Η βουλή κατάντησε το απόλυτο παράδειγμα προς αποφυγήν.
Αναμάσησε εμετικά, κάθε ταπεινή, χαμερπή αηδιαστική και απεχθή συμπεριφορά άκρας ιδιοτέλειας.
Το κοινοβούλιο επέδειξε συμπεριφορά αγέλης, κτηνών και ερπετών, για να επωφεληθεί υλικά και μόνο, υποθηκεύοντας το μέλλον του Έθνους στο άπειρο.
Κάποτε είχαμε οργανισμούς κοινής ωφελείας, τώρα έχουμε βουλευτές προσωπικής ιδιοτέλειας και μέχρις εσχάτων.
Οι «εθνοπατέρες», το παράδειγμα του έθνους, οι καλύτεροι όλων, οι άριστοι, που θα έπρεπε να εμπνέουν όλους εμάς, κατάντησαν υπόκοσμος, εγκληματική συμμορία, που εξυπηρετεί προσωπικά και αλλότρια συμφέροντα, έξωθεν αφεντάδων.
Και παράλληλα σε όλα αυτά ο λαός, που βιώνει στο πετσί του την δική τους κακοδαιμονία.
Ο λαός που τους εξέλεξε και συνεχίζει να τους χειροκροτεί, (πλειοψηφικά πάντα), σαν να μην θέλει να καταλάβει ότι, αυτοί είναι οι υπεύθυνοι της καταστροφής της ζωής του.
Ο λαός έχει τις ευθύνες του, όταν χωρίς διάθεση πολιτικής σκέψης, επιλέγει άκριτα και μόνο με γνώμονα τα ιδιοτελή συμφέροντα του, κλείνει τα μάτια μπροστά στην εθνική καταστροφή.
Μεταβλήθηκε και ο λαός σε ιδιοτελές, συνένοχο μέλος της συμμορίας και από πολίτης κατάντησε ραγιάς;
Αυτό θέλουν οι εθνοπατέρες, αυτό πέτυχαν, για να διασφαλίσουν την συνέχεια και την ατιμωρησία τους.
Το ερώτημα είναι, πότε θα ξυπνήσει ο ραγιάς, πότε θα ξαναγίνει πολίτης, ώστε να προσφέρει θετικά με την ψήφο του στο έθνος; Το σύστημα φοβάται μόνο την εμφάνιση ενός υγιούς πατριωτικού, αντισυστημικού πόλου, που δεν θα μπορεί να ελέγξει.
Είναι καιρός, οι ραγιάδες, ως σκεπτόμενοι πολίτες να επιλέξουν σύμφωνα με το εθνικό συμφέρον και όχι με το προσωπικό.
Αν όχι, τότε σίγουρα το ψάρι που βρωμάει από το κεφάλι, έχει σαπίσει και το σώμα, τους ενεργούς και σκεπτόμενους πολίτες.
Η υλική ευμάρεια μας μετέτρεψε σε όχλο δια παντός;
Χάσαμε κάθε ελπίδα, απωλέσαμε τα αντανακλαστικά μας και παραδοθήκαμε στους ευτελισμένους και αναξιόπιστους εθνοπατέρες;
Δεν επιλέγουμε νέες υγιείς, πολιτικές, πατριωτικές δυνάμεις, για να ξαναδώσουμε στον πολίτη την θέση που του αξίζει;
Πάψαμε να βλέπουμε την φάκα και βλέπουμε μόνο το τυρί;
Θυσιάζουμε ότι δημιούργησε το αρχαίο και νέο ελληνικό κράτος, στο βωμό μιας χοάνης που μας αποχαυνώνει;
Θα συνεχίσουμε να γινόμαστε ανθρωποπολτός σε μηχανή του κιμά (κόμματα) και θα οδηγούμαστε αθρόα στα σύγχρονα ανθρωποσφαγεία, για να απολαμβάνουν αφειδώς προνόμια οι βουλευτοεκδορείς μας;
Η απάντηση να δοθεί στην κάλπη και στο ερώτημα, πρόβατα ή σκεπτόμενοι πολίτες; Κομματοσυμμορίτες ή εθνοπατριώτες;
Κρατάμε στα χέρια μας τις τύχες του έθνους. Θα παραδώσουμε έθνος και πατρίδα στους απογόνους μας ή θα παραδώσουμε κουρέλια και αποκαΐδια ενός άλλοτε θαυμαστού πολιτισμού;
Κάποτε, αν συνεχίσουμε να επιλέγουμε σύμφωνα με την λογική του κομματοκοπαδιού, ο ιστορικός του μέλλοντος, όταν αναφέρεται σε εμάς θα λέει, «κάποτε ζούσε εδώ ένας ένδοξος λαός, που γέννησε τον πολιτισμό, μα εκφυλίστηκε και καταστράφηκε από έλλειψη σκέψης και από άκρατη ιδιοτέλεια».
Η απόφαση δική μας…
Μιχαήλ Καϊκουνίδης, Μέλος Κεντρικής Επιτροπής Παράταξης ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ.
