Μεγαλύτερο ενδιαφέρον από την είδηση αυτή καθαυτή του ασύλου στους Τούρκους στρατιωτικούς που εργάζονταν στο ΝΑΤΟ προτού το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου συμπαρασύρει δίκαιους και άδικους, στο πλαίσιο του πογκρόμ που εξαπέλυσε ο Ερντογάν εναντίον πραγματικών και υποτιθέμενων οπαδών του αυτοεξόριστου στις ΗΠΑ ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν, έχει ο τρόπος που θα αντιδράσει ο Ερντογάν…
Αυτό που συνήθως πράττει ο Τούρκος ηγέτης, είναι να ανακαλεί τον πρεσβευτή της χώρας στο Βερολίνο για διαβουλεύσεις και στη συνέχεια, μετά από την παρέλευση ενός χρονικού διαστήματος, να διαπραγματεύεται τα ανταλλάγματα για την επιστροφή του. Κλασικό ανατολίτικο παζάρι.
Όμως, πλέον, μετά τις πρωτοφανείς επιθέσεις εναντίον της Γερμανίας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών με αναφορές περί «ναζιστικών συμπεριφορών», αυτή η φορά θα μπορούσε να αποδειχθεί διαφορετική από τις άλλες, αφού το σύνηθες πρότυπο, η κλιμάκωση των σχέσεων και μετά η σταδιακή αποκλιμάκωση, θα μπορούσε να συμπεριλάβει περισσότερα επεισόδια…
Υπενθυμίζεται, ότι η τουρκική πλευρά με το γνωστό πομπώδες ύφος είχε προαναγγείλει τη σύγκληση συνάντησης κορυφής με θέμα τις σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία, όπου η Άγκυρα υποτίθεται έχει σκοπό να θέσει υπό τη μορφή τελεσιγράφου, το ότι αν δεν υπάρξει πρόοδος, τότε η χώρα θα πάψει να ενδιαφέρεται για ένταξη στην ΕΕ. Κουραφέξαλα που λέμε εμείς στην Ελλάδα… ή εναλλακτικά, «όσα δε φτάνει η αλεπού».
Η συνέχεια θα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς επίκειται και το ταξίδι Ερντογάν στην Ουάσιγκτον, αν τελικά γίνει καθώς οι μέρες περνούν και η αμερικανική πλευρά δεν έχει ανακοινώσει απολύτως τίποτε, οι αρχηγοί ΓΕΕΘΑ και MIT, μαζί με προεδρικό σύμβουλο της απολύτου εμπιστοσύνης Ερντογάν προσπαθούν να ρίξουν γέφυρες στην Ουάσιγκτον…
Χωρίς όμως επιτυχία σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, ενώ έχουν καταγραφεί σύμφωνα με αναφορές, σκηνικά απείρου κάλους, τα οποία θα τρόμαζαν κάθε νουνεχή εκπρόσωπο χώρας για τις δυνητικές τους συνέπειες.
Η Τουρκία έχει καταντήσει – κυριολεκτικά – ένας «παρίας» του διεθνούς συστήματος υπό την έννοια της σχεδόν παντελούς απουσίας «φίλων» εξαιτίας του διπλωματικού και στρατιωτικού bullying που έχει αναγάγει σε… επιστήμη έχοντας όμως παραβιάσει κάθε μέτρο.
Όσοι συνεχίζουν να συναλλάσσονται μαζί της το κάνουν με μακιαβελικό κυνισμό και όρους εξαιρετικά επωφελείς για τους ίδιους (βλ. Ρωσία και Κατάρ), καθώς η ουσιαστική διαπραγματευτική ισχύς των απομονωμένων Τούρκων είναι πολύ χαμηλή και πληρώνουν δυσανάλογα αυξημένο διπλωματικό κεφάλαιο για να πετύχουν έστω και σε ένα βαθμό τους στόχουτς που επιδιώκουν.
