ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΚΔ’
ΤΑ ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΣΗΜΕΙΑ: Και για να γνωρίζει και να αγαπά ο λαός το Βασιλιά του, είναι αναγκαίο αυτός να συνεννοείται με τους υπηκόους του στις δημόσιες πλατείες. Αυτό επιφέρει την αναγκαία ένωση των δύο δυνάμεων, τις οποίες έχουμε χωρίσει σήμερα με τον τρόμο.
Αυτή η τρομοκρατία μας ήταν κάθε φορά απαραίτητη, για να πέσουν οι δύο αυτές δυνάμεις χωρισμένες κάτω από την επιρροή μας.
Ο βασιλεύς των Ιουδαίων δεν πρέπει να υποταχθή εις τα πάθη του και ιδίως το της ηδυπαθείας. Δεν πρέπει να επιτρέψη εις τα κτηνώδη ένστικτα να επιβληθούν του πνεύματος ουδέ κατ’ ελάχιστον…
ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΣΕ ΤΙΤΛΟΥΣ: Ενίσχυσις των ριζών του βασιλέως ∆αβίδ. Προπαρασκευή του βασιλέως. Απομάκρυνσις των απ’ ευθείας διαδόχων. Ο βασιλεύς και οι τρεις αυτού σύμβουλοι. Ο βασιλεύς – Πεπρωμένον. Το άσπιλον των εξωτερικών ηθών του βασιλέως των Ιουδαίων…
ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ: Τώρα θα διαλάβω τα μέσα της εξασφαλίσεως των δυναστικών ριζών του βασιλέως.
Αι αυταί αρχαί, αίτινες έδωσαν μέχρι σήμερον εις τους Σοφούς μας την διεύθυνσιν των παγκοσμίων υποθέσεων, θα μας οδηγήσωσι να διευθύνωμεν την σκέψιν ολοκλήρου της ανθρωπότητας.
Πλείστα μέλη της φυλής του ∆αβίδ θα προπαρασκευάζωσι τους βασιλείς και τους διαδόχους των, εκλέγοντες τους τελευταίους τούτους ουχί αναλόγως του κληρονομικού δικαιώματος, αλλά λόγω των εξόχων επιδεξιοτήτων αυτών. Θα μυώσιν αυτούς εις τα απόκρυφα μυστικά της πολιτικής, τα σχέδια της Κυβερνήσεως, επί τω όρω πάντοτε κανείς να μη γνωρίζη αυτά τα μυστικά. Ο σκοπός του τοιούτου τρόπου ενεργείας είναι το να γνωρίση όλος ο κόσμος ότι η Κυβέρνησις δεν δύναται να εμπιστευθή τους μη μεμυημένους εις τα μυστήρια της τέχνης της.
Μόνον εις τα πρόσωπα ταύτα θα διδαχθή η εφαρμογή των πολιτικών σχεδίων, η μόρφωσις της πείρας των αιώνων, όλαι αι παρατηρήσεις μας επί των πολιτικοοικονομικών και των κοινωνικών νόμων, εν μια λέξει, όλον το πνεύμα των νόμων τούτων, ους αυτή αύτη η φύσις έχει εγκαταστήσει ακλονήτως δια να κανονίση τας σχέσεις των ανθρώπων.
Οι άμεσοι διάδοχοι συχνάκις θ’ αποκλείωνται του θρόνου εάν, κατά τον χρόνον των σπουδών των, δείξωσι κουφότητα, μαλακότητα και τας λοιπάς ιδιότητας τας ολεθρίας δια την αρχήν, αίτινες καθιστώσιν αυτούς ανικάνους να διοικήσωσι και αίτινες είναι καταστρεπτικαί δια το βασιλικόν αξί- ωμα.
Μόνον εκείνοι οίτινες θα είναι απολύτως ικανοί δια στιβαράν διοίκησιν και άκαμπτοι μέχρι σκληρότητας, θα αναλάβωσι τα ηνία παρά των Σοφών μας.
Εν περιπτώσει ασθενείας, ήτις θα προυξένη εξασθένησιν της θελήσεως, οι βασιλείς θα οφείλωσι, συμφώνως προς τον νόμον, να παραδώσωσι τα ηνία της Κυβερνήσεως εις χείρας ικανάς προς τούτο.
Τα σχέδια ενεργείας του βασιλέως, τα άμεσα τοιαύτα και κατά μείζονα λόγον τα απώτερα τοιαύτα, θα είναι άγνωστα ακόμη και προς εκείνους, οίτινες θα φέρωσι το όνομα «πρώτος σύμβουλος».
Μόνος ο βασιλεύς και οι τρεις μύσται αυτού θα γνωρίζωσι το μέλλον.
Εν τω προσώπω του βασιλέως, κυρίου ευατού και της ανθρωπότητος, χάρις εις την ακλόνη- τον αυτού θέλησιν, πάντες θα πιστεύωσιν ότι βλέπουσι το Πεπρωμένον με τας αγνώστους οδούς αυτού. Ουδείς γνωρίζει τι θέλει να επιτύχη δια των διαταγών του ο βασιλεύς και δια τούτο ουδείς θα τολμά να ίσταται εις το μέσον αγνώστου δρόμου.
Πρέπει, εννοείται, η ευφυΐα του βασιλέως να ανταποκρίνεται προς το σχέδιον της Κυβερνήσεως, η οποία τον εμπιστεύεται. Και δια τούτο δεν θα ανέρχεται επί του θρόνου παρά μόνον αφού δοκιμασθή υπό των Σοφών, περί ων ωμιλήσαμεν. Ίνα δε ο λαός γνωρίζη και αγαπά τον βασιλέα του, είναι επάναγκες να συνεννοείται μετά των υπηκόων του επί των δημοσίων πλατειών. Τούτο επιφέρει την αναγκαίαν ένωσιν των δύο δυνάμεων, τας οποίας έχομεν σήμερον χωρίσει δια του τρόμου.
Η τρομοκρατία αυτή μας ήτο εκάστοτε απαραίτητος, ίνα αι δύο αύται δυνάμεις πέσωσι κεχωρισμένως υπό την επιρροήν μας.
Ο βασιλεύς των Ιουδαίων δεν πρέπει να υποταχθή εις τα πάθη του και ιδίως το της ηδυπαθείας. ∆εν πρέπει να επιτρέψη εις τα κτηνώδη ένστικτα να επιβληθούν του πνεύματος ουδέ κατ’ ελάχιστον. Η ηδυπάθεια επενεργεί κατά τρόπον ολέθριον επί των πνευματικών ιδιοτήτων και της διαύγειας της αντιλήψεως, μεταστρέφουσα τας σκέψεις προς το χειρότερον και ζωωδέστερον μέρος της ανθρωπίνης ενεργείας.
Ο εν τω προσώπω του οικουμενικού Άρχοντος της αγίας σποράς του ∆αβίδ στύλος της
ανθρωπότητας, πρέπει να θυσιάζη όλας τας ατομικάς ορέξεις δια τον λαόν του. Ο Άρχων ημών πρέπει να είναι παραδειγματικώς άμεμπτος.
ΤΕΛΟΣ!!!
