Ίσως και να μην είναι απόλυτα ικανοποιημένος ο Ερντογάν από το αποτέλεσμα της συνάντησής του με τον Ρώσο ομόλογό του, Βλαντιμίρ Πούτιν, στην πόλη Χανγκζού στην Κίνα, στο περιθώριο της συνόδου των G20. Παρά τις υψηλές προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί, μια προσεκτική ανάγνωση στις δηλώσεις του Ρώσου προέδρου, προσφέρεται για προβληματισμό προς όλες τις κατευθύνσεις…
Στις δηλώσεις του μετά τη συνάντηση, ο Πούτιν δεν επέδειξε και μεγάλο ενθουσιασμό, λέγοντας ότι «υπάρχουν πολλά ακόμα που πρέπει να γίνουν ώστε να αποκατασταθεί η συνεργασία σε όλους τους τομείς». Αυτό είναι το «κρύο», οπότε ας περάσουμε στο «ζεστό» τμήμα των δηλώσεων: «Η Τουρκία διέρχεται μια δύσκολη περίοδο, πολεμώντας κατά της τρομοκρατίας ενώπιον σοβαρών τρομοκρατικών εγκλημάτων».
Ένα ερώτημα που εγείρεται είναι ποια ακριβώς είναι τελικά η στάση της Μόσχας κατά των Κούρδων, ποιους θεωρεί τρομοκράτες και ποιους όχι, αν και η διατύπωση του Ρώσου προέδρου, του δίνει την ευχέρεια να υποστηρίξει εκεί που πρέπει, ότι αναφερόταν στο ISIS και μόνο σε αυτό…
Και ο Βλαντιμίρ Πούτιν πρόσθεσε και έναν χρησμό: «Είμαι βέβαιος, ότι μπορούμε να προχωρήσουμε στην οδό της συνεργασίας, όταν η κατάσταση στην Τουρκία έχει εντελώς εξομαλυνθεί». Άρα, ακόμα δεν είναι δυνατό και αυτό λόγω κάποιων δεδομένων που ισχύουν στο εσωτερικό της Τουρκίας.
Κι εδώ η διατύπωση «χωράει» και όσους θα επιλέξουν να προτάξουν την πλήρη αποκατάσταση της ηρεμίας μετά το πραξικόπημα, αλλά και όσους θελήσουν να το ερμηνεύσουν ως έμμεση αναφορά στην τουρκική συμπεριφορά απέναντι στους Κούρδους. Κάνουμε λάθος;
Ο Ερντογάν από την πλευρά του επιχείρησε να δελεάσει τον Ρώσο πρόεδρο αφενός με την κατασκευή του πυρηνικού εργοστασίου από τη Rosatom, ένα συμβόλαιο περίπου 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων, αλλά και με το «ξεπάγωμα» του ενεργειακού επενδυτικού προγράμματος «TurkStream», τη μεταφορά ρωσικού φυσικού αερίου στην Τουρκία και την προώθησή του στη νότια Ευρώπη, ένα θέμα που έχει γεωστρατηγική διάσταση και θα αναλυθεί λίγο περισσότερο σε γειτονική ανάρτηση…
