Μαρίκα Λυσιάνθη
Με τη μεγάλη (3σελιδη) συνέντευξη που παραχώρησε στο “Πρώτο Θέμα”, ο Ανδρέας Γεωργίου ήρθε να υπενθυμίσει ότι… κανένα έγκλημα δεν μένει ανεξιχνίαστο. Επειδή συνήθως οι πρωταγωνιστές του αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων. Κατώτεροι της εμπιστοσύνης των εντολέων τους.
Ο μοιραίος πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, ο οποίος πιστοποίησε με την υπογραφή του εκ των υστέρων, τα στοιχεία σύμφωνα με τα οποία η Ελλάδα μπήκε στα Μνημόνια, και της απαγορεύτηκε η πρόσβαση για απευθείας δανεισμό στις αγορές, προσφέρει με τις απαντήσεις του πλήθος αποδείξεων για την ενοχή του.
Ο… δήθεν τεχνοκράτης ενστερνίζεται θεωρίες… ψεκασμού, και κατηγορεί πολιτικούς, μεταξύ των οποίων τον σημερινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, για κυνήγι. Κυνήγι μαγισσών, εννοεί προφανώς. Και όπως κάθε ένοχος, επιλέγει να αγκαλιάσει ως υπερασπιστική τακτική το… μεταφυσικό.
Ο Ανδρέας Γεωργίου απευθύνει την ίδια ώρα συστάσεις… υποδείξεις στο πολιτικό σύστημα. Δεν θεωρεί ότι ο ίδιος έκανε κάτι λάθος. Χρησιμοποιεί ως ασπίδα τους Ευρωπαίους, που με τη σειρά τους τον χρησιμοποιούν ως ασπίδα για τις δικές τους ευθύνες. Γιατί φυσικά, η Ελλάδα μπήκε στην ΟΝΕ το 2002, με συγκεκριμένη διαδικασία. Με συγκεκριμένα στοιχεία.
Στοιχεία που αμφισβητήθηκαν, αλλά κανείς δεν τολμάει να θέσει τα πράγματα στη σωστή τους βάση. Γιατί έγινε δεκτή η Ελλάδα στην ΟΝΕ με παραποιημένα στοιχεία; Γιατί δεν ζητήθηκε στους δυο πρώτους προϋπολογισμούς της περιόδου Σημίτη, μέχρι το 2004, λογαριασμός για τα κακώς κείμενα, για τις υπερβάσεις, τις υπερκοστολογήσεις και τις… μαύρες τρύπες;
Γιατί δεν υπήρξε έλεγχος για τα σημεία και τέρατα με μια σειρά από σκανδαλώδη πεπραγμένα υπουργών, που επιβάρυναν τους ετήσιους προϋπολογισμούς, εκτός φυσικά από την… ηθική του πολιτικού συστήματος;
Γιατί η προσμέτρηση των σχετικών στοιχείων παραπέμφθηκε στο μέλλον, δηλαδή στις περιόδους Καραμανλή, ενώ τα χρέη δημιουργήθηκαν επί Σημίτη;
Το σκάνδαλο της ΕΛΣΤΑΤ είναι διαρκές. Και λειτουργεί ως… πλυντήριο των ευθυνών όσων ανέχτηκαν τη λεηλασία της Ελλάδας επί Σημίτη, που οδήγησε τελικά τη χώρα σε χρεοκοπία, στα χέρια του τελευταίου των Παπανδρέου. Ο Ανδρέας Γεωργίου ήταν απλώς ο χρήσιμος. Προφανώς… αφελής, στην πιο ήπια εκδοχή χαρακτηρισμού που μπορεί να του αφιερώσει κανείς.
