό των στρατευμάτων που έχουμε επί τόπου, περίπου 110.000, 113.000, ίσως και περισσότερους, τι θα κάνετε με αυτό; Και μετά πρέπει να το τροφοδοτήσετε, να το συντηρήσετε και να το μετακινήσετε. Πρέπει να το προστατεύσετε από όλες αυτές τις απειλές. Δεν είμαστε προετοιμασμένοι για τίποτα από αυτά.
Τι θα κάνουμε λοιπόν; Να βασιστούμε στην αεροπορική ισχύ; Η αεροπορική μας ισχύς επικεντρώνεται σε μεγάλο βαθμό στον Περσικό Κόλπο και στον πόλεμο με το Ιράν. Δεν ξέρω τι πραγματικά σκέφτονται αυτοί οι άνθρωποι. Νομίζω ότι τις περισσότερες φορές είναι μια μπλόφα, αλλά νομίζω ότι υπάρχει μια κάποια αυταπάτη ότι είμαστε στην πραγματικότητα η ίδια δύναμη και στην ίδια θέση που ήμασταν το 1991.
Βρισκόμαστε ήδη στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο;
- Γκλεν Ντίσεν: Συμφωνείτε με την άποψη του Σεργκέι Λαβρόφ ότι βρισκόμαστε ήδη στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο ή μήπως οδεύουμε προς τα εκεί ή πώς το βλέπετε;
- Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ: Νομίζω ότι αν ήμουν στη θέση του, βλέποντας τα πράγματα που γίνονται και είναι θεμελιωδώς αντίθετα με την εθνική ασφάλεια της Ρωσίας, θα ένιωθα έτσι. Από την άλλη πλευρά, θα με ενδιέφερε πολύ να τον απαλλάξω από αυτή τη σκέψη και θα έπαιρνα συγκεκριμένα μέτρα για να τον καθησυχάσω. Δεν θέλουμε να το κάνουμε αυτό. Συμπεριφερόμαστε σαν να είμαστε οι μόνοι άνθρωποι που μετράνε και ό,τι πιστεύουν είναι άσχετο.
Αυτή τη σχέση γονέα-παιδιού προσπαθεί να εδραιώσει ο Τραμπ παντού, με όλους και με τον υπόλοιπο κόσμο. Λοιπόν, τους είπα ότι έχουν μια ευκαιρία και θέλουν μια συμφωνία. Λοιπόν, αν θέλουν μια συμφωνία, θα πρέπει να κάνουν αυτό που λέω. Ναι, πραγματικά, κύριε Πρόεδρε; Δεν τον έχετε ακούσει να λέει ότι οι Ιρανοί είναι απελπισμένοι. Θέλουν μια συμφωνία. Λοιπόν, μαντέψτε τι; Οι Ιρανοί βρίσκονται σε πλήρη πολεμική ετοιμότητα. Είμαστε; Όχι. Και αν πρόκειται να τους πολεμήσετε στην περιοχή όπου ζουν στην πόρτα τους, καλύτερα να σκεφτείτε καλά τι σημαίνει αυτό, επειδή σας περιμένει μια μακρά μάχη και ένας πραγματικός πόλεμος. Και πάλι, δεν είμαστε προετοιμασμένοι γι’ αυτό. Δεν με νοιάζει τι λέει δημόσια. Δεν είμαστε. Το Ναυτικό έχει πλέον παραδεχτεί ότι έχει περισσότερους εκτοξευτές και περισσότερους σωλήνες για πυραύλους από ό,τι πυραύλους για να εκτοξεύσει. Είναι στο φως της δημοσιότητας.
- Γκλεν Ντίσεν: Αυτό είναι κάπως εξαιρετικό. Ναι.
- Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ: Λοιπόν, τι κάνεις;
Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ & η Ανανεωμένη Απειλή κατά του Ιράν
- Γκλεν Ντίσεν: Σχετικά με τον Τραμπ, όμως, αυτό το να μιλάει υποτιμητικά σε όλους αυτούς τους ανθρώπους. Δεν είναι μόνο ο Τραμπ όμως. Νομίζω ότι είναι επίσης, πάλι, μέρος της ηγεμονικής τάξης μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, δηλαδή, η διπλωματία αντικαταστάθηκε από αυτή τη σχέση δασκάλου-μαθητή. Δηλαδή, δεν κάνουμε πλέον αμοιβαία κατανόηση για συμβιβασμό. Αντίθετα, είναι ο πολιτισμικός δάσκαλος που λέει στον υπόλοιπο κόσμο πώς πρέπει να κάνει μονομερείς παραχωρήσεις για να είναι περισσότερο σαν εμάς. Συνεχίζουμε να λέμε αυτά τα πράγματα, αλλά ο υπόλοιπος κόσμος δεν ακούει πια.
Χαίρομαι όμως που αναφέρατε το Ιράν και όλα τα σχετικά, επειδή σε αυτή τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, δεν επιτέθηκαν μόνο στη Ρωσία. Ο Τραμπ ήταν αρκετά έντονος για το Ιράν, δηλαδή, υποστήριξε ότι το μνημόνιο κατανόησης είναι νεκρό, η εκεχειρία έχει τελειώσει. Αποκάλεσε τους Ιρανούς διπλωμάτες αποβράσματα. Μήπως οι ΗΠΑ επιστρέφουν τώρα σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο; Επειδή, όπως είπατε πριν, η υπόθεση είναι συχνά ότι έχουμε αυτόν τον έλεγχο της κλιμάκωσης, μπορούμε να κάνουμε αυτό το γιο-γιο πράγμα, πηγαίνουμε σε πόλεμο, κάνουμε μια παύση, πόλεμο, παύση.
Αλλά οι Ιρανοί, φαίνεται ότι έχουν και αυτοί εσωτερική πολιτική. Δηλαδή, τα «γεράκια» τους έχουν δίκιο ότι ο αντίπαλός τους δεν θα τηρούσε αυτές τις συμφωνίες. Και σε κάποιο σημείο, γιατί να θέλουν να τερματίσουν τις μάχες αν αυτές οι κατά διαστήματα μάχες γίνονται πάντα με τους όρους του αντιπάλου τους; Δηλαδή, σε κάποιο σημείο, δεν θα παραχωρούσαν τον έλεγχο αυτής της κλιμάκωσης στις ΗΠΑ. Και πάλι, γι’ αυτό είμαι λίγο επιφυλακτικός. Δεν βλέπω τη στρατηγική αξία στην επιστροφή στον πόλεμο εναντίον του Ιράν, τουλάχιστον όχι έτσι.
Ο Πόλεμος κατά του Ιράν: Στρατηγική, Πυρηνικές Απειλές & Ισραηλινή Επιρροή
- Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ: Λοιπόν, πρώτα απ ‘όλα, αυτός είναι ένας εβραϊκός πόλεμος που διεξάγεται εναντίον του Ιράν. Λέω εβραϊκός επειδή δεν είναι σε καμία περίπτωση αποκλειστικά ισραηλινός. Αφορά το εβραϊκό λόμπι εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον τεράστιο αριθμό δισεκατομμυριούχων που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του. Αυτοί ουσιαστικά κατέχουν κλειδιά μετοχών, όχι μόνο τον Ντόναλντ Τραμπ, αλλά και το Hill.
Κύριε Νετανιάχου, όταν ξεκίνησε αυτόν τον πόλεμο, ήταν ένας πόλεμος μέχρι τέλους. Μιλούσε αποτελεσματικά από την αρχή με όρους καμένης γης. Αυτό που αποκαλώ μογγολικό τρόπο πολέμου. Μόλις οι Μογγόλοι κηρύξουν πόλεμο εναντίον σας, είστε τελειωμένοι και θα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να σας εξαλείψουν εντελώς, αφήνοντας μόνο αρκετούς ζωντανούς ανθρώπους για να αποτίσουν φόρο υποτέλειας και να κυβερνήσουν κατά την απουσία σας.
Νομίζω ότι αυτό είναι που ήθελε πάντα ο κ. Νετανιάχου. Και αν κοιτάξετε τη στρατηγική για τη Ρωσία, είναι η ίδια στρατηγική για το Ιράν. «Θα σας καταστρέψουμε. Θα προκαλέσουμε τη διάλυση του κράτους και της κοινωνίας σας. Θα είστε διχασμένοι και κατακερματισμένοι, και εμείς θα καθορίσουμε ποιος τελικά θα κυβερνήσει». Αυτό είναι το πρόγραμμα Νετανιάχου, όχι μόνο για το Ιράν, αλλά και για τη Μέση Ανατολή. Και μπορείτε είτε να υποταχθείτε σε αυτό, είτε να καταστραφείτε. Και αυτή ήταν πάντα η μογγολική απάντηση. Ελάτε μαζί μας ή πεθάνετε. Υποταχθείτε ή καταστραφείτε.
Εκτελούμε για λογαριασμό του Ισραήλ. Ο κ. Τραμπ εκτελεί για λογαριασμό του κ. Νετανιάχου και των ανθρώπων που τον ανέλαβαν. Εκεί βρίσκεται. Τώρα, οι άνθρωποι μου λένε συνέχεια: «Λοιπόν, τι συμβαίνει, Νταγκ; Γιατί να το κάνει αυτό;» Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι ότι νομίζω ότι ο άνθρωπος βρίσκεται υπό πίεση. Δεν ξέρω τι είναι, αλλά αυτό δεν είναι κάτι για το οποίο θυμάμαι να έχει εκφράσει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Αντιθέτως, τον θυμάμαι να είναι πολύ απρόθυμος να εμπλακεί σε όλα αυτά στη Μέση Ανατολή. Δεν είναι λοιπόν απλώς μια τεράστια αλλαγή σε αυτόν προσωπικά. Υπάρχει κάτι άλλο που συμβαίνει. Και νομίζω ότι θα μάθουμε περισσότερα όταν ο κ. Νετανιάχου έρθει στην Ουάσινγκτον την επόμενη εβδομάδα. Και θα υπάρξει στενότερος συντονισμός και περισσότερος σχεδιασμός.
Κάποιος μου είπε την άλλη μέρα: «Οι Ισραηλινοί έχουν καταστήσει σαφές κατ’ ιδίαν ότι αν για κάποιο λόγο αποσυρθούμε από τον πόλεμο, θα χρησιμοποιήσουν πυρηνικά όπλα επειδή αυτή είναι η απάντησή τους». Λοιπόν, δεν ξέρω τι να πω εκτός από το ότι αν το έκαναν αυτό, αυτό θα ήταν το τέλος του ισραηλινού κράτους μια για πάντα. Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα επιβίωσης, κατά την κρίση μου, αυτού του κράτους. Αλλά υποθέτω ότι η απάντηση είναι: «Εντάξει, το καταλαβαίνουμε και δεν θέλουμε να συμβεί αυτό, οπότε θα κάνουμε ό,τι θέλετε να κάνουμε». Ίσως αυτή είναι η απάντηση που λαμβάνουν. Σίγουρα φαίνεται να λαμβάνουν ό,τι θέλουν. Έχουν πρόσβαση σε ό,τι θέλουν, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών, και τώρα όλο και περισσότερο σε ολόκληρο το στρατιωτικό μας δυναμικό. Και κανείς στο Λόφο δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται να εμποδίσει. Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι από αυτούς είναι πρόθυμοι να τους παραδώσουν τα πάντα.
Έπειτα, πρέπει να εξετάσουμε τα εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια που έχουν δαπανηθεί εδώ και δεκαετίες για να εξαγοραστούν αυτοί οι πολιτικοί. Τώρα τους κατέχουν. Κάποια στιγμή αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Τώρα, λέω συνέχεια, νομίζω ότι το χρηματοπιστωτικό σύστημα και τα υποκείμενα οικονομικά θεμελιώδη μεγέθη, τα οποία είναι τόσο αδύναμα, θα δώσουν ένα τέλος σε αυτό. Ελπίζω αυτό να συμβεί πριν συμβεί κάτι χειρότερο.
Και φυσικά, όταν ακούς τον Πρόεδρο Τραμπ και είναι τόσο ικανός να κάνει αλλαγές, ανησυχώ ότι ξαφνικά θα κάνει αλλαγές προς τη λάθος κατεύθυνση και θα πει: «Λοιπόν, ας χρησιμοποιήσουμε πυρηνικά όπλα». Είπε επανειλημμένα ότι δεν θα το κάνει αυτό. Νομίζει ότι αυτό είναι τρελό. Το έχει επαναλάβει δημόσια. Το έχει επαναλάβει τους τελευταίους δύο μήνες. Αλλά μετά τον έχουμε δει να λέει πολλά πράγματα, να γυρίζει και να κάνει μια στροφή 180 μοιρών, σωστά; Και αυτό ακριβώς έκανε με το Μνημόνιο Κατανόησης.
Αλλά για να είμαστε δίκαιοι, το Μνημόνιο Κατανόησης δεν ήταν ποτέ αποδεκτό από εμάς, επειδή παραδίδαμε την ηγεμονία μας. Δεν θέλουμε να το κάνουμε αυτό. Και δεν πρόκειται να πείσουμε τους Ισραηλινούς να κάνουν οτιδήποτε επειδή αυτοί είναι που φαίνεται να έχουν τον έλεγχο πάνω μας. Δηλαδή, δεν ξέρω πώς αλλιώς να το ερμηνεύσω. Εσείς;
- Γκλεν Ντίσεν: Λοιπόν, δεν περίμενα ότι οι ΗΠΑ θα εφάρμοζαν το Μνημόνιο Κατανόησης. Δηλαδή, όλη αυτή η ιδέα της καταβολής όλων αυτών των χρημάτων σε αποζημιώσεις, της αποδέσμευσης των περιουσιακών στοιχείων, του τερματισμού όλων των κυρώσεων – δεν ήταν εφικτή. Νομίζω ότι ήταν αδύνατο να γίνει το ίδιο. Αλλά νόμιζα ότι οι ΗΠΑ σταδιακά θα παρασύρουν τους Ιρανούς, θα προσπαθήσουν να επαναδιαπραγματευτούν, λέγοντας, «Ω, δεν μπορούμε να πληρώσουμε καμία αποζημίωση λόγω του Κογκρέσου», κάτι που απλώς θα έκανε τα Στενά του Ορμούζ να ανοίξουν και να βάλουν τέλος σε αυτό με πιο ευνοϊκούς όρους.
Αλλά η επιστροφή στον πόλεμο τώρα, όπου αυτό θα σκλήρυνε μόνο την ιρανική θέση – ναι, έχει, όπως είπα, δεν έχει κανένα νόημα τουλάχιστον στρατηγικά, εκτός αν έχουν κάτι στα μανίκια τους που δεν γνωρίζω. Αλλά όσον αφορά τις νέες απειλές του Τραμπ τώρα, επειδή έλεγε: «Επιτεθήκαμε στο νησί Καργκ, αλλά μπορεί να το καταλάβουμε κι αυτό». Πώς το κατανοείτε αυτό; Γιατί και πάλι, πρέπει να υπάρχει κάποιος λόγος για τον οποίο δεν το έκαναν στους δύο τελευταίους γύρους. Γιατί να φτάσει σε αυτό το σημείο τώρα; Ή μήπως είναι πάλι απλώς λόγια;
Αποτυχίες Ειδικών Επιχειρήσεων & τα Όρια της Στρατιωτικής Δύναμης
- Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ: Λοιπόν, θυμάστε την επιχείρηση στο Ισφαχάν όπου προσπαθήσαμε να εισάγουμε δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων με σημαντική αεροπορική υποστήριξη και εμπειρογνωμοσύνη από τη CIA και ούτω καθεξής, με το σκεπτικό ότι βρίσκονταν εντός εμβέλειας πλουτωνίου που θα μπορούσε να αποκτηθεί και στη συνέχεια να απομακρυνθεί από τη χώρα. Αυτό κατέληξε σε καταστροφή. Καλύφθηκε, ή αποκρύφθηκε, αν θέλετε, από αυτόν τον υποτιθέμενο αξιωματικό που είχε καταρριφθεί και έπρεπε να ανακτηθεί. Αυτή ήταν ένα είδος συγκάλυψης.
Και αυτό που ανακαλύψαμε ήταν ότι σε ένα μέρος του Ιράν όπου νομίζαμε ότι θα ήταν ευάλωτοι, δεν αποδείχθηκαν ευάλωτοι. Έτσι, για άλλη μια φορά, τέθηκε το ερώτημα: μήπως υποτιμήσαμε το καθεστώς; μήπως υποτιμήσαμε το στρατιωτικό κατεστημένο, τα διάφορα συστήματά του, ανθρώπινα και απομακρυσμένα; Λοιπόν, υποθέτω ότι το κάναμε.
Και νομίζω ότι αρκετοί άνθρωποι είπαν — στην πραγματικότητα, ξέρω ότι το έκαναν — ότι ήταν ευγνώμονες που συνέβη αυτό, επειδή έβαλε τέλος στη φαντασίωση ότι μπορούσαμε να αναπαράγουμε αυτό που κάναμε στη Βενεζουέλα. Θυμηθείτε, η Βενεζουέλα λειτούργησε επειδή δωροδοκήσαμε όποιον βρισκόταν στο οπτικό μας πεδίο. Αλλά ακόμα κι έτσι, όπως μου είπε κάποιος με μεγάλη εμπειρία σε αυτόν τον τομέα, «Νταγκ, ξέρεις ότι όλες αυτές οι επιχειρήσεις είναι πολύ εύθραυστες και η αποτυχία απέχει μόνο ένα RPG. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να χτυπήσεις ένα ελικόπτερο που πετάει με ένα RPG ή ένα πολυβόλο μεγάλης ισχύος, αυτόματο κανόνι, κάτι τέτοιο, και έχεις μια καταστροφή στα χέρια σου». Αυτό είναι που δεν καταλαβαίνουν οι άνθρωποι.
Οι δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων έχουν αξιοσημείωτες δυνατότητες, αλλά έχουν και εξαιρετικούς περιορισμούς. Εξαρτώνται από ένα βαθμό ακριβών πληροφοριών και πληροφοριών με τρόπο που κανείς άλλος δεν το κάνει. Αν είσαι στην τακτική μαχητική δύναμη, πριν πας και εκτελέσεις μια αποστολή, δεν λες: «Λυπάμαι, δεν μπορώ να κάνω αυτήν την αποστολή επειδή δεν έχω τέλειες πληροφορίες. Υπάρχουν πάρα πολλοί κίνδυνοι. Πιθανότατα θα σκοτωθούμε επειδή υπάρχουν πάρα πολλοί εχθροί εκεί έξω». Αυτό δεν υπάρχει. Καταλαβαίνεις την αποστολή, τέλος συζήτησης.
Αλλά οι δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων γνωρίζουν πολύ καλά τους δικούς τους περιορισμούς. Ειδικά η εμπειρία μου με τις Ειδικές Επιχειρήσεις του Στρατού – πολύ ρεαλιστές άνθρωποι. Έτσι, νομίζω ότι πολλοί από αυτούς χαλάρωσαν αφού είδαν αυτή την αποτυχία, αλλά αποφύγαμε τις βαριές απώλειες και βγήκαμε. Νομίζω λοιπόν ότι αυτό ερμηνεύτηκε ως: «Κοιτάξτε, θέλετε να πάμε σε ένα νησί που είναι πολύ επικίνδυνο. Θα μπορούσαμε πιθανώς να φτάσουμε εκεί. Δεν ξέρω αν θα φτάσουμε εκεί χωρίς απώλειες, αλλά αν φτάσουμε, τι κάνουμε; Είμαστε στο νησί. Σκάβουμε γιγάντιες τρύπες και πηδάμε μέσα και περιμένουμε κάποιον να μας σώσει; Θα είμαστε απλώς ένα μαξιλαράκι για κάθε βαλλιστικό πύραυλο και μη επανδρωμένο σύστημα που υπάρχει εκεί έξω».
Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν μιλήσει για την κατάληψη του λιμανιού Τσαμπαχάρ επειδή βρίσκεται εκτός του Κόλπου, θεωρητικά ότι αν αποκτήσεις τον έλεγχο αυτού, αυτό θα σου έδινε μόχλευση έναντι του Ιράν. Δεν έχω καταλάβει ακριβώς ποια είναι αυτή η μόχλευση στρατηγικά. Νομίζω ότι οι Ιρανοί πιθανότατα θα υιοθετούσαν τη ρωσική θέση: «Λοιπόν, αν πρόκειται να καταλάβουν το Τσαμπαχάρ, θα το υπερασπιστούμε αν μπορούμε, αλλά αν δεν μπορούμε, θα βεβαιωθούμε ότι δεν θα καταλάβουν τίποτα».
Τότε, λοιπόν, θα χρησιμοποιήσετε τα ερείπια του Τσαμπαχάρ ως εξέδρα εκτόξευσης για να διεισδύσετε ξανά στον ιρανικό εναέριο χώρο με ελικόπτερα και V-22 για να ελέγξετε, ας πούμε, το Μπαντάρ Αμπάς; Ή θα προσπαθήσετε να πετάξετε από τα ΗΑΕ κατευθείαν στην άλλη άκρη του Κόλπου; Και νομίζω ότι όλοι λένε: «Περιμένετε ένα λεπτό, αν ψάχνετε για κάτι καθαρό, αποφασιστικό και αποτελεσματικό, αυτή μπορεί να μην είναι μια καλή επιλογή».
Αλλά δεν ξέρω ποιος είναι εκεί. Έχετε ακούσει τον Στρατηγό Κέλογκ και τον Στρατηγό Κιν. Νομίζω ότι πιθανότατα θα υποστήριζαν οποιαδήποτε από αυτές τις επιλογές. Θα κάνουν τα πάντα, προκειμένου να διευρύνουν αυτόν τον πόλεμο με την ελπίδα ότι με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουν να γονατίσουν το Ιράν. Δεν βλέπω να συμβαίνει αυτό.
Τουρκία & Ισραήλ: Μια Αυξανόμενη Αντιπαλότητα
- Γκλεν Ντίσεν: Ναι, παρατήρησα ότι ο Τραμπ τηλεφώνησε — αφαίρεσε τη Συρία από αυτόν τον κατάλογο των κρατών που υποστηρίζουν την τρομοκρατία, τουλάχιστον είπε ότι θα το έκανε, στην ίδια σύνοδο κορυφής. Δεν είμαι σίγουρος αν αυτό αποσκοπεί στην επέκταση του πολέμου, αλλά ήθελα απλώς να συνεχίσω με κάτι που είπατε νωρίτερα. Αυτό είναι ότι οι Ισραηλινοί βλέπουν τώρα την Τουρκία ως αυξανόμενη απειλή. Τι είναι αυτό με την Τουρκία και το Ισραήλ που δεν καθιστά τον πόλεμο αναπόφευκτο, αλλά τουλάχιστον τους θέτει σε μια πορεία προς περισσότερες συγκρούσεις;
Τουρκία, Πυρηνική Αποτροπή & το Μέλλον της Περιφερειακής Ισχύος
- Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ: Το 2013, με κάλεσαν σε ένα συνέδριο στο Ισραήλ για τον εορτασμό της επετείου του πολέμου του ’73, και ήταν ένα πολύ καλό συνέδριο. Έμαθα πολλά. Και φυσικά, έγραφα ένα βιβλίο εκείνη την εποχή, και κάλυπτα το αιγυπτιακό μέτωπο του πολέμου του ’73. Και είχα την ευκαιρία να γνωρίσω μερικούς ενδιαφέροντες ανθρώπους που συμμετείχαν σε αυτό. Και είναι πάντα καλύτερο να μιλάς με κάποιον που ασχολείται πραγματικά με αυτά τα πράγματα.
Αλλά όσο ήμουν εκεί, μου ζητήθηκε να κάνω μια ενημέρωση, να μιλήσω για το μέλλον, και είχα μια διαφάνεια για την Τουρκία. Τώρα, αυτό είναι αναρτημένο στο διαδίκτυο. Αν θέλετε να ψάξετε στο Google το όνομά μου, μπορείτε να δείτε την παρουσίαση που έκανα. Και εκείνη τη στιγμή που τους το είπα, είπα: «Μην παρερμηνεύετε την επιθυμία της Αμερικής να αποσυνδέσει τις δυνάμεις της από μεγάλο μέρος της περιοχής ως απόδειξη έλλειψης υποστήριξης προς το Ισραήλ. Θα σας βοηθήσουμε να υπερασπιστείτε τον εαυτό σας. Απολύτως».
Το πρόβλημα είναι ότι όλοι έχουν πλέον συνειδητοποιήσει ότι δεν τους βοηθάμε να αμυνθούν. Τους βοηθάμε να σκοτώσουν όποιον δεν τους αρέσει. Υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ της άμυνας και τέτοιου είδους πραγμάτων.
Αλλά έβαλα μια διαφάνεια για την Τουρκία και είπα, η Τουρκία έχει περάσει, και η Τουρκία είναι ο τρόπος που θέλουν να το πείτε τώρα, μέσα από μια μάλλον βαθιά αλλά σταθερή εξέλιξη μακριά από το μοντέλο Ατατούρκ, το οποίο ήταν θεμελιωδώς κοσμικό και μάλλον ευρω-προσανατολισμένο, ευρωπαϊκό στον προσανατολισμό του όσον αφορά τον εκσυγχρονισμό. Αυτό τελείωσε. Οι Τούρκοι ανακάλυψαν τις ρίζες τους. Οι ρίζες τους δεν είναι στην Ευρώπη. Οι ρίζες τους είναι στη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία. Είναι διαφορετικοί ως προς τη θρησκεία, τον πολιτισμό, τη γλώσσα και τη φυλή. Και τώρα το γιορτάζουν αυτό αντί να το καταπιέζουν, επειδή αντιλήφθηκαν ότι ο Ατατούρκ, ο οποίος εξακολουθεί να είναι ευρέως σεβαστός και για καλό λόγο, ήταν ένας λαμπρός άνθρωπος, θεωρούνταν ότι καταπιέζει αυτά τα πράγματα που δεν μπορούν να καταπιεστούν. Είναι αφύσικο.
Ξέρετε, θα ήταν σαν να προτείνουμε σε όλους τους Νορβηγούς να εγκαταλείψουν τη νορβηγική τους υπηκοότητα και οι Σουηδοί να κάνουν το ίδιο, να αγκαλιάσουν ο ένας τον άλλον και να ζήσουν στο γιγάντιο σκανδιναβικό κράτος. Δεν είναι πιθανό να συμβεί.
Πιστεύω λοιπόν ότι οι Τούρκοι έχουν φτάσει στο σημείο να έχουν άλλες υποχρεώσεις. Είναι μια μεγάλη δύναμη. Δεν είναι αδύναμοι και θα έπρεπε να έχουν μεγαλύτερο λόγο σε ό,τι συμβαίνει σε αυτήν την περιοχή. Και για πολύ καιρό, και είχα αυτές τις συζητήσεις με Τούρκους αξιωματικούς, έλεγαν: «Τι κάνετε στην Τουρκία; Δεν χρειάζεται να βρίσκεστε πια εδώ. Δεν χρειάζεστε πυρηνικά όπλα εδώ. Δεν έχουμε κακές σχέσεις με τους Ρώσους. Δεν θέλουμε κακές σχέσεις με τους Ρώσους».
Νομίζω ότι υπάρχει η άποψη ότι η περιοχή μπορεί να τα καταφέρει και χωρίς εμάς. Και ειλικρινά, κοιτάζουν τις σουνιτικές ισλαμικές χώρες και λένε: «Θα πρέπει να έχουμε καλύτερες σχέσεις μαζί τους και θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τις βοηθήσουμε και να τις υποστηρίξουμε στο μέλλον». Νομίζω ότι οι Πακιστανοί και οι συμφωνίες που έχουν κάνει τώρα με τους Σαουδάραβες είναι μόνο η αρχή αυτού. Νομίζω ότι θα δείτε περισσότερη ολοκλήρωση και στρατιωτική συνεργασία με στόχο την υπεράσπιση του ισλαμικού κόσμου – ενάντια σε ξένους, όχι μόνο Ισραηλινούς, αλλά οποιονδήποτε θέλει να έρθει και να κυβερνήσει.
Και γι’ αυτό σε αυτό το υπόμνημα 14 σημείων, αναφέρεται ότι δεν υπάρχουν άλλες αμερικανικές βάσεις στον Περσικό Κόλπο. Ήρθε η ώρα να φύγετε. Τελειώσατε εδώ. Και το επισημαίνουν αυτό. Είμαι κάποιος που συμφωνεί μαζί τους. Νομίζω ότι πρέπει να φύγουμε.
Αλλά πάρα πολλά από αυτά που έχουμε και αυτά που κάνουμε, όπως έχουμε συζητήσει και πριν, Γκλεν, είναι υποθηκευμένα στη ματαιοδοξία. Ξέρεις, όταν η Βρετανική Αυτοκρατορία διαλύθηκε, υπήρχαν πολλοί άνθρωποι που έλεγαν: «Α, το κρατήσαμε αυτό για πολύ καιρό. Έπρεπε να είχαμε φύγει νωρίτερα». Απολύτως. Κάποια στιγμή έχεις αποκομίσει όλα τα οφέλη που θα αποκομίσεις. Και νομίζω ότι πρέπει να φύγουμε. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κριτική για εμάς. Είναι στη φύση του κόσμου.
Αλλά νομίζω ότι προς τα εκεί οδεύουμε. Και οι Τούρκοι ταιριάζουν σε αυτό. Και έχουν επίσης συμφέροντα που αποκλίνουν έντονα από το ΝΑΤΟ και από την ΕΕ και από εμάς. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε πόλεμο, αλλά σημαίνει ότι πρέπει να τον σεβαστούμε.
- Γκλεν Ντίσεν: Αλλά γιατί η Τουρκία θα αποτελούσε μεγαλύτερη ανησυχία, ας πούμε, από τη Σαουδική Αραβία για τους Ισραηλινούς;
- Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ: Οι Σαουδάραβες δεν μπορούσαν να κατακτήσουν κανέναν.
- Γκλεν Ντίσεν: Αρκετά δίκαιο.
Η Στρατιωτική Ικανότητα της Τουρκίας & το Ζήτημα του Πυρηνικού Κατωφλίου
- Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ: Οι Τούρκοι μπορούν. Και οι Τούρκοι μπορούν να στείλουν ένα εκατομμύριο άνδρες στο πεδίο της μάχης σε 30 ημέρες. Και έχουν σύγχρονα όπλα. Έχουν τη δική τους βιομηχανική βάση. Μπορούν να κατασκευάσουν τα δικά τους όπλα και εξοπλισμό. Και θυμηθείτε, έχετε ακούσει τον Ερντογάν να το λέει αυτό δημόσια. Κουνάει το δάχτυλό του: «Μην μας κάνεις κήρυγμα, Νετανιάχου. Μην μας λες τι έχεις. Ξέρουμε τι έχεις και δεν φοβόμαστε». Για τι πράγμα μιλάει; Για πυρηνικά όπλα. Επειδή οι Τούρκοι γνώριζαν πάντα εδώ και χρόνια ότι θα μπορούσαν να στραφούν στο Πακιστάν αν χρειάζονταν πυρηνικά όπλα.
Αυτό που δεν φαίνεται να καταλαβαίνουμε είναι ότι τόσο οι Τούρκοι όσο και οι Ιρανοί και άλλοι βλέπουν αξία στο να είναι αυτό που θα ονόμαζα ένα δυνητικά πυρηνικό κράτος κατωφλίου, αλλά όχι πυρηνικό κράτος. Ξέρετε, αν δεν χρειάζεται να έχεις πυρηνικό όπλο, γιατί το θέλεις; Είναι περισσότερο πρόβλημα παρά αξία. Αλλά θέλεις να είσαι σε μια θέση όπου, αν το χρειαστείς, μπορείς να είσαι ένα κατωφλίου κράτος.
Δυστυχώς, με τη συμπεριφορά μας, με τον τρόπο που έχουμε προσεγγίσει τα πράγματα στο Ιράν, νομίζω ότι κάνουμε ολοένα και πιο πιθανό ότι πολλά, πολλά κράτη θα αναπτύξουν, θα κατασκευάσουν και θα εγκαταστήσουν πυρηνικά όπλα. Με άλλα λόγια, επιτυγχάνουμε το ακριβώς αντίθετο από αυτό που συνεχίζει να διατυμπανίζει ο Ντόναλντ Τραμπ. Μπορεί να μην αποκτήσουν ποτέ πυρηνικό όπλο. Εντάξει, καλή τύχη με αυτό, Ντόναλντ, γιατί όλα όσα έχουμε κάνει έχουν στείλει ένα σαφές μήνυμα: είστε ανόητοι αν δεν κατασκευάσετε ένα.
Αλλά δεν νομίζω ότι ακόμη και τώρα το θέλουν πραγματικά. Σίγουρα δεν θα το ήθελα. Ειλικρινά, μακάρι να μην είχαμε κανέναν από αυτούς στον πλανήτη. Θα ήμασταν σε καλύτερη θέση.
- Γκλεν Ντίσεν: Ναι, νομίζω ότι αυτό έχει γίνει, ή θα γίνει, η νέα πυρηνική αποτροπή. Δηλαδή, αν αναπτύξεις πυρηνικά όπλα, δίνεις κίνητρα και σε άλλους να τα αποκτήσουν κι αυτοί. Αλλά για να είναι αυτά τα κράτη με πυρηνικό κατώφλι – δηλαδή, αν το Ισραήλ επιτεθεί στο Ιράν με πυρηνικό όπλο, οι Ισραηλινοί γνωρίζουν ότι οι Ιρανοί μπορούν να κατασκευάσουν μερικά μέχρι το τέλος της εβδομάδας. Νομίζω ότι αυτό ουσιαστικά θα είναι αρκετό, μια μέση οδός, για να επιτευχθεί η αποτροπή χωρίς τον πολλαπλασιασμό.
- Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ: Δεν θυμάμαι το όνομα του κυρίου αυτή τη στιγμή. Ίσως θυμάστε. Αλλά ο Γάλλος που ανέπτυξε και κατασκεύασε τη γαλλική πυρηνική δύναμη αποτροπής ρωτήθηκε από έναν αξιωματικό του Αμερικανικού Στρατού που τον επισκέφθηκε: «Λοιπόν, πόσα πυρηνικά όπλα νομίζετε ότι χρειάζεστε πραγματικά;» Και χαμογέλασε και είπε: «Ένα». Είπε: «Ένα;» Είπε: «Φυσικά. Αυτά τα πράγματα είναι τόσο καταστροφικά. Είναι τόσο καταστροφικά. Ένα είναι αρκετό».
Λοιπόν, υπάρχει πολλή αλήθεια και σοφία στη δήλωσή του. Δεν χρειάζονται πολλές.
Τώρα, οι Ρώσοι, για διάφορους λόγους – και αυτό επιστρέφει από εκεί που ξεκινήσαμε – γιατί είναι τόσο επικίνδυνο όταν κάποιος σαν τον Σεργκέι Λαβρόφ, ο οποίος είναι ένας πολύ, θα τον αποκαλούσα έναν από τους πιο ισορροπημένους, στοχαστικούς άνδρες στις διεθνείς σχέσεις σήμερα. Τον παλιό 19ο αιώνα, θα τον αναφέραμε ως το είδος του κοσμήτορα της διπλωματικής κοινότητας. Θα τον θεωρούσαμε με αυτούς τους όρους όπως ήταν κάποτε ο Μπίσμαρκ, ο Γκορμπατσόφ και ο Νέσελροντε, ο οποίος ήταν επίσης ο εκπρόσωπος του τσάρου. Και πριν από αυτούς τους ανθρώπους, υπήρχαν πολλοί άλλοι. Αλλά το θέμα είναι ότι αυτοί ήταν επαγγελματίες που είχαν περάσει χρόνια, αν όχι δεκαετίες, σε αυτές τις κοινότητες. Και όταν μιλούσαν, όλοι άκουγαν, επειδή είχαν τη φήμη για ακεραιότητα, ακρίβεια και σοβαρότητα. Και ήταν μορφωμένοι άνδρες.
Όταν λοιπόν τον ακούω, αυτό θα έπρεπε να τραβήξει την προσοχή όλων. Δεν συμβαίνει, επειδή αυτά που μόλις ανέφερα δεν είναι σεβαστά στην Ουάσινγκτον. Αν ήταν, οι περισσότεροι από τους ανθρώπους που κάθονται εκεί δεν θα είχαν δουλειά.
- Γκλεν Ντίσεν: Ναι. Νομίζω ότι ο Ντε Γκωλ ήταν αυτός που έκανε το σχόλιο ότι ένα πυρηνικό όπλο χρειάζεται μόνο να προκαλέσει απαράδεκτη ζημιά. Μοιάζει λίγο με την ελβετική στρατηγική κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Δεν χρειάζονταν αποτροπή μέσω άρνησης. Το μόνο που χρειάζονταν να κάνουν ήταν να βεβαιωθούν ότι θα ήταν πολύ επώδυνο για τους Γερμανούς να καταλάβουν την Ελβετία. Αυτό, υποθέτω, θέτει έναν περιορισμό στο πόσα πυρηνικά όπλα χρειάζεστε.
Ικανότητα Κρούσης ISR και η Πορεία προς την Ειρήνη
- Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ: Ναι, και νομίζω ότι το ωραίο είναι ότι αυτή η ικανότητα κρούσης ISR – πληροφοριών, επιτήρησης, αναγνώρισης σε συνδυασμό με όπλα κρούσης – που επιδείχθηκε από τους Ιρανούς υποδηλώνει ότι οι περισσότερες μεσαίες και μικρότερες δυνάμεις μπορούν να το κατασκευάσουν αυτό και να επιβάλουν ακριβώς αυτό που λέτε. Το κόστος γίνεται ξαφνικά τόσο υψηλό, ας το ξεχάσουμε. Αυτός δεν είναι ο δρόμος προς τα εμπρός. Ας μιλήσουμε. Μαθαίνουμε αυτό το μάθημα με τον δύσκολο τρόπο.
- Γκλεν Ντίσεν: Λοιπόν, αυτή ιστορικά υπήρξε η πηγή της ειρήνης. Όταν τα όπλα ευνοούν την άμυνα αντί της επίθεσης, τότε συνήθως υπάρχει κάποια περίοδος σταθερότητας. Αλλά ούτως ή άλλως, σας ευχαριστώ πολύ που αφιερώσατε χρόνο για να μοιραστείτε την οπτική σας. Ευχαριστώ και πάλι.
- Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ: Βεβαίως, ευχαριστώ, Γκλεν.
