Η κυβέρνηση ανοίγει «κερκόπορτα» για την Τουρκία στο Αιγαίο και στην ανατ. Μεσόγειο για συνεκμετάλλευση των υδρογονανθράκων
Από τον
Ανδρέα Κούτρα
Οταν ο Νίκος Κοτζιάς, ως υπουργός Εξωτερικών, έλεγε ότι πρέπει να λυθεί το Σκοπιανό για να «επικεντρωθούμε» στα ελληνοτουρκικά, κανείς δεν καταλάβαινε τι ακριβώς εννοούσε. Οταν, επίσης, παραιτήθηκε και την ημέρα παράδοσης – παραλαβής έκρινε ότι πρέπει να ανακοινώσει, παρουσία του Αλ. Τσίπρα, πως είναι έτοιμα τα πρωτόκολλα επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια, ξεκινώντας από τα δυτικά, λίγοι κατάλαβαν τη σκοπιμότητα αυτής της ενέργειάς του. Δυστυχώς, όμως, φαίνεται ότι η κυβέρνηση έχει βαλθεί να «κοντύνει» την Ελλάδα με συμφωνίες εθνικά επιζήμιες, εκχωρώντας κυριαρχικά δικαιώματα. Το έπραξε με την προδοσία των Πρεσπών, ετοιμαζόταν να το κάνει με την Αλβανία μιλώντας για αλλαγή συνόρων και τώρα ανοίγει «κερκόπορτα» για την Τουρκία στο Αιγαίο και στα πλούσια ενεργειακά κοιτάσματα της ανατολικής Μεσογείου. Αυτό δείχνει και το τι έπεται των εκλογών με πιθανή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
Πρώην και νυν υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς και Γιώργος Κατρούγκαλος, έσπευσαν με διαφορά μόλις λίγων ημερών να αποκαλύψουν τα πραγματικά σχέδια της κυβέρνησης, που μοιάζουν με εθνικό εφιάλτη. Ο κ. Κατρούγκαλος, επισκεπτόμενος την Αττάλεια, είπε ότι «η Τουρκία δεν θα πρέπει να αποκλειστεί στο θέμα της αξιοποίησης των υδρογονανθράκων στην ανατολική Μεσόγειο». Εμφανίστηκε δε ως συνήγορος στις αξιώσεις της Αγκυρας, λέγοντας «πώς μπορεί να αποκλειστεί από αυτή την περιοχή η Τουρκία, η οποία έχει τόσα χιλιόμετρα ακτή στη Μεσόγειο;».
Συνδιαχείριση
Αυτό μεταφράζεται σε συνδιαχείριση και μαζί σε συνεκμετάλλευση του θαλάσσιου πλούτου στο Αιγαίο. Αλλη ερμηνεία δεν μπορεί να δοθεί. Γι’ αυτό, άλλωστε, και ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου έσπευσε να ευχαριστήσει τον Ελληνα υπουργό Εξωτερικών, βάζοντας στο τραπέζι ταυτόχρονα και σχεδόν όλη την αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας κατά το «βρήκαμε παπά να θάψουμε πέντε έξι».
Ο κ. Κατρούγκαλος, που συνέδεσε το όνομά του με το Ασφαλιστικό «λαιμητόμο», έκανε τη δήλωση «βόμβα», αφού είχε προηγηθεί η παρέμβαση του προκατόχου του Ν. Κοτζιά στο Φόρουμ των Δελφών, εμφανιζόμενος να δηλώνει ότι δεν πρέπει να είμαστε μοναχοφάηδες, αλλά να έχει και η Τουρκία έσοδα από τον ενεργειακό πλούτο της ανατολικής Μεσογείου.
Οπως είχε πει, «αν αρχίσεις στις διεθνείς σχέσεις και είσαι μοναχοφάης λέγοντας “όλα δικά μου”, τότε είσαι κι εσύ μέρος του προβλήματος. Αυτό που πρέπει να κάνεις -και που προσπάθησα να κάνω- είναι και να εξασφαλίσεις την ασφάλεια -με τις δύο τετραμερείς- και να δώσεις μια προοπτική ότι η Τουρκία, όχι στην κυπριακή ΑΟΖ αλλά στη Μεσόγειο συνολικά, θα συμμετάσχει σε αυτή την οικονομική ανάπτυξη».
Φαίνεται, λοιπόν, ότι υπάρχει συνέχεια στην εξωτερική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία θα μπορούσε να πει κανείς ότι συμπίπτει σε έναν βαθμό με τη «Γαλάζια Πατρίδα» του Ερντογάν.
Η κυβέρνηση είναι έτοιμη να ξεπουλήσει το Αιγαίο μετά τη Μακεδονία. Δεν εξηγούνται αλλιώς τα πηγαινέλα κυβερνητικών αξιωματούχων. Ο Αλέξης Τσίπρας μετέβη στην Αγκυρα δήθεν για τη βελτίωση του κλίματος στα ελληνοτουρκικά και το άνοιγμα διαύλων επικοινωνίας προκειμένου να πέσει η ένταση, αλλά το βασικό θέμα της συνάντησής του με τον Ερντογάν πίσω από τις κλειστές πόρτες ήταν η υφαλοκρηπίδα, η ΑΟΖ και τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην ανατολική Μεσόγειο, μετά και τις επίσημες ανακοινώσεις για τα σημαντικά ευρήματα φυσικού αερίου στην κυπριακή ΑΟΖ.
Αυτήν τη γραμμή εξυπηρετεί και ο νυν υπουργός Εξωτερικών. Τα περί Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) αποτελούν στάχτη στα μάτια των πολιτών, αφού οι γείτονες ποτέ δεν τα σεβάστηκαν και ποτέ δεν πρόκειται να καταθέσουν σχέδια πτήσεως για να μπουν στο FIR Αθηνών. Θα προκαλούν ώσπου να πάρουν αυτό που θέλουν.
Η ακύρωση της στρατηγικής σημασίας του Καστελόριζου και οι διεθνείς πιέσεις
Η περιοχή του Καστελόριζου είναι η επίμαχη. Στο σημείο αυτό επιδιώκουν οι Τούρκοι να εμβολίσουν τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα και να μπουν «σφήνα» στην ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου, διεκδικώντας μέρος των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Δεν είναι τυχαίο ότι η Αγκυρα έχει εδώ και χρόνια στοχοποιήσει το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου, δηλώνει ότι δεν έχει ΑΟΖ και υποστηρίζει ότι δεν ανήκει στο Αιγαίο, αλλά στην ανατολική Μεσόγειο. Είναι τυχαίο που η ελληνική κυβέρνηση σήμερα ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί η Τουρκία από την εξίσωση της αξιοποίησης των υδρογονανθράκων στην ανατολική Μεσόγειο; Είναι τυχαίο που ο Νίκος Κοτζιάς έλεγε «αν νομίζεις κανείς ότι η Τουρκία, με χιλιάδες μίλια, δεν έχει ΑΟΖ, δεν έχει τίποτα και όλη η ΑΟΖ είναι, ξέρω ‘γώ, το Καστελόριζο, έχει το 100%, έχει όλη την περιοχή, δεν είναι έτσι. Τα πράγματα θέλουν προσοχή, φιλική πολιτική, διεθνές δίκαιο και να τον βάζεις και τον άλλον στο παιχνίδι, για να κατευνάζεις»; Μπορεί ναι, αλλά μπορεί και όχι.
Επισημαίνεται δε ότι πριν από μερικούς μήνες οι Τούρκοι θέλησαν να ιντριγκάρουν τους Λίβυους, λέγοντας πως η Ελλάδα τούς «κλέβει» την ΑΟΖ. Η ουσία, ωστόσο, ήταν στους χάρτες που δημοσίευσαν και σύμφωνα με αυτούς η Τουρκία έχει δικαιοδοσία σε μια περιοχή που ξεκινάει από τα τουρκικά παράλια, «καταπίνει» το Καστελόριζο και τα γύρω ελληνικά μικρά νησιά (Ρω, Στρογγύλη κ.ά.), αμφισβητεί την υφαλοκρηπίδα της Ρόδου και εμβολίζει τις ΑΟΖ Ελλάδας – Κύπρου. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι αυτήν τη στόχευση της Αγκυρας εξυπηρετούν δηλώσεις σαν και αυτή που έκανε ο Γιώργος Κατρούγκαλος. Μία πολιτική, πάντως, που εδράζεται στο Μέγαρο Μαξίμου και υπαγορεύεται από τη Δύση. Η γραμμή των ΗΠΑ είναι «βρείτε τα για να προχωρήσει η εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων» στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου. Προς αυτή την κατεύθυνση πιέζουν και χώρες της Ευρώπης, όπως η Γερμανία, η οποία έχει τεράστιες ανάγκες σε φυσικό αέριο. Είναι οι συνήθεις ύποπτοι. Είναι οι χώρες που έγραψαν τη Συμφωνία των Πρεσπών και την έδωσαν σε Τσίπρα και Ζάεφ για να την υπογράψουν, με τον εκβιασμό της σταθερότητας και της οικονομικής ανάκαμψης της Ελλάδας.
