Οι Παγκόσμιες οργανώσεις προβλέπουν μαζική πείνα χάρη στον εκτός ελέγχου πληθωρισμό λόγω πολιτικών αποφάσεων.
Ο κόσμος δεν χρειάστηκε να αντιμετωπίσει ένα τεράστιο πρόβλημα πληθωρισμού εδώ και δεκαετίες, αλλά ο πλανήτης βρίσκεται επί του παρόντος στη δίνη ιστορικών αυξήσεων των τιμών για κάθε εμπόρευμα που μπορεί κανείς να φανταστεί, χάρη σε μερικές από τις χειρότερες οικονομικές πολιτικές που εφαρμόστηκαν εδώ και έναν αιώνα.
Εν μέσω μιας παγκόσμιας κρίσης της εφοδιαστικής αλυσίδας που μπορούσε να αποφευχθεί πλήρως κρατώντας απλώς τους άρρωστους στο σπίτι και επιτρέποντας σε υγιείς ανθρώπους να συνεχίσουν να εργάζονται σε εργοστάσια, αποθήκες, αποβάθρες και λιμάνια, οι «ελίτ» ηγέτες των μεγάλων χωρών αποφάσισαν να κλείσουν τα πάντα για μήνες στο όνομα ενός ιού Covid 19
Και τώρα όλοι πληρώνουμε το τίμημα και αν η Νο 1 οικονομία (ΗΠΑ) του κόσμου κρυώσει, ο υπόλοιπος πλανήτης κολλάει πνευμονία.
Οι ελλείψεις εξαρτημάτων και ανταλλακτικών έχουν οδηγήσει σε ελλείψεις κατασκευασμένων προϊόντων, οι ελλείψεις αυτών των αγαθών έχουν οδηγήσει σε υψηλότερες τιμές.
Αλλά αυτό που ευθύνεται επίσης για την αύξηση των τιμών είναι το αυξημένο κόστος μεταφοράς αγαθών στην αγορά: Τα καύσιμα για πλοία, αεροπλάνα και σιδηροδρομικές εταιρείες έχουν εκτοξευθεί στα ύψη. Το κόστος εργασίας αυξάνεται χάρη στις ελλείψεις εργατικού δυναμικού που προκαλούνται από την πανδημία.
Έπειτα, υπάρχουν αυξανόμενα κόστη τροφίμων και πάλι, αυτό οφείλεται επίσης σε πολλούς παράγοντες, μεταξύ αυτών υψηλότερο κόστος καυσίμων, προμήθειας και μεταφοράς, αλλά και υψηλό κόστος παραγωγής.
Στην πραγματικότητα, χάρη στις αυξήσεις του κόστους παραγωγής, τα Ηνωμένα Έθνη και η Παγκόσμια Τράπεζα προβλέπουν μαζική πείνα λόγω μείωσης της παραγωγής τροφίμων παγκοσμίως , η οποία αναμφίβολα θα οδηγήσει σε ακόμη περισσότερες αναταραχές, λοιμό και πόλεμο.
Οι πολυεθνικές εταιρείες και οι οιονεί κυβερνητικές οντότητες γύρω από το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF) είναι οι άνθρωποι που αυτοαποκαλούνται «ελίτ» και διαμορφώνουν την παγκόσμια πολιτική.
Ως αποτέλεσμα, όταν τα Ηνωμένα Έθνη και η Τράπεζα του Λόγου αρχίζουν να μιλούν για εκτεταμένο παγκόσμιο λιμό ως αποτέλεσμα των επιπτώσεων της ενεργειακής πολιτικής στη γεωργική βιομηχανία, ιδίως του κόστους φυσικού αερίου και των λιπασμάτων που έχουν ως αποτέλεσμα χαμηλότερες αποδόσεις των καλλιεργειών, αξίζει να δοθεί προσοχή.
Οι Αμερικανοί είναι αρκετά τυχεροί να ζουν σε μια χώρα με άφθονο φυσικά γόνιμο έδαφος. Ως εκ τούτου, οι ΗΠΑ έχουν γίνει καθαρός εξαγωγέας τροφίμων, αλλά εάν οι αποδόσεις των καλλιεργειών στη χώρα μειωθούν, αυτό σημαίνει ότι θα υπάρχουν λιγότερα τρόφιμα στην παγκόσμια αγορά και αυτό θα επηρεάσει σοβαρά τα έθνη που έχουν ήδη προβλήματα επισιτιστικής ανασφάλειας.
Το λίπασμα ειδικά, είναι σε έλλειψη και ό,τι διαθέσιμο υπάρχει, φυσικά είναι πιο ακριβό, όπως αναφέρει η Wall Street Journal χρησιμοποιώντας μόνο ένα παράδειγμα:
Η Christina Ribeiro do Valle, η οποία προέρχεται από μια μακρά σειρά καλλιεργητών καφέ στη Βραζιλία, πληρώνει φέτος τριπλάσια από ό,τι πλήρωσε πέρυσι για το λίπασμα που χρειάζεται. Σε συνδυασμό με μια πρόσφατη ξηρασία που έπληξε σκληρά την καλλιέργειά της, σημαίνει ότι η κυρία do Valle 75 ετών, θα παράγει ένα κλάσμα του καφέ λιγότερο της μάρκας Ribeiro do Valle, μέρος του οποίου εξάγεται. «Φέτος πληρώνεις και μετά βάζεις το όνομά σου σε λίστα αναμονής και ο προμηθευτής το παραδίδει όταν το έχει», είπε.
Η έλλειψη έπληξε επίσης τους αγρότες των ΗΠΑ, αλλά ως απάντηση, απλώς μετατοπίζουν την περίοδο φύτευσης. Σε άλλες χώρες, ωστόσο, ο αντίκτυπος αυτών των ελλείψεων σημαίνει ότι οι καλλιέργειες δεν θα φυτευτούν καθόλου και η παραγωγή τροφίμων θα μειωθεί δραματικά.
Αυτό θα επηρεάσει την παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια , χωρίς αμφιβολία.
«Η χαμηλότερη χρήση λιπασμάτων θα επιβαρύνει αναπόφευκτα την παραγωγή και την ποιότητα των τροφίμων, επηρεάζοντας τη διαθεσιμότητα τροφίμων, τα αγροτικά εισοδήματα και τα μέσα διαβίωσης των φτωχών», δήλωσε στο WSJ ο Josef Schmidhuber, αναπληρωτής διευθυντής του τμήματος εμπορίου και αγορών του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών.
Οι παγκόσμιες ελίτ που παίρνουν αποφάσεις όπως το κλείσιμο της παραγωγής και η εφαρμογή πολιτικών που κάνουν να παράγουν αυτό που χρειάζονται οι σύγχρονες και αναπτυσσόμενες κοινωνίες για να λειτουργήσουν δεν είναι ανόητοι άνθρωποι. Μπορεί να είναι πολιτικοί, αλλά δεν είναι χαζοί.
Έτσι, αν πιστεύετε ότι αυτές οι «τρελόφρονες» πολιτικές εφαρμόζονται επίτηδες για να βλάψουν τις κοινωνίες και να κάνουν τους ανθρώπους να εξαρτώνται περισσότερο από τους παγκοσμιοποιητικούς μεσίτες εξουσίας, το ένστικτό σας είναι σωστό.
Οι πηγές περιλαμβάνουν:
WSJ.com
TheConservativeTreehouse.com
