Ακόμα θυμάμαι ,μετά την πρωϊνη προσευχή ,στο φτωχό σχολειό μας ,η πιο όμορφη καλημέρα ήταν στον διάδρομο προς την τάξη .
Τι κι αν ο Καραϊσκακης ήταν σε πορτρέτο ;Ήταν εκεί με ένα μεγάλο χαμόγελο για να μας καλημερίζει μαζί με τον Κολοκοτρώνη, την Μαντώ Μαυρογένους , το Αλεξανδρο Υψηλάντη ,τον Κωνσταντίνο Κανάρη , τον Ανδρέα Μιαούλη και όλο το νέφος των ηρώων της Ρωμιοσύνης.
Αυτοί , ήταν παρόντες στο παιχνίδι μας , στο διάβασμα μας , και στα γέλια μας. Ο αγώνας τους και οι θυσίες τους , έβρισκαν δικαίωση στην δική μας ελευθερία.
Ήταν το καλό παράδειγμα ,οι ένδοξοι προπαππούδες μας και η κοινή ρίζα ,που μας ένωνε , όλους τους συμμαθητές.
Πολλές φορές , όταν έπρεπε να απαγγείλουμε ένα ποίημα στην γιορτή του Ευαγγελισμου και της Εθνεργεσιας του 21 ,πηγαίναμε στην φωτογραφία του κοινού προπάππου μας ήρωα και ζητουσαμε την άδεια και τον φωτισμό να το πούμε ,όσο πιο καλά μπορούσαμε .
Πλανήθηκαμε και εξαπατήθηκαμε , όταν για λόγους σύγχρονης διαπαιδαγωγήσεως , θεωρήθηκε αναχρονιστική η ύπαρξη τους και επακόλουθα επιβεβλημένη η απομάκρυνσή τους .
Τα νέα παιδαγωγικά πρότυπα , τελικά απέβλεπαν στην αποκοπή απο τις ρίζες μας και την ρήξη με το παρελθόν.
Έτσι φτάσαμε να θέλουν να γιορτάσουμε τα 200 χρόνια της Εθνεργεσιας μας χωρίς εθνικά σύμβολα , με αποδόμηση των ηρωικών προσωπικοτήτων του αγώνα .Αυθαίρετες ιστορικές ερμηνείες , που έχουν ως στόχο την αθώωση του Οθωμανού τυράννου , κατακτητή και την υποβάθμιση της αξίας του Αγώνα.
Τα ιστορικά αχνάρια του Τούρκου είναι γεμάτα αίμα και βιαιότητα . Αδιάκριτες και μαζικές σφαγές γυναικόπαιδων και αθώων . Ενδεικτικά είναι τα ολοκαυτώματα της Σαμοθράκης ,της Νάουσας ,της Χίου , της Κάσου και των Ψαρών . Αμέτρητες είναι οι πωλήσεις Ελληνίδων στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής και οι αρπαγές του ανθού των Ελληνοπαίδων για τον στρατό του Σουλτάνου. Οι δε κατασχέσεις των γαιών και των σοδειών των ραγιάδων ήταν πάγια τακτική.
Ενω λοιπόν με ευκολία καταδικάζουν τους ήρωες και μάρτυρες του Γένους με άλλη τόση ευκολία αθωώνουν τους κακούς και απάνθρωπους κατακτητές.
Τι μας λένε δηλαδή, ότι εμπαθείς και αγράμματοι κατάλαβαν λάθος τους καλούς Οθωμανούς και εξεγέρθηκαν.
Επειδή η ιστορία και ο πολιτισμός ενός λαού και δη της ΕΛΛΑΔΟΣ δεν είναι πεδίο ασκήσεως ορθής πολιτικής , με κύριο στόχο την ένταξη των οραμάτων της χώρας , στην νέα τάξη πραγματων, υπάρχει το ενδεχόμενο να επιβεβαιωθεί ότι όσο σκληρή είναι η Ελλάδα με τους εχθρούς της, τόσο σκληρή είναι και με τους προσκυνημένους.
