Γράφει ο Φρανκ Μπέργκμαν
Ένα ιατρικό περιοδικό με αξιολόγηση από ομοτίμους καθηγητές δημοσίευσε αυτό που οι ερευνητές πιστεύουν ότι είναι η πρώτη τεκμηριωμένη, αποδεδειγμένη με βιοψία περίπτωση σαρκοείδωσης του οφθαλμικού κόγχου που εμφανίστηκε λίγο μετά από ένα «εμβόλιο» mRNA κατά του Covid.
Η οφθαλμική σαρκοείδωση είναι μια ανησυχητική πάθηση που προκαλεί σοβαρό πρήξιμο γύρω από τα μάτια.
Η πάθηση μπορεί να προκαλέσει τύφλωση εάν δεν αντιμετωπιστεί, ενώ οι θεραπείες συχνά περιλαμβάνουν τη χειρουργική αφαίρεση του διογκωμένου ιστού
Η περίπτωση αναφέρθηκε στις 8 Αυγούστου 2025, στο Γερμανικό Ιατρικό περιοδικό “Klinische Monatsblätter für Augenheilkunde” από τον Τούρκο Γιατρό Δρ. Mehmet Serhat Mangan και τους συνεργάτες του από το Νοσοσομείο της Κωνσταντινούπολης “Istanbul Haydarpasa Numune Education and Research Hospital” και το Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης “Istanbul University-Cerrahpasa”.
Περιγράφει λεπτομερώς έναν 62χρονο άνδρα ο οποίος εμφάνισε ξαφνικό πρήξιμο (οίδημα) και ερυθρότητα γύρω από το αριστερό του μάτι μόλις μία εβδομάδα μετά τη δεύτερη ένεση mRNA της Pfizer τον Αύγουστο του 2021.
Οι αρχικές εξετάσεις υπέδειξαν οφθαλμικό φλεγμονώδη ψευδοόγκο του οφθαλμικού κόγχου, αλλά η θεραπεία με στεροειδή έφερε μόνο μερική ανακούφιση, κάτι που είναι ασυνήθιστο για τις περισσότερες οφθαλμικές φλεγμονώδεις παθήσεις του οφθαλμικού κόγχου.
Οι μαγνητικές τομογραφίες αποκάλυψαν φλεγμονή μαλακών ιστών που εκτεινόταν από το βλέφαρο στο λίπος του οφθαλμικού κόγχου, αλλά δεν επηρεάζει το οπτικό νεύρο και τον δακρυϊκό αδένα.
Λόγω της άτυπης ανταπόκρισης στα στεροειδή, οι γιατροί πραγματοποίησαν βιοψία οφθαλμικού κόγχου, η οποία έδειξε μη νεκρωτική κοκκιωματώδη φλεγμονή.
Αυτός ο τύπος φλεγμονής αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα της σαρκοείδωσης.
Περαιτέρω εξετάσεις επιβεβαίωσαν τη συστηματική νόσο, συμπεριλαμβανομένης της λεμφαδενοπάθειας των ιλαρίων και των αυξημένων επιπέδων ACE.
Βασικά συμπεράσματα από την υπόθεση:
- Χρονοδιάγραμμα (Χρονισμός): Έναρξη συμπτωμάτων μόλις μία εβδομάδα μετά τον εμβολιασμό
- Απεικόνιση: Τοπική φλεγμονή του οφθαλμικού κόγχου χωρίς βλάβη του οπτικού νεύρου
- Βιοψία: Μη-νεκρωτικά κοκκιώματα με αντιδραστικά λεμφοκύτταρα
- ΣυστηματικάΣυμπτώματα: Διόγκωση λεμφαδένων και αυξημένα επίπεδα ACE
Οι ερευνητές σημείωσαν ότι, στην περίπτωση αυτή, η θεραπεία του ασθενούς με μεθοτρεξάτη συν στεροειδή οδήγησε σε σχεδόν πλήρη ανάρρωση σε πέντε μήνες.
Ωστόσο, η σαρκοείδωση του οφθαλμικού κόγχου μπορεί συχνά να απαιτεί χειρουργική επέμβαση.
Οι συγγραφείς υποδεικνύουν ότι μια ανοσολογικά διαμεσολαβούμενη φλεγμονώδης αντίδραση προκλήθηκε από την έκφραση της πρωτεΐνης-ακίδας (spike) που προκλήθηκε από το εμβόλιο ή από την ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος που σχετίζεται με το ανοσοενισχυτικό.
Εξηγούν ότι η ένεση mRNA της Pfizer έπαιξε ρόλο στην επιτάχυνση της νόσου.
Η σαρκοείδωση του οφθαλμικού κόγχου είναι μια κάποτε σπάνια πάθηση που έχει δει τον αριθμό των κρουσμάτων να αυξάνεται κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια.
Τα ευρήματα που συνδέουν την ασθένεια με τον εμβολιασμό με mRNA εγείρουν ανησυχίες σχετικά με μια πιθανή ανοσοποιητική ενεργοποίηση που σχετίζεται με το εμβόλιο, ειδικά σε ασθενείς χωρίς προηγούμενο ιστορικό σαρκοείδωσης.
Η μερική αντίσταση στα στεροειδή διαφοροποιεί επίσης αυτή την περίπτωση από τις τυπικές παρουσιάσεις.
Οι ερευνητές σημειώνουν ότι έχουν επίσης αναφερθεί άλλες σοβαρές φλεγμονώδεις παθήσεις που σχετίζονται με τα μάτια, όπως είναι η οπτική νευρίτιδα, η ραγοειδίτιδα και η οφθαλμική μυοσίτιδα του οφθαλμικού κόγχου, μετά από εμβολιασμούς mRNA κατά Covid.
Η σαρκοείδωση είναι μια χρόνια, πολυσυστηματική φλεγμονώδης νόσος που μπορεί να επηρεάσει τους πνεύμονες, τους λεμφαδένες, τα μάτια και άλλα όργανα.
Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να προκαλέσει μακροχρόνια βλάβη σε όργανα και απώλεια όρασης.
Αυτή η περίπτωση υπογραμμίζει την ανάγκη οι κλινικοί γιατροί να εξετάζουν τη σαρκοείδωση σε ασθενείς που παρουσιάζουν ανεξήγητη φλεγμονή του οφθαλμικού κόγχου μετά από «εμβολιασμό» με mRNA.
Οι γιατροί πρέπει να επιβεβαιώνουν τη διάγνωση με βιοψία ιστού όταν η κλινική εικόνα ή η ανταπόκριση στη θεραπεία είναι άτυπη.
Οι συγγραφείς ζητούν περαιτέρω έρευνα για το πώς τα εμβόλια mRNA, με ποιο μηχανισμό, μπορεί να πυροδοτήσουν ή να επιταχύνουν αυτοάνοσες φλεγμονώδεις νόσους.
Αυτός ο τομέας έχει γίνει ένας τομέας αυξανόμενης ανησυχίας τόσο μεταξύ των κλινικών ιατρών όσο και μεταξύ των υποστηρικτών της ασφάλειας των εμβολίων.
