Ο κοροναϊός σκοτώνει όχι μόνο τους Ευρωπαίους, αλλά και την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση

Στρατηγικό Ίδρυμα Πολιτισμού
Vladimir Kudiavtsev
Αυτό που συμβαίνει στην Γηραιά Ήπειρο λόγω της επιδημίας του κοροναϊού, μοιάζει με μια πολυκατοικία, στην οποία όλοι λόγω του κινδύνου οχυρώθηκαν στα διαμερίσματά τους, αμέσως ξεχνώντας για τη φιλία του χθες. Και τίθεται το ερώτημα: είναι η Ευρώπη έτοιμη για τον πόλεμο, ο οποίος έχει δηλωθεί και στον οποίο όλοι φαίνεται να ενδιαφέρονται για τον εαυτό τους;

Ο Γάλλος Πρόεδρος δήλωσε ξεκάθαρα: «Βρισκόμαστε σε πόλεμο και αυτό απαιτεί την καθολική κινητοποίησή μας». Ο Πρόεδρος της Λιθουανίας ξεκίνησε την ομιλία του προς τους ανθρώπους με τη φράση: “Αγαπητοί Λιθουανοί, σήμερα ο κόσμος αντιμετωπίζει ίσως τη μεγαλύτερη κρίση μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο”.

Κράτη μέλη αντί των ηγετών

Είναι δύσκολο για όλους, αλλά αυτό το είδος της ομιλίας μοιάζει με μια απρεπή προσπάθεια να δικαιολογηθεί η αδυναμία του ατόμου να ανταποκριθεί στην πρόκληση της επιδημίας χωρίς πανικό και με  άδεια ράφια στα καταστήματα.

Οι δηλώσεις του Βρετανού πρωθυπουργού Μπόρις Τζόνσον και της Γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ ήταν ιδιαίτερα σοκαριστικές Ο πρώτος αποφάσισε να κάνει μια ομολογία: «Αυτό θα συνεχίσει να εξαπλώνεται, και πρέπει να είμαι ειλικρινής μαζί σας, πρέπει να είμαι ειλικρινής με το Βρετανικό κοινό: πολλές οικογένειες θα χάσουν τους αγαπημένους τους σε σύντομο χρονικό διάστημα .” Η Μέρκελ έχει «ηρεμήσει» τους συμπατριώτες της με την πρόβλεψη ότι το 60 με 70 τοις εκατό του Γερμανικού πληθυσμού μπορεί να μολυνθεί από τον κοροναϊό.

Το σύμβολο της Ευρωπαϊκής καταστροφής μπορεί να θεωρηθεί Ιταλία. “Πού είναι ο διευθύνων σύμβουλος;” ρωτάτε. Πού είναι η γενναία Ευρωπαϊκή Ένωση με τις Ευρωπαϊκές επιτροπές και τους βουλευτές της, με τον πανταχού παρόντα στρατό της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών; Φυσικά, υφίσταται , αλλά “κάπου πολύ βαθιά” και τα παλιά καλά εθνικά κράτη έχουν έρθει στην επιφάνεια στην Ευρώπη και πάλι. Και εδώ η κατάσταση είναι διπλή.

Αφενός, η Ευρώπη έχει συνηθίσει να ζει σε συνθήκες θερμοκηπίου, όπου οι ευρωπαϊκές χώρες δεν διαθέτουν αποτελεσματικό σύστημα κατά των κρίσεων. Και καθώς οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι μίλησαν με στρατιωτικούς όρους, μπορούμε να κάνουμε έναν παραλληλισμό με τη Βορειοατλαντική Συμμαχία: ο ψυχρός πόλεμος κράτησε αυτό το στρατιωτικό μπλοκ σε τόνο, και στη συνέχεια τα αεροπλάνα -ειδικά στην Ευρώπη- σταμάτησαν να πετούν, τα τανκς σταμάτησαν να κινούνται και τα πλοία σταμάτησαν να ταξιδεύουν. Και σήμερα, όλη αυτή η αδέξια μηχανή με τη βοήθεια των Αμερικανών προσπαθεί να δώσει νέα πνοή μπροστά στη “ρωσική απειλή” που εφευρέθηκε στις νέες συνθήκες.

Και θα υποθέσει κανείς ότι ολόκληρη η Ευρώπη θα γίνει μια μεγάλη Ιταλία. Ωστόσο, από την άλλη πλευρά, η Ευρωπαϊκή κρατική υπόσταση κατάφερε να συγκεντρώσει τη βούληση σε μια γροθιά, για να αποδείξει την αξία της. Αποδείχθηκε ότι το κράτος ως θεσμικό όργανο διατήρησε ένα περιθώριο ασφάλειας, και αυτό το θεσμικό όργανο λειτούργησε πολύ πιο αποτελεσματικά από τις υπερεθνικές δομές στις Βρυξέλλες και από τους Ευρωπαίους ηγέτες, οι οποίοι φαίνεται να εκφυλίζονται ως τάξη.

Θυμάμαι πώς μετά την αποχώρηση του Μπαράκ Ομπάμα η Άνγκελα Μέρκελ ονομάστηκε ο νέος ηγέτης του ελεύθερου κόσμου – η Μέρκελ, η οποία απέτυχε στη μεταναστευτική πολιτική και τώρα αβοήθητη είπε ότι το 60-70 τοις εκατό του Γερμανικού πληθυσμού θα μολυνθεί. Ή ο Μπόρις Τζόνσον, ο οποίος συνδέεται με τη χαοτική διαδικασία της εξόδου της Βρετανίας από την ΕΕ, και τώρα συμβουλεύει τους Βρετανούς να προετοιμαστούν για το θάνατο των αγαπημένων τους.

Με αυτούς τους “ηγέτες”, τα ευρωπαϊκά κράτη όπως τα συστήματα ρομποτικού ελέγχου αναγκάστηκαν να αναλάβουν την πρωτοβουλία. Αναγκάστηκαν να ενεργοποιήσουν στο μέγιστο τη λειτουργία αυτοσυντήρησης, περνώντας από την ευρεία προσωπική ελευθερία στο γεγονός ότι κανείς δεν μπορεί να βγει έξω στο δρόμο (όπως στη Γαλλία) χωρίς καλό λόγο και χωρίς κατάλληλο έγγραφο (δεν υπόσχονται να πυροβολούν χωρίς προειδοποίηση).
Ο κοροναϊός εξέθεσε τις διαχειριστικές αδυναμίες της Ευρώπης, αλλά δεν τις έσπασε. Λένε ότι δεν μας σκοτώνει, μας κάνει πιο δυνατούς. Μόνο ποιους έκανε;

Η Ευρωπαϊκή κοινότητα

Ο κοροναϊκός ιός σκοτώνει όχι μόνο τους Ευρωπαίους, αλλά και την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση – και όχι μόνο επειδή τα υπερεθνικά θεσμικά όργανα της ΕΕ έχουν μπει στη σκιά.

Ένα μικρό παράδειγμα: στα σύνορα της Λιθουανίας και της Πολωνίας εγκλωβισμένοι ένας μεγάλος αριθμός Λιθουανών πολιτών που δεν είχαν χρόνο να επιστρέψουν στην πατρίδα τους λόγω της πολωνικής καραντίνας, και ο ηγέτης ενός από τα κορυφαία λιθουανικά κόμματα είχε κάθε λόγο να δηλώσει: “Μια τεράστια απογοήτευση για την κυβέρνηση της Πολωνίας, η οποία, έχοντας μια μεγάλη ευκαιρία να επιδείξει μια πραγματικά γειτονική, καλή, όμορφη ικανότητα συνθήκης, έχει χάσει τη συνηθισμένη ανθρωπιά της”.

Η φιλία είναι φιλία, και το πουκάμισό σου είναι πιο κοντά στο σώμα σου. Και αυτό δεν είναι ένα μεμονωμένο παράδειγμα ευρωπαϊκού εθνικού εγωισμού και ενεργειών για ένα αδίστακτο πρωτόκολλο, αλλά όχι σύμφωνα με την συνείδηση. 
Ο Πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς αναφέρει: “Συνειδητοποιήσαμε ότι δεν υπάρχει διεθνής ή Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, όλα αυτά ήταν παραμύθια στα χαρτιά. Όταν (η Ευρωπαϊκή Ένωση) χρειαζόταν Σερβικά χρήματα, τότε απαίτησαν να αλλάξουν τους όρους των προσφορών, ώστε οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να λάβουν συμβάσεις. Όταν ήρθε το πρόβλημα και έγινε δύσκολο, τότε τα Σερβικά χρήματα δεν βοηθούν”. Μετά από μια τέτοια Ευρώπη θα είναι δύσκολο να επιστρέψουμε στο προηγούμενο επίπεδο εμπιστοσύνης και σχέσεων καλής γειτονίας.

Η κρίση του κοροναϊού καταδεικνύει σαφώς ότι η βαθιά ουσία του δυτικού πολιτισμού είναι ο διχαστικός ατομικισμός.