Της Λέττας Καλαμαρά
Ένα από τα πιόνια του θυσίασε ο Πρωθυπουργός Μητσοτάκης στη σκακιέρα για την παρτίδα Ελλάδας – Τουρκίας με έπαθλο τα νερά της Μεσογείου. Δυστυχώς σε ρόλο Ιφιγένειας ο απόστρατος Ναύαρχος πρώην πλέον Σύμβουλος Εθνικής Άμυνας έκλεισε τη θητεία του με αποτυχία.
Σίγουρα θα χρειαστεί περισσότερη περίσκεψη στην επιλογή του επόμενου Συμβούλου Ασφαλείας που καλά θα ήταν να μην προέρχεται από το χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων. Ο πόλεμος είναι κάτι πολύ περισσότερο από την ένοπλη αντιπαράθεση την οποία η Ελλάδα αγνοεί από την εποχή του Πολέμου της Κορέας το 1953, δεκαετίες και γενιές πίσω. Το χειρότερο όλων εν αντιθέσει με όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς οι Έλληνες δεν επιθυμούν να πολεμήσουν για τα δίκαιά τους και το συμφέρον της χώρας μας.
Το κυρίαρχο Βαθύ Ανθελληνικό Τουρκολάγνο Παρακράτος της μεταπολιτευτικής νομενκλατούρας που ρυθμίζει τη ζωή μας και αντιπροσωπεύει ό,τι χειρότερο υπάρχει στη χώρα, αφού ακύρωσε τις Ένοπλες Δυνάμεις τη δεκαετία των ’60 προωθώντας τες τεχνηέντως σε εκτροπές και αμαυρώνοντας τες με το διαμελισμό της Κύπρου, φρόντισε με τους ανθρώπους του μέσα στον κρατικό μηχανισμό να τις αδρανοποιήσει επί δεκαετίες επικαλούμενο εθνικούς λόγους και ανύπαρκτες απειλές. Όταν μορφοποιήθηκαν αυτές έστω και μερικώς, όπως τώρα, φρόντισε πάλι να τις ακυρώσει προβάλλοντας αστείες δικαιολογίες και πολιτικές δειλίες.
Ο αποτυχημένος Σύμβουλος Ασφαλείας εκ του αποτελέσματος είναι πολύ λίγος για να χρεωθεί τη ντροπή του Ocus Reis που σουλατσάρει ανενόχλητο μέσα σε μία ελληνική υφαλοκρηπίδα που ο νυν Έλληνας Πρωθυπουργός -όπως και ο πρώην- αρνείται να ανακηρύξει πριν την υποθηκεύσει νομικά μέσα από μία συμφωνία ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου που παραχωρεί εθνικό πλούτο στους Αιγυπτίους για να εξασφαλίσει μάταια την πολιτική επιβίωσή του.
Είναι θέμα χρόνου η αποκάλυψη ενός ακόμα εθνικού εγκλήματος ανάλογο με αυτό της παράδοσης της Μακεδονίας σε αλλοεθνείς από το τρίπτυχο Τσίπρα – Κοτζιά και Αποστολάκη ως τότε Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων. Αλίμονο σε αυτούς που ορκίστηκαν να φυλάττουν πίστη εις την πατρίδα και την ώρα της κρίσης ψάχνουν την άδεια για το αυτονόητο: Να πράξουν το καθήκον τους. Αν χρειάζεσαι άδεια για να υπερασπιστείς την πατρίδα σου, δεν πρέπει να καταλαμβάνεις τη θέση μόνο για τις δεξιώσεις και τις επετείους.
Τα λοιπά περί μαγκιάς και άλλων είναι μόνο καθρεφτάκια για Ιθαγενείς…
