 |
| Η περιοχή με κόκκινο είναι η ΑΟΖ που θεωρούν ότι τους ανήκει, ενώ το ρόζ ανήκει από κοινού στο ψευδοκράτος και την Κυπριακή Δημοκρατία σύμφωνα με το τουρκικό ΦΕΚ. |
Στον πρώτο χάρτη του αμερικανικού υπουργείου ενέργειας επίσης διακρίνεται καθαρά (με διακεκομμένη γραμμή) και ένας “προτεινόμενος” αγωγός φυσικού αερίου (με την υποσημείωση proposed) που ξεκινά από το κοίτασμα Αφροδίτη και κατευθύνεται βόρεια, μέσω της ενδοχώρας της Κύπρου στα νότια παράλια της Τουρκίας. Η κατασκευή ενός αγωγού φυσικού αερίου από τα νότια παράλια της Τουρκίας με κατεύθυνση προς τα βόρεια και τελικό αποδέκτη την Ευρώπη, αποτελεί όπως εξηγήσαμε σε προηγούμενη ανάλυση, σχεδιασμό που επιθυμεί η Τουρκία ως αντίβαρο στον σχεδιασμό του EastMed που την παρακάμπτει και την παραγκωνίζει τελείως από το ενεργειακό παίγνιο της περιοχής. Η αντιπρόταση αυτή αποτελεί κρυφή τουρκική ατζέντα ειδικά μετά την απομάκρυνσή της από ΗΠΑ-Ισραήλ:
Είναι προφανές επομένως ποιός/οί άνοιξαν την όρεξη και έδωσαν το πάτημα στον Ερντογάν για τις μαξιμαλιστικές διεκδικήσεις του στην Αν. Μεσόγειο. Είναι οι ίδιοι που τώρα εμφανίζονται ως σωτήρες διατεθειμένοι να μας παράσχουν βοήθεια σε πιθανή ελληνοτουρκική διένεξη κυρίως με την παροχή στρατιωτικών πληροφοριών (δορυφόρους, SATCOM, real time την διάταξη μάχης των τουρκικών δυνάμεων) αλλά και με την άμεση εγκατάσταση ραντάρ μεγάλης εμβέλειας στην Κρήτη (σε πρώτη φάση, και πιθανότατα συστήματα αντιπυραυλικής και αεροπορικής άμυνας σε δεύτερη φάση). Ο λόγος ασφαλώς και δεν είναι τυχαίος και αναλύθηκε παρακάτω:
Proxy War Ελλάδας-Τουρκίας και το τόξο Κρήτης-Κύπρου-Κουρδιστάν (!)
Εν κατακλείδι, λαμβάνοντας υπόψη την πολιτική αστάθεια σε Ελλάδα και Ισραήλ, αλλά και των επαναληπτικών εκλογών στην Κωνσταντινούπολη, που είναι πλέον θέμα γοήτρου για τον Ερντογάν, βλέπουμε ότι οδηγούμαστε με γοργούς ρυθμούς σε μια κατάσταση που δεν θα έχει επιστροφή, διότι οι επιλογές του αυτόκλητου σουλτάνου περιορίζονται ασφυκτικά εις βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου.
