iEpikaira.- Είναι γνωστό ότι το πρόσωπο του Προέδρου Πούτιν απολαμβάνει μεγάλης αποδοχής από τους Έλληνες. Οι λόγοι πολλοί, η πυγμή, το ήθος, οι ηγετικές ικανότητες, το Ορθόδοξο αίσθημα, ίσως ακόμη το γεγονός ότι θεωρείται ως αντίβαρο στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, αλλά κυρίως λόγω της αγάπης του για την χώρα που εκπροσωπεί, γεγονός για το οποίο ακόμη και πολέμιοί του θα συμφωνούσαν.
Την δεκαετία 2006 – 2016 η δημοτικότητα του Βλ. Πούτιν στην Ελλάδα γνώρισε αλματώδη άνοδο, και από το 45% αναρριχήθηκε στο πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα ποσοστό του 74% (περίπου 3 στους 4 Έλληνες). Υπενθυμίζουμε ότι ο μακαριστός Αρχιεπ. Χριστόδουλος απολάμβανε ποσοστά αποδοχής που άγγιζαν το 70%. Παρά ταύτα όμως, από το 2016 και μετέπειτα η δημοτικότητα του Βλ. Πούτιν δείχνει να παίρνει την κατιούσα. Μέσα σε δύο μόλις χρόνια έχασε 16 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ η αρνητική γνώμη των Ελλήνων εκτινάχθηκε από το 22% στο 35% (ένας στους τρεις Έλληνες), σύμφωνα με έρευνα της publicissue.gr. Τις πταίει λοιπόν;
Πανελλαδική τηλεφωνική έρευνα, χωρίς κάλπη σε δείγμα 1.002 ατόμων, ηλικίας 17 ετών και άνω που διαθέτει το εκλογικό δικαίωμα, 1-14/2/2019 από την publicissue.gr
Πρόσφατο άρθρο του Μητρ. Πειραιώς Σεραφείμ στην
romfea.gr σχετικά με το ζήτημα της Ουκρανικής Αυτοκεφαλίας, συνοψίζει πολύ εύγλωττα το αίσθημα των Ελλήνων, οι οποίοι ασφαλώς και δεν μένουν απαθείς στην κυοφορούμενη στενή Ρωσο-τουρκική γεωπολιτική και γεωστρατηγική συνέργεια, η οποία θίγει ευθέως τα εθνικά μας συμφέροντα, ακόμη και την εθνική μας ακεραιότητα. Το πολύ αξιόλογο άρθρο του Μητροπολίτη αναφέρει τα εξής:
“Βεβαίως ο Ελληνικός λαός τελεί σε παραπικρασμό από την άκριτη Ρωσσική εξωτερική πολιτική, ενισχύσεως του διαχρονικού εχθρού του Ελληνισμού και των Ορθοδόξων Βαλκανικών λαών, του Τουρκικού Ισλαμικού ιμπεριαλισμού, τον οποίον όχι μόνο εξοπλίζει με υπερσύγχρονα οπλικά συστήματα, αλλά και τον αναβαθμίζει σε πυρηνική δύναμι με την κατασκευή τριών πυρηνικών εργοστασίων.
Δέν λησμονούμε την διαχρονική συμπεριφορά των ορθοδόξων Ρώσων «αδελφών» μας από τα Ορλωφικά (1770) στην Μεγάλη Βουλγαρία της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου (1877-1878), από την Ιερά Συμμαχία (1815) στην Παλαιστίνιο Εταιρεία (1882) διαρπαγής των προσκυνημάτων των Αγίων Τόπων από το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο, από τον εξοπλισμό του Λένιν στον Κεμάλ Ατατούρκ και τους Τσέτες για τις γενοκτονίες του Ποντιακού και Μικρασιατικού Ελληνισμού έως την σημερινή εχθρική συμπεριφορά της Ρωσσικής Ομοσπονδίας με τον εξοπλισμό της Τουρκίας και την πυρινική της αναβάθμισι.
Δέν θα μπορούσε ο Πρόεδρος Πούτιν και η μεγάλη Ρωσσική Ομοσπονδία να συστήσει ένα κραταιό Ορθόδοξο τόξο, αντίπαλο δέος των Ευρωατλαντιστών και των όπισθεν κεκρυμένων Σιωνιστών και με ένα τηλεφώνημα να προστατεύσει τον πρώτο Θρόνο κατά τους Ιερούς Κανόνας της Εκκλησίας, το Οικουμενικό Πατριαρχείο από την Τουρκική θηριωδία, να ανοίξει την Χάλκη, να λειτουργήσει την Αγία Σοφία, το παλλάδιον των Ορθοδόξων, να αναγνωρίσει η Τουρκία την διεθνή Νομική Προσωπικότητα του Σεπτού Οικουμενικού Πατριαρχείου;
Νά αποδοθούν σε Αυτό οι περίπυστοι Ι. Ναοί της μαρτυρικής Ρωμηοσύνης, που έχουν μετραπεί σε τεμένη; Όλα αυτά δεν μπορούμε να τα λησμονήσωμε, ούτε την υφέρπουσα φενάκη της «τρίτης» Ρώμης ή της θεωρίας των λευκών καλιμαυχίων, αλλά και δεν δυνάμεθα εκκλησιολογικά να συμβάλωμε με λόγους ή έργα στην διασάλευσι της Εκκλησιαστικής ενότητος των Ορθοδόξων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών.”
Συνοψίζοντας, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο ελληνικός λαός, ως φύσει καλόπιστος και καλοπροαίρετος, πάντοτε έκανε υπομονή και με τους φίλους του και με τους εχθρούς του. Γεγονός που επιβεβαιώνεται και με την προαναφερθείσα δημοσκόπηση όπου η δημοτικότητα του Βλ. Πούτιν παραμένει σε υψηλά επίπεδα αλλά ταυτόχρονα αποτυπώνει και την έντονη δυσαρέσκειά του. Σε αυτό το σημείο, αξίζει βεβαίως να διευκρινιστεί ότι, άλλο ζήτημα είναι το αίσθημα του ελληνικού λαού και κάτι το τελείως διαφορετικό η στάση των εκάστοτε ελληνικών κυβερνήσεων. Μήπως τελικά η Ρωσο-τουρκική “στενή φιλία” μας οδηγεί σταδιακά σε μια Ελληνο-ρωσική “ακραία αντιπαλότητα”; Ας μην ξεχνάμε ότι και η Ελλάδα ανήκει στην μείζονος σημασίας νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, ενώ το Αιγαίο είναι η μόνη δίοδος προς την Μεσόγειο…
