Στο Μαξίμου ετοιμάζονται ακόμα και για τριπλές εκλογές (αφού πρώτα αλλάξει ο εκλογικός νόμος) από Ιούνιο μέχρι και τον Οκτώβριο για να διεκδικήσει η ΝΔ την αυτοδυναμία μέχρι τέλους.
Το ενδεχόμενο συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ ή όποιο άλλο κόμμα θέλουν να είναι η ύστατη λύση αν δεν κερδηθεί η αυτοδυναμία έστω και οριακά.
Πλέον με βάση τα πρόσφατα δημοσκοπικά δεδομένα μετά την ζημιά διαρκείας που έχει επιφέρει το έγκλημα των Τεμπών και η προσπάθεια συγκάλυψής του, έχουν κατανοήσει πως ο εκλογικός νόμος του 2019 δεν ανταποκρίνεται πλέον στις φιλοδοξίες του Μεγάρου Μαξίμου.
Υπάρχει όμως ένα σοβαρό πρόβλημα:
Ακόμα και αν αλλάξει ο εκλογικός νόμος τώρα με βάση την κυβερνητική πλειοψηφία στην Βουλή αυτός για να ισχύσει στις επόμενες εκλογές θα πρέπει να ψηφιστεί από 200 βουλευτές.
Αλλιώς θα ισχύσει από τις μεθεπόμενες εκλογές.
Φυσικά 200 βουλευτές είναι πρακτικά αδύνατον να βρεθούν και άρα στη Νέα Δημοκρατία θα ποντάρουν στις συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις μέχρι να κερδίσουν την αυτοδυναμία.
Με την προϋπόθεση βεβαίως ότι οι υπόλοιποι πολιτικοί σχηματισμοί που θα βρεθούν εντός Βουλής στις πρώτες εθνικές εκλογές δεν θα είναι ικανοί να σχηματίσουν κυβέρνηση πλειοψηφίας.
Να σημειωθεί ότι ο νυν εκλογικός νόμος δεν επιτρέπει σε συνασπισμό κομμάτων να διεκδικήσει το μπόνους των 50 εδρών που ενεργοποιείται κλιμακωτά πάνω από το ποσοστό (βάσης) 25%.
Το «ταβάνι» όπως όλα δείχνουν για τη ΝΔ του Κ.Μητσοτάκη είναι το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και πλέον ούτε και αυτό δεν δείχνει να μπορεί να το πιάσει.
Είναι πολύ πιθανό δηλαδή η Νέα Δημοκρατία να πέσει σε ποσοστά της τάξης του 25% και μπορεί και λιγότερο γιατί μέχρι την προκήρυξη εκλογών κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τι ακόμα θα έχει συμβεί.
Να θυμίσουμε:
-Το κλιμακωτό μπόνους των 50 εδρών που προβλέπει ο εκλογικός νόμος για το πρώτο κόμμα δίνεται στο πρώτο κόμμα μόνο εφόσον αυτό λάβει ποσοστό από 25% και άνω. Το μάξιμουμ των 50 εδρών το λαμβάνει ένα κόμμα αν συγκεντρώσει 40%.
-Σε περίπτωση που το πρώτο κόμμα λάβει από 24,99/% και κάτω δεν υπάρχει μπόνους και ισχύει η απλή αναλογική όπως ακριβώς επί κυβέρνησης Αλέξη Τσίπρα: Αναλογική κατανομή εδρών με εξαίρεση τα κόμματα που δεν πιάνουν το όριο του 3% για να εισέλθουν στη Βουλή.
-Αν το πρώτο κόμμα λάβει 25% λαμβάνει αυτομάτως μπόνους 20 εδρών και εν συνεχεία για κάθε επιπλέον μισή μονάδα λαμβάνει μια επιπλέον έδρα. Αν πχ το πρώτο κόμμα λάβει 30% θα λάβει από το bonus των 40 εδρών «μόνο» τις 30 έδρες!
-Για την αυτοδυναμία, εφόσον το ποσοστό των κομμάτων που μένουν εκτός Βουλής είναι 10%, ο νικητής χρειάζεται 37,5%. Αν τα κόμματα που μείνουν εκτός Βουλής αθροίζουν 14% για την αυτοδυναμία το πρώτο κόμμα χρειάζεται μίνιμουμ 36%.
Με 27,5% το πρώτο κόμμα λαμβάνει 110 έδρες!
Με τα σημερινά δεδομένα των δημοσκοπήσεων η ΝΔ για να σχηματίσει κυβέρνηση χρειάζεται συνεργασία με ένα κόμμα που διαθέτει τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ ή με δυο κόμματα εξ αυτών που βρίσκονται στα δεξιά της.
Θα πει κάποιος γιατί η Νέα Δημοκρατία το 2019 είχε ψηφίσει ένα νόμο ο οποίος αυτή τη στιγμή την δυσκολεύει να συνεχίσει να κυβερνά.
Πολύ απλά τότε δεν πίστευαν ότι θα μπορούσαν τα ποσοστά της να πέσουν τόσο χαμηλά.
Θεωρούσαν ότι ακόμα και με την φθορά του χρόνου δεν θα έπεφταν ποτέ κάτω από το όριο των 30%!
Βέβαια δεν ήξερα ότι κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης τους θα συνέβαινε μία τέτοια τραγωδία όπως το έγκλημα των Τεμπών.
Όμως συνέβη και οι επιπτώσεις του είναι καταλυτικές.
Ακόμα και οι τριπλές εκλογές και με αλλαγή του εκλογικού νόμου μπορεί να μην δώσουν την αυτοδυναμία στη Νέα Δημοκρατία εκτός εάν η αλλαγή αυτή είναι καταλυτική.
Για παράδειγμα, να λαμβάνει απευθείας μπόνους 50 εδρών το πρώτο κόμμα, ακόμα και αν έχει ποσοστά κάτω του 25% και να αλλάξει το όριο εισόδου στην Βουλή, από 3% σε 5% καθώς αυτό θα εξασφάλιζε ότι θα έμεναν πολλά κόμματα εκτός του κοινοβουλίου.
Κάποιος θα πει ότι ένα τέτοιο εκλογικό σύστημα δεν θα φαίνεται και πολύ δημοκρατικό.
Αλλά εδώ ακύρωσαν τις εκλογές στη Ρουμανία και απαγόρευσαν στον νικητή να είναι ξανά προεδρικός υποψήφιος.
Στην Γαλλία και στην Βρετανία έχουν δημιουργήσει τέτοια εκλογικά συστήματα (δύο γύροι στην πρώτη και πλειοψηφικό σύστημα στην δεύτερη) που να εξασφαλίζουν ότι όποιος έχει πολιτικό πρόγραμμα που «ενοχλεί» το κονκλάβιο των Βρυξελλών να μην μπορεί να βγει πρώτος ή να μην παίρνει τις έδρες που του αναλογούν.
Μία «κοπτοραπτική» στον εκλογικό νόμο στην Ελλάδα θα πέρναγε… απαρατήρητη.
