Ιερέας, πάτερ Ευάγγελος Χαλκίδης
Ο Ιερέας, πάτερ Ευάγγελος Χαλκίδης επειδή είχε πολλά Λείψανα Αγίων έκαιγε στο σπίτι του καντηλάκι ακοίμητο.
Είχε ένα δοχείο με λάδι και έπαιρνε το λάδι για το φαγητό και για το καντήλι από ένα βρυσάκι που είχε στο κάτω μέρος του δοχείου.
Κάποτε που το λάδι τελείωνε η παπαδιά του είπε ότι πρέπει να μαγειρέψη. Ο π. Ευάγγελος δεν της απάντησε, γιατί δεν ήθελε να μείνη το καντήλι σβηστό.
Η παπαδιά ξαναρώτησε και της απάντησε κάπως δυσαρεστημένος:
– Πάρε το λάδι που θέλεις και ας μεριμνήσουν οι άγιοι για το καντήλι τους.
Δεν πέρασε πολλή ώρα και κάποιος του έφερε ένα δοχείο λάδι, λέγοντας:
– Πάτερ, εμείς φεύγουμε για Γερμανία και σου φέραμε λαδάκι για τους Αγίους.
Το βράδυ του εμφανίστηκαν οι Άγιοι και του είπαν:
– Εμείς μεριμνήσαμε για το λάδι μας. Εσύ από τώρα και στο εξής θα παίρνεις και θ’ ανάβεις το καντήλι μας χωρίς να ξανανοίξης το καπάκι του δοχείου να δης αν έχη λάδι.
Ανέφερε στην παπαδιά αυτό που είδε. Υπακούοντας δεν ξανάνοιξε το καπάκι να δη αν έχη λάδι.
Για πολλά χρόνια δεν τελείωνε το λάδι από το δοχείο, και πλέον απ’ αυτό το λάδι δεν ξανάβαλε στο φαγητό.
Από το βιβλίο «Ασκητές μέσα στον κόσμο», τόμος β’, Άγιον Όρος.
