– Γέροντα, όταν κανείς λέει την Ευχή μόνο με το στόμα βοηθάει;
– Βοηθάει κι αυτό. Δε διώχνει βέβαια τον εχθρό, αλλά με τις ριπές που του ρίχνει, τον καθηλώνει εκεί που βρίσκεται.
Η Ευχή έχει μεγάλη δύναμη, είναι φοβερό όπλο κατά του διαβόλου. Είναι σα να πυροβολείς το διάβολο με σφαίρες πνευματικές και δε μπορεί να πλησιάσει. Μια φορά ένας δόκιμος μοναχός (Ο Άγιος Παΐσιος εννοεί τον εαυτό του) που έμενε στη σκήτη της Αγίας Άννης, έλεγε την Ευχή και ο διάβολος τον κορόιδευε και του έκανε συνέχεια «μμμ…». Ύστερα άκουσε το διάβολο να φωνάζει: “Στη σκήτη της Γριάς (Αγίας Άννης) δε μ’ αφήνουν οι καλόγεροι να πλησιάσω”.
– Γέροντα, όταν έχω πονηρούς και βλάσφημους λογισμούς και προσπαθώ να λέω την Ευχή μπορεί να επισύρω την οργή του Θεού;
– Όχι, Το ταγκαλάκι από την κακία του σπέρνει πονηρούς λογισμούς, αλλά εσύ να το αξιοποιείς για εργάτη στην αδιάλειπτη προσευχή. Να του λες: «Καλά που μου έφερες αυτούς τους λογισμούς, διότι είχα ξεχάσει τον Θεό». Το ταγκαλάκι, όταν δει ότι σου κάνει καλό θα υποχωρήσει μόνο του, διότι δεν το συμφέρει να γίνεται αφορμή για να προσεύχεσαι εσύ.
Ευχή σημαίνει πόλεμος κατά του ταγκαλακιού. Θα πολεμάει επομένως και το ταγκαλάκι αμυνόμενο. Αφοπλισμένα είναι τα ταγκαλάκια, μόνο όταν τα πολεμάει κανείς με λεβεντιά που έχει μέσα ταπεινοφροσύνη και όχι με εγωιστική παλληκαριά.
ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ
