Στόχος της Νέας Τάξης είναι να προκαλέσει φτώχεια και ανέχεια στις χώρες του λεγόμενου δυτικού κόσμου, ώστε να παρουσιάσει ως «λύση» ένα παγκόσμιο σοβιετικού τύπου κράτος, το οποίο θα προσφέρει μεταλλαγμένα τρόφιμα και στέγη στα εξαθλιωμένα πλήθη.
Το σχέδιο προχωράει καλά και ήδη λόγω της τεχνηέντως δημιουργηθείσας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης το 2008, το παγκόσμιο χρέος έχει εκτοξευθεί στα 200 τρισ. δολάρια, τριπλάσιο δηλαδή από το παγκόσμιο ΑΕΠ.
Η κατάσταση δεν θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστη την μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, την Γερμανία.
Ο επικεφαλής της Γερμανικής Συμβουλευτικής Ένωσης Κοινωνικής Πρόνοιας (Paritätischer Wohlfahrtsverband) Ούλριχ Σνάιντερ, αναφέρει ότι ούτε το καλό οικονομικό έτος 2014 κατάφερε να ανακόψει το ποσοστό της φτώχειας στην χώρα. Σε σύγκριση με το 2013 το ποσοστό μειώθηκε οριακά κατά 0,1 %.
Τον μεγαλύτερο κίνδυνο φτώχειας αντιμετωπίζουν στη Γερμανία οι άνεργοι, οι μονογονεϊκές οικογένειες και οι συνταξιούχοι, συμπληρώνει.
Όπως μεταδίδει η Deutsche Welle, συνολικά το 15 % του πληθυσμού στη Γερμανία θεωρούνται φτωχοί και έπεται συνέχεια. Το ποσοστό αυτό κατατάσσει τη χώρα στις μεσαίες θέσεις στην Ευρώπη. Σημαντικά αυξήθηκε ο κίνδυνος της φτώχειας για τους συνταξιούχους και αυτό παρά την ευρέως διαδεδομένη φήμη ότι οι συνταξιούχοι βρίσκονται σε καλύτερη οικονομική θέση από άλλες πληθυσμιακές ομάδες στη Γερμανία.
Το γερμανικό Ταμείο Αρωγής για τα Παιδιά (Deutsches Kinderhilfswerk) χαρακτηρίζει την ίδια ώρα ανεπαρκή τα κοινωνικά επιδόματα που προέρχονται από φτωχές οικογένειες. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Ταμείου Τόμας Κρύγκερ, το ποσοστό της φτώχειας στα παιδιά μονογονεϊκών, πολύτεκνων ή οικογενειών με μεταναστευτικό υπόβαθρο ανέρχεται στο 19%.
Η εισαγωγή φτώχειας μάλιστα με την έλευση «προσφύγων», τους οποίους καλεί η Γερμανίδα Καγκελάριος στην Γερμανία, προκαλώντας αντιδράσεις ακόμα και στο εσωτερικό της κυβέρνησης, δυσχεραίνει σημαντικά την οικονομική κατάσταση της χώρας.
Προς αντιμετώπιση της συνεχώς αυξανόμενης φτώχειας προσφέρονται διαρκώς δάνεια και έτσι ο πλανήτης υπερχρεώνεται, μέχρι να έρθει η μητρική εταιρεία του παγκόσμιου δικτάτορα, χαρίζοντας τα χρέη με αντάλλαγμα την πλήρη κατάργηση των ατομικών ελευθεριών στα πλαίσια μιας κομμουνιστικής διεθνούς δικτατορίας.
