-εξωτερικής πολιτικής, της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Αρκετοί Έλληνες βασιλείς του Ρωμαϊκού κράτους, παντρευόταν αλλοδαπές, για να έχουμε συμμάχους, είτε να να μειώσουμε τους αμέτρητους εχθρικούς λαούς, που πολεμούσαν, όλους εκείνους τους αιώνες, το Ρωμαϊκό κράτος. Η Χριστιανική-Ελληνική, Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, ως αντίγραφο, της Ουρανίου Βασιλείας, του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού, δεν έκανε, ποτέ επεκτατικούς πολέμους, για την διάδοση της Ορθοδόξου πίστεως. Πάντοτε ήταν σε θέση άμυνας, καθώς ήταν περικυκλωμένη, από πολλές δεκάδες, βαρβαρικά έθνη, που παραβίαζαν τα σύνορα και έκαναν επιδρομές. είτε κατακτούσαν μόνιμα, η προσωρινά, μέρος των Ελληνικών-Ρωμαϊκών εδαφών. Η Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, μέχρι και σήμερα είναι το μοναδικό, κρατικό μόρφωμα, στον κόσμο, πού δέχτηκε επί αιώνες, τόσες πολλές επιθέσεις, από τόσους πολλούς διαφορετικούς λαούς
Επίσης έκτισε γηροκομεία και ξενώνες, και άφησε σε αυτά τα ιδρύματα, μεγάλα χρηματικά ποσά, για την ασφαλή και άνετη συντήρηση τους. Στην συνέχεια του βίου της, η Ειρήνη δοκίμασε μεγάλες θλίψεις.
Ο άντρας της ο Αυτοκράτορας Ιωάννης ο Β Κομνηνός, σε μια εκστρατεία του, στην Συριία το 1143 μ.Χ., πέθανε. Αργότερα το ίδιο συνέβη και με δύο από τα οκτώ παιδιά της. Η βασίλισσα Ειρήνη, βρήκε ανακούφιση στις θλίψεις, πού βίωσε, μέσα από την μοναχική ζωή. Με την συγκατάθεση του βασιλιά και γιού της Μανουήλ του Α, αποσύρθηκε στην Ιερά Μονή Παντοκράτορος, όπου και έγινε μοναχή με το όνομα Ξένη.
Η Αγία Ειρήνη, μετά από τόσα σκληρά χτυπήματα, αγάπησε ακόμη περισσότερο τον Ιησού Χριστό. Αρκετοί άνθρωποι όταν δεχτούν τόσο σκληρά χτυπήματα από την ζωή, πληγώνονται πολύ, με αποτέλεσμα, να απομακρύνονται από τον Θεό. Μερικοί εξ αυτών καταλήγουν να γίνονται άθεοι, είτε σατανιστές. Άλλοι καταντούν να υβρίζουν καθημερινά τα θεία. Αντιθέτως η πολύ ξεχωριστή Ελληνίδα Χριστιανή, Ειρήνη η Ουγγαρέζα, πίστεψε ακόμη περισσότερο στον Χριστό, παρά τα απάνθρωπα χτυπήματα που δέχτηκε από την ζωή, χάνοντας τα παιδιά και τον σύζυγο της. Αυτό το πράγμα μας δείχνει ξεκάθαρα το πόσο ξεχωριστή ήταν. Ένα από αυτά τα οποία μας δίδαξαν οι πρόγονοι μας, είναι ότι η μεγαλύτερη αξία σε έναν άνθρωπο είναι να κρατά την ψυχή στο στόμα, να πολεμά, να επιμένει για το αδύνατο, το ακατόρθωτο. Από την στιγμή που δεν θα λυγίσει, αλλά θα παραμείνει ανυποχώρητος, τότε γίνεται το θαύμα που ποτέ ένας δειλός δεν μπορεί να πιστέψει, καθώς το αδύνατο, το ακατόρθωτο έχει γίνει πλέον δυνατό κερδίζοντας την ζωή την ελευθερία, και την αιώνια ζωή. την οποία μας προσφέρει ο κύριος και Λυτρωτής ημών, ο Ιησούς ο Χριστός. Όταν οι σωστοί Έλληνες δεχτούν απάνθρωπα χτυπήματα από την ζωή, επιτύχουν να διατηρήσουν την πίστη, την αγάπη και της Ελληνικές-Χριστιανικές αρχές τους, τότε όχι μόνον δεν απαρνούνται τον Χριστό αλλά ταυτόχρονα μεγαλουργούν. Όλοι αυτοί οι άγιοι, και οι Ήρωες είχαν την απαραίτητη Ελληνοχριστιανική παιδεία από το ξεκίνημα της ζωής τους.
Η δυναστεία των Κομνηνών κράτησε αξιόμαχο τον αυτοκρατορικό στρατό, όμως δυστυχώς συνέχισε την εγκληματική πολιτική, των Εβραίων αξιωματούχων σε όλους τους τομείς. Όλες αυτές οι ενέργειες ήταν μόνιμα εις βάρος της αυτοκρατορίας, με αποτέλεσμα να συμβάλλουν στην κατάρρευση του Ελληνικού-Ρωμαϊκού κράτους. Όταν ανέβηκε στον θρόνο ο Αλέξιος ο Α Κομνηνός, η Ελληνική αυτοκρατορία, βρισκόταν πλέον, στο τελικό στάδιο κατάρρευσης της. Αυτό διότι από την ενθρόνιση του Αλέξιου, είχαν ξεκινήσει οι εωσφορικές σταυροφορίες. Κατά την διάρκεια της βασιλείας του Μανουήλ είχαμε μια ακόμη σταυροφορία από τους Γερμανούς.Η ενέργεια των Kομνηνών να παραχωρήσουν με την άνοδο του Αλέξιου του Α, όλο το εμπόριο και όλη την οικονομία στα χέρια των λατίνων-Γερμανών είναι προδοτική και εγκληματική. Αυτό διότι το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος χάνει σταδιακά όλη του οικονομική δύναμη.
Οι Έλληνες αρχίζουν να αντιδρούν πάρα πολύ έντονα σε αυτήν την σκληρή-άδικη πολιτική των Κομνηνών. Ήδη από τον 12 αιώνα πολλές χιλιάδες Λατίνοι υπήρχαν στην Κωνσταντινούπολη. Οι Λατίνοι (Γερμανοί) απολάμβαναν προνόμια και ήταν προκλητικοί προς τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης. Τα αδικαιολόγητα προνόμια τα οποία έδωσε ο Αλέξιος ο Α Κομνηνός στους Βενετούς και στους υπόλοιπους, επιχείρησε να τα αφαιρέσει ο γιος του, ο Ιωάννης ο Β. Ο Ιωάννης έκανε ενέργειες ώστε να βάλει τέλος στα προνόμια των δυτικών. Όμως η ενέργεια του Ιωάννη του Β, είχε ως αποτέλεσμα να ξεκινήσουν νέες εχθροπραξίες από την πλευρά τους στο Αιγαίο, στο Ιόνιο και την Αδριατική. Για αυτό αναγκάστηκε, ο Ιωάννης Β Κομνηνός, να ξαναδώσει πίσω τα προνόμια, όταν ο στόλος των Βενετών κινήθηκε εχθρικά προς τα εδάφη της αυτοκρατορίας. Οι Λατίνοι-Γερμανοί είχαν αλλοιώσει πολλές πλευρές της δημόσιας ζωής, και απέκτησαν τον έλεγχο στο εμπόριο-οικονομία συμβάλλοντας στην παρακμή της αυτοκρατορίας. Η Ρωμαϊκή οικονομία, πλέον ήταν έρμαιο της δύσης της Βενετίας, της Γένουας, και των άλλων Γερμανικών πόλεων. Οι Έλληνες αντιστάθηκαν στις προκλήσεις τους, με μεγάλες εξεγέρσεις, οι οποίες βάφτηκαν με αίμα. Τον Μάιο του 1182, έγινε η πρώτη εξέγερση κατά των λατίνων. Μια επανάσταση που σημαδεύτηκε από σφαγές και εξανδραποδισμούς. Οι Λατίνοι-Γερμανοί αντέδρασαν κατά των Ελλήνων.
Ακολούθησε νέα επανάσταση του δυσαρεστημένου από τα γεγονότα λαού κατά την οποία σφαγιάστηκε ο Ανδρόνικος ο Α Κομνηνός. Την εποχή των Κομνηνών, μια νέα νεοταξική δύναμη έχει ανατείλει. Αυτή είναι οι Σελζτούκοι Τούρκοι. Τους Σελτζούκους τους έφεραν στην θέση των Αράβων, οι οποίοι είχαν εξασθενίσει οριστικά σαν στρατιωτική δύναμη, εξαιτίας των τριών κορυφαίων Ελλήνων αυτοκρατόρων, οι οποίοι βασίλεψαν κατά σειρά στον Ελληνικό-Ρωμαϊκό θρόνο. Αυτοί ήταν ο Άγιος Νικηφόρος ο Β Φωκάς, ο ανηψιός του Αγίου ο Ιωάννης ο Α, και ο κορυφαίος των Ελλήνων ο ιερός Βασίλειος ο β.
Η Μητέρα του Αγίου Κωνσταντίνου, ήταν η Αγία Ελένη, και η Μητέρα του Ήρωα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, η Ελένη Δραγάζη, γνωστή και ως Αγία Υπομονή. Από Κωνσταντίνο, σε Κωνσταντίνο, και από Αγία Ελένη, σε Αγία Υπομονή (Ελένη Δραγάζη). Με αυτούς τους ηγεμόνες, ξεκίνησε η πόλη και με αυτούς τελείωσε. Στα χρόνια τα οποία έζησε η Αγία Υπομονή, δεν υπήρχε Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.Για όσους δεν γνωρίζουν η πόλη έπεσε δύο φορές. Την πρώτη φορά είχε κατακτηθεί η πόλη, και ολόκληρη η Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, από τους Γερμανούς (13/4/1204 μ.Χ.). Το σωτήριο έτος 1261 μ.Χ, επέτυχαν, οι πρόγονοι μας, να πάρουν πίσω μόνον την Βασιλεύουσα, την Κωνσταντινούπολη, και όχι ολόκληρη την αυτοκρατορία. Η Κωνσταντινούπολη μετά την επανάκτηση, δεν είχε πολλές ελπίδες να σωθεί.
Η Κωνσταντινούπολη τα τελευταία 200 χρόνια είναι πλέον μια πόλη κράτος,όπως η αρχαία Αθήνα, καθώς την ένδοξη Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία την κατέστρεψαν, και την κατέκτησαν οι Γερμανοί τον Απρίλιο του 1204 μ.Χ. Με την επανάκτηση της Βασιλεύουσας ,η αυτοκρατορία είναι πλέον κατακερματισμένη σε μικρά Λατινικά και Ελληνικά κρατίδια. Αυτά τα μικρά Ελληνικά κρατίδια όπως το Δεσποτάτο της Ηπείρου και της Θεσσαλίας αρνούνται πεισματικά να υπακούσουν στην κεντρική Ελληνική κυβέρνηση της Κωνσταντινούπολης. Η Βασιλεύουσα, θα δώσει μόνη έως το τέλος τον αγώνα επιβίωσης. Στις 29 Μαιου 1453 μ.Χ., την αποφράδα αυτή ημέρα
, έπεσε για δεύτερη φορά, μόνον η πόλη στους Iσμαηλίτες. Το πιο σημαντικό πράγμα, σε κάθε εποχή, ήταν η Χριστιανική-ηθική ζωή για τους Έλληνες. Τα τελευταία χρόνια, όπου δεν υπήρχε πλέον η αυτοκρατορία η Κωνσταντινούπολη, ήταν μια πόλη κράτος, σε άθλια πολιτική, στρατιωτική, κοινωνική, και οικονομική κατάσταση. Εντούτοις υπήρχαν ακόμη ηθικοί και ευσεβείς, συνεχιζόταν η ηθική ζωή και το φιλανθρωπικό έργο. Η Αγία Υπομονή, ήταν μια από τις γυναίκες, που έζησαν με τον ηθικό, Eλληνικό-Χριστιανικό τρόπο ζωής. Για αυτό ήταν αντάξια της Ορθοδοξίας, της Ελλάδος, και του φιλόσοφου-φιλοχρίστου συζύγου της Μανουήλ Παλαιολόγου. Στάθηκε άξια δίπλα του για 35 χρόνια, ως γνήσια Χριστιανή.
ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ.
Η Αγία Υπομονή εμφανίσθηκε ως μοναχή σε κάτοικο των Αθηνών που εργαζόταν σε ταξί. Τον σταμάτησε και ζήτησε να κατευθυνθεί προς το Λουτράκι. Ο ταξιτζής είχε καρκίνο του δέρματος, στα χέρια του και βρισκόταν σε μεγάλη απελπισία. Καθ’ οδόν η μοναχή που φορούσε ένα κουκούλι με κόκκινο σταυρό, και τον ρώτησε γιατί είναι μελαγχολικός; Εκείνος απάντησε ότι είναι άρρωστος. Μετά τον ρώτησε αν θέλει να τον σταυρώσει για να γίνει καλά και εκείνος δέχθηκε. Σε λίγο όμως τον έπιασε υπνηλία και παρακάλεσε την μοναχή να σταθούν λίγο για να μην σκοτωθούνε. Είχαν φθάσει κοντά στα διόδια και εύκολα θα έβρισκαν άλλο ταξί αν εκείνη βιαζόταν. Κάθησε στην άκρη του δρόμου και τον πήρε ο ύπνος. Όταν ξύπνησε διαπίστωσε ότι τα χέρια του είχαν γίνει καλά, αλλά η μοναχή έφυγε. Ρώτησε τους ανθρώπους των διοδίων μήπως είδανε καμιά μοναχή εκεί κοντά, αλλά κανείς δεν την είχε δει. Τότε συγκλονισμένος γύρισε στο ταξί του και κατάλαβε ότι κάποια Αγία ήταν και τον βοήθησε, χωρίς να ξέρει ποια. Μετά πήγε στον γιατρό του και του διηγήθηκε το περιστατικό. Την στιγμή εκείνη έπεσε το μάτι του σε μια εικόνα που ήταν κρεμασμένη στον τοίχο του ιατρείου. Τότε μόλις είδε την εικόνα της Αγίας την αναγνώρισε αμέσως.
Για πρώτη φορά στην ζωή του, έμαθε ότι η Αγία αυτή, είναι η Αγία Υπομονή. Η εικόνα της Αγίας βρίσκεται στην Ίερα Μονή οσίου Παταπίου στο Λουτράκι Κορινθίας. Μετά από όλα αυτά, είναι απολύτως φυσιολογικό, ότι αυτή η γυναίκα, γέννησε τον τελευταίο μεγάλο Ήρωα του μεσαίωνα. Τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο. Η ηρωική μορφή του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου συνδέεται άμεσα με το μεγίστης σημασίας, εθνικό-ιστορικό γεγονός της αλώσεως της Πόλης. Ο Δεσπότης Κωνσταντίνος υπερβάλει εαυτόν, για να διατηρήσει τις εύθραυστες ισορροπίες ανάμεσα σε λαό και άρχοντες, σε ενωτικούς και ανθενωτικούς, στους γενναίους και σε εκείνους που είχαν ήδη παραδοθεί και στην μάταιη ελπίδα για διαφυγή, στο φως της ελευθερίας και το σκοτάδι της υποταγής. Απεγνωσμένα προσπαθεί να διασώσει, ότι έμεινε από το μεγαλείο μιας ολόκληρης εποχής, από την δόξα της πάλαι ποτέ αυτοκρατορίας. Ο λαός της Πόλης τον κατηγορεί για τα επερχόμενα δεινά, η εκκλησία τον εχθρεύεται, οι σύμμαχοι τον εγκαταλείπουν. Ο ήρωας βασιλιάς απορρίπτει το ενδεχόμενο να εγκαταλείψει την Πόλη και να καταφύγει είτε στη Δύση, είτε σε κάποια κτίση που θα του παραχωρούσε ο εχθρός και μένει ολομόναχος. Εκείνος και η αδούλωτη ψυχή της μητέρας Ελλάδας. Μαζί με λίγους πιστούς συντρόφους, θα δώσει την τελική μάχη για την ελευθερία-αθανασία και θα πέσει στις επάλξεις της Πόλης των Πόλεων.
Γερμανούς οι οποίοι είχαν κατακτήσει το 1204 μ.χ, ολόκληρη την Ελληνική- Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και ξεπέρασαν σε βιαιότητες ακόμα και τους Σαρακηνούς.
Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα, μεγαλύτερο κατάντημα για έναν λαό και για ένα έθνος από το να παρακαλά τους χειρότερους εχθρούς του να το γλυτώσουν από άλλους εχθρούς και συγκεκριμένα τους Τούρκους. Οι αδύναμοι Έλληνες παρακαλούσαν τους φοβερότερους εχθρούς του έθνους τους Γερμανούς να τους σώσουν από τους Τούρκους. Οι προγονοί μας δεν σκέφτηκαν ούτε για μια στιγμή να μην πολεμήσουν, όμως παράλληλα ως άνθρωποι επιθυμούσαν να επιβιώσουν. Για αυτό κάποιοι πάνω στην απελπισία τους, κάποιοι εξ αυτών σκέφτηκαν να ζητήσουν την βοήθεια των Γερμανών. Οι τελευταίες μέρες πριν από την Άλωση της Πόλης είναι πάρα πολύ σημαντικές σε ηθικό επίπεδο. Όλοι οι Έλληνες γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι πιθανότητές τους να επιβιώσουν είναι σχεδόν ανύπαρκτες. Εν τούτοις όλες εκείνες τις ημέρες αντί να πέσει το ηθικό τους τελείως, ώστε να πολεμούν με λιγότερο ζήλο και πάθος, αντ’ αυτού μέσα σε αυτήν την απελπισία πολεμούσαν με ακόμα μεγαλύτερη ορμή όπως αρμόζει στο έθνος των Ελλήνων. Ένοιωθαν να αυξάνονται οι δυνάμεις των σε ηθικό, πνευματικό και σωματικό επίπεδο εκείνες τις δύσκολες στιγμές. Ενώ βρισκόταν μέσα στην τέλεια απελπισία, καθώς το τέλος τους πλησίαζε με γοργούς ρυθμούς, εκείνοι πολεμούσαν με πολύ μεγαλύτερο ζήλο. Αυτό ακριβώς είναι ένα από τα μεγαλύτερα ηθικά αξιώματα των Ελλήνων. Όλοι οι άλλοι λαοί σε περίπτωση που βρίσκονταν στην θέση των Ελλήνων της Αλώσεως, θα είχαν παραδοθεί, είτε θα πολεμούσαν πάρα πολύ νωχελικά. Οι Έλληνες-Χριστιανοί ήρωες θυσίασαν πολύτιμες γυναίκες, κόρες, αδελφές, εξαδέλφες, μητέρες, ανιψιές, για την τιμή και την επιβίωση της Ελλάδος. Άλλωστε πως θα μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά με τόσους Ήρωες και Αγίους που είχε βγάλει το έθνος μας, όλους εκείνους τους αιώνες. Το μεγαλείο της ψυχής των Ελλήνων της Πόλης δεν είχε όριο. Πριν την τελική μάχη ο Μωάμεθ έδωσε αρκετές ευκαιρίες στους Έλληνες για να φύγουν ειρηνικά, μαζί με τις οικογένειες τους και όλη τους την κινητή περιουσία και να πάνε να κατοικήσουν όπου εκείνοι επιθυμούν. Όμως όλες τις φορές οι Έλληνες απάντησαν αρνητικά. Γνώριζαν τον διαχρονικό και ιερό τρόπο εθνικής επιβίωσης και ότι εάν σε περίπτωση που θα τολμούσαν να γίνουν προδότες, θα “έσπαγε” η ιερή ιστορική συνέχεια, η οποία κρατούσε το έθνος ζωντανό, στο πέρασμα πολλών αιώνων. Ήξεραν πολύ καλά οι Έλληνες της Άλωσης ότι αν γινόταν προδότες τότε θα κατέστρεφαν δια παντός τον Ελληνισμό. Αυτό διότι ανά πάσα στιγμή, οι επόμενες γενιές Ελλήνων θα τους είχαν ως παράδειγμα, με συνέπειες ολέθριες-τραγικές, καθώς θα ακολουθούσαν και άλλοι οι οποίοι θα γίνονταν προδότες. Από την στιγμή που θα καταστραφεί η ιερή ιστορική συνέχεια των ηθικών και των γενναίων Ελλήνων θα ακολουθούσαν γενεές προδοτών και δειλών.
Γνώριζαν πάρα πολύ καλά ότι οι γυναίκες τους, οι κόρες,
οι αδελφές τους, οι εξαδέλφες, οι μητέρες, τα αγόρια, τα ανίψια τους, μετά την μάχη θα έπεφταν στα χέρια των Ισμαηλιτών όπως και έπεσαν. Οι Ισμαηλίτες θα τους σκλάβωναν όλους για να τελούν όλο το “θρησκευτικό”, λατρευτικό τυπικό του Εωσφόρου,με σε σεξουαλικές ανωμαλίες, όργια , ομοφυλοφιλικό σεξ, παιδεραστίες κ.λ.π. Πέρα από την εξαθλίωση και τον φόβο του θανάτου, οι Έλληνες της πόλης, είχαν τώρα να παλέψουν και με το ανυπέρβλητο κάλλος της Ελληνικής φύσης, και των μονογαμικών-ηθικών, Ελληνίδων γυναικών. Η άνοιξη του 1453 μ.Χ., είχε στολίσει το φυσικό περιβάλλον, με κάθε δυνατή ομορφιά, δημιουργώντας μια εικόνα ονείρου, ένα κάλεσμα για την απόλαυση της ζωής, και μια σαφή υπενθύμιση για την υπέρτατη αξία που έχει το δώρο της ζωής από τον Χριστό, το οποίο οι Έλληνες ήταν έτοιμοι να θυσιάσουν. Το παράδειγμα της θυσίας των Ελλήνων της αλώσεως, θα λειτουργήσει ως ένα διαχρονικό παράδειγμα, ηρωισμού για όλους τους Έλληνες, οι οποίοι θα δεχτούν μέσα στις ψυχές τους, την θυσία, εκείνων που χάθηκαν με τον πιο βίαιο τρόπο στο όνομα της Ελλάδας και του κυρίου Σωτήρα και Λυτρωτή ημών, Ιησού. Όλους τους επόμενους αιώνες εκατομμύρια Έλληνες άνδρες με παραδείγματα τους ήρωες Αυτοκράτορες-Στρατηγούς, Αξιωματικούς, στρατιώτες, πολέμησαν και θυσιάστηκαν για την πατρίδα. Οι γυναίκες ήταν και είναι τα θεμέλια της κοινωνίας. Χωρίς την επιστροφή τους στα Ελληνοχριστιανικά ήθη, δεν υπάρχει σωτηρία θα αφανιστούμε μέχρι ενός. Αυτό είναι αποδεκτό από όλους. Δυστυχώς την σύγχρονη, εποχή, παρουσιάζεται το θλιβερό, και εθνικά καταστροφικό φαινόμενο, αρκετές γυναίκες, να είναι Χριστιανές, και να ζούνε, με τον τρόπο ζωής του Αρχαίου “Θεού”, Σαβάζιου-Διόνυσου. Αγαπητές μου γυναίκες, διαχρονικά σε κάθε εποχή, και ειδικά όσοι Έλληνες αγαπούν την πατρίδα, που χάνεται, αναλαμβάνουν τον δύσκολο-άχαρο ρόλο να ενημερώσουν και να προστατέψουν κάποιες από εσάς με μοναδικό κίνητρο την εθνική μας επιβίωση.
Μέσα από την προσπάθεια αυτή να επιβιώσει το έθνος, αρκετές φορές δεν γινόμαστε αρεστοί σε κάποιες γυναίκες, και ειδικά στις νέες, με αυτά τα οποία γράφουμε. Αυτό συμβαίνει διότι οι περισσότερες γυναίκες, βρίσκονται υπό την επήρεια της νεοταξικής μόδας, για αυτό τον λόγο, σας προκαλούμε έντονη δυσαρέσκεια. Για εμένα προσωπικά οι γυναίκες είναι πρώτα κόρες-αδελφές, φίλες και μετά είναι ερωμένες. (1) Oι γυναίκες δεν είναι αντικείμενα του σεξ, όπως τις έκανε για να τις εξευτελίζει και με σκοπό να καταστρέψει την Ελληνική κοινωνία, η νέα τάξη πραγμάτων. Το πώς θα ντύνονται και θα ζούνε οι γυναίκες το καθόρισαν οι αρχαίοι Έλληνες σοφοί και οι Άγιοι της Ορθοδοξίας. Η γυναίκα πού έχει μυαλό, δεν δείχνει ούτε τον καρπό του χεριού της, μας αναφέρει ο Πλούταρχος. Οι ντυμένες-ηθικές γυναίκες έχουν αξιοπρέπεια, ενώ το πιο βασικό είναι ότι δημιουργούν υγιείς ερωτικές επιθυμίες και γεννούν Ήρωες, Αγίους και Αγίες. Αυτό γινόταν επί αρκετούς αιώνες. Στον αντίποδα οι γυμνές-ανήθικες γυναίκες και όσες από αυτές αξίζουν, δημιουργούν εντελώς ακάθαρτες ορμές, με θλιβερό αποτέλεσμα την ανεξέλεγκτη σεξουαλική διαφθορά. Το αποτέλεσμα είναι κατά γενική παραδοχή καταστροφικό, καθώς οι περισσότερες γεννούν και μεγαλώνουν, δειλούς, θηλυπρεπείς ραγιάδες. Οι συνέπειες για το έθνος είναι τρομερές και δυσβάσταχτες. Αυτό διότι η γύμνια και η σεξουαλική διαφθορά προκαλούν ανηθικότητα, χυδαιότητα, αμάθεια, ανομία, αταξία, αδικία κλπ. Τις εποχές που ήταν ντυμένες οι Ελληνίδες το έθνος μεγαλουργούσε και ήταν στην κορυφή του κόσμου. Ήμασταν ως έθνος στην κορυφή του κόσμου, και είχαν την ψυχική-ηθική δύναμη οι πρόγονοι μας να υπερασπιστούν επί αρκετούς αιώνες την πατρίδα μας από πολλούς εξωτερικούς εχθρούς. Στην εποχή μας εξαιτίας των σεξουαλικών ανωμαλιών, σβήνουμε αργά και σταθερά ως έθνος. Μνημόνια, αυτοκτονίες, ορφανά παιδιά εξαιτίας των αυτοκτονιών, άνεργοι, άστεγοι, αδικημένοι κλπ. Είναι κοινώς αποδεκτό και διαχρονικά αποδεδειγμένο ότι οι κόρες Χριστού, ήταν και είναι ευλογία για την Ελλάδα, είναι ευλογία για την κοινωνία. Στον αντίποδα οι κόρες του Εωσφόρου, με την μόδα, με τα σεξουαλικά έκτροπα, είναι εθνική καταστροφή.
Οι πραγματικές χριστιανές, πρέπει πάντοτε να βαδίζουν στον δρόμο του Χριστού. Έναν δρόμο που χάραξε η Αυγούστα-Αγία Ελένη, η μητέρα του Αγίου Κωνσταντίνου, και τον ακολούθησαν εκατομμύρια άλλες Ελληνίδες, κατά την μεσαιωνική εποχή, μέχρι και τον Β παγκόσμιο πόλεμο. Η ορθόδοξη εκκλησία αποτελούσε τρόπο ζωής για της αυθεντικές Ελληνίδες και τους Έλληνες. Ακόμη οι γυναίκες πήγαιναν σε εσπερινούς, αγρυπνίες κλπ. Όλους εκείνους τους αιώνες, κάθε εβδομάδα, γιατί οι άνδρες απουσίαζαν μονίμως στα πεδία των μαχών, οι Ελληνίδες έκαναν πάντοτε φιλανθρωπίες. Πήγαιναν συνέχεια σε νοσοκομεία με φτωχούς, οι οποίοι δεν είχαν κανέναν απολύτως συγγενή. Εκεί τους έκαναν παρέα, ενώ κάθε φορά τους έδιναν ελεημοσύνη. Για τους ίδιους λόγους, πήγαιναν στα φτωχοκομεία. Επίσης πήγαιναν σε κρατουμένους. Από αυτές της εξαιρετικές, μονογαμικές, ηθικές Ελληνίδες, γεννήθηκαν τα εκατομμύρια των Ελλήνων ηρώων αυτοκρατόρων, στρατηγών, ανώτατων αξιωματικών, στρατιωτών του μεσαίωνα. Για αυτό τότε ήμασταν παγκόσμια αυτοκρατορία. Αντίθετα στην εποχή μας εξαιτίας της σεξουαλικής διαφθοράς, σβήνουμε αργά και σταθερά. Οι γυναίκες είναι τα θεμέλια της Ελληνικής κοινωνίας όπως πολύ σωστά υπογράμμιζε στα κηρύγματα του ο πατέρας Σάββας Αχιλλέως. Ο νεοταξικός τρόπος ζωής είναι πολύ κενός και σάπιος. Αφήνει όλους τους ανθρώπους άδειους από συναισθήματα και ηθικές αξίες. Όσοι το αντιληφθούν αυτό απομακρύνονται πάρα πολύ γρήγορα από αυτή την παρακμιακή κατάσταση. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτήν την εποχή άγεται και φέρεται με βάση αυτά τα οποία θα καθορίσει η νεοταξική μόδα. Όσες ενδιαφέρονται να επιβιώσει το έθνος, πρέπει απαραιτήτος να εγκαταλείψουν, την νεοταξική μόδα.
Είναι γνωστό ότι από τα αρχαία χρόνια, οι γυναίκες όλων των λαών που πιστεύουν στον Εωσφόρο είχαν έξω τις κοιλίες τους, έβαζαν σκουλαρίκια στον αφαλό, τατουάζ, καθώς επίσης έκαναν και πάσης φύσεως σεξουαλικές ανωμαλίες, για να υμνήσουν τον μιαρό τους αφέντη, τον σατανά. Το Ελληνικό έθνος, διαχρονικά επιβίωσε, εξαιτίας των σοφών, των αγίων, των Ηρώων και των χρηστών ηθών. Ποτέ να μην ξεχνάτε ότι οι κόρες Χριστού, είναι ευλογία για την Ελλάδα, είναι ευλογία για την κοινωνία και το έθνος. Αποτελούν τα θεμέλια του έθνους. Για αυτό όλους τους προηγούμενους αιώνες, μονίμως μεγαλουργούσαμε και επιβιώναμε ως έθνος. Ενδεικτικά και επιγραμματικά πριν κλείσω σας αναφέρω τι έλεγαν σχετικά οι πρόγονοι μας και οι Άγιοι, περί γυναικών : Θεωρώ χαμένον, εκείνον που έχασε την ντροπή, μας αναφέρει ο ύπατος των φιλοσόφων ο Αριστοκλής-Πλάτων. Όταν η γυναίκα αποβάλλει τον χιτώνα, αποβάλλει και την αιδώ (Ηρόδοτος). Με το να χάσης κάθε ίχνος εντροπής προσέλαβες όψιν πόρνης» (Παλαιά Διαθήκη – Προφ. Ιερεμίας 3,3). Και αν η γυναίκα είναι σεμνά ντυμένη τότε δεν φταίει βέβαια αν κάποιος σκανδαλιστεί μαζί της, αν όμως είναι άσεμνα ντυμένη τότε η ευθύνη της είναι τρομερή, διότι ο Χριστός μας έχυσε το αίμα του για τη σωτηρία των ψυχών. (Ιησούς Χριστός – Ματθαίος 5, 28).«Όταν φύγει η ντροπή από τον άνθρωπο γίνεται πρόξενος πολλών κακών» (Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος).
Μόνον οι ραγιάδες παρουσιάζουν κατά την σημερινή, εποχή, τέτοιου είδους, αντιχριστιανικές συμπεριφορές, όταν βοηθούν αδύναμους ανθρώπους. Αυτό δεν είναι μόνον εκτός της Χριστιανικής ηθικής, αλλά είναι και ενδεικτικό δείγμα, πνευματικής και κοινωνικής κατάρρευσης. Η κακία είναι αμάθεια, όπως μας δίδαξε ο Ύπατος των Φιλοσόφων, ο Αριστοκλής. Δεν επιτρέπετε να ξεχωρίζουμε, με διάφορα πολιτικά, κοινωνικά, η αθλητικά, είτε άλλα κριτήρια, εάν θα βοηθήσουμε, η όχι, τους φτωχούς ανθρώπους. Οι δύο Αγίες ήταν πολύτεκνες και είχαν από οκτώ παιδιά η κάθε μία.












