Χαίρεται
Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος,: Θεόν φράσαι μεν αδύνατον, νοήσαι δε αδυνατώτερον.
Πως θα μπορούσε με ποιο τρόπο ,να χωρέσει και να κατανοηθεί κάτι άπειρο ,αχώρητο ,άχρονο ,άπειρο ;
Πως θα μπορούσαν οι ανθρώπινοι ώμοι να σηκώσουν το ασήκωτο ; πως θα μπορούσε να γίνει το ακατάληπτο ,κατανοητό ;
Και όμως με έναν ένα μικρό κόκκον σινάπεως γίνεται η αρχή , στον δρόμο προς το καθ’ ομοίωσιν με το άπειρο ,το άχρονο ,το ακατάληπτο του Θεού ,με την αγάπη του .
Ματθ. 17,20 Εὰν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως.
Και όμως ένα μικρό σποράκι σιναπιού , μπορεί να οδηγήσει προς το αχώρητο ,να κουβαλήσει το ασήκωτο ,να αρχίσει να μετρά το αμέτρητο ,να αρχίσει να καταλαβαίνει το ακατανόητο
και μέσα σε αυτή την διαδικασία να μην χορταίνει χαρά η ψυχή ,από μια ατελείωτη πηγή .αγάπης .
Μόνο ένας μικρός σπόρος από τον σπορέα αν πέσει στην καρδιά μου ,είναι αρκετός να γίνει δέντρο που θα ακουμπάει στον ουρανό .
Να γίνει σπίτι ολόκληρο πάνω σε βράχο , που τίποτα δεν θα μπορέσει τίποτα να το μετακινήσει .
Λουκ. 8,5 ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ.
Πριν την σπορά ο γεωργός οργώνει , έχει τρόπους να οργώσει και οργώνει όλη την γη
ο Θεός ,μέσα στην ανθρώπινη ιστορία οργώνει, σπέρνει ,θερίζει ,συνεχώς εργάζεται έως άρτι .
Αρκεί να υπάρχει το κατάλληλο χωράφι ,το κατάλληλο υπέδαφος , το οποίο αυτός δημιουργεί και μετά την κατάλληλη προετοιμασία σπέρνει..
Αρκεί να το θελήσω με την καρδιά μου ,τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνει ο Θεός .
Γενεές επί γενεών ο γεωργός οργώνει και ο σπορέας σπέρνει .μετά , την κατάλληλη εποχή θερίζει στάρι για την αποθήκη και μαζεύει ζιζάνια για την φωτιά.
Εννιά στους δέκα Έλληνες πιστεύουν στον Θεό .
Ο κόκκος σινάπεως που χρειάζεται ,είναι αυτός που κοιμάται τώρα μέσα μας ,όπως ο κόκκος του σταριού στην γη το χειμώνα .Αυτή η Πίστη στον Θεό ,είναι ο κρυμμένος σπόρος που έχει πέσει μεσα μας και κοιμάται ,μέχρι να έλθει και για αυτή την Ελληνική γενιά η ώρα να βλαστήσει και να καρπίσει.
Ιω. 12,23 ἐλήλυθεν ἡ ὥρα ἵνα δοξασθῇ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου.
Από τότε που μάθαμε και διδαχθήκαμε από τον απόστολο Παύλο για τον υἱὸ τοῦ ἀνθρώπου ως λαός
Σαν να βρήκαμε κάτι που ψάχναμε στην φιλοσοφία ,κάτι που υπήρχε κρυμμένο, μια ΑΛΗΘΕΙΑ μέσα στην Ελληνική φιλοσοφία .
Αυτή μας την αποκάλυψε ο Άγιος Παύλος και συμπλήρωσε τα κομμάτια που έλλειπαν .
Όπως όμως και κάποιοι Ιουδαίοι τυφλωμένοι ενώ περίμεναν τον Χριστό ερευνώντας τις γραφές ,δεν τον αναγνώρισαν και κόλλησαν υπερήφανα στον νόμο .
Έτσι και κάποιοι Έλληνες ερευνώντας την φιλοσοφία, δεν αναγνώρισαν ότι αυτός είναι η σοφία και κόλλησαν στην σπερματική σοφία ,απορρίπτοντας την πηγή της σοφίας ,την ίδια την σοφία .,το πλήρωμα της .
Έλληνες ,φίλοι της σοφίας του Θεού .
Εμείς οι Έλληνες από τον Θεό πλαστήκαμε φίλοι της σοφίας , φιλόσοφοι , πήραμε ψήγματα της σοφίας ,όπως τρώνε κρέμα τα παιδάκια ,που δεν μπορούν να φάνε στέρεα τροφή
Την κατάλληλη ιστορικά στιγμή ,όταν είμασταν έτοιμοι γνωρίσαμε και την ενυπόστατη πηγή της σοφίας ,την ίδια την του Θεου σοφία ,τον ΛΟΓΟ του Θεού ,τον Χριστό ,,μας τον έδειξε , κήρυξε ο απόστολος Παύλος .
Τον αναγνωρίσαμε ως φίλοι της σοφίας , ότι είναι η σοφία η ΑΛΗΘΕΙΑ ως πρόσωπο ,ως Θεός τον κηρύξαμε ,τον κηρύττουμε ,θα τον κηρύττουμε ,θα τον ΔΟΞΑΖΟΥΜΕ από γενιά σε γενιά .
Λουκ. 13,18 Ἔλεγε δέ· τίνι ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, καὶ τίνι ὁμοιώσω αὐτήν;
Γιατί έχουμε αυτό τον σπόρο ,τον κόκκο σινάπεως μέσα μας ,τον δεχθήκαμε ,τον συντηρήσαμε μέσα στον χειμώνα του κόσμου , θα έλθει η ώρα που θα βλαστήσει και τότε όλος ο κόσμος θα δει τον σπόρο που έγινε όμορφο δέντρο ,θα ακούσει ,θα δει και θα θελει να μάθει για αυτό το δέντρο …
Λουκ. 13,19 ὁμοία ἐστὶ κόκκῳ σινάπεως, ὃν λαβὼν ἄνθρωπος ἔβαλεν εἰς κῆπον ἑαυτοῦ· καὶ ηὔξησε καὶ ἐγένετο εἰς δένδρον μέγα, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατεσκήνωσεν ἐν τοῖς κλάδοις αὐτοῦ.
Η Βασιλεία των ουρανών ,η εσωτερική ειρήνη που δεν μπορεί τίποτα να την ταράξει .είναι και μπορεί να υπάρξει εἰς κῆπον ἑαυτοῦ· μέσα μου θα γίνει λίγο λίγο ένα δένδρον μέγα.
Ξεκινάει να μεγαλώνει από ένα μικρό κόκκῳ σινάπεως.
Ποια είναι η μόνη προϋπόθεση για αυτό ; ελευθερά με δική μου επιλογή ,όταν θα σπείρει ο σπορέας λαβὼν ἄνθρωπος και μετά ἔβαλεν εἰς κῆπον ἑαυτοῦ· καὶ ηὔξησε .
Ο μαρμαρωμένο λαός δεν εχει πεθάνει..
Αυτός ο κόκκος σινάπεως υπάρχει μέσα στον Ελληνικά λαό ,στα εικονοστάσια των σπιτιών ,στα σταυρουδάκια των αυτοκινήτων ,στην εικονίτσα στο πορτοφόλι ,στο εικόνισμα στο μαγαζί ,στην δουλεία ,στο γραφείο ,στο σταυροκόπημα στην εξώπορτα πριν φύγω ή στο πέρασμα έξω από μια εκκλησία .στο σταύρωμα της μάνας στο παιδί της ,στην αγκαλιά και την ευχή του παππού και της γιαγιάς .
Η δύση όμως ,η οδός ,η πέτρα ,των ακανθών ,μέρος της θα αυτοκαταστραφεί, αρνήθηκε τον σπορέα..
ὃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν καὶ κατεπατήθη, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατέφαγεν αὐτό καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐπὶ τὴν πέτραν, καὶ φυὲν ἐξηράνθη διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἰκμάδα· καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐν μέσῳ τῶν ἀκανθῶν, καὶ συμφυεῖσαι αἱ ἄκανθαι ἀπέπνιξαν αὐτό.
Την πίστη που ως κόκκος σινάπεως κοιμάται μέσα στις καρδιές των Ελλήνων κανένας δυτικός πολιτισμός ,καμία δυτική κουλτούρα ,κίνημα ,ρεύμα ,μόδα ,δεν μπορεί να τον πάρει ,να τον εξουδετερώσει ,να τον αφαιρέσει .
Παρά μόνο θα αυτοκαταστραφεί μέσα στην τελική της άρνηση .
Απέρριψαν αυτό τον κόκκο σινάπεως, τον Χριστό ,τον σπορέα με την καρδιά τους , λάτρεψαν τα είδωλα ,τα δαιμόνια .
Λουκ. 16,13 Οὐδεὶς οἰκέτης δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν·
Πήραμε όλοι χρόνο μετανοίας . ήσυχα καλοκαίρια να αποφασίσουμε χωρίς πίεση τι θέλουμε ,ποιόν αφέντη .
Όσοι τον αρνηθήκαμε τελειωτικά, θα υποστούμε την δικαιοσύνη του ,αφού αρνηθήκαμε το ΕΛΕΟΣ του .
Όσοι τον δεχθήκαμε , ο κόκκος σινάπεως θα γίνει σταδιακά δένδρον μέγα.
Ο σπόρος που οδηγεί στο άπειρο ,είναι μέσα σε εννιά στους δέκα Έλληνες .
Εμείς απλά σιγά σιγά θα ξυπνάμε ,θα προσέχουμε πρώτα πρώτα την πλάνη ,τους ψευδοχριστούς και τους ψευδοπροφήτες ,
θα μας φυλάει ο Θεός από αυτούς ,μέχρι να τους σβήσει ,να τους εξαφανίσει ,να τους θερίσει,θα υπάρχουν ανάμεσα μας .
Ξέρει ο Χριστός πότε και πως θα φωνάξει σε αυτόν τον μαρμαρωμένο λαό και θα βάλει μπροστά κάποιον να μας οδηγεί εν ονόματι του και εμείς με πίστη και εμπιστοσύνη να τον ακολουθούμε .
“Ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξασθή ο Υιός του Ανθρώπου.
Καλή φώτιση και αρχή μετάνοιας
Γ.Μ
