«ἐπὶ δὲ τὸν Ἰησοῦν ἐλθόντες ὡς εἶδον αὐτὸν ἤδη τεθνηκότα, οὐ κατέαξαν αὐτοῦ τὰ σκέλη» (Ιω. 19,33).
Αγαπητοί,
Χτες 1η Νοεμβρίου 2019 ο άθεος κόσμος της Ελλάδος γιόρτασε την Πανελλήνια Ημέρα Δωρεάς Ιστών & Οργάνων Σώματος & Μεταμοσχεύσεων, μια γιορτή θανάτου (του δότη) και ζωής (του λήπτη). Η υπόθεση αυτή μαζί με αυτήν της «καύσης των νεκρών» έχουν άμεση σχέση με την θεολογία της ορθοδόξου Εκκλησίας μας περί του σώματός μας που ως γνωστό είναι ναός του Αγίου Πνεύματος. Όπως δηλαδή ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός είναι Θεάνθρωπος και κατοικεί σε Αυτόν παν το πλήρωμα της Θεότητος, έτσι και σε όλους τους βαπτισμένους και χρισμένους ορθοδόξως Χριστιανούς (λόγω του ότι είναι Σώμα Χριστού) κατοικεί το Άγιον Πνεύμα και κάνει το σώμα μας Ναό του Θεού. Άξιο προσοχής εδώ είναι η θέση του Ιερού Χρυσοστόμου που δικαιολογεί την διαφορετικότητα των μελών του Σώματος του Χριστού λέγοντας πως αν όλοι ήμασταν το ίδιο δεν θα αποτελούσαμε ΣΩΜΑ αλλά ΜΕΛΟΣ. Όπως ένα σώμα έχει πολλά και διαφορετικά μέλη που επιτελούν μια λειτουργία – εργασία έτσι και εν τη Εκκλησία. Είμαστε δηλαδή διαφορετικοί αλλά όλοι μας μέλη Χριστού και για τον λόγο αυτό και ΣΩΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥ. Διαφορετικά δεν θα ήμασταν “Σώμα Χριστού – Εκκλησία” αλλά “Μέλη σχισματικών και αιρετικών ομάδων”. Όταν όμως τα λόγια και τα έργα μας είναι ακριβώς αντίθετα με τα λόγια του Κυρίου, με την Αγία Γραφή και με την Ιερά Παράδοση, τότε και μόνο τότε, μπαίνει άλλλο ΘΕΜΑ, σοβαρό, και για τον λόγο αυτό θα παρακαλούσα να λάβουμε υπόψη μας τα παρακάτω…
Ας θέσουμε στο σημείο αυτό ως ακρογωνιαίο λίθο τα λόγια του αγαπημένου μαθητού του Κυρίου μας, του Ιωάννη. Στο 19ο κεφάλαιο διαβάζουμε: «Όταν όμως ήλθαν στον Ιησούν, επειδή είδαν, ότι αυτός είχεν ήδη πεθάνει, δεν του έσπασαν τα σκέλη» (στιχ. 33). Και ευκόλως κατανοούμε ότι το θέλημα του Θεού για τον Υιό του ήταν να μη συντριβούν τα οστά Αυτού. Η «ολόσωμη ταφή» του Κυρίου μας είναι λοιπόν ο μέγας κανόνας που κανονίζει τα της ταφής όλων ημών των Ορθοδόξων Χριστιανών.
Δεύτερο βασικό δομικό στοιχείο σκέψης και θέσης μας, εισαγάγει ο λόγος του κ. Εμμανουήλ Κ. Δανδουλάκη (ΜΑΣΤΕΡ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ Α.Π.Θ.) περί της καύσης των κεκοιμημένων εν Χριστώ Ιησού. Προκειμένου να απαντηθούν πολλά ερωτήματα ο κ. Δανδουλάκης λέγει πως « επιτάσσεται αφετηριακά προσέγγιση του ζητήματος της καύσης στα υπομνήματα της αποκαλύψεως, δηλαδή στην Αγία Γραφή και την Ιερά Παράδοση της Εκκλησίας». Εν σχέσει με την «Καύση των νεκρών στην Αγία Γραφή» σημειώνει δύο περιπτώσεις της Παλαιάς Διαθήκης. Ας τον ακούσουμε: Α) «Χρήση της καύσης στην Π.Δ., διαπιστώνουμε, επίσης, σε περιπτώσεις έχθρων που ήθελαν οι αντίπαλοι τους να τους εξαφανίσουν πλήρως. Ενδεικτική είναι η περίπτωση στο Αμώς 2,1. Σύμφωνα με το συγκεκριμένο χωρίο, οι Μωαβίτες κατέκαυσαν τα οστά του βασιλιά της Εδώμ, μετά την εκταφή τους, παρασκευάζοντας με αυτά σκόνη για ασβέστωμα. Δεν πρέπει πάντως να διαφύγει της προσοχής μας ότι οι περισσότερες των παραπάνω περιπτώσεων αναφέρονται σε καύσεις ζώντων, με εξαίρεση εκείνη στο βιβλίο του Αμώς.». Συνεχίζει: Β) «Μία μόνο περίπτωση «καύσης», εκείνη που αναφέρεται στην αποτέφρωση των σωμάτων του Σαούλ και του υιού του – από τους κατοίκους Ιαμβίς του Γαλαάδ – πριν ενταφιαστούν παρουσιάζει ερμηνευτικές δυσκολίες: «και έλαβον το σώμα Σαούλ και το σώμα Ιωνάθαν του υιού αυτού… και κατακαίουσιν αυτούς εκεί και λαμβάνουσιν τα οστά αυτών και θάπτουσιν». Ο νοών νοείτω..
«Και λαμβάνουσιν τα οστά αυτών και θάπτουσιν…»
ΑΛΗΘΕΙΑ, ΟΙ ΑΘΕΟΦΟΒΟΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΙ ΟΙ ΤΩΝ ΚΑΥΣΕΩΝ ΔΕΝ ΣΥΝΤΡΙΒΟΥΝ ΤΑ ΟΣΤΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ “ΔΟΓΜΑΤΑ” ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ “ΚΑΥΣΗΣ”; ΕΝ ΤΕΛΕΙ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ Η ΚΑΥΣΗ Ή Η “ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΩΝ ΟΣΤΩΝ”; Ω, ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ, Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΓΓΥΣ!
Δημήτριος Β. Εμμανουήλ, Ιεροψάλτης
Πτολεμαΐδα 2 Νοεμβρίου 2019
