Ως γνωστόν, στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, πολλά κράτη προσπάθησαν πρόσφατα να αναλάβουν την ηγεσία της περιοχής.
Αυτά δε, τα οποία έφτασαν πάρα πολύ κοντά στο να επιτύχουν τον στόχο αυτό, η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, τα οποία είχαν ως κύριο στόχο, τόσο να «αναδημιουργήσουν» το παλιό Αραβικό Χαλιφάτο (http://www.triklopodia.gr, http://www.triklopodia.gr), όσο και να υλοποιήσουν τα ενεργειακά τους σχέδια σε σχέση με πετρελαϊκούς αγωγούς στην περιοχή (http://www.triklopodia.gr, https://hellenicsunrise.blogspot.gr).
Στην αρχή, το όλο πλάνο δούλεψε πολύ καλά, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα, σε πολλά κράτη της περιοχής, να εκδιωχτούν από την εξουσία τα κοσμικά δικτατορικά καθεστώτα (σε Τυνησία, Λιβύη, Αίγυπτο, Υεμένη) και να λάβουν την εξουσία σε αρκετά από αυτά ισλαμικά κόμματα, φίλα προσκείμενα στην Μουσουλμανική Αδελφότητα (Τυνησία, Λιβύη, Αίγυπτο).
Πιο πριν, η Σαουδάραβες και το Κατάρ, είχαν ήδη φροντίσει να ανέλθουν «δημοκρατικά» (με άπειρα χρήματα για «δωρεές», για την ανόρθωση των οικονομιών τους- http://oladeka.com και εξαγορά ψήφων) στην ηγεσία μουσουλμανικών χώρων (Τουρκία, Πακιστάν), ισλαμικά κόμματα (πάντα φίλα προσκείμενα στην Μουσουλμανική Αδελφότητα που χρηματοδοτούταν από τους ίδιους).
Όσο κράτη η είχαν από παλιά ισλαμικό καθεστώς (π.χ. το Σουδάν), απλά τους χορήγησαν τα απαραίτητα χρήματα για να το διατηρήσουν.
Στην δε Σομαλία, ο άξονας Κατάρ-Σαουδική Αραβία, χρηματοδότησε την πραξικοπηματική επιβολή ισλαμικού καθεστώτος στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας, μετά από πολύχρονο εμφύλιο πόλεμο στην χώρα αυτή.
[Η κατάσταση αυτή, διήρκησε ως την εισβολή των Αιθιόπων σε αυτή το 2006, οπότε και σε αυτή, όπως έγινε και με τους Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν μετά την εισβολή των ΗΠΑ, το ισλαμικό καθεστώς έπεσε από την εξουσία και άρχισε ανταρτικό κατά των ξένων δυνάμεων εισβολής].
Την ίδια περίοδο Κατάρ και Σαουδάραβες, χρηματοδότησαν την λεγόμενη «Αραβική Άνοιξη» στις Αραβικές χώρες της Μέσης Ανατολής (http://www.triklopodia.gr), ενώ παράλληλα βοήθησαν και στην τρομακτική άνοδο του ISIS στην Συρία και το Ιράκ (https://hellenicsunrise.blogspot.gr), πάντα με την ευγενική υποστήριξη και χορηγία (σε άντρες και όπλα) των Τούρκων.
Σκοπός τους ήταν, με την άνοδο στην ηγεσία και αυτών των δύο χωρών (Ιράκ, Συρία) ισλαμικών καθεστώτων (εν προκειμένω το αυτοαποκαλούμενο «Χαλιφάτο» του ISIS), να δημιουργήσουν μία ένωση μαζί με τις άλλες ισλαμικές χώρες (Τυνησία, Λιβύη, Αίγυπτο, Υεμένη, Τουρκία, Πακιστάν, Σουδάν, Σομαλία), αλλά και όσων άλλων προστίθονταν στην συνέχεια, ένα «νέο Χαλιφάτο», πάντα υπό την ηγεσία τους (http://www.triklopodia.gr, https://hellenicsunrise.blogspot.gr).
Όμως, η αχαλίνωτη βία και φανατισμός, που έδειξαν τα ισλαμικά κόμματα σε όλες αυτές τις χώρες (όχι μόνο κατά των άλλων εθνικών και θρησκευτικών μειονοτήτων, αλλά ακόμα και εναντίον των ομόθρησκων και ομοεθνών αντιπάλων τους), και η σχεδόν απροκάλυπτη από μέρους τους επιβολή ισλαμικών δικτατοριών, είχε ως αποτέλεσμα, να υπάρξει άγρια αντίδραση των λαών στις χώρες αυτές.
Αυτό οδήγησε, είτε σε εξεγέρσεις, είτε σε πραξικοπήματα (πάντα όμως και με την υποστήριξη εξωτερικών παραγόντων που θέλησαν να τα εκμεταλλευτούν, όπως έγινε και με τις «Αραβικές επαναστάσεις του 2010-2011»-http://www.triklopodia.gr), που κατάφεραν στο τέλος να ρίξουν τα καταπιεστικά αυτά καθεστώτα (τα οποία πριν αναλάβουν την εξουσία, προσποιούταν τα «μετριοπαθή» και τα «δημοκρατικά»).
Τόσο δε είχαν απηυδύση οι λαοί από αυτοί, που ακόμα και όταν γίνονταν πραξικοπήματα τους στις χώρες αυτές (π.χ. στην Αίγυπτο), ο πραξικοπηματίας στρατηγός φαίνονταν σαν σωτήρας για τον λαό, σε σχέση με τον πρώην ισλαμιστή κυβερνήτη (και δικτάτορα) τους, τον Μωχάμεντ Μόρσι.
Στην συνέχεια άλλαξε και η πολιτική κατάσταση στις ΗΠΑ (εκλογή Τραμπ), και οι πρώην σύμμαχοι (Κατάρ-Σαουδική Αραβία), έγιναν σφοδροί εχθροί-http://epohi.gr(παράλληλα στον πόλεμο της Συρίας μπλέχτηκαν και οι Ρώσοι-https://hellenicsunrise.blogspot.gr).
Έτσι, μόλις ο Τραμπ επισκέφτηκε την Σαουδική Αραβία, αυτή αποφάσισε παράλληλα να κόψει και τις χορηγίες της σε πολλές ισλαμικές οργανώσεις που αντιμαχόταν τις ΗΠΑ (π.χ. στο Ιράκ), προκειμένου να γίνει αρεστή στον αντιισλαμιστή πρόεδρο των ΗΠΑ.
Την ίδια στιγμή, η Σαουδική Αραβία, προσπάθησε να διώξει από πάνω της όλες τις υποψίες για χρηματοδότηση ισλαμιστών τρομοκρατών (http://www.triklopodia.gr, http://oimos-athina.blogspot.gr) ρίχνοντας όλες τις ευθύνες πάνω στο Κατάρ, το οποίο, είτε θα υποτάσσονταν, είτε θα άλλαζε η ηγεσία του με μια πιο φιλική στις ΗΠΑ και την Σαουδική Αραβία (http://www.triklopodia.gr), είτε μέσω εισβολής, είτε μέσω πραξικοπήματος (http://www.pentapostagma.gr, https://hellas-now.com).
Και όταν αυτή θα αναλάμβανε την εξουσία, τότε θα έπαυε την χρηματοδότηση στις ισλαμιστικές οργανώσεις και θα ακολουθούσε την αντιισλαμική πολιτική του Τραμπ.
Σε λίγο χρονικό διάστημα, άρχισαν να καταρρέουν παντού τα χρηματοδοτούμενα από τους Σαουδαράβες και το Κατάρ ισλαμικά καθεστώτα, σε Λιβύη (http://www.triklopodia.gr), Σύρια και Ιράκ(http://www.triklopodia.gr), Σομαλία, Τυνησία, Υεμένη (με επάνοδο του πρώην δικτάτορα Αμπντάλα αλ Σάλεχ και των Σιιτών Χούτι συμμάχων του), Αίγυπτο, ακόμα και Πακιστάν (http://www.triklopodia.gr).
Μέχρι και οι Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, είδαν τους οπαδούς του ISIS στην χώρα τους ως απειλή και άρχισαν να τους διώκουν (http://www.triklopodia.gr), ως «δείγμα γραφής» από τους ίδιους, πως μπορούν να μπουν και στο πολίτικο παιχνίδι στην χώρα αυτή, ως «καλοί» και «μετριοπαθείς» ισλαμιστές.
[Το Αφγανιστάν άλλωστε, διαθέτει χρυσό αξίας ενός τρις δολαρίων στα εδάφη του, ενώ και η διακίνηση ναρκωτικών από την χώρα αυτή, αποφέρει άλλα τόσα σε κέρδη-http://www.triklopodia.gr].
[Αν δε ο Τραμπ υποτάξει το Πακιστάν και το Αφγανιστάν στην θέληση του, περικυκλώνει πλήρως από τα ανατολικά το εχθρικό στον ίδιο Ιράν].
Το δε Σουδάν, όντας αποδυναμωμένο από την ανεξαρτησία της Νουβίας και τον εμφύλιο στο Νταρφούρ, δεν μπορεί να παίξει κανένα σπουδαίο ρόλο στον ισλαμικό κόσμο.
Η μόνη ουσιαστικά ισχυρή ισλαμική χώρα, την οποία συνέχουν να ελέγχουν ακόμα ισλαμιστές, είναι η Τουρκία του Ερντογάν, η οποία όμως, αν συνεχίσει τα πολλά πάρε-δώσε με τους Ρώσους και την εχθρική στις ΗΠΑ πολιτική της, παριστάνοντας τον Κίμ Γιονγκ Ουν της Μέσης Ανατολής (https://hellenicsunrise.blogspot.gr, https://hellasforce.com), είναι πιθανό, να χάσει για πάντα το κεφάλι του, αν οι ΗΠΑ, στραφούν πλήρως εναντίον του (http://www.triklopodia.gr).
[Όμως ακόμα και αυτή έχει εσωτερικά προβλήματα, τόσο με τους Κεμαλιστές, όσο και με τους Κούρδους, ενώ το Κουρδικό δημοψήφισμα στο Ιράκ τις 25 Σεπτεμβρίου του 2017, εντείνει τους φόβους της Άγκυρας, πως θα «εμπνεύσει» και τους Κούρδους της Τουρκίας σε πλήρη ξεσηκωμό, προκειμένου να επιτύχουν την ανεξαρτησία τους από αυτή-http://www.newsbeast.gr, http://www.zougla.gr].
Ουσιαστικά, όλοι οι κύριοι παίκτες της περιοχής (Κατάρ, Σαουδική Αραβία, Τουρκία) προσπάθησαν να δημιουργήσουν χάος μέσω συνομωσιών και δολοπλοκιών, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα τους.
Όμως, αν και για πολλούς το χάος είναι μία σκάλα για την κυριαρχία,
πολλές φόρες δεν φέρνει τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα.
Και ως γνωστόν «το έξυπνο πουλί από την μύτη πιάνεται».
Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε, ότι υπάρχουν «χαριτωμένα» παιχνίδια,
τα οποία μπορεί να οδηγήσουν πολλές φορές σε δυσάρεστα αποτελέσματα.
Και όποιος κάνει «εξυπνάδες» (δολοπλοκίες, προδοσίες), πολλές φορές αυτές στρέφονται εναντίον του και τον διαλύουν, γιατί όπως έλεγαν και οι αρχαίοι υμών πρόγονοι: «Το κακό που έφτιαξες για τον εαυτό σου, είναι στο τέλος αυτό που θα σε καταστρέψει».
