Μονοί τους πλέον οι κυβερνώντες στην προσπάθειά τους να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα ομολογούν δια της τεθλασμένης ότι ο Ερντογάν τους έχει εγκλωβίσει στα δίχτυα του.
Όπως πληροφορούμαστε από ολοφάνερη κυβερνητική διαρροή για το παρασκήνιο των επαφών Ελλάδας – Τουρκίας υπό την σκέπη του Βερολίνου, φταίει η Τουρκία που δεν καθόμαστε στο τραπέζι να τα βρούμε.
Είναι αυτή, μας λένε οι κυβερνητικοί παπαγάλοι, που ενώ συμφωνεί να ξεκινήσουν διερευνητικές με μόνο αντικείμενο την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών, λίγο μετά κάνει στροφή 180 μοιρών κλιμακώνοντας τις απαράδεκτες προκλήσεις – διεκδικήσεις της.
Δηλαδή τι μας λένε εμμέσως οι… άριστοι ανίκανοι του Μαξίμου δια των κονδυλοφόρων;
Ότι ο Ταγίπ τους χορεύει στο ταψί με το γνωστό του ανατολίτικο παζάρι, διευρύνοντας συνεχώς την ατζέντα των διεκδικήσεων μέσω των προκλήσεων με σκοπό την υλοποίηση της ανύπαρκτης γαλάζιας πατρίδας.
Μέχρι και πρωτοετής φοιτητής διεθνών σχέσεων αντιλαμβάνεται το αδιέξοδο στο οποίο έχουν περιέλθει.
Προφανώς νόμιζαν οι άσχετοι που παριστάνουν τους δεινούς διπλωμάτες ότι θα καταφέρουν να ξεπουλήσουν μονάχα την ΑΟΖ του Καστελόριζου (στα διπλωματικά οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών), με τον κουμπάρο ικανοποιημένο να τους κερνάει λουκούμια για την επίλυση των ελληνοτουρκικών διενέξεων.
Μακάρι να ήταν τόσο απλά τα πράγματα με τον τραμπούκο επεκτατικό γείτονα.
Και τι μπορούν να κάνουν τώρα τα… νεοφιλελεύθερα αδέρφια;
Δυστυχώς από την στιγμή που παραβίασαν την σοφή προσέγγιση του Ανδρέα… δεν διεκδικούμε τίποτα, δεν παραχωρούμε τίποτα, να εύχονται να μην εμπλακούμε σε θερμό επεισόδιο με κίνδυνο να υποστούμε μια ταπεινωτική συνθηκολόγηση, χάνοντας πολλά περισσότερα από το Καστελόριζο που απλόχερα προσφέρουμε στον Ερντογάν.
Είναι πασιφανές ότι οι κυβερνώντες θεώρησαν ορθή μόνο την στάση του Σημίτη στα ελληνοτουρκικά κι όχι των υπόλοιπων πρωθυπουργών που τα άγγιζαν επιδερμικά, καθώς γνώριζαν ότι κινδυνεύουν να εμπλακούν σε πόλεμο με τα λοιπά δυσάρεστα επακόλουθα.
Άραγε θα καταφέρουν να αποφύγουν το χτύπημα κατά του Oruc Reis στο οποίο τους οδηγεί με μαεστρία ο Ερντογάν, για να τους ρίξει κατόπιν την ευθύνη της έναρξης πολέμου με την Τουρκία, με στόχο να τους πάρει και τα σκαλπ στο τραπέζι της συνθηκολόγησης που θα ακολουθήσει μετά την καταστροφή;
Τι να πούμε, πραγματικά αστροπελέκια τα… βαριά βιογραφικά της κυβέρνησης.
Όσο για τον πρωθυπουργό, μάλλον θα απουσίαζε από τις διαλέξεις περί στρατηγικής όταν φοιτούσε στο Χάρβαρντ, αλλιώς δεν εξηγείται τέτοια εγκληματική αβελτηρία.
Αποδεικνύεται λοιπόν, για μια ακόμη φορά, ότι στην ζωή δεν παίζουν ρόλο τα πτυχία αλλά το μυαλό.
Δεν χρειάζεται να προβούμε σε λεπτομέρειες για το πως αναρριχήθηκαν στην εξουσία Μητσοτάκης και Ερντογάν.
Πάνω κάτω όλοι τις γνωρίζετε…
