Δημοκρατία ή Μαριονετοκρατία;
Υπάρχει μια ριζική διαφορά ανάμεσα στο προεκλογικό πρόγραμμα του κινήματος «Ελπιδα για τη Δημοκρατία» και των μνημονιακών κομμάτων.
Τα μνημονιακά κόμματα έχουν καταργήσει κάθε έννοια δικαιοσύνης. Που, σε τελική ανάλυση, σημαίνει ότι δεν έχουμε ούτε ίχνος Δημοκρατίας. Μπορεί να έχουμε Σύνταγμα. Αλλά το Σύνταγμά μας είναι ναρκοθετημένο με το άρθρο 86, το οποίο χωρίζει τους Έλληνες σε πατρίκιους και πληβείους.
Εκ των οποίων, οι μεν πατρίκιοι (πρωθυπουργοί, υπουργοί, βουλευτές) του πλειοψηφούντος, κατά κανόνα, κόμματος μπορούν να εγκληματούν ασυδότως, χωρίς να λογοδοτούν ποτέ και σε κανέναν. Ενώ οι πληβείοι αδικούνται μυριοτρόπως χωρίς να μπορούν να βρουν ποτέ και πουθενά το δίκιο τους.
Και το καθεστώς της πολυδαίδαλης αυτής αδικίας επαυξάνεται σκανδαλωδώς με τα πολλά και διάφορα «ακαταδίωκτα»: Μέγκελε γιατρών, τραπεζικών, ΟΠΕΚΕΠΑδων και πολλών άλλων πολυειδώς και ποικιλοτρόπως εγκληματούντων ασυστόλως. Το μεν δι’ ίδιον όφελος, το δε χάριν των παρεχόντων σ’ αυτούς το δικαίωμα της ασύστολης ασχημοσύνης. Οι οποίοι μάλλον εισπράττουν εκ των προϊόντων της ξέφρενης αρπακτικότητας την μερίδα του λέοντος.
Τα μνημονιακά κόμματα έχουν επιβάλει Καθεστώς μαριονετοκρατίας. Που σημαίνει ότι: Ο κάθε αρχηγός του κόμματος επιλέγει τους βουλευτές του. Έτσι ώστε ο λαός να είναι αναγκασμένος να ψηφίσει όχι αυτούς, που θα ήθελε, αλλά εκείνους που επιλέγει ο αυθέντης κομματάρχης.
Και βέβαια τους αυθέντες κομματάρχες τους επιλέγουν οι εκάστοτε μαριονετίστες. Ποιοι είναι και πού βρίσκονται; Στη Γερμανία, στις ΗΠΑ, στο Ισραήλ; Άγνωστες οι βουλές των «κυρίων». Που, σε τελική ανάληση, δεν φαίνεται να έχει ιδιαίτερη σημασία.
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι οι μαριονετίστες αυτοί, όπως είναι φυσικό και επόμενο, δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να ενδιαφέρονται για το συμφέρον της Ελλάδας και του λαού της. Ασφαλώς και ενδιαφέρονται για τα συμφέροντα της δικής τους πατρίδας και του δικού τους λαού.
Και, επειδή στην τωρινή συγκυρία γίνεται πολύς λόγος για Παγκοσμιοποίηση και Νέα Τάξη πραγμάτων, είναι ευνόητο ότι οι ντόπιες μαριονέτες και οι πάτρωνές τους μαριονετίστες εξυπηρετούν τα σχέδια αυτού του παγκοσμιοποιητικού εγκλήματος. Πράγμα που από κάθε άποψη είναι προφανές και αυταπόδεικτο.
Δεδομένου ότι οι ντόπιες μαριονέτες υπηρετούν με υπερβάλλοντα ζήλο το «ιδεώδες» αυτό. Προς το οποίο μας προσανατολίζει και ο πολύμορφος εξαναγκασμός με τον οποίο θέλουν να μας υποτάξουν στο ζευγάρωμα του Προσωπικού Αριθμού και της Ψηφιακής Ταυτότητας.
Κάποιοι μας λένε: Δεν είδατε η Κίνα, που είχε και αυτή, όπως και η Ελλάδα, αναπτύξει έναν μεγάλο πανάρχαιο πολιτισμό ότι εφαρμόζει παρόμοιες με το παγκοσμιοποιητικό σύστημα μεθόδους: Δεν είδατε σε ποια καταπληκτικά αποτελέσματα προόδου έχει εκτοξευθεί. Ώστε να έχει υπερκεράσει οικονομικά τουλάχιστον, ακόμη και τις ΗΠΑ!
Μπορεί αυτό να ισχύει. Αλλά οι ρίζες του ελληνικού πολιτισμού είναι τελείως διαφορετικές και, σε τελική ανάλυση, αντίθετες από τις ρίζες του κινέζικου πολιτισμού. Δεν μπορούμε σε καμιά περίπτωση να συμπλεύσουμε με το ολοκληρωτικό ιδεώδες του κινέζικου πολιτισμού! Που προφανώς απαιτεί να επιβάλλουν σε μας το ζεύγος του Προσωπικού Αριθμού και της Ηλεκτρονικής Ταυτότητας…
Το ιδανικό του ελληνικού πολιτισμού είναι αντίθετο σε κάθε μορφή εξαναγκασμού και εδράζεται πάνω στο ιδεώδες της ελευθερίας. Για τη οποία αγωνίστηκαν οι πρόγονοί μας και έχυσαν ποταμούς αιμάτων. Τα οποία πότισαν τις ρίζες του μεγάλου μας πολιτικού, κοινωνικού και πνευματικού πολιτισμού.
Ο οποίος συνταιριάστηκε άριστα με το άλλο μεγάλο όραμα της θεόσδοτης ελευθερίας, που οδηγεί απ’ την επίγεια περιπέτεια, στην αιώνια μακαριότητα. Ιδεώδες, που πηγάζει απ’ τις ρίζες του Σταυρού. Και το υπηρέτησαν εκατομμύρια, δια μέσου των αιώνων άνθρωποι. Περνώντας μέσα από την κόλαση πολυποίκιλων παγίδων και πολυμήχανων βασανιστηρίων.
Και υπάρχει και μια άλλη ριζική διαφορά της κινέζικης ηγεσίας με τις δικές μας μαριονέτες: Η κινεζική ηγεσία υπηρετεί τα συμφέροντα του κινέζικου λαού! Ενώ οι δικές μας μαριονέτες υπηρετούν ξένα συμφέροντα. Και βέβαια και τα δικά τους. Και με το παράνω μάλιστα. Και ταυτόχρονα επιστρατεύουν κάθε είδους παγίδα, προκειμένου να καταστρέφουν την πατρίδα μας και να εξοντώνουν το λαό μας.
Το δυσώδες, λοιπόν, καθεστώς της μαριονετοκρατίας, προκειμένου να διευκολύνει την πραγματοποίηση των σκοτεινών του σχεδίων φρόντισε με διάφορες διοικητικές μεταρρυθμίσεις (Κλεισθένης, κλπ) να πολτοποιήσει το λαό και να τον μεταβάλει σε άμορφη μάζα μέσα στο χάος των πόλεων και των πολυδαίδαλων δήμων. Καταργώντας τις κοινότητες, που έδιναν υπόσταση και οντότητα στον καθένα πολίτη.
Κι έρχεται τώρα το κίνημα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» να επανσυστήσει τις κοινότητες, που είναι πρωταρχικό κύτταρο της Δημοκρατίας. Για να ξανάβρει ο πολίτης τον πρωταρχικό του ρόλο σπέναντι στους επαγγελματίες καραγκιοζοπαίχτες πολιτικούς.
Που γίνονται καταγέλαστοι με τις κυβιστήσεις και τις βατραχομυομαχίες τους. Καθώς διασταυρώνουν τα πλαστικά ξίφη και κοντάρια τους. Ανταλλάσσοντας λεκτικές κοκορομαχίες, σαν τις ξεμωραμένες κυράτσες, που απ’ τους αντικρινούς τους εξώστες βγάζουν στη φόρα τα άπλυτα η μία της άλλης. Προκειμένου οι πολιτικοί να εντυπωσιάζουν τους αφελείς οπαδούς τους, ώστε να μη λακίσουν απ’ τις βρωμερές τους στρούγκες. Μέχρις ότου μας βγάλουν με τους ΠΑ και ψηφιακές τους ταυτότητες σαπούνι. Όπως έκαναν οι ναζί τους Εβραίους.
Και βέβαια τους υποψήφιους βουλευτές δεν θα τους εκλέγουν οι νεοταξικές μομματαρχικές μαριονέτες, αλλά οι κοινότητες και οι πολίτες: Οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι, οι στρατιωτικοί, οι υπάλληλοι, οι έμποροι. Οι άνθρωποι του μόχθου και της βιοπάλης Και όχι βέβαια το γαλαζοαίματο κηφηναριό των κομματοκοπριτών. Που θσαυρίζουν με τον ιδρώτα των εργαζομένων, χωρίς να έχουν ποτέ χύσει οι ίδιοι ούτε μια σταγόνα ιδρώτα…
Παρά μόνο βασανίζουν το μυαλό τους, για να εφευρίσκουν τρόπους, προκειμένου να κάνουν όσο γίνεται περισσότερο βασανιστικό και αβίωτο το βίο του λαού!,,,
