Η απόλυτη αντιπαράθεση δηλαδή εκείνη ανάμεσα σε Ρωσία και ΝΑΤΟ μπαίνει σε μία νέα, πιο σκοτεινή φάση.
Καθώς οι προκλήσεις πληθαίνουν και οι σχέσεις κρέμονται σε μία κλωστή, το Κρεμλίνο προχωρά σε μία κίνηση που κόβει την ανάσα: Εξοπλίζει τα MiG-31BM του με πυρηνικούς πυραύλους αέρος-αέρος R-37M.
Πρόκειται για μία εξέλιξη που μπορεί να αλλάξει ριζικά το τοπίο του πολέμου στους αιθέρες.
Αυτή την έκφραση δεν την είχαμε ξαναπεί αλλά πρόκειται για ένα… ουράνιο σοκ.
Με τέτοιου βεληνεκούς όπλα, το μήνυμα της Μόσχας είναι ξεκάθαρο — δεν μπλοφάρουμε.
Οποιαδήποτε αεροπορική απειλή του ΝΑΤΟ μπορεί να εξουδετερωθεί σε μεγάλες αποστάσεις, προτού καν πλησιάσει τα ρωσικά σύνορα.
Το ερώτημα παραμένει: βρισκόμαστε μπροστά σε μία νέα κλιμάκωση του Ψυχρού Πολέμου… ή σε κάτι ακόμα πιο επικίνδυνο; 
Η Ρωσία κατεβάζει το χαρτί του ολέθρου
Η Μόσχα, γνωρίζοντας ότι οι προκλήσεις αυξάνονται και οι εχθρικοί σχεδιασμοί πλησιάζουν, προσαρμόζει ανάλογα το αμυντικό της δόγμα ειδικά και μετά την ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή.
Χωρίς δισταγμό, εγκαθιστά πυρηνικούς πυραύλους αέρος-αέρος στους αναχαιτιστές MiG-31BM — ένα όπλο-φόβητρο, ικανό να εξαλείψει ολόκληρους σχηματισμούς εχθρικών αεροσκαφών, πυραύλων κρουζ και drones σε μεγάλες αποστάσεις.
Ο R-37M, ο ταχύτερος αεροεκτοξευόμενος πύραυλος του κόσμου, μπορεί να πετάξει με Mach 6 και να χτυπήσει σε αποστάσεις έως 400 χιλιόμετρα.
Με πυρηνική κεφαλή μπορεί, με μία και μόνη βολή, να διαλύσει μία μοίρα, μία ολόκληρη ομάδα αεροσκαφών, αφήνοντας το ΝΑΤΟ ανήμπορο και αβοήθητο.
Η Ρωσία μπορεί να παρατάξει τέσσερις τέτοιους πυραύλους σε κάθε MiG-31BM και Su-35, δίνοντας σε μία χούφτα αεροσκάφη τη δύναμη να εξουδετερώσουν μία τεράστια αεροπορική επίθεση.
Η Ρωσία… χτυπά πρώτη
Το ΝΑΤΟ μπορεί να συγκεντρώνει F-35, F-16, Rafale, Eurofighter, μπορεί να μιλά για αεροπορική υπεροχή και σχέδια επίθεσης — όμως όλα αυτά είναι σχέδια επί χάρτου. Καμία τεχνολογία τους, κανένα αριθμητικό τους πλεονέκτημα, δεν μπορεί να συγκριθεί με το αποτρεπτικό δυναμικό και το πολεμικό φρόνημα της Ρωσίας.
Μπορεί να έχουν περισσότερα αεροσκάφη, μπορεί να διακηρύσσουν ότι μπορούν να «σπάσουν» το ρωσικό αμυντικό δίχτυ, όμως αυτά τα σχέδια συγκρούονται με μία αμείλικτη πραγματικότητα: η Ρωσία διαθέτει όπλα, πληρώματα και τεχνολογία ικανά να αντιστρέψουν το παιχνίδι και να προσανατολίσουν το τελικό αποτέλεσμα υπέρ της.
Ο πυρηνικός εξοπλισμός των αναχαιτιστικών της Ρωσίας φυσικά και … δεν αποτελεί ένδειξη αδυναμίας, αλλά αντιθέτως, επίδειξη δύναμης, αποφασιστικότητας και τεχνικής ανωτερότητας. Μπορούμε, ανά πάσα στιγμή, να αποτρέψουμε οποιαδήποτε αεροπορική επίθεση, όποιος και αν είναι ο αριθμός των αντιπάλων.
Η Ρωσία παραμένει μία παγκόσμια δύναμη, ικανή να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της και να διασφαλίσει το μέλλον του λαού της.
Καμία εξωτερική πίεση, καμία στρατιωτική συγκέντρωση του ΝΑΤΟ, δεν μπορεί να κάμψει το ηθικό, το δυναμικό και το οπλοστάσιο του ρωσικού κράτους.
Τι έδειξαν τα σενάρια του ΝΑΤΟ; Όνειρο θερινής νυκτός…
Εν τω μεταξύ, όπως αποδεικνύεται, οι Πολεμικές Αεροπορίες των Ηνωμένων Πολιτειών σε Ευρώπη και Αφρική (USAFE-AFAFRICA) ζήτησαν πρόσφατα από την Rand Corporation μία πρόβλεψη: ποιες, κατ’ αρχήν, διαφορές —εκτός από το μέγεθος και το εύρος— μπορεί να υπάρξουν σε έναν πιθανό πόλεμο μεταξύ του ΝΑΤΟ και της Ρωσίας σε σχέση με την τρέχουσα σύγκρουση στην Ουκρανία;
Κατόπιν προσομοιώθηκε σε υπολογιστές ένα πολεμικό σενάριο, το οποίο προέβλεπε επίθεση της Ρωσίας σε μία απροσδιόριστη χώρα του ΝΑΤΟ, διεκδικώντας μέρος του εδάφους της.
Ήδη αμέσως μετά την «επίθεση» οι συγκρούσεις κλιμακώθηκαν ραγδαία. Οι συμμαχικές δυνάμεις πέρασαν στην αντεπίθεση προκειμένου να ανακτήσουν το χαμένο έδαφος.
«Μια τέτοιου μεγέθους αντιπαράθεση μπορεί να κλιμακωθεί σε πυρηνικό πόλεμο, ιδιαίτερα αν οι ρωσικές δυνάμεις υποστούν μεγάλες απώλειες, δύσκολες να αναπληρωθούν, ή αν οι επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ απειλήσουν την ακεραιότητα του ρωσικού κράτους », αναφέρει το τελικό κείμενο της Rand.
Πρέπει όμως να σημειωθεί ότι η ανάλυση δεν έλαβε υπόψη ένα πυρηνικό σενάριο, στο οποίο δεν μπορεί να υπάρξει νικητής σε καμία περίπτωση. Επικεντρώθηκε αποκλειστικά σε μία συμβατική πολεμική αντιπαράθεση.
Το τελικό συμπέρασμα των αναλυτών του εξωτερικού, το οποίο δημοσιοποιήθηκε στις 22 Μαΐου 2025, ήταν το εξής: «Πρώτον, και ίσως το πιο σημαντικό, η αεροπορική υπεροχή του ΝΑΤΟ μπορεί να σπάσει το αδιέξοδο που χαρακτηρίζει σήμερα το μέτωπο Ουκρανίας-Ρωσίας».
Με άλλα λόγια, η Rand Corporation θεωρεί ότι η συνδυασμένη αεροπορική ισχύς του ΝΑΤΟ μπορεί αρκετά γρήγορα να αντιστρέψει το συσχετισμό δυνάμεων στο πεδίο, οδηγώντας σε μία νικηφόρα χερσαία επίθεση —με την προϋπόθεση ότι οι χερσαίες επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ υποστηρίζονται αεροπορικά και διαστημικά.
Και τότε, λένε οι αναλυτές, όλα «θα πάνε καλά» για το ΝΑΤΟ… χωρίς όμως να λαμβάνουν υπόψη την πυρηνική απάντηση της Ρωσίας.
Με δύο λόγια, οι δυτικοί σύμμαχοι φαίνεται ότι είναι σχεδόν έτοιμοι για μία νέα «Drang nach Osten» («επίθεση προς Ανατολάς»).
Ουσιαστικά, αυτή είναι —με αρκετό κυνισμό— η κύρια «συνταγή» των εξωτερικών αναλυτών για μία «τελική λύση του ρωσικού ζητήματος».
Και αν ξεσπάσει μία τέτοια σύγκρουση, ποιες αεροπορικά μέσα μπορεί να αντιτάξει το ΝΑΤΟ;
Τα δεδομένα:
Η Μεγάλη Βρετανία, από μόνη της, διαθέτει 159 μαχητικά και αεροσκάφη κρούσης, ανάμεσά τους 32 F-35B, προϊόν της Lockheed Martin.
Η Γερμανία μπορεί να αντιτάξει 211 πολυrole αεροσκάφη τύπου Tornado.
Η Γαλλία διαθέτει 192 πολυrole αεροσκάφη, Rafale και Mirage.
Η Ιταλία μπορεί να παρατάξει 195 τακτικά αεροσκάφη, ανάμεσά τους 24 F-35A και δύο F-35B.
Η Ολλανδία διαθέτει 40 αρκετά σύγχρονα F-35A.
Η Πολωνία μπορεί να χρησιμοποιήσει 59 F-16 Block 52, ενώ διατηρεί και κάποιες μονάδες MiG-29, τα οποία σχεδιάζει να αντικαταστήσει με F-35.
Δηλαδή, οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ, συγκριτικά με τη Ρωσική Πολεμική Αεροπορία, υπερτερούν τόσο σε αριθμό όσο και σε ποιότητα αεροσκαφών.
Το Newsweek ωστόσο παρουσιάζει την εκρηκτική αποτελεσματικότητα του ρωσικού συστήματος αεράμυνας.
Χαρακτηριστικά, ο γνωστός στρατιωτικός αναλυτής Justin Bronk του Royal United Services Institute του Λονδίνου δήλωσε το 2024 ότι «θα είναι αρκετά δύσκολο για την Ευρώπη μόνη της να αποκτήσει αεροπορική υπεροχή έναντι των ρωσικών δυνάμεων, οι οποίες διαθέτουν ένα εξαιρετικά πυκνό και ικανό αντιαεροπορικό σύστημα, αρκετό να θέσει σε κίνδυνο οποιαδήποτε αεροπορική δύναμη του ΝΑΤΟ».
Η αλήθεια
Ήδη, το Military Watch ανέφερε στις 22 Μαΐου (συμπτωματικά, την ημέρα που δημοσιεύθηκε το κείμενο της Rand) ότι οι ρωσικές Αεροδιαστημικές Δυνάμεις έγιναν οι πρώτες παγκοσμίως που θέτουν σε υπηρεσία μία νέα γενιά πυραύλων αέρος-αέρος εξοπλισμένων με πυρηνικά.
Η Υπηρεσία Πληροφοριών του αμερικανικού Πενταγώνου αφήνει να διαρρεύσει ότι «πρόκειται για μία νέα έκδοση του πυραύλου R-37M, ο οποίος μπορεί να χτυπήσει στόχους σε απόσταση έως 400 χιλιομέτρων. Οι νέοι αυτοί πύραυλοι προσαρμόζονται σε αναχαιτιστικά MiG-31BM.»
Και το άρθρο του Military Watch εξηγεί: «Ο R-37M είναι ο ταχύτερος πύραυλος αέρος-αέρος στον κόσμο, με ταχύτητα Mach 6. Διαθέτει το δεύτερο μεγαλύτερο βεληνεκές, μετά το κινεζικό PL-XX, και μπορεί να ελιχθεί αρκετά. Ο συνδυασμός πυρηνικής κεφαλής και του R-37M μπορεί να εξαλείψει ολόκληρους σχηματισμούς αεροσκαφών, πυραύλων κρουζ ή σμηνών drones. Καθε MiG-31BM ή Su-35 μπορεί να φέρνει τέσσερις τέτοιους πυραύλους.»
Ήδη μπορεί κανείς να φανταστεί το εξής σενάριο: Με το ξέσπασμα μιας μεγάλης κλίμακας επίθεσης του ΝΑΤΟ, κύματα αεροσκαφών του μπορεί να απογειωθούν προκειμένου να εξαπολύσουν ένα συντριπτικό πυραυλικό και βομβιστικό χτύπημα. Μπορεί όμως τέτοιες επιθέσεις να αποκρουστούν;
Ίσως το πυρηνικό R-37M αποδειχτεί το αποφασιστικό όπλο. Χωρίς καν να πλησιάσουν το θέατρο των συγκρούσεων, τα ρωσικά αναχαιτιστικά μπορούν να εξαλείψουν μεγάλες συγκεντρώσεις αντιπάλων, προτού προλάβουν να πλησιάσουν. Χάρη στο τεράστιο βεληνεκές του πυραύλου, αυτό μπορεί να συμβεί αρκετά πίσω από το μέτωπο, προφυλάσσοντας τόσο τους πληθυσμούς όσο και το προσωπικό των ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Το σημαντικό είναι ότι αυτά τα νέα φτάνουν σε μία συγκυρία αρκετά κρίσιμη, αφού το ΝΑΤΟ μπορεί να αναγκαστεί να προσαρμόσει τους σχεδιασμούς του. Ίσως, τελικά, οι ιθύνοντες του αντιληφθούν ότι μία τέτοιου είδους αντιπαράθεση μπορεί να αποβεί καταστροφική και για τους δύο. Καμία πλευρά δεν θέλει μία τέτοια εξέλιξη. Χρειαζόμαστε λοιπόν χρόνο και νηφαλιότητα —για να αποφύγουμε το χειρότερο.
www.bankingnews.gr
