Ἡ Σημαία μας, εἶναι ἡ ψυχή καί τό αἷμα τῶν Ἑλλήνων
ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ
Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
Σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν κόψι Τοῦ σπαθιοῦ τὴν τρομερή, Σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν ὄψι, Ποὺ μὲ βιὰ μετράει τὴν γῆ.
Ἀπ’ τὰ κόκκαλα βγαλμένη Τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά, Καὶ σὰν πρῶτα ἀνδρειωμένη, Χαῖρε, ὢ χαῖρε, Ἐλευθεριά!
Ὁ Ὕμνος εἰς τήν Ἐλευθερίαν εἶναι ἕνα ποίημα πού ἐγράφη τό ἔτος 1823 εἰς τήν Ζάκυνθον ἀπό τόν Ἐθνικόν Ποιητήν Διονύσιον Σολωμό. Ἕνας Ὕμνος πού μέσα εἰς τούς στίχους του, ἀκούγονται οἱ ντουφεκιές καί τό σκίσιμον τοῦ ἀέρα ἀπό τά σπαθιά τῶν Ἑλλήνων ἐναντίον τῶν τυράννων Τούρκων. Εἶναι ὁ Ἀπελευθερωτικός Πόλεμος τῶν Ἑλλήνων ἐναντίον τῶν αἱμοσταγῶν καί βαρβάρων Τούρκων. Ἕνας Ὕμνος πού ἐνσωματώνει εἰς τούς στίχους της μίαν Ἱστορίαν 11.500 ἐτῶν, πού διά νά διατηρηθῆ Ἐλευθέρα ἡ Ἑλλάς ἔχει χύσει ποτάμια αἵματος διά νά ποτίση τό δένδρον τῆς Ἐλευθερίας. Ἀποτελεῖται ἀπό 158 στροφάς ἤ 632 στίχους.
ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ
Ρίγοι συγκινήσεως, ἀναδρομή εἰς τό ἔνδοξον παρελθόν καί ὑπερηφάνια γεμίζουν τήν ψυχήν τῶν Ἑλλήνων ὅταν ἀκοῦν τόν Ἐθνικόν Ὕμνον καί γίνεται ἡ Ἔπαρσις τῆς σημαία μας.
Τήν Σοφίαν, τό Μεγαλεῖον, τάς Ἀρετάς, τήν Δόξαν, τόν Ἡρωισμόν καί τήν Ἀνδρείαν τῶν προγόνων μας, μέ δηλώσεις καί μάλιστα ἀπό τήν βουλήν τῶν Ἑλλήνων, μικρόνοες καί ἄθλιοι πολιτικοί ἔρχονται νά προσβάλλουν, νά ταπεινώσουν, νά εὐτελίσουν, ὅταν μέ δηλώσεις λέγουν ὅτι τήν σημαίαν μας πού εἶναι ἠ ψυχή καί τό αἷμα τῶν Ἐλλήνων, δύναται νά τήν πιάνη καί νά τήν σηκώνη ὁ κάθε λαθροεισβολέας. Ὁ Μητσοτάκης ἀνερυθριάστως καί ὄχι μόνον αὐτός, δηλώνει ὅτι: «Καί ἀν λοιπόν εἶναι ἄριστοι μαθητές νά σηκώνουν καί τήν Ἑλληνικήν σημαία. Μακριά ἀπό ἐμᾶς ἡ ξενοφοβία καί ὁ ρατσισμός. Εἶμαι περήφανος ὅταν πηγαίνω σέ παρελάσεις καί βλέπω τήν κοινωνία μας νά μετατρέπεται σιγά σιγά σέ πολυπολιτισμική». Αὐτά τά ὁποία λέγεις Κυριάκο Μητσοτάκη διά τήν Ἑλληνικήν σημαίαν δέν τά λέγουν οὔτε οἱ ἀναρχικοί τοῦ πεζοδρομίου καί ὄχι ἕνας Ἕλλην πρωθυπουργός. Ἕνας Ἕλλην πρωθυπουργός σέβεται, τιμᾶ καί ὑποκλίνεται εἰς τήν Ἑλληνικήν σημαίαν διότι ἔχει ὑφανθῆ ἀπό τό αἷμα, τά κόκκαλα καί τήν ψυχήν τῶν Ἑλλήνων τά Ἱερά. Δέν εἶναι κουρελόπανο νά τήν κρατᾶ στά χέρια ὁ κάθε τυχάρπαστος λαθροεισβολέας. Γιατί τόσον μῖσος διά τήν Ἑλληνικήν Ἰστορίαν. Καί τόν ἐψήφισαν Ἔλληνες πού πιστεύουν εἰς τό Πατρίς-Θρησκεία-Οἰκογένεια
Ὁ μεγαλύτερος ποιητής ὅλων τῶν ἐποχῶν Ὅμηρος, ἐμᾶς τούς Ἑλληνες, μᾶς ἔχει παιδεύσει πῶς νά ἀποκτήσωμεν ποιότητα χαρακτῆρος, μέσα δέ ἀπό τήν Σοφίαν τῆς σκέψεως του, μᾶς λέγει: «Αἰέν ἀριστεύειν καί ὑπείροχον ἔμμενε ἄλλων μηδέ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν». Πάντοτε νά ἀριστεύης καί νά ὑπερέχης τῶν ἄλλων διά νά μήν ντροπιάσης τό γένος τῶν προγόνων σου.
Οἱ εἰσελθόντες εἰς τήν Ἑλλάδα καί μάλιστα βιαίως καί παρανόμως, εὐκόλως αὐτομεταλλάσονται, ὡς μεταλλαγμένα προϊόντα, ἀπό κάτι πού εἶναι, σέ κατι πού δέν εἶναι, δηλ. σέ Ἕλληνα. Οὔτως καί τόν ἑαυτόν του προσβάλλουν ἀλλά καί τό γένος τῶν προγόνων των. Καί ἀντί νά ὑψώνουν τήν σημαίαν τῶν προγόνων τους, ὑψώνουν μιάν ἄλλην σημαίαν πού δέν τούς ἀνήκει. Καί τίθεται ἕνα ἐρώτημα, οἱ ὁμοεθνεῖς των δ΄αὐτήν τήν μετάλλαξιν, θά τούς τιμοῦν ἤ θά λέγουν ὅτι εἶναι προδότες. Καί τίθεται ἕνα ἄλλον ἐρώτιμα, ἐμεῖς τιμῶμεν αὐτούς πού εἶναι προδότες τῆς πατρίδος των. Μά αὐτό δέν ἔχει καμίαν σχέσιν μέ τούς ἡθικούς κανόνας.
Τήν ἀπάντησιν, διατί οἱ λαθροεισβολεῖς εὐκόλως μεταλάσονται θά τήν λάβωμεν ἀπό τήν <ΠΟΛΙΤΕΙΑΝ> τοῦ πλάτωνος πού γράφει: «Ἀλλὰ μὴν πρώτη γε καὶ μεγίστη τῶν χρειῶν ἡ τῆς τροφῆς παρασκευὴ τοῦ εἶναί τε καὶ ζῆν ἕνεκα». 369d
Ἐπειδή δέ ὁ Πλάτων εἶναι Ἑλληνοκεντρικός φιλόσοφος γνωρίζει τήν ποιοτικήν καί πνευματικήν ἀνωτερότητα τῶν Ἑλλήνων, κάμει χήσιν τῆς λέξεως, εἶναι, ἡ ὁποία ἐμπεριέχει μίαν ἄλλην διάστασιν τήν ὑπερβατικήν, τήν πνευματικήν, τήν ὑπαρξιακήν ὑπόστασιν μας. Εἶναι: ἀπαρέμφατον τοῦ
ρήματος εἰμί=εἶμαι, ὑπάρχω. Αὐτήν τήν φράσιν ἐάν τήν ἔλεγον ἀλλοεθνεῖς θά χρησιμοποιούσαν μόνον τήν λέξιν ζεῖν, καθ’ὅτι τό εἶναι, δ’αὐτούς εἶναι ἀνύπαρκτον. Καί ὄταν δέν ἔχεις τό ΕΙΝΑΙ, εὐκόλως μεταλλάσεσαι καί ἀναζητᾶς τήν τροφήν σου ὅπως τά γκνοῦ.
Ἕλληνες, ὀφείλομεν τούς ἀνθέλληνες καί λαθροεισβολεῖς νά τούς ἐκδιώξωμεν ἀπό τά Ἱερά χώματα τῆς Πατρίδος μας, διά νά ζήσωμεν ἐλεύθεροι, μέ ἐλπίδαν διά ἕνα καλλίτερον παρόν καί μέλλον, καί μέ τάς ὡραίας μας ἙλληνοΧριστιανικάς παραδόσεις.
