To τεχνητό κλίμα αισιοδοξίας που είχε καλλιεργηθεί από τους Σκοπιανούς οι οποίοι επιχείρησαν έτσι να πιάσουν στον «ύπνο» την Ελλάδα και να περάσουν ένα βολικό για αυτούς όνομα με την βοήθεια των Αμερικανών δεν απέδωσε τελικά καρπούς και τα Σκόπια κάνουν πίσω:
«Αφήνουμε το όνομα για κάποια άλλη στιγμή» είπε σε συνέντευξή του στην ιστοσελίδα Balkaninsight, ο Σκοπιανός ΥΠΕΞ κ. Ντιμιτρόφ, λέγοντας ότι η λύση του ζητήματος πρέπει να μετατεθεί για μια πιο κατάλληλη χρονική συγκυρία.
«Ενθαρρύναμε τον κ. Νίμιτς και αναμένω πως την Τετάρτη, θα συζητήσει τις ιδέες του και τις προτάσεις του – ένα πλαίσιο που θα επιτρέψει μια ουσιώδη πρόοδο και διαπραγματεύσεις. Μετά, θα αναμιχθούμε πιο άμεσα και εμείς [σ.σ. ο ίδιος και ο Ν. Κοτζιάς] θα ηγηθούμε των διαπραγματευτικών ομάδων των δύο χωρών», υποστήριξε και αναφέρθηκε στους κινδύνους που κρύβει η εν λόγω άμεση εμπλοκή των υπουργών στις διαπραγματεύσεις:
«Υπό αυτή την έννοια υπάρχει ένας συγκεκριμένος κίνδυνος, γιατί συνήθως οι υπουργοί και οι πρωθυπουργοί εμπλέκονται, όταν το αποτέλεσμα είναι ορατό. Στην περίπτωσή μας όμως αυτό δεν θα συμβεί, αλλά πιστεύω πως αξίζει το ρίσκο. Παρά την αισιοδοξία, πρέπει να δεχτούμε το ενδεχόμενο ότι δεν θα μπορέσουμε να υπερβούμε τις διαφορές μας τη δεδομένη χρονική στιγμή, αλλά είμαστε πεπεισμένοι πως θα πρέπει να επιμείνουμε μέχρι να γίνει αυτό».
Πάντως, επιμένει πως η όποια λύση θα πρέπει να περιέχει τον όρο «Μακεδονία».
«Μια λύση είναι εφικτή μονάχα εάν δεν υπονομεύεται η εθνική ταυτότητα της χώρας. Η φύση της διαμάχης είναι τέτοια που δημιουργεί φόβο… επομένως είναι σημαντικό για την ΠΓΔΜ ότι θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο πως η λύση δεν θα τραυματίζει την εθνική ταυτότητα» υποστηρίζει χαρακτηριστικά και συνεχίζει στο ίδιο μήκος κύματος:
«Η λύση θα πρέπει να καλύπτει διάφορες πτυχές, ώστε να είναι κοινά αποδεκτή: Να μην τραυματίζει την ταυτότητά μας, και να απαντά στην απαίτηση της Αθήνας να υπάρχει ξεκάθαρη διάκριση μεταξύ της χώρας “Μακεδονία” και της περιφέρειας της Μακεδονίας. Επίσης θα ήταν πολύ ευρωπαϊκό να μην υπάρχει μονοπώλιο στον όρο “Μακεδονία” – εάν δεν υπήρχε αποκλειστικό δικαίωμα και να χρησιμοποιείται ο όρος και από τις δύο πλευρές».
Αφήνει να εννοηθεί πως η όποια λύση στο ονοματολογικό θα πρέπει να εγκριθεί με δημοψήφισμα, ενώ εξαπολύει επίθεση στους «σκληροπυρηνικούς» όπως τους χαρακτηρίζει πολιτικούς και των δύο χωρών, αναφερόμενος ειδικά στον Γκρούεφσκι: «Είναι περίεργο να σκέφτεσαι πως οι μεγαλύτεροι “υπερασπιστές“ του ονόματος στη χώρα μας, κάνουν τους σκληροπυρηνικούς στην Ελλάδα να αισθάνονται τόσο άνετα, σχεδόν σαν να δούλευαν μαζί».
Απευθύνει εξάλλου έκκληση στην ΕΕ να ξεμπλοκάρει το συντομότερο την ενταξιακή διαδικασία καθώς όπως σημειώνει, η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να κατανοήσει πως η χώρα χρειάζεται τα εργαλεία της ενταξιακής διαδικασίας [σ.σ. σε διεθνείς θεσμούς] ώστε να προωθήσει πραγματικές μεταρρυθμίσεις, το οποίο, όπως τονίζει, δεν πρόκειται να συμβεί όσο η ΠΓΔΜ αναμένει στο δωμάτιο αναμονής.
«Εμείς και η Ελλάδα μοιραζόμαστε μια ευθύνη, αλλά επίσης είναι και στο χέρι της διεθνούς κοινότητας να αξιοποιήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη δημοκρατική αφύπνιση που συντελέστηκε [σ.σ. στην ΠΓΔΜ] τα τελευταία χρόνια», σχολιάζει.
Να τα πούμε τα πράγματα ως έχουν: Η Ελλάδα δεν είχε κανένα λόγο να αποδεχτεί μια σύνθετη ονομασία με τον όρο «Μακεδονία» καθώς δεν ήταν αυτή που βιάζονταν να υπάρξει «λύση» αλλά οι Σκοπιανοί και οι Αμερικάνοι.
Οι Σκοπιανοί με τη νέα τους «χαμογελαστή» ηγεσία επιχείρησαν να περάσουν όσα ήθελαν με πλάγιο τρόπο και αθόρυβα. Στην ουσία προχωρούσαν σε μια άκαμπτη στάση (με το γάντι) υιοθέτησης μιας σύνθετης ονομασίας την οποία όμως δεν θα την αποδεχόντουσαν για όλες τις χρήσεις αλλά μόνο για την Ελλάδα.
Ταυτόχρονα στα ακόμα πιο σημαντικά ζητήματα της γλώσσας και της εθνικότητας δεν έκαναν βήμα πίσω. Ούτε ήθελαν να αλλάξουν αυτά που αναφέρει το σκοπιανό Σύνταγμα περί «χαμένων» εδαφών και «αλύτρωτων» πατρίδων στην ελληνική Μακεδονία και ότι η Θεσσαλονίκη τους «ανήκει» και άλλα τέτοια ωραία και… φιλικά.
Καμία ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να παρουσιάσει τέτοιους όρους στον ελληνικό λαό και αυτό ας το καταλάβουν στην Ουάσιγκτον και ας ξεκινήσουν να πιέζουν άλλες πλευρές εάν θέλουν τόσο πολύ τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ.
Να μάθουν και να προσφέρουν και τίποτα στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, όχι μόνο να ζητάνε.
