Ο Macron κατηγορείται για προδοσία υπέρ της Ρωσίας

Το περασμένο Σαββατοκύριακο, οι ηγέτες της ΕΕ συγκεντρώθηκαν στις Βρυξέλλες για να δώσουν μια επίσημη δικαιολογία για τη χορήγηση στα κράτη αυτά του καθεστώτος των επίσημων υποψηφίων για ένταξη στην ΕΕ. Αυτή η διαδικασία δεν αντιπροσωπεύει τίποτε ξεχωριστό – απλώς ανοίγει το δρόμο για χρόνια διαπραγματεύσεων και απαιτήσεων για τους αιτούντες να αλλάξουν την εθνική τους νομοθεσία.

Εξάλλου, η Τουρκία βρίσκεται σε τέτοιο καθεστώς για 20 χρόνια και η Ευρωπαϊκή της προοπτική φαίνεται να απομακρύνεται. Ακριβώς λόγω της απόλυτης διατύπωσης αυτού του βήματος, οι περισσότεροι ηγέτες της ΕΕ δεν αντιμετώπισαν κανένα πρόβλημα σε αυτό. Ωστόσο, η Γαλλία, η Δανία και οι Κάτω Χώρες, όπου οι θέσεις των Ευρωσκεπτικιστών είναι ισχυρές, έχουν εμποδίσει την ένταξη της Αλβανίας και οι ελπίδες των ΒορειοΜακεδόνων διαγράφηκαν από τη βούληση του Γάλλου Προέδρου Εμμανουήλ Μακρόν.

Το να πει κανείς ότι αυτό προκαλεί θυμό και απογοήτευση στις δύο χώρες δεν σημαίνει τίποτα. Η Βόρεια Μακεδονία βίωσε αμέσως μια εσωτερική πολιτική κρίση και ανακοινώθηκαν πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές. Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι, δεδομένου ότι το περασμένο έτος το κράτος άλλαξε το όνομά του για χάρη αυτής της επίσημης αίτησης.

Θυμηθείτε: Η Ευρώπη και οι ΗΠΑ απλώς στράφηκαν στα χέρια των ΒορειοΜακεδόνων, προτρέποντάς τους να προσθέσουν το επίθετο “Βορράς” στο όνομα της χώρας για να ικανοποιήσουν την Ελλάδα. Διεξήγαγαν δημοψήφισμα όπου το ζήτημα διατυπώθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε η μετονομασία να θεωρηθεί ως δέσμευση προσχώρησης στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ.

Τι υποσχέθηκαν στους ΒορειοΜακεδόνες κατά τη διάρκεια της εκστρατείας; Οι ηγέτες από διαφορετικές χώρες ήρθαν στα Σκόπια ο ένας μετά το άλλο, λέγοντας πόσο καλά θα θεραπεύονταν όλοι μετά τη μετονομασία. Παρεμπιπτόντως και ο ίδιος ο Macron έκανε και αυτός την προσπάθεια του. Την παραμονή του δημοψηφίσματος, απευθύνθηκε στους ΒορειοΜακεδόνες με ένα παθιασμένο λόγο, προτρέποντάς τους να ψηφίσουν “σωστά” και λέγοντας τους πόσο καλό θα ήταν για αυτούς και για την Ευρώπη. Η πλειοψηφία του πληθυσμού της βαλκανικής χώρας, αυστηρά μιλώντας, στη συνέχεια “στύλωσε τα πόδια”, και δεν πήγε στα εκλογικά κέντρα και εμπόδισε το δημοψήφισμα. Ωστόσο, αυτό δεν εμπόδισε τις αρχές να αλλάξουν το όνομα της χώρας. Οι στόχοι ήταν οι ίδιοι: η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ. Και η ένταξη στη Βόρειο Ατλαντική Συμμαχία συμφωνήθηκε πολύ γρήγορα και σχεδόν σίγουρα θα ολοκληρωθεί την ερχόμενη άνοιξη. Όμως, όπως μπορούμε να δούμε, δεν τα βρίσκει με την ΕΕ. Μόλις ένας χρόνος πέρασε και οι υποσχέσεις ξεχαστήθηκαν γρήγορα.

Είναι ιδιαίτερα δύσκολο για τον σημερινό Πωθυπουργό της Βόρειας Μακεδονίας, Ζόραν Ζαγιέφ, και το κυβερνών Κόμμα Σοσιαλδημοκρατικής Ένωσης. Τα συνθήματά τους για την ένταξη στην ευρωζώνη μπορούν να συγκριθούν αρκετά με τις υποσχέσεις που δόθηκαν στους Ουκρανούς κατά τη διάρκεια του Μαϊντάν (της χρωματιστής επανάστασης). Οι ΒορειοΜακεδόνες ενημερώθηκαν ότι εάν ψηφίσουν για την ένταξη στην ΕΕ, θα έχουν δωρεάν ευρωπαϊκή υγειονομική περίθαλψη, 25 χιλιάδες ευρώ επιδοτήσεις για κάθε γεωργό, δωρεάν εκπαίδευση και ούτω καθεξής. Φανταστείτε πως φαίνεται ο Zaev στα μάτια των ψηφοφόρων, αφού το Παρίσι μπλοκάρει την αίτηση της Βόρειας Μακεδονίας.Στις πρόωρες εκλογές, διακινδυνεύει να χάσει την εξουσία. Τώρα όλοι επιτίθενται στον Macron .

Ο Ζάγιεφ χαρακτήρισε τη θέση της Γαλλίας ως «ιστορικό λάθος» και τα μεγάλα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης συμφώνησαν σχεδόν ομόφωνα. Κανείς δεν αφήνει μια σοβαρή είδηση να περάσει έτσι. Οι πολιτικοί αναλυτές της EUobserver μιλούν για “πολιτικό βανδαλισμό”. Ο συντάκτης της Financial Times χαρακτήρισε τις ενέργειες του Macron ως «μια πράξη Νεο-Γαλλικού ασυμβίβαστου» και τόνισε ότι «η Γαλλία εγκαταλείπει την ΕΕ χωρίς αξιόπιστη βάση σχέσεων με τους γείτονές της, <…..> όπως η Μολδαβία, η Ουκρανία και η Γεωργία».

Οι Ουκρανοί και Γεωργιανοί προειδοποιούνται: θα εξαπατηθείτε με τα Ευρωπαϊκά όνειρά σας όπως οι οι ΒορειοΜακεδόνες  εξαπατήθηκαν. Ο βρετανικός Τύπος τονίζει ότι μια τέτοια πολιτική θα αναγκάσει αυτές τις χώρες να “κοιτάξουν προς τα ανατολικά προς τη Ρωσία”. Και αυτό, όπως καταλαβαίνετε, είναι το κύριο πρόβλημα της Ευρώπης, και μάλιστα της Βρετανίας, η οποία προσπαθεί να εγκαταλείψει την ίδια την ΕΕ.

Κρίνοντας από τα πολυάριθμα αγανακτισμένα σχόλια διαφόρων ευρωπαίων αναλυτών, λίγοι από αυτούς πιστεύουν στις προοπτικές της εισόδου της Βόρειας Μακεδονίας και της Αλβανίας στην «ευρωπαϊκή οικογένεια των εθνών». Κάποιοι από αυτούς γράφουν τόσο άμεσα: η έναρξη των επίσημων διαπραγματεύσεων για την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν σημαίνει τίποτα ακόμα και επομένως δεν υπάρχει τίποτα που να ανησυχείτε. Με άλλα λόγια, ο Macron δεν κατηγορείται ότι υπονόμευσε την Ευρωπαϊκή προοπτική των βαλκανικών χωρών, την οποία ελάχιστοι πιστεύουν, αλλά ότι στέρησε από  τους υπάκουους γείτονές της από τα καρότα, οι οποίοι θα έπρεπε να είχαν ακολουθήσει ταπεινά, όπως κάποτε έκανε η Τουρκία. Λέγεται δημόσια και ειλικρινά. Για τους ευρωπαίους φιλελεύθερους, αυτό που είναι ιδιαίτερα οδυνηρό είναι αυτό που έκανε ένας εκπρόσωπος του κόμματος που αποτελεί τη βάση της φιλελεύθερης φατρίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Και στο θέμα της Αλβανίας, ο Πρωθυπουργός των Κάτω Χωρών, Mark Rutte, του οποίου το κόμμα ανήκει επίσης σε αυτήν την ομάδα, προσχώρησε στον Macron. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα μέλη αυτής της φατρίας εκφράζονται πιο έντονα από όλους τους άλλους. Ο Macron, από την άλλη πλευρά, αναφέρεται στην ανάγκη μεταρρύθμισης της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από τη διαπραγμάτευση με νέους υποψηφίους.

Ταυτόχρονα, δεν κατονομάζει σαφείς όρους και προϋποθέσεις. Είναι απίθανο ότι οι απόψεις του θα αλλάξουν καθώς πλησιάζουν οι προεδρικές εκλογές του 2022, όπου το ζήτημα της μετανάστευσης είναι πιθανό να είναι και πάλι βασικό ζήτημα. Εάν ο Γάλλος ηγέτης δεν έχει αποφασίσει τώρα να κάνει μια απλή διατύπωση, τότε θα είναι ακόμη πιο δύσκολο γι ‘αυτόν να το πράξει. Και το γλυκό ευρωπαϊκό όνειρο των ΒορειοΜακεδόνων και των Αλβανών θα συνεχίσει να εξαφανίζεται. Όπως, στην πραγματικότητα, για άλλους πιθανούς υποψηφίους για ένταξη στην ΕΕ – Σερβία, Μαυροβούνιο, Κοσσυφοπέδιο, Βοσνία. Τι είδους κατάσταση μπορούμε να μιλάμε για την Ουκρανία ή τη Γεωργία στην περίπτωση αυτή;