Ὅλα τά ἄλλα εἴδωλα εἶναι ἄψυχα. Γι’ αὐτό καί ἡ εἰδωλολατρεία στά ἄψυχα εἴδωλα εὐκολώτερα διακρίνεται καί εὐκολώτερα πολεμεῖται καί εὐκολώτερα θεραπεύεται. Εἶναι ἔξω ἀπό τήν ψυχή μας, ἔξω ἀπό τό σῶμα μας, ἔξω ἀπό τήν φύση μας, ἔξω ἀπό τόν νοῦ μας, ἔξω ἀπό τήν ψυχοσύνθεση καί τήν ψυχολογία μας. Ἐνῷ τό Αὐτοείδωλο εἶναι μέσα μας. Μέσα σέ ὅλα αὐτά.
Τό Αὐτοείδωλο δηλαδή εἶναι ὁ ἴδιος ὁ ἑαυτός μας. Τό «ἐγώ» μας. Τό φέρνουμε μέσα μας σέ ὅλα τά χρόνια τῆς ζωῆς μας. Εἶναι ἰσόβιο.Τό κουβαλᾶμε παντοῦ καί πάντα.
Τό Αὐτοείδωλο τῆς ὑπερηφάνειας καί τῆς κενοδοξίας.
Τό Αὐτοείδωλο τοῦ ἀτομισμοῦ καί τοῦ ἐγωκεντρισμοῦ μας.
Ἡ μεγάλη ἰδέα γιά τό ἐγώ μας, γιά τά χαρίσματά μας, πνευματικά καί ὑλικά, γιά τά ταλέντα μας, γιά τά προσόντα μας καί γιά τίς ὑποτιθέμενες ἀρετές μας. Τό Αὐτοείδωλο τῆς φιλαυτίας μας.
Ἡ εἰδωλολατρεία τοῦ Αὐτοειδώλου ξεπερνᾶ κάθε προηγούμενη εἰδωλολατρεία. Εἶναι συνεχής καί ἀδιάκοπη. Ὁ βωμός τοῦ Αὐτοειδώλου μου εἶναι μέσα μου, στήν ἴδια τήν ὕπαρξή μου, στόν χαρακτῆρα μου.
———————————-
Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο τοῦ Ἀρχιμ. Ἰωαννικίου Κοτσώνη, Προηγουμένου τῆς Ἱ. Μ. Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Σοχοῦ-Λαγκαδᾶ, ΤΟ ΑΥΤΟΕΙΔΩΛΟ.
Ἐπιμέλεια ἀντιγραφῆς
Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός
