Αυτή τη φορά το σχόλιό μου θα είναι “θερινό”, όπως λέγεται στην argot, δηλαδή, σχετικά σύντομο και σχεδόν κενό από ιστορικές, φιλοσοφικές και λογοτεχνικές τεκμηριώσεις, μια και η πολιτική πραγματικότητα ξεπερνάει κάθε διανόηση και φαντασία και κάνει το έπος του Idi Amin Dada*, μια συνηθισμένη Αφρικανειάδα, να ωχριά μπροστά στη δική μας μοναδική Ευρωπαειάδα των Euro Amin Dada.
Μόνο, λοιπόν, σε μια χώρα της υποβαλκάνιας Αφρικής, τη μόνη χώρα της Αφρικής, κατά τον Χάρρυ Κλυνν, με λευκούς κατοίκους, την Ελλάδα, θα μπορούσε το κεκτημένο της ευρωπαϊκής “δημοκρατίας” να νομοθετήσει, κατ’ εκβιαστική εντολή, ανεπιφύλακτα την κάλυψη με κρατικές δαπάνες των δικαστικών εξόδων ενός κατηγορούμενου για κακούργημα κατά του ίδιου του κράτους και της ίδιας της δημοκρατίας, ούτε καν με την αίρεση της ενοχής ή την προϋπόθεση της αθωότητάς του.
Σκεφτείτε να καταδικαστεί ο κατηγορούμενος και το θύμα, δηλαδή, το Ελληνικό κράτος, να του χορηγήσει αποζημίωση καταδίκης, τη στιγμή, μάλιστα, που λεηλατήθηκαν από αυτό το κράτος τα ψιχία κάθε αποζημίωσης της εργασίας των εργαζομένων;
Αν αυτό δεν είναι ο ορισμός μιας παγκόσμιας πρωτοπορίας της ταξικής φασιστικής βίας, ας δώσει κάποιος άλλος, ακόμα και κοινωνικός εγκυκλοπαιδιστής, τον ορισμό της.
“Και κερατάδες και δαρμένοι”.
Τελικά, το κακόηθες μόρφωμα της ΕΕ είναι ένας πολυεπίπεδος πολιτειακός θεσμός, ως ένα άθροισμα διαβαθμισμένων εθνικών δημοκρατιών, που συνέχονται με τις αρχές διαβαθμισμένων διεθνικών δικτατοριών, γεγονός που προσδίδει για πρώτη φορά στην ιστορία της κοινωνίας, τα ταξικά χαρακτηριστικά όχι μόνο ανάμεσα σε κοινωνικές, αλλά και εθνικές τάξεις.
Έτσι, πχ ο Γερμανός ταξικός προλετάριος δεν είναι απλά το υποκείμενο της ταξικής εκμετάλλευσης του Γερμανού καπιταλιστή, που κατά τη Μαρξιστική ορθοδοξία κατέχει τα μέσα παραγωγής, αλλά ταυτόχρονα ο ίδιος, ο Γερμανός ταξικός προλετάριος, είναι ο εθνικός καπιταλιστής που εκμεταλλεύεται τον Έλληνα εθνικό προλετάριο ή καπιταλιστή, έχοντας ως μέσον παραγωγής το εθνικό κεφάλαιο.
Βέβαια, αυτό το είδος της εθνικής ταξικής βίας υπήρχε, πάντα, στην ιστορία σε συνθήκες πολέμου και αποικιοκρατικών σχέσεων. Η σημερινή ιδιαιτερότητα αφορά την ανάδειξή της σε συνθήκες ειρήνης.
* Ο Idi Amin Dada ήταν από το 1971 ως το 1979 δικτάτορας της Uganda, μιας Αφρικανικής χώρας με ποιότητα και ποσότητα δημοκρατίας εφάμιλλη της δικής μας, της μνημονιακής δημοκρατίας, αλλά με μαύρους κατοίκους.
Ο Idi Amin Dada είχε δυσδιάκριτα όρια μεταξύ διεστραμμένου ανθρώπου και φυσιολογικού κτήνους, και ίσως η μόνη διαφορά ανάμεσα σ’ αυτόν και τους Euro Amin Dada είναι πως ο πρώτος είχε το θάρρος να βάφει τα χέρια του με το αίμα των θυμάτων του, μαστιγώνοντάς τα μέχρι θανάτου με μαστίγιο από δέρμα ιπποποτάμου, ενώ οι δεύτεροι έχουν τη δειλία της υποκρισίας να μεταρρυθμίζουν την ετεροκτονία σε αυτοκτονία, με την ίδια ευκολία που οι ντόπιοι έπαρχοί τους μεταρρυθμίζουν την αμαρτία σε καθεστώς με το πρόσχημα “ουδείς αναμάρτητος”, την απάτη σε αυταπάτη με το πρόσχημα της αυτοκριτικής και την ποιότητα της ζωής σε ποσότητα χρέους με το πρόσχημα της σωτηρίας,
μαστιγώνοντάς μας με “μαστίγια” μνημονίων, “Βίβλους γραμμάτων και αριθμών, την πάσα Υποταγή και Δύναμη” (Ελύτης).
ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΤΟΥ IDI AMIN DADA ΚΑΙ ΤΩΝ EURO AMIN DADA
Idi Amin Dada: “I am the hero of Africa”.
(Είμαι ο ήρωας της Αφρικής).
Euro Amin Dada: Είμαστε οι σωτήρες της Ευρώπης
Idi Amin Dada: “My mission is to lead the country out of a bad situation of corruption, depression and slavery”.
(Η αποστολή μου είναι να οδηγήσω τη χώρα έξω από μια άσχημη κατάσταση διαφθοράς, κατάθλιψης και δουλείας.
Euro Amin Dada: Το καθήκον μας είναι να απαλλάξουμε τη χώρα από τη διαφθορά, να της δώσουμε όραμα και να την οδηγήσουμε από την εξάρτηση των μνημονίων στη σκλαβιά των αγορών.
Idi Amin Dada: “Politics is like boxing, you try to knock out your opponents”.
(Η πολιτική είναι σαν το μποξ, προσπαθείς να βγάλεις νοκ άουτ τους αντιπάλους σου).
Εδώ δεν χρειάζεται η παράλληλη άποψη των επάρχων Euro Amin Dada, γιατί αυτό κάνουν κάθε μέρα.
Κλείνοντας, θα ήθελα να πω, ότι ο Idi Amin Dada είχε να πει και έναν καλό, κατά τη διεστραμμένη αντίληψή του, λόγο για τη Γερμανία, τον τόπο, όπως ισχυρίστηκε, που όταν ήταν πρωθυπουργός και ανώτατος διοικητής ο Χίτλερ οδήγησε στην πυρά (προφανώς, εννοούσε τα κρεματόρια) πάνω από έξι εκατομμύρια Εβραίων, “Germany is the place where when Hitler was the prime minister and supreme commander, he burned over six million Jews…”, για να μην συνεχίσω με την εμετική δικαιολογία που επικαλέστηκε γι’ αυτό, όχι από τη συσταλτική ευγένειά μου, ακόμα και έναντι των εγκλημάτων του γερμανικού ναζισμού, αλλά από το σεβασμό μου προς το Ολοκαύτωμα και τα θύματά του, που γνώρισα όχι μόνο από τη βιβλιογραφία, που συχνά αλλοιώνει την ιστορία, αλλά από την προσωπική μαρτυρία του πατέρα μου, που ήταν πολιτικός φιλοξενούμενος – κρατούμενος σ’ ένα από τα κέντρα του ξένιου ναζισμού, το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μαουτχάουζεν.
Πάντως, οι Euro Amin Dada, με ανάλογες εμετικές δικαιολογίες, στη θέση του παρανοϊκού συμφέροντος της ανθρωπότητας του Idi Amin Dada που προέβαλε ως άλλοθι για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, έβαλαν, σήμερα, το παρανοϊκότερο συμφέρον της Ευρώπης ή της Ελλάδας, που δεν ταυτίζεται με αυτό των Ελλήνων και στη θέση του βιολογικού Ολοκαυτώματος των Εβραίων το οικονομικό Ολοκαύτωμα των Ελλήνων.
ΔΑ
