Ενύσταξες αστέρι μας
και έγειρες από νωρίς να κοιμηθείς
στην χώρα των ΑΘΑΝΑΤΩΝ,
άγγελοι το νυφικό κρεββάτι σου ετοιμάσαν
αγιοπάρθενες με της γης όλα τα άνθη το στολίσαν,
αηδόνια και κάθε λογής πουλιά το τραγουδήσαν.
Δεν πρόκαμες να δεις την λευτεριά,
δεν ήταν για να φύγεις,
η γη που τόσο αγάπησες
δεν θέλει να σε πάρει,
να, οι φίλοι, ο κόσμος, η πατρίδα σε καλούν,
το γέλιο σου μην τους το στερήσεις,
με κοντάρι μαύρο λυπητερό την ψυχή τους μην κεντρίσεις.
Μην δώσεις στην μάννα σου μαχαιριά
μέσα στη δόλια της καρδιά,
μην δώσεις στην ευλογημένη γη
με πέπλο μαύρο να ντυθεί,
είναι νωπά τα δάκρυα
για τ΄άλλα τα παιδιά της.
“ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΓΩ ΑΝΑΠΝΕΩ ΖΩ ΚΑΙ ΘΑ ΖΩ”
ακούγεται ο αντίλαλος από την Αγγελοχώρα.
“Ναι ΗΡΩΑ και ΜΑΡΤΥΡΑ ΓΕΝΝΑΙΕ, ΖΕΙΣ
και για πάντα μέσα στις καρδιές των ΕΛΛΗΝΩΝ θα ΖΕΙΣ.
