«Οι ιμπεριαλιστικές πολιτικές δεν έχουν εκφραστεί ποτέ τόσο ανοιχτά στο παρελθόν» -«Πραξικόπημα 3.0», γράφει σε άρθρο του ο Τούρκος αναλυτής Μουράτ Γετκίν, για τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα και το Ιράν. Η Τουρκία που είχε εξαιρετικές σχέσεις με τον Μαδούρο, τηρεί μέχρι στιγμής πολύ χαλαρή στάση για την αμερικανική επίθεση στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Μαδούρο.
Ο Γετκίν στο άρθρο του γράφει:
«Στις 3 Ιανουαρίου, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο και η σύζυγός του, Σίλια Μαδούρο, ΕΙΧΑΝ ΑΠΑΧΘΕΙ από το προεδρικό μέγαρο στο Καράκας από Αμερικανούς στρατιώτες. Λίγες μέρες νωρίτερα, ο Τραμπ είχε απαιτήσει από τον Μαδούρο να εγκαταλείψει τη χώρα, η οποία βρισκόταν υπό αποκλεισμό του αμερικανικού ναυτικού. Η πρωτοφανής ευκολία με την οποία πραγματοποιήθηκε αυτή η επιχείρηση υποδηλώνει είτε πλήρη κατάρρευση του συστήματος ασφαλείας της Βενεζουέλας, είτε εσωτερική υποστήριξη των ΗΠΑ, είτε και τα δύο. Τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης ισχυρίζονται ότι η απαγωγή ήταν «προγραμματισμένη» και ότι οι ΗΠΑ είχαν επικοινωνήσει εκ των προτέρων με την Κίνα.
Οι ΗΠΑ αναμένεται να επαναφέρουν στην εξουσία την ηγέτιδα της αντιπολίτευσης Μαρία Κορίνα Ματσάντο, η οποία μεταφέρθηκε στη Νορβηγία για να παραλάβει το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.
Η Δημοκρατία ως Πρόφαση, το Πετρέλαιο και η Πραγματική Δύναμη της Εξουσίας
Η Ματσάντο είχε δηλώσει ότι αν ερχόταν στην εξουσία, θα ιδιωτικοποιούσε το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, η οποία διαθέτει μερικά από τα πλουσιότερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο. Η Στρατηγός Λόρα Ρίτσαρντσον, διοικητής της Νότιας Διοίκησης των ΗΠΑ που ηγήθηκε της επιχείρησης, δήλωσε σε ομιλία της στο Ατλαντικό Συμβούλιο στις 25 Νοεμβρίου 2025, ενώ ο αποκλεισμός ήταν ακόμη σε ισχύ, ότι το ζήτημα στη Βενεζουέλα και τη Λατινική Αμερική δεν αφορούσε μόνο τη δημοκρατία, αλλά και τα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου και χρυσού, καθώς και το λίθιο και άλλα στοιχεία σπάνιων γαιών (ΣΣΓ) που «τροφοδοτούν» τους δυτικούς στρατούς και τις βιομηχανίες.
Οι ιμπεριαλιστικές πολιτικές δεν έχουν εκφραστεί ποτέ τόσο ανοιχτά στο παρελθόν.
Η ανάληψη του ελέγχου των πετρελαϊκών και ορυκτών πόρων της Βενεζουέλας από τις ΗΠΑ θα αλλάξει την παγκόσμια ενεργειακή εξίσωση και θα ενισχύσει τη θέση της έναντι της Κίνας, πλούσιας σε ΣΣΓ. (Τα πλούσια κοιτάσματα ΣΣΓ στην Τουρκία είναι μεταξύ των θεμάτων στην ατζέντα της Άγκυρας τόσο με την Ουάσινγκτον όσο και με το Πεκίνο.)
Επομένως, η απαγωγή του Μαδούρο από τις ΗΠΑ και η ανάληψη του ελέγχου των πόρων της Βενεζουέλας μέσω της κυβέρνησης Ματσάδο ουσιαστικά σημαίνει την κατάληψη του ελέγχου της χώρας.
Η επιχείρηση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα ανοίγει επίσης ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία των πραξικοπημάτων. Θα μπορούσε να ονομαστεί Πραξικόπημα 3.0.
Μαθήματα από τη Βενεζουέλα, Ποιος είναι ο επόμενος;
Η επιχείρηση του Τραμπ στη Βενεζουέλα υπερβαίνει την απλή στόχευση και αγνόηση των συνόρων των χωρών που στοχεύει η κυβέρνηση των ΗΠΑ. Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι η δήλωση του Τραμπ χθες, 2 Ιανουαρίου, στην κατοικία του στο Μαρ-α-Λάργκο της Φλόριντα, όπου φιλοξένησε τον ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου ως καλεσμένο σε ένα πάρτι παραμονής Πρωτοχρονιάς, ότι είχαν «γεμίσει τη σφαίρα» για να παρέμβουν σε περίπτωση θανάτου στις ιρανικές διαμαρτυρίες. Τα καναδικά μέσα ενημέρωσης εκφράζουν ανησυχία ότι η επιχείρηση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα θα στοχεύσει τον Καναδά, τον οποίο ο Τραμπ έχει ήδη ανοιχτά επιθυμεί να γίνει το 51ο κράτος . Ο Τραμπ θα πρέπει επίσης να εξετάσει το πλέον ξεχασμένο αίτημά του για την απόσπαση της Γροιλανδίας από τη Δανία, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ (όπως ο Καναδάς).
Είναι σαφές ότι το Ισραήλ δεν έχει τελειώσει με το Ιράν. Στην πρόσφατη αύξηση των αναταραχών στο Ιράν, τα διεθνή μέσα ενημέρωσης αναζητούν την εμπλοκή των αμερικανικών και βρετανικών υπηρεσιών πληροφοριών, εκτός από το Ισραήλ. Είναι επίσης γνωστό ότι οι ΗΠΑ και η Βρετανία ανέτρεψαν τον Μοχάμεντ Μοσαντέκ το 1953, όταν επιδίωξε να εθνικοποιήσει το πετρέλαιο του Ιράν. Η πρώτη πράξη του Ρεζά Σαχ Παχλεβί, τον οποίο ενδυνάμωσαν μέσω πραξικοπήματος, ήταν να επιστρέψει το πετρέλαιο στον έλεγχο αμερικανικών και βρετανικών εταιρειών. Αυτές τις μέρες, τα πιο συχνάσυνθήματα στις ιρανικές πόλεις είναι για τον γιο του, Ρεζά.»
