Αν ο αναγνώστης που θα μπορούσε να παραστεί σε μια πρόσφατη συνεδρίαση της επιτροπής πληροφοριών της Γερουσίας των ΗΠΑ, θα είχε δει μια σκηνή αντάξια των καλύτερων παραδείγματα των μαχητών του Χόλιγουντ ή των μυθιστορημάτων του Thomas Κλάνσι : οι τοίχοι είναι γεμάτοι με δεκάδες διαγράμματα, γραφήματα και φωτογραφίες κρεμασμένα, με ανήσυχους γερουσιαστές να εμφανίζονται ο ένας μετά τον άλλο να μιλούν τρομοκρατημένοι και οι βοηθοί τους να δίνουν τους χοντρούς φακέλους με τα κλειστά αποτελέσματα της ανάλυσης των συνεπειών της χρήσης μυστικών Ρωσικών όπλων, από τα οποία πολλοί Αμερικανοί και Βρετανοί πολίτες έχουν γίνει ήδη θύματα τους.
Σε αυτό το πλαίσιο, θα ήταν λογικό να υποθέσουμε ότι οι γερουσιαστές θα πρέπει να ενημερώθηκαν για τη σειρά των “νεοφερμένων ” ή έδειξαν πολύ σοβαρές παρουσιάσεις και υπολογισμούς για το πόσο αποτελεσματικά είναι τα νέα μοντέλα των Ρωσικών πυρηνικών όπλων, για τα οποία μίλησε ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν…. Αλλά όχι, αποδεικνύεται ότι το πιο φρικιαστικό όπλο που υποτίθεται ότι έχει η Ρωσία και χρησιμοποιείται επιτυχώς (και ανεπαίσθητα!) κατά των ΗΠΑ και κατά των συμμάχων τους είναι τα αστεία στο Διαδίκτυο.
Ένας εμπαθής γερουσιαστής μπορεί σοβαρά να συμπεράνει αφού διαβάσει τις εκθέσεις που παρουσιάζονται στις ακροάσεις της Γερουσίας ότι Donald Trump εξελέγη λόγω των Ρωσικών αστείων που έχει αποδειχθεί ότι είχαν τεράστια επιρροή στα εκατομμύρια (!) των Αμερικανικών ψηφοφόρων.
Αν προσθέσουμε στα αποτελέσματα των ακροάσεων το συντριπτικό υλικό του BBC, στο οποίο, αναφέρονται σημαίνοντες Αμερικανοί εμπειρογνώμονες, που υποστηρίζουν ότι “η Ρωσία του Πούτιν μετέτρεψε το χιούμορ σε όπλα”, μπορείτε να εξετάσετε πολύ σοβαρά την προοπτική ότι το επόμενο Πακέτο των αντι-ρωσικών κυρώσεων θα εισαχθεί για το γεγονός ότι κάποιος έδειξε στους Αμερικανούς και στους Βρετανούς αστείες εικόνες στο διαδίκτυο[1]. Αν η κατάσταση δεν ήταν τόσο λυπηρή και καταθλιπτική, θα ήταν δυνατόν να προσφέρει στους δυτικούς εταίρους μας ένα καλό σύνθημα για την καταπολέμηση της Ρωσικής χιουμοριστικής επιρροής: “χθες, γέλασαν με τα αστεία, σήμερα ο Πούτιν τελείωσε.”Κρίνοντας από τα αποτελέσματα της έρευνας σχετικά με τη χρήση των «Ρωσικών χιουμοριστικών όπλων», τα οποία παρουσιάστηκαν στους γερουσιαστές και με τα οποία οι δημοσιογράφοι του πρακτορείου Bloomberg ήταν εξοικειωμένοι, τα κύρια θύματά του ήταν οι έγχρωμοι πολίτες. Για αρκετά χρόνια, οι ειδικοί της εγχώριας πολιτικής μπερδεύτηκαν με το ερώτημα: γιατί εκατομμύρια Αφροαμερικανών δεν έφτασαν να ψηφίσουν την Χίλαρι Κλίντον, η οποία υποτίθεται ότι θα νικούσε τον Donald Trump του οποίου η εικόνα ήταν μάλιστα μολυσμένη (και μάλλον αβάσιμα) με κατηγορίες ρατσισμού;
Τώρα η απάντηση δίνεται : όλοι κατηγορούν τα Ρωσικά trolls, τα οποία έδειξαν στους Αφρο-Αμερικανούς ψηφοφόρους αστείες εικόνες. Το κύριο μήνυμα των «Ρωσικών αστείων για τους ψηφοφόρους με σκούρο δέρμα “, που απαριθμούνται από Αμερικανούς δημοσιογράφους, είναι συγκλονιστικό:” οι πολιτικοί εξαπατούν “,” Όλοι οι πολιτικοί είναι κακοί”, ” τους μαύρους ψηφοφόρους τους χρειάζεται η Κλίντον μόνο για την ώρα των εκλογών, “οι εκλογές δεν επιλύουν τίποτα”. Σύμφωνα με μια μελέτη από την ειδική ομάδα του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης («το ερευνητικό πρόγραμμα για την υπολογιστική προπαγάνδα του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης») αυτά τα αστεία είχαν τεράστιο αντίκτυπο στην προεκλογική εκστρατεία του 2016. Ποτέ πριν δεν έχει πέσει η φήμη των Βρετανών επιστημόνων τόσο χαμηλά.
Η δεύτερη κοινωνική ομάδα, στην οποία υποτίθεται ότι στάλθηκαν τα Ρωσικά χιουμοριστικά όπλα, είναι οι συντηρητικοί ψηφοφόροι. Τους δόθηκε ένα θετικό και με κίνητρο μήνυμα, το οποίο ερμηνεύτηκε από ερευνητές και Αμερικανούς δημοσιογράφους[2] ως ξεκάθαρη απόδειξη ότι η Ρωσική παρέμβαση είχε ως στόχο να κερδίσει ο Donald Trump. Η Επιτροπή της Γερουσίας έλαβε παραδείγματα διαφημιστικού υλικού, στο οποίο οι “Ρώσοι Trolls” τους προέτρεπαν να ψηφίσουν τον Trump ακόμη και στις λεγόμενες εκλογές – στις πρωταρχικές εκλογές στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.
Αν πιστεύετε αυτή την εκδοχή των γεγονότων, αποδεικνύεται ότι ο Trump και όλες τις πολιτικές επιτυχίες του είναι το αποτέλεσμα του έργου της Προπαγανδιστικής Ρωσικής μηχανής μετατρέποντας τον από έναν πολιτικό χωρίς μέλλον και έναν υποψήφιο κλόουν σε υποψήφιο του Ρεπουμπλικανικού κόμματος και στην συνέχεια σε Πρόεδρο.
Το πρόβλημα εδώ είναι ότι ο κύριος χρηματοδότης του Trump να γίνει ένας Ρεπουμπλικάνος υποψήφιος ήταν το αρχηγείο εκλογής της Χίλαρι Κλίντον, το οποίο τα Αμερικανικά μέσα ενημέρωσης γράφουν εδώ και πολύ καιρό , ακόμα και όσα είναι πιο φιλικά[3] με την Κλίντον.
Το αποτέλεσμα είναι μια περίεργη κατάσταση: αν οι ερευνητές της Οξφόρδης, οι οποίοι μίλησαν ενώπιον του Αμερικανικού Κογκρέσου , δεν μπερδεύονται στις εκτιμήσεις τους, τότε, σε γενικές γραμμές, οι «Ρώσοι trolls» εργάστηκαν προς το συμφέρον του χαμένου κόμματος, της οικογένειας Κλίντον. Δυστυχώς, κανείς στο Aμερικανικό πολιτικό στερέωμα δεν θα δείξει αυτή την προφανή “τρύπα στο σενάριο” εξαιτίας του κατανοητού φόβου να μην βρεθεί στα μπουντρούμια του FBI ή τουλάχιστον εναγόμενος λόγω κατηγοριών συνεργασίας για το Κρεμλίνο.
Το πιο ενδιαφέρον συμπέρασμα από ολόκληρη αυτή την ιστορία δεν είναι αυτό που προσφέρουν οι Αμερικανοί πολιτικοί και οι βρετανοί επιστήμονες. Εξετάστε το μόνοι σας: Η έκθεση από τους ερευνητές της Οξφόρδης ανέφερε ότι τα Ρωσικά υλικά εκστρατείας για το Twitter, το Instagram, το Facebook και το YouTube συνέλεξαν 300 εκατομμύρια “αλληλεπιδράσεις” (αυτές περιλαμβάνουν συμπάθειες (likes), αναρτήσεις, επαναλήψεις αναρτήσεων, απόψεις, σχόλια και ούτω καθεξής, για την περίοδο 2015 έως και 2017. Φανταστείτε ότι αυτά τα δεδομένα αντιστοιχούν στην πραγματικότητα.
Στις πρόσφατες ακροάσεις του Κογκρέσου στις ΗΠΑ (δηλαδή στην πραγματικότητα υπό διερεύνηση), ο CEO της Google, Sundar Pichai, δήλωσε ότι σύμφωνα με πολύ ακριβείς και καλά τεκμηριωμένες εκτιμήσεις της ίδιας της Google, οι Ρωσικοί λογαριασμοί δαπάνησαν για την προώθηση των υλικών τους μέσω του Google 4700 (το γράφει ολογράφως) δολάρια ΗΠΑ. Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι δαπανήθηκαν 10 ή ακόμα και 100 φορές περισσότερα για προβολή στο Facebook και σε άλλα κοινωνικά δίκτυα, εξακολουθεί να έχει μια απίστευτη διαφορά ανάμεσα στα χρήματα που δαπανώνται και στο κοινό που επηρεάζουν. Εάν υποθέσουμε ότι τα δεδομένα πηγής είναι σωστά, τότε υπάρχουν μόνο δύο λογικές εξηγήσεις γι ‘αυτό το φαινόμενο. Η πρώτη εξήγηση – φανταστική – έγκειται στο γεγονός ότι οι υπό όρους διοργανωτές της Ρωσικής ενημερωτικής εκστρατείας στις ΗΠΑ δεν είναι μόνο ιδιοφυίες, αλλά πραγματικοί μάγοι των εμπορικών και ενημερωτικών πολέμων που ήταν σε θέση να “αποσπάσουν” από κάθε δολάριο, αποτέλεσμα που οι Αμερικανοί ειδικοί, διαφημιστές και έμποροι ποτέ δεν ονειρευόταν . Αυτό είναι απίστευτο.
Η δεύτερη εξήγηση είναι ρεαλιστική, αλλά πολύ πικρή για τις ΗΠΑ: Οι τεράστιοι αριθμοί κάλυψης του κοινού εξηγούνται από το γεγονός ότι οι Αμερικανοί χρήστες, δωρεάν, διανέμουν αυτά τα “Ρωσικά μιμίδια” και “πολιτικά ανέκδοτα” μεταξύ των φίλων τους , των συγγενών τους και γνωστών τους και το έκαναν επειδή είδαν στο πληροφοριακό υλικό την ίδια την αλήθεια που δεν πληρούται στα κύρια αμερικανικά μέσα ενημέρωσης. Αποδεικνύεται ότι το κύριο όπλο της Ρωσίας δεν είναι ” το χιούμορ, ακονισμένο κάτω από την εποχή των τεχνολογιών της πληροφορίας”, αλλά η αλήθεια, αν και ειπωμένη με ένα χαμόγελο. Αυτό είναι πραγματικά ένα πολύ ρωσικό όπλο. Μόνο το Κογκρέσο των ΗΠΑ δεν θα είναι σε θέση να το χρησιμοποιήσει.
Βιβλιογραφικές αναφορές
