Όχι άλλα πλάνα με έναν λαό να αιμορραγεί και μία εξουσία να κάνει ό,τι θέλει. Η φωτογραφία με έναν νέο που ξέρει να αμύνεται εναντία σε όσους βγάζουν μεροκάματο εκτελώντας εντολές είναι μία εικόνα συμβόλου που σηκώνει λίγο το ηθικό μας. Διότι το ηθικό μας ήταν πεσμένο με τις προηγούμενες κυβερνήσεις σούργελα, που κατέστρεψαν έναν λαό με εντολές ξένων, αλλά από χθες που το κατάπτυστο πολυνομοσχέδιο μπήκε στην Βουλή για ψήφιση το ηθικό μας έχει κυλίσει στις σχάρες των υπονόμων της υπομονής.
Μάλλον είναι ελάχιστοι οι Έλληνες που κατάλαβαν τι περνάει η αριστερή κυβέρνηση στο δεύτερο πακέτο προαπαιτούμενων. Λίγοι κατάλαβαν ότι άρθηκε γενικώς η προστασία της εστίας του Έλληνα.
Μην γελούν χαιρέκακα κάποιοι που θα χάσουν το σπίτι τους 200,000 οικογένειες γιατί πήραν δάνειο κάποτε “κι ας πρόσεχαν”. Μην νομίζουν ότι αυτό ήταν μία σκληρή απόφαση που έπρεπε να παρθεί και τέλος. Αυτή ήταν η πρώτη σκληρή απόφαση που είναι υπέρ ιδιωτικών συμφερόντων και έρχονται μυριάδες άλλες αφού άνοιξε ο δρόμος.
Η ελληνική πολιτεία πλέον δεν θα προστατεύει τον πολίτη έναντι οποιασδήποτε οικονομικής επίθεσης δέχεται από ιδιωτικό συμφέρον. Άφησαν τον πολίτη ανυπεράσπιστο και έχουν τα μούτρα να δίνουν εντολές να βαράνε διαδηλωτές αγρότες. Μέσα στο παλάτι οι πόρνες ψηφίζουν το τέλος της ελληνικής αγροτικής παραγωγής, την στήριξη Τραπεζικών καλλιεργειών, εταιρείες μαμούθ που θα έχουν όλο τον μόχθο των αγροτών στα χέρια τους, μετατροπή του αγρότη σε επιχειρηματία για να μπορεί ο επιχειρηματίας να κάνει τους αγρότες εργάτες γης, να δίνουν ψίχουλα και να παίρνουν δισεκατομμύρια, ενώ ο Έλληνας αγρότης έξω από τη Βουλη πρέπει να το παίζει “αγωνιστής της ΑΔΕΔΥ” με σημαιούλες και ηλίθια αγωνιστικά συνθηματάκια. Για άλλους ο πόλεμος έχει κηρυχθεί και για άλλους είναι αφορμή για κοπάνα από την υπηρεσία.
Υπάρχει μεγάλη μερίδα αυτού του λαού που ζει σε πόλεμο κανονικό. Πέφτουν οι βόμβες των νόμων στα κεφάλια τους και την επόμενη στιγμή μόνο το σκοινί για κρέμασμα τους έχει μείνει. Τη μια σε βάζουν υπό απειλές, σαν αυτές της πρώην υπουργού Βαλαβάνη, να μπεις στο καθεστώς των 100 δόσεων και την άλλη στιγμή η κυβέρνηση απαιτεί να μπαίνεις σε ρύθμιση πριν ακόμη σου έρθουν οι νέοι φόροι με επιτόκιο (λες και δανείστηκες από τράπεζα) για να μην χάσεις την προηγούμενη ρύθμιση.
Σου λένε με απλά λόγια ψηφίζω για να σε καταστρέψω και εσύ πρέπει να κάθεσαι με τα χέρια σταυρωμένα περιμένοντας την νέα βόμβα που θα σκάσει στο κεφάλι σου. Μην κουνηθείς καθόλου γιατί θα είσαι ένας ακροδεξιός παρακρατικός ή ένας ακροαριστερός ρέμπελος. Έτσι χαρακτήρισε την όποια φωνή ο πρωθυπουργός αιώνιος άεργος Τσίπρας από το βήμα της Βουλής ανήμερα της 17ης Νοεμβρίου.
Η μετεμψύχωση του Γεωργίου Παπαδόπουλου σε όλο της το μεγαλείο κι από κάτω οι “αριστεροί” βαρούσαν παλαμάκια ειρωνευόμενοι την Μνήμη εξεγερμένων.
Σε μια χώρα που οι πολίτες είναι έξω από την Χάρτα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Ευρώπης από την ώρα που υπογράφηκε η Μνημονιακή Σύμβαση Νο 1, η αριστερή κυβέρνηση χτυπάει ανελέητα τους πολίτες από όλες τις πλευρές. Έχει εξαπολύσει λυσσαλέα επίθεση εναντίον όλων και βάζει από την είσοδο της Βουλής ιδιώτες να διαχειρίζονται τα πάντα.
Δεν είναι τα “κόκκινα δάνεια” το τέλος αλλά η αρχή. Ο ιδιώτης-τράπεζα σε λίγο καιρό θα είναι ο ιδιώτης-ΔΕΗ, ο ιδιώτης-νερό, ο ιδιώτης-εθνική οδός, ο ιδιώτης-αιολική ενέργεια, ο ιδιώτης-ασφάλεια, ο ιδιώτης-νοσοκομείο, ο ιδιώτης-παιδεία και ο κατάλογος είναι τόσο μεγάλος όσο μεγάλο είναι το πλιάτσικο που ξεκινά με αρχή το συγκεκριμένο πολυνομοσχέδιο. Όπου για τον ιδιώτη δεν είσαι χρήσιμος θα σου παίρνει το σπίτι, το χωράφι, τον αέρα, το νερό, την ζωή, ό,τι γουστάρει κι αν τολμήσεις να σηκώσεις χέρι θα σε μπουζουριάζει ο ιδιώτης-προστασία του Κράτους ως αντιδημοκράτη για να σε δικάζει ο δικαστής που θα πληρώνεται από τα ιδιωτικά συμφέροντα. Και όλα αυτά διότι οι τσόγλανοι της αριστεράς κάνοντας κολιγιά με τους τσόγλανους του σοσιαλισμού, της δεξιάς, της ακροδεξιάς και όλου του φιλοευρωπαϊκού τόξου σε χαρακτήρισαν τζιχαντιστή στην ίδια σου την χώρα που απειλείς την “ανάπτυξη” του Κράτους όταν αντιστέκεσαι.
Μία μαγκούρα στο χέρι και ένα σάλτο πισώπλατα εναντίον των σωματοφυλάκων αυτού του Κράτους.
Ένα πλάνο που βλέπαμε μέχρι σήμερα στην Παλαιστίνη που ο δικαιωματικός πολίτης εκείνης της γης τα βάζει με τον εισβολέα ισραηλίτη.
Στο αύριο που έρχεται το οποίο θα βρει πιο ατσαλωμένη από ποτέ την εξουσία της Βουλής με όλα τα γιουσουφάκια κόμματα της Ευρώπης να δίνουν το κεφάλι του Έλληνα για μια συμμετοχή στο όργιο των Βρυξελλών ο Έλληνας θα είναι εντελώς μόνος του. Εκτός από τους μπέηδες θα έχει να αντιμετωπίσει κι έναν κρυφό στρατό ρουφιάνων που θα ταΐζονται για τον ρόλο της “μυστικής-φανερής” Αστυνομίας.
Αυτό σημαίνει ότι ο καθένας πρέπει να επιλέξει στρατόπεδο. Αν δεν επιλέξει του ρουφιάνου τότε πρέπει να μάθει να επιβιώνει με συνθήκες πολέμου και πρέπει να φυλάει τα νώτα αυτού που τολμά να κάνει σάλτο πισώπλατο ενάντια στον ιδιώτη-Κράτος.
