Ο πρώην πρόεδρο του Αφγανιστάν και Ρωσόφιλος ,ο Χαμίντ Καρζάι, αντίπαλος του απερχόμενου πλέον Ασράφ Γάνι , ήταν ο καταλύτης των εξελίξεων . Πριν οι Ταλιμπάν ανακαταλάβουν το Αφγανιστάν , είχαν επικρατήσει κατά κράτος στο διπλωματικό πεδίο, από τις αρχές του 2019. Αφού πρώτα εξασφάλισαν την έγκριση της Μόσχας πείθοντάς την ότι δεν θέλουν το μονοπώλιο της εξουσίας, αλλά ένα ισλαμικό σύστημα χωρίς αποκλεισμούς , κατάφεραν να απομονώσουν στις διαπραγματεύσεις για το μέλλον του Αφγανιστάν την κυβέρνηση του Γάνι που στηριζόταν αποκλειστικά στον Αμερικανικό παράγοντα , τόσο οικονομικά όσο και στρατιωτικά.
Με τον τρόπο αυτό πήραν με το μέρος τους στις διαπραγματεύσεις και την Τεχεράνη και όρθωσαν όλοι μαζί ένα διπλωματικό μέτωπο ξαφνικά απέναντι στα συμφέροντα της παραμονής των ΗΠΑ στην Περιοχή . Με αυτά τα δεδομένα οι ΗΠΑ ( Ιανουάριο 2021 στη Ντόχα ) αναγκάστηκαν να δεχτούν ως λύση ,να φέρουν τους Ταλιμπάν στο τραπέζι ώστε να διαπραγματευτούν απευθείας με την κυβέρνηση Γάνι ( κάτι τέτοιο προσπαθούν με την Ελλάδα και την Τουρκία ) ,πιστεύοντας ότι έτσι , μπορούσαν να απομακρυνθούν από την περιοχή ήσυχοι και να εστιάσουν τις δυνάμεις τους στο μοναδικό στόχο τους που δεν είναι άλλος από το πως θα αντιμετωπίσουν την επιθετική πολιτική της Κίνας στον Ειρηνικό αλλά , και σ έναν ακόμα , αυτόν της αποστολής στρατιωτικών δυνάμεων για να βοηθήσει την Ουκρανία , εξέλιξη για την οποία η Μόσχα είχε απειλήσει τη Δύση ότι θα λάβει μέτρα
Ωστόσο ανέκυψε ένα πρόβλημα που οι ΗΠΑ δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν . Το χρονοδιάγραμμα που επέβαλε την απομάκρυνσή τους από το Αφγανιστάν , ήταν μικρότερης διάρκειας από το χρόνο που χρειαζόταν για να επικρατήσει μια διαρκή ειρήνη στην περιοχή μεταξύ των Ταλιμπάν και της φίλα προσκείμενης σ αυτούς κυβέρνησης του Γάνι .Έτσι αναγκάστηκαν να ζητήσουν να συνεχιστεί η παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν στο ίδιο στρατιωτικό επίπεδο , μέχρι να εξασφαλιστεί η παραμονή ( μέσω της συνεργασίας με τος Ταλιμπάν ) της Κυβέρνηση του Γάνι
Οι ΗΠΑ διατηρούσαν το τρέχον διάστημα 14-15.000 στρατιωτικούς ανεπτυγμένους στο Αφγανιστάν και μερικές χιλιάδες ακόμα μυστικούς που , μαζί με 9.000 ακόμα από 38 χώρες ( πάντα στο πλαίσιο του NATO) είχαν στήσει μια αντιτρομοκρατική επιχείρηση που σκοπό είχε να ελέγχει κυρίως την Αλ Κάιντα και το Ισλαμικό Κράτος .
Όλα σχεδόν τα κράτη που συμμετείχαν σ αυτήν την επιχείρηση στα πλαίσια του ΝΑΤΟ ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ τελικά να αυξήσουν και να διατηρήσουν την παρουσία τους στο Αφγανιστάν ώστε ( μέσω αυτών ) οι ΗΠΑ να διατηρήσουν τον έλεγχο μετά την απομάκρυνσή τους . Πρώτη η Γερμανία ήταν από την 1η στιγμή αντίθετη στην απομάκρυνση των ΗΠΑ από την περιοχή αυτή , σε μια προσπάθεια να μην φανεί ( κάτι που δεν αποφεύχθηκε τελικά ) η υποχώρηση του ΝΑΤΟ και η αδυναμία του να κρατήσει περιορισμένη την Ρωσική Αρκούδα , που άλλωστε , είναι ο σημαντικότερος πλέον σκοπός του . Αλλά και η Τουρκία βλέποντας το αναπόφευκτο , δεν ήθελε να αντιταχθεί ( ως ΝΑΤΟ ) στους Ταλιμπάν για ευνόητους λόγους. Η συνοχή στο ΝΑΤΟ χάθηκε για πρώτη φορά επικίνδυνα .
Από την άλλη , η Ρωσία παρουσιάζει και οριοθετεί πλέον καλύτερα το δικό της ΝΑΤΟ με Ιράν , Ινδία , Καζακστάν , Λευκορωσία , Κιργισία , Αρμενία και φαίνεται να ενδυναμώνει τους BRICS , τον διεθνής αυτόν πολιτικός οργανισμός των κορυφαίων αναδυόμενων αγορών, που αποτελείται από τη Βραζιλία, τη Ρωσία, την Ινδία, τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και τη Νότια Αφρική και σύντομα , και από την Τουρκία το Μεξικό, τη Νιγηρία και την Ινδονησία.
Οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ ( των ΗΠΑ δλδ ) απέτυχαν να επιβάλλουν μια πολιτική λύση στη σύγκρουση στο Αφγανιστάν και δεν θα αναγνωρίσουν τους Ταλιμπάν που ανέλαβαν την εξουσία με τη βία. Έτσι , η σταδιακή μετάβαση των αμερικανικών δυνάμεων από τη Μ. Ανατολή στην περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού παίρνει χαρακτηριστικά άτακτης υποχώρησης , γεγονός που θίγει το κύρος των ΗΠΑ σε βαθμό τέτοιο , που δρομολογεί τεράστιες Γεωπολιτικές ανακατατάξεις στον ταραγμένο πλανήτη γη
ΟΜΑΔΑ ΥΨΗΛΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΕΥΣΗΣ ( Τομέας εσωτερικής Ασφάλειας και υψηλής στρατηγικής )
