Άραγε πως θα πειστούν οι πολίτες να πειθαρχήσουν στο νέο αυστηρό lockdown, όταν ο πρωθυπουργός και οι συνδαιτυμόνες του γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τα μέτρα που επιβάλλουν;
Προφανώς υπάρχει υπευθυνότητα δύο ταχυτήτων. Αυτή των ισχυρών κι εκείνη των κοινών θνητών.
Ας μας το πουν τουλάχιστον στα ίσια οι… άριστοι που μας κυβερνούν κι ας αφήσουν τις υπεκφυγές.
Ίσως έτσι να μπορέσουν να αιτιολογήσουν πειστικότερα το… παρατεταμένο lockdown στην υγειά των κορόιδων.
Όπου αν τυχόν ο απλός πολίτης παρεκκλίνει ελάχιστα των κανονισμών θα υποστεί τα πάνδεινα, ενώ αν ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του τους καταστρατηγήσουν εντελώς, όπως στην Ικαρία, απλώς θα δεχθούν μια επίπληξη.
Έτσι αντιλαμβάνονται ενδεχομένως οι… άριστοι την πλέρια δημοκρατία.
Σε κάθε περίπτωση, η κατάσταση πλέον έχει ξεφύγει.
Και πολύ φοβούμαστε ότι το έγκλημα γίνεται συνειδητά.
Με στόχο την ολοκληρωτική συντριβή της μεσαίας τάξης (αυτή που ψήφισε Μητσοτάκη βαυκαλιζόμενη ότι θα απαλλαγεί από τη λαίλαπα του Τσίπρα) για να καταντήσουμε ένα απέραντο Mall πολυεθνικών, με ντόπιους και ξένους ολιγάρχες να βλέπουν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς να εκτοξεύονται και τους νεόπτωχους νοικοκυραίους να μην βρίσκουν μαντήλι να κλάψουν.
Αλλιώς, έστω και τελευταία στιγμή, η κυβέρνηση θα έπαιρνε αυτά τα ρημάδια τα μέτρα ανάσχεσης του αόρατου εχθρού (ενίσχυση ΕΣΥ, ΜΜΜ, σχολείων, μαζικά τεστ, προστασία σε χώρους εργασίας), μπας και γλυτώσει κάτι από τα συντρίμμια του.
Αντίθετα, προτιμάει να εκμεταλλεύεται τη βολική αποτυχία της εμβολιαστικής εκστρατείας (εκτός κι αν σας φαίνεται λογική η ξαφνική έλλειψη εμβολίων την ώρα που είχε προεξοφληθεί η προμήθεια εκατομμυρίων δόσεων) για να δικαιολογήσει το θάψιμο της οικονομίας, κλείνοντας στο μεταξύ το μάτι στο εισαγόμενο νεοταξίτικο Great Reset και στην καταστροφική 4η βιομηχανική επανάσταση.
Με τη διαφορά, ότι στο εξωτερικό η μετάβαση στη νέα τάξη πραγμάτων δεν γίνεται τόσο βίαια όσο εδώ.
Γιατί υπάρχει παραγωγή και πρέπει να προστατευθεί.
Εδώ τί να προστατεύσουμε όταν δεν παράγουμε ούτε σέσουλα;
Άρα, τί καλύτερο από την ισοπέδωση της αγοράς που θα φέρει το ολικό ξεπούλημα που πασχίζουν να υλοποιήσουν εδώ και δέκα χρόνια οι ταγοί μας, για να συνεχίσουν ανεμπόδιστοι τα πάρτι στις βεράντες;
Κάπως έτσι προμηνύεται το μαύρο μέλλον που μας περιμένει. Εκεί κατά το ’22, με νέα μνημόνια έτοιμα προς ψήφιση και τους Έλληνες, έπειτα από δέκα καταραμένα έτη, να καλούνται να δώσουν μια ακόμη άνιση μάχη.
Το ζητούμενο είναι αν αξίζει να τη δώσουν.
Διότι μην αυταπατάστε, η επερχόμενη δυστοπία δεν σταμάτα στον νέο γύρο φτώχιας.
Αλλά οδηγεί σε μια άλλη Ελλάδα. Εθνικά αλλοιωμένη, με μειωμένη κυριαρχία.
Ώστε επιτέλους «εταίροι» και «σύμμαχοι» να τη μετατρέψουν σε πλήρως ελεγχόμενο προτεκτοράτο, για να καταχρώνται ασύστολα και κατά το δοκούν την πολύτιμη γεωστρατηγική της θέση.
Έχοντας στο τσεπάκι τους πολλούς πρόθυμους για να συνεχίσουν το… θεάρεστο έργο του Κυριάκου και του Αλέξη.
Συνεπώς, για ποια μάχη και για ποια νίκη μιλάμε;
