ΞΑΝΑΧΤΥΠΗΣΕ… Υπενθυμίζοντάς μας ότι η 5η φάλαγγα βρίσκεται εντός των τειχών!

Με νέα μειοδοτική παρέμβαση στην «Καθημερινή» (27/04/25) ο Χρήστος Ροζάκης εξέφρασε την αντίθεσή του με τις προβλέψεις του -κατά γενικής ομολογίας ΕΚΤΡΩΜΑΤΙΚΟΥ (περισσότερα ΕΔΩ)- χάρτη Θαλασσίου Χωροταξικού Σχεδιασμού. Στην τοποθέτησή του οφείλουν να σχολιαστούν τα εξής σημεία:

1ον) Η συμφωνία μερικής οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου -σύμφωνα με τον ίδιο-, αγγίζει ανατολικά τον 28ο μεσημβρινό, που είναι και η αρχή των διεκδικήσεων της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Χάρτης-1: Σε συνέχεια του τουρκολιβυκό ψευδομνημονίο (σημεία F,E) η Τουρκία χάραξε τα όρια της υφαλοκρηπίδας που παρανόμως διεκδικεί και τα κατέθεσε στον ΟΗΕ τον Μάρτιο του 2020 (Α/74/757)(με κόκκινη γραμμή A,B,C,D,E,F,G). Έγινε αντιπαραβολή των βυθοτεμαχίων που προκήρυξε αρχικά η Αίγυπτος για έρευνα υδρογονανθράκων το 2021 (κόκκινος κύκλος το αιγυπτιακό βυθοτεμάχιο EGY-MED-W18 αλλά εν συνεχεία διόρθωσε), καθώς και των ελληνικών βυθοτεμαχίων του Ν4001/2011 του χάρτη Μανιάτη (με γκρι/πράσινο καρό).

Σχόλιο: Από πού προκύπτει ότι ο 28ος Μεσημβρινός είναι η αρχή των διεκδικήσεων της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο; Ο χάρτης που έχει καταθέσει στον ΟΗΕ η Τουρκία (βλ. Χάρτη-1) αγγίζει τα ανατολικό όριο του χάρτη Μανιάτη, ενώ ο 28ος Μεσημβρινός τέμνει την Ρόδο… Μήπως ο κ. Ροζάκης εδώ προσπαθεί να μας αποκαλύψει τι συζητείται στο παρασκήνιο (περισσότερα ΕΔΩ), αφήνοντας υπονοούμενα για τον γνωστό χάρτη Μπάιντεν (βλ. Χάρτη-2), ο οποίος όντως θέτει τον 28ο ως όριο των τουρκικών διεκδικήσεων (περισσότερα ΕΔΩ);

Χάρτης-2: Ο χάρτης Μπάιντεν με αντιπαραβολή με πράσινο/κόκκινο καρό των βυθοτεμαχίων του χάρτη Μανιάτη (Ν4001/2011). Με γαλάζια γραμμή την Ελληνοαιγυπτιακή τμηματική οριοθέτηση ΑΟΖ (A,B,C,D,E). Με κόκκινη γραμμή το τουρκολιβυκό ψευδομνημόνιο (A,B).

2ον) H μονομερής οριοθέτηση δεν παράγει νόμιμα αποτελέσματα και οι διεκδικήσεις παραμένουν χωρίς να αποκτούν τη φύση του δικαιώματος. Συνεπώς ο ΘΧΣ, στο σκέλος του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, είναι απλώς μια ευρηματική απεικόνιση των ελληνικών διεκδικήσεων, χωρίς έννομα αποτελέσματα. Ή, καλύτερα -κάτι που και το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών δέχεται-, μια πρόσκληση για διαπραγμάτευση με την Τουρκία για προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο.

Σχόλιο: Με άλλα λόγια ο κ. Ροζάκης επιβεβαιώνει τον κυβερνητικό λαγό, Άγγελο Συρίγο, ο οποίος υποστήριξε ότι τώρα που Ελλάδα-Τουρκία έχουν δημοσιεύσει σχετικούς χάρτες -ασχέτως αν ο τουρκικός αποτελεί ανεπίσημη ακαδημαϊκή εργασία-, μπορούν να προσφύγουν στη Χάγη (περισσότερα ΕΔΩ και ΕΔΩ).

3ον) Δύο παρατηρήσεις έχουμε για τα απώτατα όρια που διεκδικούμε: α) Η ρύθμιση στο Αιγαίο δεν μοιάζει ρεαλιστική, καθώς επανερχόμαστε σε μια λύση πλήρους αποκλεισμού της Τουρκίας στη θάλασσα αυτή. Αυτός ο αποκλεισμός προσομοιάζει στον αποκλεισμό που επιδιώκει η Ελλάδα με την πρόθεση να διευρύνει τα εξωτερικά όρια της αιγιαλίτιδας ζώνης της στα 12 ν.μ. β) Στην Ανατολική Μεσόγειο, η πλήρης επήρεια του συμπλέγματος του Καστελλορίζου οδηγεί σε ακραία αποτελέσματα.

Σχόλιο: Γνωστή η πάγια μειοδοτική θέση του Χ. Ροζάκη -που ενστερνίζονται κι άλλοι, όπως για παράδειγμα η Ντ. Μπακογιάννη η οποία από τον Μάρτιο του 2023 έλεγε ότι η Τουρκία έχει «μεγάλες ακρογιαλιές» (περισσότερα και ΕΔΩ)- διότι δήθεν το «μήκος των αντικείμενων ακτών παίζει πρωταρχικό ρόλο στην οριοθέτηση» ενώ τέτοια πρόβλεψη δεν υπάρχει στο Δίκαιο της Θάλασσας. Ο κ. Ροζάκης και η κ. Μπακογιάννη προφανώς και δεν επιθυμούν το κοινό θαλάσσιο σύνορο Ελλάδας-Κύπρου, διότι αυτό είναι εφικτό υπό την προϋπόθεση ότι το Σύμπλεγμα Καστελλορίζου έχει πλήρη επήρεια στην AOZ όπως προβλέπει η UNCLOS III.

ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ.-
i-epikaira