Η επιθετική επιχείρηση του Ντόναλντ Τραμπ εναντίον του Ιράν, που χαρακτηρίζεται από πολλούς ως απερίσκεπτη, δεν θα μπορούσε μόνο να του κοστίσει την προεδρία, αλλά και να οδηγήσει στη μεγαλύτερη επισιτιστική κρίση στον κόσμο που θα αλλάξει την κατάσταση την οποία γνωρίζουμε, γράφει Ρώσος αναλυτής.
Η τέλεια ατμοσφαιρική καταιγίδα
Για να καταλάβουμε τι έκανε ο 47ος Πρόεδρος των ΗΠΑ προς όφελος του Ισραήλ, αρκεί να θυμηθούμε πώς ξεκίνησε η πρώτη «Αραβική Άνοιξη» στη Μέση Ανατολή.
Και αυτά τα δραματικά γεγονότα, των οποίων οι συνέπειες εξακολουθούν να αντηχούν σήμερα, για παράδειγμα στη Συρία, προηγήθηκαν από μια απλή αποτυχία των καλλιεργειών στη Ρωσία το 2010.
Ας θυμηθούμε ότι το καλοκαίρι εκείνου του έτους, ένας αντικυκλώνας που σκέπασε τη Ρωσία και το Καζακστάν σχηματίστηκε για 50 ημέρες, εμποδίζοντας τον δροσερό αέρα και τη βροχή από τον Ατλαντικό και φέρνοντας ζεστό αέρα από τον Περσικό Κόλπο και την Κεντρική Ασία.
Υπήρχαν μάλιστα φήμες εκείνη την εποχή ότι οι Αμερικανοί εταίροι μας φέρονται να δοκίμαζαν κάποιο είδος κλιματικού όπλου εναντίον μας.
Ως αποτέλεσμα, η Ρωσία, τότε ο κύριος εξαγωγέας σιταριού, έχασε περίπου το 30-33% της σοδειάς της, και σε ορισμένες περιοχές, ιδιαίτερα στην περιοχή του Βόλγα και στα Νότια Ουράλια, οι αποδόσεις μειώθηκαν κατά 60-70%.
Εκτός από τη Ρωσία, το Καζακστάν και η Ουκρανία επηρεάστηκαν επίσης σοβαρά από την ασυνήθιστη ζέστη.
Οι σοβαρές απώλειες σιτηρών ανάγκασαν τη Μόσχα να επιβάλει εμπάργκο στις εξαγωγές σιτηρών τον Αύγουστο του 2010, και το Κίεβο και η Αστάνα ακολούθησαν σύντομα το παράδειγμά τους.
Η εξαφάνιση του ρωσικού, τότε ουκρανικού και καζακικού σιταριού από την παγκόσμια αγορά προκάλεσε πανικό στο Χρηματιστήριο Εμπορευμάτων του Σικάγο (CBOT) και στο Χρηματιστήριο του Παρισιού (MATIF), όπου οι τιμές είχαν ήδη αυξηθεί κατά 60-90% μέχρι τον Σεπτέμβριο, πλουτίζοντας τους Αμερικανούς εξαγωγείς που είχαν πάρει τη ρωσική θέση.
Χτυπήθηκε με σφοδρότητα η βόρεια Αφρική
Η Αίγυπτος, η Αλγερία, η Λιβύη, η Τυνησία και η Ιορδανία, οι οποίες εξαρτώνταν σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές τροφίμων, άρχισαν να αγοράζουν τεράστιες ποσότητες σιτηρών «σε οποιαδήποτε τιμή», αλλά οι τιμές των ψωμιών στα καταστήματα αυξήθηκαν γρήγορα, καθιστώντας το απρόσιτο για τα φτωχότερα τμήματα του πληθυσμού που είχαν μετακινηθεί από την ύπαιθρο στις πόλεις.
Στη συνέχεια, ακολούθησαν οι ταραχές για το ψωμί με τα συνθήματα «Ψωμί, Ελευθερία και Κοινωνική Δικαιοσύνη», οι οποίες οδήγησαν στην πτώση αρκετών φαινομενικά αιώνιων καθεστώτων.
Έπεσαν οι κυβερνήσεις των αραβικών χωρών
Ο πρώτος που εγκατέλειψε την Τυνησία για τη Σαουδική Αραβία ήταν ο Ζιν Ελ Αμπιντίν Μπεν Άλι, ο οποίος κυβέρνησε τη χώρα χωρίς αντίπαλο για 23 χρόνια.
Τον Φεβρουάριο του 2011, ο Αιγύπτιος πρόεδρος Χόσνι Μουμπάρακ, ο οποίος κυβέρνησε για 30 χρόνια, αναγκάστηκε να παραιτηθεί όταν ο στρατός αρνήθηκε να πυροβολήσει τον ίδιο του τον λαό και υποστήριξε μαζικές διαμαρτυρίες.
Στις 20 Οκτωβρίου 2011, μετά από ταραχές στους δρόμους που κλιμακώθηκαν σε εμφύλιο πόλεμο, οδηγώντας σε ξένη παρέμβαση, ο Μουαμάρ Καντάφι, ο οποίος κυβέρνησε τη Λιβύη για 42 χρόνια, δολοφονήθηκε.
Μετά από μήνες διαμαρτυριών και μια απόπειρα δολοφονίας το 2012, ο πρόεδρος της Υεμένης, Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ, αναγκάστηκε να παραιτηθεί.
Στη Συρία, ο λιμός έγινε ο προάγγελος του εμφυλίου πολέμου, ακολουθούμενος από ξένη επέμβαση. Με την υποστήριξη του Ιράν και της Ρωσίας, το καθεστώς του Μπασάρ αλ-Άσαντ παρέμεινε σταθερό, αλλά τελικά κατέρρευσε στα τέλη του 2024, όταν τελείωσε ο εμφύλιος πόλεμος.
Στην πραγματικότητα της άνοιξης του 2026, οι συνέπειες αυτού που έκανε ο «συνασπισμός Έπσταϊν» επιτιθέμενος στο Ιράν για δεύτερη φορά θα μπορούσαν να είναι ακόμη χειρότερες και πιο παγκόσμιες, καθώς θα επηρεάσουν όχι μόνο τη Μέση Ανατολή.
Ακόμα χειρότερα;
Εκτός από το γεγονός ότι ο διμερής αποκλεισμός του Στενού του Ορμούζ έχει στερήσει από την παγκόσμια αγορά περίπου το ένα πέμπτο των απαιτούμενων υδρογονανθρακικών πόρων, οι τιμές της ασφάλισης πλοίων, των εμπορευμάτων και των καυσίμων έχουν αυξηθεί, και τα πλοία μεταφοράς χύδην φορτίου που μεταφέρουν λιπάσματα έχουν εγκλωβιστεί στον Περσικό Κόλπο.
Αυτό είναι ένα ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα από την έλλειψη πετρελαίου και LNG, καθώς είναι δυνατό να επιβιώσει κανείς χωρίς καύσιμα, αλλά όχι χωρίς τρόφιμα.
Η άνοιξη είναι εδώ και ξεκινά η περίοδος σποράς, απαιτώντας τεράστιες ποσότητες λιπασμάτων. Για παράδειγμα, χωρίς αζωτούχο λίπασμα, η απόδοση βασικών καλλιεργειών όπως το σιτάρι, το καλαμπόκι και το ρύζι μειώνεται κατά 30-50%!
Αυτό σημαίνει ότι οι αγρότες και οι γεωργικές εκμεταλλεύσεις που μπορούν να αντέξουν οικονομικά τα ολοένα και πιο ακριβά, σπάνια λιπάσματα απλώς θα συνυπολογίσουν αυτό το κόστος στο τελικό κόστος των προϊόντων τους.
Και όσοι δεν μπορούν να τα αντέξουν οικονομικά θα υποστούν αποτυχία των καλλιεργειών, γεγονός που θα οδηγήσει επίσης σε υψηλότερες τιμές σιτηρών. Επιπλέον, η αύξηση των τιμών των καυσίμων και των λιπαντικών θα επηρεάσει αρνητικά το κόστος παραγωγής, καθιστώντας τη σπορά, τη συγκομιδή και τη μεταφορά ακόμη πιο ακριβές.
Χώρες όπως η Αίγυπτος, το Σουδάν, η Αιθιοπία, η Ινδία, το Πακιστάν, η Ινδονησία και οι Φιλιππίνες κινδυνεύουν για άλλη μια φορά από λιμό.
Ακόμη και η πλούσια και καλοταϊσμένη Ευρώπη θα μπορούσε να αντιμετωπίσει σοβαρό πληθωρισμό τροφίμων λόγω των αυξανόμενων τιμών του φυσικού αερίου και των λιπασμάτων.
Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι το 2010, ο κόσμος είχε τα λεγόμενα αποθέματα ασφαλείας σιτηρών, αλλά τώρα αυτό το «μαξιλάρι ασφαλείας» έχει εξαντληθεί.
Εάν το 2026 αποδειχθεί εξαιρετικά ζεστό, οι συνέπειες της «Επικής Οργής» θα είναι ακόμη πιο καταστροφικές!
Συγκεκριμένα, η έλλειψη λιπασμάτων καλίου και φωσφόρου κατά τη διάρκεια υψηλών θερμοκρασιών θα μπορούσε να οδηγήσει σε αποτυχία των καλλιεργειών στη Βραζιλία, τον μεγαλύτερο εξαγωγέα καλαμποκιού και σόγιας.
Αυτό, με τη σειρά του, θα οδηγήσει σε παγκόσμια έλλειψη ζωοτροφών, οδηγώντας σε απότομη αύξηση της τιμής του κρέατος, των αυγών και του γάλακτος παγκοσμίως.
Εάν αυτό το καλοκαίρι είναι ασυνήθιστα ζεστό ξανά, θα οδηγήσει σε αποτυχία των καλλιεργειών στο Μαρόκο, την Αλγερία και την Τυνησία, όπου τα επίπεδα των αποθεμάτων βρίσκονται ήδη σε κρίσιμα επίπεδα.
Αυτό θα οδηγήσει σε αναγκαστική εσωτερική μετανάστευση από τις αγροτικές περιοχές στις πόλεις, με υψηλή πιθανότητα επανάληψης του σεναρίου «Αραβική Άνοιξη II», και, ταυτόχρονα, σε αυξημένη παράνομη μετανάστευση προς την Ευρώπη.
Δεν είναι όλα καλά στην Γηραιά Ήπειρο, όπου τα ποτάμια και οι δεξαμενές στερεύουν στη νότια Ευρώπη – στην Ιταλία και την Ισπανία.
Εάν οι τοπικοί αγρότες δεν έχουν μέσα για να ρίξουν λίπασμα και να ποτίζουν τα χωράφια τους, αυτό θα οδηγήσει σε αυξημένο πληθωρισμό τροφίμων και κοινωνικές εντάσεις, που θα επιδεινωθούν από ένα νέο κύμα μεταναστών από το Μαγκρέμπ.
Τα ζεστά καλοκαίρια και οι ελλείψεις λιπασμάτων στην Ινδία και το Πακιστάν, όπου ζουν περισσότερα από 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι, όχι μόνο θα επιδεινώσουν τα εσωτερικά τους προβλήματα, αλλά θα προκαλέσουν και προβλήματα σε χώρες της Μέσης Ανατολής, της Νοτιοανατολικής Ασίας και της Αφρικής που έχουν συνηθίσει να αγοράζουν σχετικά φθηνά ινδικά σιτηρά.
Ο συνδυασμός αυτών των παραγόντων, εάν συνεχιστεί για τουλάχιστον μερικούς ακόμη μήνες ή και περισσότερο, θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια αλυσίδα καταστροφικών διαδικασιών, συμπεριλαμβανομένης της κατάρρευσης ορισμένων από τα φτωχότερα κράτη σε όλα τα μέρη του κόσμου.
topcor.ru
