π.Διονύσιος Ταμπάκης
ΠΑΣΧΑ ΓΙΑ τον Έλληνα Ορθόδοξο δεν είναι απλά το αρνί και η πέτσα, αλλά η έκρηξη χαράς και περηφάνειας που δονεί όλο τον υπαρξιακό κόσμο της ελεύθερης και ξεσκλάβωτης ψυχής του. Είναι ο κλέφτης και αρματολός που κρύβεται μέσα του και θέλει να βγεί όξω να φωνάξει,να ξεπλαντάξει και να κράξει σαν τον αετό την νίκη της ζωής και σε αυτή την ‘πεθυμιά του κανένας κόρακας δεν μπορεί να του σταθεί εμπόδιο.
Αλλά ας αφήσουμε τον Παπαδιαμάντη να μας κηρύξει στην Ελληνική Ανάσταση.
«Αλλά του Ελληνικού γένους η Λαμπρή ανατέλλει και δύει, εν θορυβώδει διαχύσει και υπερτάτη αγαλλιάσει ανθρώπων, οίτινες εις τας φλέβας των τηρούσιν έτι ρανίδας τινάς του αίματος των αγρίων και ατιθάσων και υπό του έρωτος της ελευθερίας βαυκαλωμένων πατέρων μας.
Αρματωλικαί συνήθειαι, αγρία ποίησις πληρούσιν εκείνην…
Όταν λέγη Ανάστασις ο ελληνικός λαός, κρυφία τις χορδή αναπαλλομένη εις τα μυχαίτατα της καρδίας του, υπενθυμίζει εις αυτόν και του Γένους την ανάστασιν, και ο Χριστός και η Πατρίς συναντώνται εν αυτώ ισοπαθείς και ισόθεοι.”
(ΤΟ ΠΑΣΧΑ-Αλ.Παπαδιαμάντης 1888)
