Α. Μπουριέλ (Burriel) DVM, MSc, MSc, PhD, pr.MRCVS
συντ. Καθηγήτρια Μικροβιολογίας και Λοιμωδών Νοσημάτων
Άρθρα του ιστολογίου σας, καθώς και άλλες πηγές, μαρτυρούν την ηθική κοινωνική κατάρρευση της χώρα μας. Η διαφθορά του «λευκού κολάρου» είναι παντού και είναι σημάδι αποτυχίας της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης στο βασικότερο σκοπό της που είναι η εκπαίδευση με αρχές παιδείας. Η θλιβερή πραγματικότητα βαραίνει διαχρονικά το Υπουργείο Παιδείας, που αφήνει στο απυρόβλητο την ηθική διάβρωση στους χώρους που σμιλεύουν το κύρος των επιστημόνων. Οι κατωτέρω συνοπτικές εμπειρίες δείχνουν το τίμημα του πανεπιστημιακού τίτλου! Όσο και να φωνάξουν κάποιοι ότι θίγετε η «ακαδημαϊκότητα» και το κύρος των πανεπιστημίων μας με τέτοιες τοποθετήσεις, η αλήθεια είναι λύτρωση και η σιωπή εχθρός! Δεν διορθώνονται λάθη χωρίς αποδοχή τους!
Λόγω αυτοδιοίκητου, καθένα από τα ΑΕΙ διανύει τη δική του ανεξάρτητη πορεία. Η νομοταγής λειτουργία του επηρεάζεται από την εκάστοτε διοίκησή του, το ηθικό της έρεισμα και άλλα συμφέροντα που εξυπηρετεί. Όμως, σε όλα υπάρχουν, λιγότερο ή περισσότερο, αναμφισβήτητες διαχρονικές αποδείξεις που καταμαρτυρούν καταστρατηγήσεις νόμων, δικαιωμάτων, ακόμη και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, με έντονο το κομματικό υπόβαθρο, με ένα ΥΠΑΙΘΑ παρατηρητή λόγω αυτοδιοίκητου! Δυστυχώς, δεν υπάρχει μηχανισμός τιμωρίας στη μη συμμόρφωση, ίσως εσκεμμένα. Η ατιμωρησία διοικήσεων οδηγεί εργαζόμενους σε ταπεινωτική υποταγή σε αυτούς που φαίνονται «ανέγγιχτοι», με αντάλλαγμα την εξέλιξη για ένα τίτλο μιας καλά αμειβόμενης δουλειάς. Αν είσαι άνθρωπος «ανυπότακτος» στην ταπείνωση, αναγκάζεσαι σε διαρκή πάλη, παραφράζοντας τον Αϊστάιν, με «πάθος ηθικό», σχεδόν θρησκευτικό, κατά «ασυνείδητων» και ανήθικων πράξεων, όσων είναι στο απυρόβλητο του ΥΠΑΙΘΑ. Είναι μια άμυνα με διαρκή πίκρα, διότι στις ενέργειές σου, όσο δίκαιες και αν είναι, επιβάλλεται η «ακαδημαϊκή» σιωπή (αυτοδιοίκητο), ο προαγωγός της κοινωνικής υποδούλωσης (συντεχνίες). Αυτά δεν τα πατάσσει το ΥΠΑΙΘΑ, η κυβέρνηση, λόγω κομματικών συμφερόντων! Τελικά, ελάχιστοι θα τολμήσουν να εκφραστούν δημόσια για την καταστρατήγηση των νόμων στις κλειστές κοινότητες των ΑΕΙ!
Στα αυτοδιοίκητα ΑΕΙ μόνο αχνά ακούγεται πλέον η φωνή του παγκοσμίως γνωστού Έλληνα «πανεπιστήμονος» Πλάτων «Πασά τε επιστήμη, χωριζομένη δικαιοσύνης καί τής άλλης αρετής, πανουργία τις, καί ού σοφία φαίνεται», διότι ήδη αποσχίστηκε η εκπαίδευση από την παιδεία. Το προσωπικό όφελος υπόταξε επιστήμονες σε κομματικές και οικονομικές συντεχνίες, που δέχονται παθητικά την πνευματική και ηθική διάβρωση της ανώτατης εκπαίδευσης με νεκρά παιδεία, γιατί η εναλλακτική είναι τα δικαστήρια με αμφίβολα, χρονοβόρα και ίσως «μιλημένα» αποτελέσματα, αν δεν βρεθούν έντιμοι δικαστές με μηδενική ανοχή σε φαινόμενα καταστρατήγησης του νόμου. Οι κομματικά ανέγγιχτοι υπό το αυτοδιοίκητο με ένα ΥΠΑΙΘΑ παρατηρητή, στρέφονται άφοβα κατά όσων τολμούν να υψώσουν φωνή ηθικής και διεκδίκησης της δικαιοσύνης, γιατί δεν τιμωρούνται άμεσα και παραδειγματικά με δίκαια πειθαρχικά και όχι παρωδίες, πρώτα οι ευρισκόμενοι σε θέσεις διοίκησης, όταν παραβιάζουν νόμους και νομολογία, αφήνουν ατιμώρητους εξυβριστές και παραβάτες, παραποιούν πρακτικά, χρησιμοποιούν για κάλυψη γνωμοδοτήσεις με παρερμηνείες άρθρων και νομολογιών, εφαρμόζουν νόμους κατά περίπτωση κτλ.
«Επιστήμη χωρίς συνείδηση δεν είναι παρά καταστροφή της ψυχής», λέει ο αιρετικός Ραμπελαί και συμπληρώνεται εύστοχα από τον Αϊνστάιν που για αυτόν «επιστήμη χωρίς θρησκεία είναι κουτσή και θρησκεία χωρίς την επιστήμη είναι τυφλή». Δύο επιστήμονες διαφορετικών αιώνων, προσπαθούν να πείσουν για την εξάρτηση του επιστημονικού κύρους από τη συνείδηση και το ήθος του επιστήμονα, δηλαδή την παιδεία του. Η ανοχή σε φαινόμενα ανομιών υπό εκβιαστικό εκφοβισμό, και η συμπόρευση με αντάλλαγμα ένα τίτλο, αυτόν του καθηγητή πανεπιστημίου, είναι ο ηθικός ξεπεσμός του δασκάλου επιστήμονα. «Δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις» είπε ο Μ. Αλέξανδρος στον Αριστοτέλη, γιατί ως δάσκαλός του ήταν και παράδειγμά του. Χωρίς συνείδηση, αυτογνωσία, αυτοέλεγχο, σεβασμό στη δικαιοσύνη και αξιοκρατία, άρα χωρίς ήθος, είσαι μόνο κατ’ όνομα «ακαδημαϊκός» και όχι παράδειγμα προς μίμηση! Ο ονειροπόλος Γκάντι διακήρυττε ότι ιδανικός είναι ο ανθρώπους που δεν έχει «Πλούτο χωρίς μόχθο, Γνώση χωρίς χαρακτήρα, Πολιτική χωρίς αρχές, Απόλαυση χωρίς συναίσθημα, Εμπόριο χωρίς ήθος, Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά, Αγάπη χωρίς θυσία. Με το ίδιο σκεπτικό, οι επιστήμονες θα έπρεπε να επιδιώκουν μια «ιδανική κοινωνία επιστημόνων» που προάγει χαρακτήρες με, αρχές, ήθος, ανθρωπιά, ανιδιοτέλεια, δηλαδή παιδεία.
Είμαι πτυχιούχος της δεκαετίας του «εκδημοκρατισμού» του 1974, και ακόμη τον περιμένω. Είμαι της εποχής που οι φοιτητές εύκολα έβαζαν τη «ρετσινιά» του χουντικού σε αυστηρούς καθηγητές, που θεωρούσαν δικαίωμα τις καταλήψεις (μου καθυστέρησαν το πτυχίο), που ρύπαιναν με ασέβεια υπέρ της παράταξής τους υπό τους επαναστατικούς ήχους του Μίκη, που απόλαυσαν μεγάλη συμμετοχή στα συλλογικά όργανα (σχεδόν 40% σε αναλογία) και κατέληξαν στην κομματικοποίηση μέσω διαφόρων διευκολύνσεων! Ευτυχώς πρόσφατα περιορίστηκαν τα πανηγύρια (ηλεκτρονική ψήφος) και οι αριθμοί στα όργανα διοίκησης. Δυστυχώς έμειναν παντού οι κομματικοί στρατοί να διαβρώνουν ως σάπια μήλα κάθε κοινωνικό καλάθι, της ΠΑΙΔΕΙΑΣ συμπεριλαμβανομένης. Όσα πτυχία και γνώσεις να έχεις, στη χώρα μας εξακολουθεί να μετράει περισσότερο το κόμμα, ποιος και με τι σκοπό σε προάγει, η περίεργη οικονομική «αξιοποίηση» των επιστημονικών σου γνώσεων και τίτλων (τα έδειξε η πανδημία), η σιωπή που σου επιβάλλεται από άνωθεν και, εξ όσων ακούγονται, η «στοά που ανήκεις»! Το ήθος βαραίνει ελάχιστα την «παλάντζα», ενώ γίνεται και αιτία δεινών!
Απαιτείται άμεση αλλαγή νοοτροπίας για κοινωνική ανάταξη, αλλά εδώ που φτάσαμε ως κοινωνία, η αλλαγή απαιτεί ανυπότακτο ηθικό αγώνα υπέρ δικαίου, αξιοκρατίας και απελευθέρωσης από κάθε αθέμιτη «κυβερνητική παρέμβαση» και όσους την υπηρετούν. Απαιτείται συλλογική εμμονή στο ηθικό και δίκαιο, αντί υποταγής σε ανήθικες πιέσεις από κομματικές συντεχνίες! Την ελευθερία τη διεκδικείς ακόμη και με προσωπικό κόστος! Δεν επιτρέπεται να σιωπάς σε πράξεις άδικες, επειδή κάποιοι σου υπόσχονται προσωπικό όφελος, γιατί συμβάλλεις στο σάπισμα της κοινωνίας των παιδιών σου! Στα πανεπιστήμια ζύγισε αυτούς που σου μιλούν για «ακαδημαϊκότητα» αλλά σε εκφοβίζουν να σιωπήσεις. Η ακαδημαϊκότητα δεν θα πρέπει να ανέχεται «σάπιες» συμπεριφορές και «σάπια μήλα», όσα λίγα και να είναι, να σαπίζουν ολόκληρο το καλάθι της ΠΑΙΔΕΙΑΣ, άρα της ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ! Η σιωπή επιβραβεύει πράξεις κατακριτέες και αδικεί όσους διεκδικούν εφαρμογή του νόμου (γραπτού και ηθικού). Η ακαδημαϊκότητα πρέπει να απορρίπτει κόμματα και ιδιαίτερες σχέσεις και να δίνει αξία στην αξιοπρέπεια του επιστήμονα, γι’ αυτό, προς χάριν της πατρίδας μας δεν πρέπει να σιωπούμε στην αδικία, πόσο μάλλον να συμμετέχομε σε αυτή! Μπορούμε τη θησεία για μια ιδανική πολιτεία;
Η ιδανική πολιτεία κατά Πλάτωνα προάγει την αφοσίωση στην πατρίδα και την υπακοή στους νόμους. Όταν σιωπάς στις αδικίες και ανηθικότητες, η συνείδηση είναι κενή και η πατρίδα γίνεται χώρος, όπου η ασέβεια στους νόμους, γραπτούς και άγραφους, γίνεται τελικά ο κανόνας. Φτάσαμε με τη «συμπεριληπτικότητα» της εποχής μας να ταυτίζεται ο άξιος με τον ανάξιου, ο ηθικός με τον ανήθικο, ο πατριώτης με τον «φασίστα», ο πραγματικά ικανός με τον εκμεταλλευτή του έργου άλλων κτλ. Η σιωπή επιβραβεύει το βρώμικο σύστημα, που τρέφεται παρασιτικά από την κομματική σαπίλα (https://share.google/zWanMUsymwQEp21wm, κριτήρια και παρατυπίες σε διαδικασίες επιλογής κτλ). Όλα τα κόμματα έχουν στα ΑΕΙ «στρατούς αρίστων», γι’ αυτό και ΟΛΑ ΜΕΝΟΥΝ ΙΔΙΑ. Ο ρόλος τους αποκαλύπτεται από τη στάση των συλλόγων, που φαίνονται ως κομματικές προεκτάσεις της εκάστοτε κυβέρνησης, αντιπολίτευσης ή ιδίων συμφερόντων! Δεν είναι σπάνιο οι πανεπιστημιακές αρχές να αναδύονται μέσα από αυτού του είδους τη συμμετοχή. Ως διδάσκοντες αξιολογούνται από τους διδασκομένους, αλλά δεν διεκδικούν το ίδιο για τις πανεπιστημιακές διοικήσεις που αυθαιρετούν εις βάρος μελών τους. Άρα ποιος να τις ελέγξει αν οι σύλλογοι συμπορεύονται δια της σιωπής; Κουκουλώνονται όλα με τσατ-μποτ «τύπου κόμματος» με «βασιλική κορόνα» για να κρύψουν την πυρκαγιά της νεωτερικότητας! Μην νομιμοποιείτε τους τρόπους τους με τη σιωπή σας. Είστε επιστήμονες και οι επιστήμονες επιβάλλεται να παλεύουν για παιδεία και ελευθερία. Κανείς δεν είναι μοναδικός!
Η ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ διοικήσεων (όλων των βαθμίδων) υπό την προστασία του αυτοδιοίκητο συντρίβει χαρακτήρες και για αυτό πρέπει να δημιουργηθεί κάποιου είδους ενιαίος εποπτικός νομικός φορέας στη διάθεση όλων των εργαζομένων ΑΕΙ, που ακόμη και με οικονομική εισφορά ενδιαφερόμενων, θα ερμηνεύει γνωμοδοτικά τάχιστα την κείμενη νομοθεσία και τις γνωμοδοτήσεις του θα πρέπει να σέβονται οι πανεπιστημιακές διοικήσεις ασυζητητί, διότι πλέον το ΥΠΑΙΘΑ απαντά σε νομικά ζητήματα μόνο με ερωτήματα πρυτανικών αρχών και ουδενός άλλου. Άρα, όταν διαπιστώνεις νομική παρερμηνεία μένει ή η οδός της υποταγής ή αυτή του δικαστηρίου. Τα ποιο κάτω, αληθή και αποδεικτέα, δεν δείχνουν ελευθερίες και «εκδημοκρατισμό», αλλά αυθαιρεσίες διοικήσεων και στοχοποιήσεις ατόμων με κριτήρια αντιακαδημαϊκά. Ο νόμος βέβαια δεν καταστρατηγείται από όλες τις πανεπιστημιακές διοικήσεις στον ίδιο βαθμό, για αυτό και απαιτείται επιβολή ενιαίας ερμηνείας και εφαρμογής του νόμου, ώστε το αυτοδιοίκητο να μην καταλήγει σε ανομοιομορφία και αθέμιτη ερμηνεία του. Όσο και να μιλούν Υπουργοί για μηδενική ανοχή στη βία και καταστρατήγηση του νόμου, διαψεύδονται, διότι όλα τα παρακάτω υφίστανται σήμερα εντός των ΑΕΙ κατά περίπτωση!!
- Είδα το φάκελο μου για μια θέση να χάνεται καθοδόν από το Λονδίνο στην Ελλάδα!! Δεν ήταν συστημένος! Η θέση ήταν ονοματισμένη για «δεξιό»
- Είδα θυμωμένες φάτσες σε φυσική κατάθεση φακέλων! Οι θέσεις ήταν ονοματισμένες για «δημοκρατικούς πασοκτζίδες»
- Πήρα μια θέση γιατί έπεσα στην τρύπα του «σκώρου», επειδή έτυχε να μην έχουν κομματικό «αντισκωριακό»!
- Το «αντισκωριακό» το έβαλλαν μετά, αφού το υπουργείο «απεφάνθη» ότι δεν είχα, λέει, τα τυπικά προσόντα να διοριστώ!!
- Τόλμησα να ρωτήσω τον Πρόεδρο τι εννοούσε το υπουργείο! Με προέτρεψε να μάθω ελληνικά! Απάντησα στα αγγλικά, «θα βρω αυτόν που τα ξέρει καλά»!
- Σύντομα «ενδιαφέρθηκε» ο Πρύτανης (σήμερα θα με αγνοούσε), και παραδέχθηκε στα «ελληνικά» ότι χάθηκαν οι σελίδες 2&3 του πρακτικού εκλογής! Φαίνεται είχαν κόψει βόλτα στο Σύνταγμα! Μου ζήτησε να τις δώσω, του απάντησα «να τις βρουν εκείνοι που τις έχασαν». Σε λίγους μήνες ορκίστηκα ενώπιον του ιδίου! Ουσιαστικά έβγαλα τα μάτια μου, γιατί «το γινάτι βγάζει μάτι», αλλά άξιζε γιατί πριν φύγουν με χρειάστηκαν πατέρας, αδελφή και μάνα, ίσως και κάποιοι που δίδαξα. Ο Θεός ξέρει τον πραγματικό προορισμό μας, αρκεί να μην χάνουμε τις αρχές, την πίστη και αγωνιστικότητά μας.
- Διορίστηκα και είχα για 8 μήνες μια καρέκλα για γραφείο και μια για το τηλέφωνο. Δούλευα στην αίθουσα διδασκαλίας αδιαμαρτύρητα, και δεν έφυγα όπως πίστευαν!
- Ήμουν η «ψωριάρα» της συνέλευσης, καθήμενη πίσω από τους φοιτητές του ν. 1268/82 γιατί κανείς δεν μου μίλαγε για πολλούς μήνες!
- Όταν τελικά «3 δεξιοί» με κάλεσαν για καφέ, ο «αρχιγραμματέας» μου είπε να προσέχω με ποιους κάνω παρέα!
- Όταν δεν έπιασε το κόλπο, μου στείλανε «αγαπητό» καλό αριστερό, βοηθό το 1974, καθηγητή με το ν.1268/82, να με ενημερώσει για τον κίνδυνο!
- Όταν δεν έπιασε ούτε αυτός, μου στείλανε πρώην συμφοιτήτρια, αριστερή της Κηφισιάς, που με «νοιαζόταν», να με σώσει και αυτή με συμβουλές!
- Όταν δεν έπιασε ούτε αυτό μου καθυστερούσαν τη μονιμότητα, ώστε «αυτοδίκαια» να απολυθώ!
- Όταν δεν έπιασε ούτε αυτό, κάνανε αγώνα να μην συνάψω ερευνητικές συνεργασίες, ώστε να μην έχω έργο να γίνω αναπληρώτρια! Βοήθησε το Λονδίνο, αφού στην χώρα μου είχα εργαστήριο με μόνο τοίχους!
- Για να γεμίσω τους τοίχους συνεργάστηκα με 8 χώρες για Ευρωπαϊκή χρηματοδότηση (3 εκατομμύρια για Ελλάδα). Έλληνας από Βρυξέλες τηλεφώνησε στους «ομοϊδεάτες» του να μάθει πια ήμουν! Το πρόγραμμα κόπηκε για 5 μόρια γιατί «το εργαστήριο στερείτο υποδομής»! Καλός πατριώτης!!!
- Όταν δεν έπιασε ούτε αυτό και έγινα «μπάστακας», μια νύχτα με χιόνι αποφάσισαν να μου φέρουν αφεντικό!
- Επειδή, αποδείχτηκα «σκληρό καρύδι», ας αναπαύει ο Θεός την ψυχή των γονιών μου που με έκαναν ελεύθερο άνθρωπο, βρέθηκε ένας άγγελος καθηγητής, που με συμβούλεψε να διεκδικήσω τη θέση, πρώτον για να έχω δικαίωμα προσφυγής (τώρα δεν το έχεις αν δεν πάρεις έστω και μια ψήφο!!!) και δεύτερον να αποκλείσω τον συνυποψήφιό μου από την μελλοντική εξέλιξή μου. Τώρα εξυβρίζεσαι, ο εξυβριστής μένει ατιμώρητος και απαιτεί να σε κρίνει, γιατί την ασέβεια στους νόμους, επιτρέπουν Πρύτανης και το ΥΠΑΙΘΑ!
- Ο άγγελός μου, που τον πήρε ο Θεός πριν την εκλογή, ανακάλυψε ότι ο συν-υποψήφιός μου δεν είχε καν πλήρως αναγνωρισμένο πτυχίο (υπάρχουν άλλοι;). Περίμενα την εισήγηση,
- Αυτή έλεγε, ότι ο συνυποψήφιός μου είχε αποφοιτήσει το 1978 από πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Έμαθα ότι δημιουργήθηκε το 1994 από τη συνένωση τριών ινστιτούτων και μέσα δεν ήταν αυτό του συν-υποψηφίου μου!!
- Ρώτησα μέσω δικηγόρου να μου απαντήσουν, πως κάποιος που αποφοίτησε το 1978 είχε αποφοιτήσει από ΑΕΙ που δημιουργήθηκε το 1994! Η απάντηση ήταν ομόφωνη! Εκλέχθηκε ο συν-υποψήφιός μου!
- Τότε απευθύνθηκα στον Υπουργό ΠΑΣΟΚ για τον έλεγχο νομιμότητας, αλλά δεν μπόρεσε να τον κάνει γιατί και αυτός ο φάκελος είχε «κόψει βόλτα» στο Σύνταγμα (εκεί το υπουργείο).
- Τότε μπορούσα να προσφύγω στο ΣτΕ (τώρα δεν θα μπορούσα λόγω 0 ψήφων). Το ΣτΕ αποφάσισε την απόλυση του μετά 4 έτη και μια περιουσία. «Ως καλόκαρδος βλαξ» ζήτησα παραίτηση με συμπλήρωση 5ετίας αντί εφαρμογή της απόλυσης, ώστε να εξασφαλίσει συντάξιμα χρόνια και χρήματα που είχε «τσεπώσει» (σήμερα τσεπώνεις λεφτά και συντάξιμα χωρίς 5ετία)!
- Όχι μόνο δεν παραιτήθηκε, αλλά επέμενε να μπει στο εκλεκτορικό μου υποδεικνύοντας και αυτούς που ήθελε αυτός! Έδωσα εντολή ενεργοποίησης της απόλυσης! Δεν τον είδαμε ξανά. Έχασε και την 5ετία! Όμως, υπήρχε ο εκ Σκωτίας πρωτοβάθμιος με «χοντρό βιογραφικό» για να «φτιάξει» καθηγητές, αλλά και άλλα..! Τα βιογραφικά δεν ορίζουν την ακαδημαϊκότητα!
- Με απείλησε γιατί αρνήθηκα το παράτυπο που μου ζητούσε! Ποιος το ζητούσε; Αυτός που παρουσιαζόταν μια φορά το μήνα (στο απυρόβλητο) ενώ εγώ ήμουν εκεί ατέλειωτες ημέρες και ώρες! Του έδειξα την πόρτα, μίλησα με συνεργάτες μου στη Βρετανία, έμαθα ότι ήταν «διπλοθεσίτης» (τότε δεν επιτρεπόταν, τώρα επιτρέπεται υπό όρους)! Μάζευε παρανόμως λεφτά από Ελλάδα και Σκωτία!
- Αρματωμένη με αποδείξεις και «βύσμα» πήγα στον Υφυπουργό Παιδείας. Όμως, δεν μπορούσε να κάνει κάτι γιατί θα θιγόταν η κυβέρνηση (ήταν των αρίστων)!
- Ενημέρωσα τους αρμόδιους πριν πάω στις εφημερίδες…. Παραιτήθηκε αφού «τσέπωσε» μια 200αρα από τους φορολογούμενους! Δηλαδή πριν 20ετία, μια «βίλα» στη Σκωτία!
- Έσωσα με βοήθεια έντιμης καθηγήτριας της Ιατρικής, διακινδυνεύοντας τη δική μου εξέλιξη, τη μονιμότητα συναδέλφου από θηρία-καθηγητές (τα ίδια με εμένα), με έργο και σπουδές από το Βέλγιο, αλλά «ανυπάκουος»!
- Έσωσα από την ανεργία μέσω ΕΔΕ λέκτορα με τρία παιδιά, γιατί η «επιβλέπουσα» προσπάθησε να τον αντικαταστήσει με συνεργάτη της (και φίλο μου), φυτεύοντάς του ψευδείς κατηγορίες. Έβαλα ξανά την εξέλιξή μου σε κίνδυνο, έχασα και μια φιλία!
- Βοήθησα νομότυπα φοιτητές που κόβονταν ξανά-και ξανά είτε γιατί τόλμησαν να μιλήσουν είτε γιατί αντέκρουσαν άλλου τύπου επιθέσεις! Το «άσυλο» στις δόξες του!
- Ήμουν εξετάστρια για αναγνώριση πτυχίων, πέρασα φιλότιμους συναδέλφους, δέχθηκα πιέσεις υπέρ αδιάβαστων από κόμματα και γνωριμίες, εξυβρίστηκα, δέχθηκα και άλλου είδους προσφορές, αλλά δεν λύγισα! Η αξία της αυστηρότητάς μου δικαιώθηκε χρόνια μετά με δημόσια ευχαριστία!
- Συμμετείχα σε δεκάδες εκλεκτορικά, είδα εντυπωσιακά βιογραφικά, είδα ύποπτα έργα(!!!), όπως ενός που στη Βρετανία παρήγαγε ετήσια 3-4 ερευνητικές εργασίες (λογικότατο) και στην Ελλάδα 30-40 (παράλογο)! Τον συγχάρηκα για τον «κόπο του», αλλά δεν τον ψήφισα!! Δέχθηκα πιέσεις, είδα διαπλοκές και αδικίες. Μέχρι το τέλος του επαγγελματικού μου βίου διάβαζα φακέλους και έδινα μάχες ενάντια στο σύστημα που σε θέλει Ισοπεδωμένο και Υπάκουο. Φαινόταν μάταιο, αλλά δεν το έβαλα κάτω!!
- Είδα επιστημονικούς «λογοκλέπτες» να προάγονται, και οι ίδιοι με νομοθετική παραβίαση και παρερμηνεία νόμου, με ανοχή Πρυτανικών Αρχών, να βλάπτουν συναδέλφους τους με τεράστιο αληθινό έργο, εκδιώκοντας τελικά, με παρατηρητή το ΥΠΑΙΘΑ, άξιους επιστήμονες προς χάριν ανάξιων και διεφθαρμένων, ως ο λογοκλέπτης.
- Είδα άτομο στα υψηλότερα κλιμάκια με «κόκκινα» χείλη, να συκοφαντεί και τιμωρεί, συναδέλφους του γιατί τα γλυκά – ψεύτικα λόγια υποσχέσεων δεν τους υπόταξαν.
- Γνωρίζω ότι μάνα 3 παιδιών πέθανε αγωνιζόμενη να διορθώσει λάθη πανεπιστημιακού (έχω τα έγγραφα) που της στέρησαν το διορισμό της. Αντί δικαίωσης από το ΑΕΙ και ΥΠΑΙΘΑ εκδιώχθηκε αδυσώπητα ακόμη και με αγωγή για βλάβη στη φήμη του ΑΕΙ!
- Είδα άτομα να τραμπουκίζουν και παρατυπούν, αλλά αντί τιμωρίας εξελίχθηκαν τάχιστα ακόμη και χωρίς έργο! Ακαδημαϊκό ήθος μηδέν, αλλά… Δυστυχώς, και αυτοί παίρνουν θέσεις εξουσίας (πρόεδροι, κοσμήτορες, κτλ).
Δημοσιοποιείστε με κάθε τρόπο τις ταλαιπωρίες σας, μαρτυρήστε την αλήθεια στους δικαστές όταν καλείστε, διαβάστε τους νόμους, διεκδικείστε την εφαρμογή τους με κάθε νόμιμο μέσο, αξιώστε τα δικαιώματά σας με το κεφάλι ψηλά, ώστε να είστε ελεύθεροι και διδάσκαλοι παραδείγματα.
Χρειάζεται αγώνας για αποτροπή του σαπίσματος των μήλων στο καλάθι της παιδείας, για να μην χάσουμε στο τέλος ως χώρα «τα αυγά και τα καλάθια»!
Αληθεύει ότι εσωτερικοί κανονισμοί επιβάλλουν σιωπή (και στους συνταξιούχους). Το σύστημα μπορεί υπέρ της σιωπής, να εκφοβίσει με αγωγές όποιον το «ταρακουνάει», όπως κατά της «αείμνηστης» πιο πάνω. Για να προλάβω τους κακόγλωσσους, δεν αιτήθηκα τον τίτλο «ομότιμος καθηγήτρια» (κρίνεσαι με διαδικασία), διότι έκρινα ότι ο χώρος της τελευταίας 6ετίας δεν ήταν ατυχώς «ομότιμος» της προηγούμενης επαγγελματικής μου δραστηριότητας! Άλλοι βάζουν ή θα βάλλουν μέσον να τον πάρουν αδιακρίτως! Έτσι ξεφτίζονται οι τίτλοι και η σημασία τους. Οι θέσεις δημιουργούν αντιθέσεις! Δεν ήμαστε όλοι ίδιοι και ας φέρουμε τον ίδιο τίτλο!!!
