Η κατάσταση γύρω από τον πόλεμο στην Ουκρανία έχει φτάσει σε ένα νέο σταυροδρόμι, καθώς οι διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου, οι οποίες εντάθηκαν μετά την εμφάνιση του ειρηνευτικού σχεδίου των ΗΠΑ, βρίσκονται και πάλι σε αδιέξοδο.
Το Κίεβο δεν αποδέχεται μερικά από τα θεμελιώδη σημεία που είναι καίρια για τη Ρωσία, και η Μόσχα δεν θέλει να κάνει υποχωρήσεις σε αυτά τα σημεία.
Πρόκειται για θέματα όπως ο περιορισμός του μεγέθους των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας μετά το τέλος του πολέμου, η άρνηση του Κιέβου να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και, το πιο κρίσιμο, η μεταβίβαση ολόκληρης της περιοχής του Donetsk στη Ρωσία.
Σχέδιο 1 – Στρατηγική μεγάλης παράτασης του πολέμου στην Ουκρανία
Η Ουκρανία, στην παρούσα φάση, διατηρεί τη στρατηγική της παράτασης του πολέμου, με την ελπίδα να εξαντληθούν οι δυνάμεις της Ρωσίας.
Η βασική σκέψη είναι ότι όσο συνεχίζεται ο πόλεμος, οι εσωτερικές αντιφάσεις και προβλήματα στη Ρωσία (κοινωνικά, εθνοτικά, κ.λπ.), σε συνδυασμό με τις κυρώσεις και τις επιθέσεις της Ουκρανίας στις ρωσικές υποδομές, θα πλήξουν την οικονομία και τα έσοδα του κράτους.
Οι μεγάλες θυσίες στο μέτωπο και η ανάγκη για στρατολόγηση θα μπορούσαν να προκαλέσουν διαμαρτυρίες και έντονη αύξηση της κοινωνικοπολιτικής έντασης.
Το αποτέλεσμα θα ήταν η αποσταθεροποίηση, το χάος και η κατάρρευση του στρατού και του κράτους εντός της Ρωσίας, ανοίγοντας τον δρόμο για μια στρατιωτική νίκη της Ουκρανίας, σημειώνει το Strana.
Πρόκειται για ένα απολύτως ανεδαφικό σχέδιο, αφού τα παραπάνω προβλήματα τα αντιμετωπίζει ήδη σε οξεία φάση η Ουκρανία ενώ ταυτόχρονα μειώνεται η υποστήριξη της Δύσης λόγω και της κόπωσης των κοινωνιών της.
Σχέδιο 2 – Περιορισμός της Ρωσίας να συνεχίσει τον πόλεμο
Η στρατηγική της Ουκρανίας στο μέσο επίπεδο επιδιώκει να περιορίσει τη δυνατότητα της Ρωσίας να συνεχίσει τον πόλεμο.
Αν η Ρωσία δεν καταρρεύσει πλήρως, αλλά περιοριστεί στη δυνατότητα προώθησης και επέκτασης των επιχειρήσεων, τότε η Ουκρανία θα είναι σε θέση να απαιτήσει μια εκεχειρία κατά μήκος της γραμμής του μετώπου, με όρους που θα είναι καλύτεροι για την Ουκρανία από αυτούς που προτείνει τώρα η Ρωσία.
Αυτή η στρατηγική στηρίζεται στην ιδέα ότι η Ρωσία, ενώ δεν θα καταρρεύσει πλήρως, θα εξασθενήσει αρκετά ώστε να αναγκαστεί να συμφωνήσει σε έναν τερματισμό του πολέμου με όρους πιο ευνοϊκούς για την Ουκρανία.
Είναι επίσης ένα ουτοπικό σχέδιο, αφού και η πορεία της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης αλλά και η ρωσική οικονομία δεν δικαιώνουν τους εμπνευστές των ουκρανικών σχεδιασμών.
Σχέδιο 3 – Υποχώρηση Ουκρανίας
Η στρατηγική ελάχιστης αναφοράς προϋποθέτει ότι η Ρωσία θα καταλάβει ολόκληρη την περιοχή του Donetsk και πιθανόν να προχωρήσει σε άλλες περιοχές εντός 1-2 ετών.
Αν η Ρωσία καταφέρει να εξασφαλίσει αυτές τις περιοχές, η Ουκρανία θα έχει τη δυνατότητα να τερματίσει τον πόλεμο στη γραμμή του μετώπου, σώζοντας την τιμή της και επικαλούμενη την ικανότητα του στρατού της να εξασθενήσει τις ρωσικές δυνάμεις και να σταματήσει την προέλαση.
Όμως, αυτό το σενάριο προϋποθέτει ότι η Ρωσία δεν θα προσπαθήσει να θέσει νέες εδαφικές απαιτήσεις.
Ούτε αυτό το σενάριο είναι ρεαλιστικό, καθώς απώτερος στόχος της Μόσχας είναι η Οδησσός και το πέρασμα του νέου ουκρανικού κράτους στη ρωσική σφαίρα επιρροής.
Σχέδιο 4 – Μακροχρόνιος πόλεμος κατά Ρωσίας από κοινού με την Ευρώπη
Η στρατηγική της Ουκρανίας για τη συνέχιση του πολέμου συνάδει με την πολιτική των μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών, όπου επικρατεί η άποψη ότι όσο πιο μακρύς είναι ο πόλεμος στην Ουκρανία, τόσο το καλύτερο, καθώς «ο Putin δεν θα έχει τη δύναμη να επιτεθεί στην Ευρώπη».
Παρά τις αμφιβολίες σχετικά με αυτήν την εκτίμηση, οι μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες πιστεύουν ότι η Ρωσία θα εξασθενήσει σημαντικά όσο συνεχίζεται η σύγκρουση.
Ωστόσο, η στρατηγική αυτή μπορεί να εφαρμοστεί μόνο εάν διατηρηθεί η ακεραιότητα του μετώπου, αν η Ουκρανία συνεχίσει να λαμβάνει σταθερή εξωτερική χρηματοδότηση, αν η ενέργεια παραμείνει σε λειτουργία και αν οι ΗΠΑ δεν πιέσουν σκληρά την Ουκρανία να δεχτεί τους όρους της ειρήνης.
Εάν κάποια από αυτές τις συνθήκες δεν τηρηθεί, τότε η στρατηγική αυτή μπορεί να καταρρεύσει.
Για παράδειγμα, αν η Ευρώπη δεν συμφωνήσει σε ένα σχέδιο αποκατάστασης της Ουκρανίας μέχρι το τέλος του έτους, αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει σήμα για την Κίεβο να κάνει υποχωρήσεις και να δεχτεί τους όρους ειρήνης.
Αντιφάσεις εντός της Ουκρανίας, κίνδυνοι και επιπτώσεις – Κόλαση το 4ο σχέδιο
Μία από τις βασικές αντιφάσεις εντός της Ουκρανίας είναι η κριτική από μερίδα του πολιτικού κόσμου, η οποία εκτιμά ότι η στρατηγική της παράτασης του πολέμου δεν είναι βιώσιμη και ότι η Ουκρανία θα πρέπει να συμφωνήσει στο ειρηνευτικό σχέδιο των ΗΠΑ.
Αυτοί οι επικριτές επισημαίνουν ότι η Ουκρανία κινδυνεύει να υποστεί πολύ μεγαλύτερες ζημιές, αν περιμένει την κατάρρευση της Ρωσίας.
Ειδικότερα, αν η Ρωσία καταφέρει να φτάσει στα σύνορα της περιοχής του Donetsk, δεν υπάρχουν εγγυήσεις ότι θα συμφωνήσει σε έναν τερματισμό του πολέμου, χωρίς να θέσει νέες εδαφικές απαιτήσεις.
Επιπλέον, υπάρχει ο κίνδυνος η Ρωσία να στραφεί σε πυρηνικά όπλα, κάτι που θα είχε καταστροφικές συνέπειες για την Ουκρανία και τον κόσμο.
Ειδικά αν η σύγκρουση επεκταθεί με την είσοδο του ΝΑΤΟ στον πόλεμο, τότε ενδέχεται να μετατραπεί σε μια παγκόσμια πυρηνική καταστροφή.
Η παρούσα κατάσταση και το μέλλον της Ευρώπης
Παρά τη διαφορετικότητα των απόψεων εντός της Ουκρανίας, η κατάσταση παραμένει εξαιρετικά αβέβαιη.
Οποιαδήποτε απόφαση για το μέλλον του πολέμου θα εξαρτηθεί από την αλλαγή του στρατηγικού τοπίου, τις διεθνείς πιέσεις και τη σταθερότητα του μετώπου.
Η στάση της Ουκρανίας θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τη συνεχιζόμενη ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και την αμερικανική στρατηγική πίεσης, καθώς και από τη δυνατότητα της Ρωσίας να συνεχίσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Αν οι ΗΠΑ επιμείνουν στις σκληρές πιέσεις, η Ουκρανία ίσως αναγκαστεί να κάνει υποχωρήσεις, όμως η στρατηγική της για το μέλλον της θα μπορούσε να αποδειχθεί καταστροφική εάν οι όροι της ειρήνης γίνουν πολύ πιο αυστηροί από ό,τι είναι τώρα.
Η Ουκρανία θα θυσιαστεί για τον Zelensky
Εν μέσω των σφοδρών στρατιωτικών συγκρούσεων, η χώρα καλείται να διαχειριστεί ταυτόχρονα εξωτερικές πιέσεις από τη Ρωσία και τις ΗΠΑ, καθώς και να αναλύσει τις εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες που καθορίζουν την κατεύθυνση της σύγκρουσης.
Η στρατηγική της Ουκρανίας για τη συνέχιση του πολέμου, παρά τις όλο και αυξανόμενες δυσκολίες, βασίζεται στην πίστη ότι η επιβράδυνση της ρωσικής επίθεσης και η εξάντληση των ρωσικών πόρων μπορεί να οδηγήσει σε μια πιο ευνοϊκή διαπραγμάτευση για την Ουκρανία.
Ωστόσο, όσο η σύγκρουση παρατείνεται, οι θυσίες για τη χώρα γίνονται ολοένα και μεγαλύτερες: οι ανθρώπινες απώλειες αυξάνονται, η οικονομία πλήττεται σε τεράστιο βαθμό, και η καταστροφή των υποδομών είναι τεράστια. Όπως προαναφέρθηκε, η στρατηγική του πολέμου φθοράς κρύβει την πραγματικότητα ότι η Ουκρανία εξαντλείται ταχύτερα από τη Ρωσία.
Η Ουκρανία, σε αυτό το στάδιο του πολέμου, εξαρτάται απόλυτα από τη συνεχιζόμενη υποστήριξη των δυτικών συμμάχων της, κυρίως των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η στρατηγική των ΗΠΑ είναι ξεκάθαρη: να καταναγκάσουν την Ουκρανία σε υποχωρήσεις, χρησιμοποιώντας την ιδέα ότι όσο περισσότερο καθυστερεί η σύγκρουση, τόσο χειρότερες θα είναι οι συνθήκες για το Κίεβο.
Ο λόγος αυτής της πίεσης είναι ότι η Ουκρανία, χωρίς αμφιβολία, έχει τεράστιες ανάγκες σε όρους στρατιωτικής βοήθειας, οικονομικής στήριξης και πολιτικής υποστήριξης.
Η στρατηγική παράτασης του πολέμου και με τα 4 σχέδια εξυπηρετεί απόλυτα τον σφετεριστή πρόεδρο της Ουκρανίας Volodymyr Zelensky και την επιδίωξή του να παραμείνει στην εξουσία με αυταρχισμό και καταστολή, ώστε να μην ξεσπάσει πάνω του η οργή της κοινωνίας.
