Στις διεθνείς σχέσεις, από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι και σήμερα, οι διαφορές μεταξύ των κρατών επιλύονται με διεθνείς συμφωνίες είτε μετά από διπλωματικές διεργασίες, είτε μετά από πόλεμο (οικονομικό ή στρατιωτικό).
Και στις δύο περιπτώσεις επιβάλλεται η βούληση του ισχυρότερου μέρους ή του νικητή.
Επομένως, η ειρήνη υπάρχει μόνο ως μια ουτοπική ιδέα, την οποία κάποιοι προπαγανδίζουν για να δικαιολογούν την αδυναμία και την υποχωρητικότητά τους, αποκοιμίζοντας τον κόσμο αντί να τον προετοιμάζουν ώστε να υπάρχει πραγματική ειρήνη.
Ήθελα να ήξερα:
1) Ποιο είναι το ισχυρό μέρος στις διπλωματικές διεργασίες μεταξύ Ελλάδας και Σκοπίων;
2) Ποιο είναι το ισχυρό μέρος στις διπλωματικές διεργασίες μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας;
3) Ποιος θα νικήσει σε μια ενδεχόμενη πολεμική σύγκρουση Ελλάδας και Τουρκίας;
Αν γνώριζα αυτά τα πράγματα, θα γνώριζα από πριν και το αποτέλεσμα. Σε κάθε περίπτωση και στις τρεις περιπτώσεις , θα πρέπει να είμαστε το ισχυρότερο μέρος και αν δεν είμαστε θα πρέπει να γίνουμε.
