Ελευθέριος Ανδρώνης
Σε μια εποχή που η κρίση στο στεγαστικό χτυπάει κόκκινο και χιλιάδες νοικοκυριά «ματώνουν» για να ανταπεξέλθουν στα πανάκριβα ενοίκια, η κυβέρνηση όχι μόνο δεν τείνει χείρα βοηθείας στους ενοικιαστές, αλλά ετοιμάζεται να τους δώσει τη χαριστική βολή μέσω του Μητρώου Παρακολούθησης Ιδιωτικού Χρέους που αναμένεται να μπει σε λειτουργία το 2026.
Το νέο πληροφοριακό σύστημα που αποκαλείται και «Τειρεσίας των ενοικιαστών», αποτελεί ένα σύστημα πιστοληπτικής αξιολόγησης που θα πιστοποιεί τη φερεγγυότητα των υποψήφιων ενοικιαστών. Πρόκειται για ένα πανίσχυρο όπλο ολοκληρωτικού φακελώματος του οικονομικού ιστορικού, που θα λειτουργήσει σαν κερδοσκοπικός «παράδεισος» για τους (άπληστους) ιδιοκτήτες ακινήτων και ως στεγαστική «κόλαση» για τους οικονομικά ασθενέστερους που ζουν στο ενοίκιο.
Ο «Τειρεσίας των ενοικιαστών» είναι προάγγελος της ζοφερής εποχής όπου όλα μας τα στοιχεία θα είναι προσβάσιμα σε όλους (εάν το δεχτούμε αδιαμαρτύρητα). Προτυπώνει τέλεια την πολιτική μαζικής επιτήρησης όπου μας οδηγεί ο προσωπικός αριθμός με την ηλεκτρονική ταυτότητα, αλλά και τον κοινωνικό ρατσισμό και αποκλεισμό που θα προωθηθεί σε αφάνταστα επίπεδα.
Επιπλέον, εισάγει επίσημα το σύστημα κοινωνικής πίστωσης (στα πρότυπα της Κίνας), αφού στην ουσία δημιουργείται ένα «πιστοληπτικό σκορ» (credit score) για κάθε πολίτη. Η Ανεξάρτητη Αρχή Πιστοληπτικής Αξιολόγησης (συστάθηκε το 2022) έχει ως σκοπό «τη συλλογή, αποθήκευση και επεξεργασία πρωτογενών δεδομένων (σ.σ. data) πιστοληπτικής συμπεριφοράς, φυσικών και νομικών προσώπων» και «την παραγωγή και χορήγηση πιστοληπτικής βαθμολόγησης των άνω προσώπων». Με λίγα λόγια το πρώτο social credit system γίνεται γεγονός στη χώρα μας και ξεκινά από τo οικονομικό προφίλ μας.
Αλλά τι δυνατότητες προσφέρει ακριβώς αυτό το νέο ψηφιακό εργαλείο για τους «έχοντες»; Οι ιδιοκτήτες ακινήτων θα μπορούν ανά πάσα ώρα και στιγμή να ελέγχουν το πλήρες ιστορικό πληρωμών των υποψήφιων ενοικιαστών. Έτσι, θα μπορούν να δουν αν οι πολίτες πλήρωναν στην ώρα τους τα ενοίκια σε προηγούμενα σπίτια και γενικότερα αν ήταν σωστοί στις υποχρεώσεις τους.
Κοντολογίς, ο κάθε ιδιοκτήτης γίνεται κάτι σαν ατομική «τράπεζα» που του δίνεται το δικαίωμα να ξεψαχνίζει το προφίλ των πληρωμών μας, ώστε να αποφασίσει αν θα μας παραχωρήσει «δάνειο» το σπίτι του προς ενοικίαση. Και ο ψηφιακός έλεγχος δεν σταματά στις περασμένες πληρωμές ενοικίων του φιλόδοξου ενοικιαστή. Τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα. Ο «Τειρεσίας των ενοικιαστών» θα ελέγχει το ιστορικό πληρωμών για λογαριασμούς ρεύματος, νερού, δάνεια, χρέη σε τράπεζες, εφορία και ασφαλιστικά ταμεία.
Οι ζωές μας γίνονται φύλλο και φτερό για τον καθένα. Κανένας σοβαρός μηχανισμός προστασίας των ενοικιαστών δεν έχει αναπτυχθεί για την ώρα, ώστε να ρυθμίσει αυτήν την ακραία ανισότητα ελεγκτών και ελεγχόμενων.
Το οικονομικό μας προφίλ, ισόβια «κηλίδα»
Με δέλεαρ το κέρδος, οι ιδιοκτήτες μπαίνουν στον «χορό» της κατάχρησης των προσωπικών δεδομένων, καλούνται να γίνουν συνεργάτες και συνένοχοι στο μαζικό φακέλωμα των Ελλήνων προκειμένου να διασφαλίσουν τα κέρδη τους. Με άλλα σοβαρά θέματα της επικαιρότητας να «τρέχουν» αυτόν τον καιρό (Αγροτικές κινητοποιήσεις, σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ, Τέμπη κλπ), ο πολύς κόσμος δεν έχει αντιληφθεί τι πόρτα για το φρενοκομείο ανοίγει ο «Τειρεσίας των ενοικιαστών» και τι κοινωνική δυστυχία πρόκειται να γεννήσει.
Το συγκεκριμένο μέτρο υψώνει μπροστά από το αγαθό της στέγασης ένα τείχος Μεγάλου Αδερφού, ασπλαχνίας, στυγνής κερδοσκοπίας και εκβιασμού που θα τσακίσει τα μικρομεσαία στρώματα. Το οικονομικό ιστορικό του καθενός, γίνεται ανεξίτηλη κηλίδα που θα τον σημαδεύει ισοβίως στα ψηφιακά «στρατόπεδα» της αγοράς. Ο κάθε εκμισθωτής ακινήτου θα έχει όλα τα εργαλεία στη διάθεσή του ώστε – αν το θέλει – να αποκλείσει έναν υποψήφιο ενοικιαστή ή να εκβιάσει αυξήσεις εις βάρος του με πρόσχημα τις οικονομικές «αμαρτίες» του. Αφερέγγυος για τη στέγη, σημαίνει αφερέγγυος για την κοινωνία και τη ζωή. Ένας πολίτης β’ κατηγορίας. Ένας υποψήφιος άστεγος.
Και αν κάποιος άνθρωπος είχε μια «στραβή» και ορθοπόδησε ή αν βρέθηκε σε μια ώρα οικονομικής ανάγκης ή αν ήταν κακοπληρωτής και συνετίστηκε ή αν τον κυνηγούν άδικα χρέη, όλα αυτά θα παραμένουν ασυγχώρητα για τον άτεγκτο ψηφιακό οφθαλμό του «Τειρεσία». Κάθε έννοια καλοπιστίας, συμπόνιας και κοινωνικής συνοχής θα ισοπεδώνεται όλο και περισσότερο από τις βαθμολογίες των πληροφοριακών συστημάτων. Η ίδια η απληστία και ο κατακερματισμός μας, θα στρώνει δρόμο για όλο και περισσότερη επιτήρηση.
Να πώς γυρίζει μπούμερανγκ στον πολίτη το ανόητο και δειλό επιχείρημα: «δεν με νοιάζει να με παρακολουθούν γιατί δεν έχω τίποτα κακό να κρύψω». Μα τους όρους για το τι είναι «κακό» δεν τους ορίζεις εσύ ταλαίπωρε. Τους αποφασίζει ένα αυταρχικό κράτος και μάλιστα τους αναπροσαρμόζει συνεχώς σαν θηλιά που σφίγγει και μας βρίσκει όλους «ένοχους». Από τη στιγμή που δέχεσαι τα στοιχεία σου να γίνουν διάφανα σε όλους, έχεις δώσει την έγκρισή σου να γίνεις υποχείριο της βιομηχανίας κέρδους. Παραδίδεις την ελευθερία σου στο πολίτευμα της Νέας Τάξης, όπου οι μοναδικές σου επιλογές είναι να υπακούς τυφλά, να εκβιάζεσαι ή να τιμωρείσαι.
Το μέτρο του «Τειρεσία των ενοικιαστών» βρίσκεται ακόμα σε φάση σχεδιασμού και σφυγμομέτρησης αντιδράσεων, με τις τελευταίες του λεπτομέρειες να ρυθμίζονται εντός του 2026. Το επίσημο αφήγημα είναι ότι έρχεται για να σταματήσει τους κακοπληρωτές, αλλά τα επίσημα στοιχεία της ΑΑΔΕ το διαψεύδουν: Μόλις το 0,18% των συνολικών μισθωμάτων όλης της χώρας αντιστοιχεί σε ανείσπρακτα ενοίκια. Ο «Τειρεσίας» έρχεται ξεκάθαρα ως προϊόν ατζέντας, στα πλαίσια του ψηφιακού ελέγχου.
Δεν έρχεται για να προστατέψει την αγορά, αλλά για να μεγιστοποιήσει κέρδη, να διχάσει, να διασπάσει, να αδικήσει και να εκπαιδεύσει την οικονομία στον μαζικό έλεγχο. Μένει να φανεί αν οι Έλληνες αντιδράσουν σθεναρά απέναντι σε αυτό το νεοταξικό άγος ή αν ονειρεύονται «ανάπτυξη» με μιλιούνια άστεγων οικογενειών σε ένα κράτος μηδενικής κοινωνικής πρόνοιας…
