του Πέτρου Αναστασίου
H Eλλάδα – δεδομένης όχι απλώς της εξακολουθούμενης, αλλά διαρκώς εντεινόμενης αναθεωρητικής πολιτικής συνόρων και συνθηκών που ακολουθεί η Τουρκία σε βάρος της ελληνικής εδαφικής ακεραιότητας και των ελληνικών δικαιωμάτων ελέγχου σε συγκεκριμένες περιοχές – σε 36 μήνες από σήμερα θα βρεθεί ενώπιον της μεγαλύτερης απειλής για την εδαφική της ακεραιότητα.
Της μεγαλύτερης, τουλάχιστον από την εποχή του “ατυχούς” πολέμου του 1897, όταν οι τουρκικές δυνάμεις έφτασαν μέχρι τον Δομοκό και είναι βέβαιο ότι θα κατηφόριζαν μέχρι την Αθήνα αν δεν τους σταματούσε η Μεγάλη Βρετανία.
Στα μέσα του 2019 η πρώτη Μοίρα των stealth μαχητικών πέμπτης γενιάς F-35 θα έχει παραδοθεί στην τουρκική Αεροπορία παρέχοντάς της την δυνατότητα αιφνιδιαστικού πρώτου πλήγματος. Εχουν ήδη παραγγείλει τα 6 πρώτα και σε επτά μήνες ξεκινούν να τα παραλαμβάνουν.
Μέχρι το τέλος του χρόνου η παραγγελία θα προχωρήσει σε άλλα 14 αεροσκάφη και μέχρι το 2020 θα έχουν ολοκληρωθεί οι παραγγελίες των 100 που θα παραδοθούν μέχει το 2023.
Αλλά και με μόνο τα πρώτα 20 η “δουλειά γίνεται”.
Κατ’αρχήν θα κτυπηθούν εύκολα οι κύριες βάσεις α/α άμυνας σε Σκύρο, Αττική, Θεσσαλονίκη, Ελευθερούπολη, Κρήτη και εν συνεχεία στις κύριες αεροπορικές βάσεις Λάρισας, Τανάγρας και Κρήτης.
Στο δεύτερο κύμα θα εμπλακεί και η μάζα των F-16. Η όλη επιχείρηση θα διαρκέσει μία ώρα το πολύ.
Δεν υπάρχει ραντάρ α/α συστήματος ή ραντάρ του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης, ακόμα και του EBM-145Η Erieye που να μπορεί να “δει” το F-35.
Δεν υπάρχει κανένα ελληνικό ραντάρ που να μπορεί να ανιχνεύσει το F-35 που επιτυγχάνει μείωση της «ηχούς ραντάρ» (RCS Radar Cross Section) σε επίπεδα 0.0015 τ.μ.
Κανένα από τα 3D ραντάρ διάταξης φάσης που λειτουργούν σε μικροκυματικές συχνότητες (RAT-31DL, S-743D, HR-3000, AN/TPS-70 και AR-327 Commander), αλλά και τα ΑΣΕΠΕ EMB-145H δεν μπορούν να “δουν” stealth μαχητικά.
Και ούτε πρόκειται να υπάρξει μέχρι τότε, κι ένας Θεός ξέρει πότε και αν θα αποκτηθεί πριν η χώρα ηττηθεί και χάσει εδάφη ή έλεγχο, επί εδαφών ή περιοχών.
Ακόμα και 20 μαχητικά από τα 100 που θα παραλάβει συνολικά η Τουρκία, (χωρίς να υπολογίζονται τα 16 που θέλει για το αεροπλανοφόρο της), μπορεί να διαλύσει το βασικό δίκτυο έγκαιρης προειδοποίησης, μέσα σε 30′.
Αρκούν οι 40 βόμβες JDAM ή ισάριθμα βλήματα SΟΜ που θα μεταφέρουν σε διαμόρφωση πλήρους stealth τα τουρκικά F-35 για να καταστραφούν τα ραντάρ. Μετά η άμυνα της χώρας θα είναι “τυφλή”.
Αυτό σημαίνει με απλά λόγια “στρατηγική ομηρεία” της Ελλάδας. Το ξέρει, ή μάλλον το κατανοεί η πολιτική ηγεσία της χώρας (όλο το φάσμα, γιατί απ’όλο το φάσμα της πολιτικής ηγεσίας έχουμε την απαίτηση να σκέπτονται και να ενεργούν με γνώμονα την ασφάλεια της χώρας);
Γνωρίζουμε ότι η στρατιωτική ηγεσία, ΓΕΕΘΑ και ΓΕΑ, όχι απλώς σήμερα, αλλά εδώ και πέντε τουλάχιστον χρόνια έχει ενημερώσει για αυτό που έρχεται και αυτές οι ενημερώσεις εντείνονται.
Η απάντηση είναι το τύπου “Να τους έχουμε από κοντά. Να πηγαίνετε στην Τουρκία ταξίδια και να μιλάμε μαζί τους”! Ακριβώς αυτή, χωρίς ίχνος υπερβολής.
Το κακό είναι ότι δείχνουν άγνοια της ιστορίας και της γεωπολιτικής/γεωστρατηγικής πραγματικότητας.
Οταν τα F-117A είχαν περάσει κατά την διάρκεια του Α’ πολέμου του Κόλπου επιστρέφοντας στην Βρετανία και κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Κοσσυφοπέδιο από την ελληνική επικράτεια, κανένα ελληνικό ραντάρ δεν τα είχε δει. Δεν μπορούσε να τα δει.
Το F-35 έχει διπλάσια καλύτερη stealth επίδοση από το F-117.
Το δυσάρεστο είναι ότι στην περίπτωση των F-35 δεν μπορούμε να πούμε “Αγοράζουμε κι εμείς F-35” ή “F-15 Silent Eagle” και είμαστε “πάτσι”.
Πρώτον δεν έχουμε (και δεν θα έχουμε για πολλά-πολλά χρόνια ακόμα όσο είμαστε υπό την γερμανική δημοσιονομική “μπότα”) “ούτε μαντήλι να κλάψουμε”, πόσο μάλλον να δαπανήσουμε π.χ. 3-4 δισ. ευρώ έστω για μία Μοίρα F-35..
Το πρόβλημα είναι καθαρά ζήτημα δόγματος: Αυτοί θα επιτεθούν πρώτοι, εμείς θα πρέπει να “σπάσουμε” την επίθεση για να καταφέρουμε ν’αντεπιτεθούμε (θεωρητικά τουλάχιστον).
Αν καταστραφεί το δίκτυο αεράμυνας και τα ραντάρ, δεν θα μπορέσουμε ούτε “να βήξουμε”, πολλώ δε μάλλον, να κάνουμε αντεπίθεση.
Αρα πρέπει να μπορούμε να τους εντοπίσουμε, κατ’αρχήν. Και αυτό (ευτυχώς) είναι πολύ πιο οικονομικό από το να αγοράσουμε νέα μαχητικά (υπερ-απαραίτητα, έτσι ή αλλιώς, αλλά…).
Δηλαδή κατ’αρχήν να αναβαθμίσουμε το δίκτυο των επίγειων και εναέριων ραντάρ και βέβαια να ενισχύσουμε την α/α άμυνα με αισθητήρες που να μπορούν να “δουν” το F-35.
Αν το δουν, μπορεί να το καταρρίψουν. Αλλά πρέπει να το δουν.
Και σήμερα να ξεκινήσει το πρόγραμμα αναβάθμισης των ραντάρ δεν πρόκειται να ολοκληρωθεί πριν το 2020. Αλλά δεν ξεκινά, ούτε πρόκειται να ξεκινήσει.
Η ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας είναι τεράστια. Κονδύλια μπορεί να μην υπάρχουν, οι Γερμανοί μπορεί να εμποδίζουν τη προμήθεια σε ότι έχει σχέση με την ενίσχυση της εθνικής άμυνας (μη νομίζετε ότι η τρομακτική σκανδαλολογία στο χώρο των εξοπλιστικών προγραμμάτων δεν κατευθύνεται από κάπου), αλλά πρέπει να υπάρξουν κάποιοι θαρραλέοι Ελληνες πολιτικοί και να πουν “Μέχρις εδώ”.
Και κάποιοι ανώτατοι Ελληνες αξιωματικοί οι οποίοι εν ανάγκη να παραιτηθούν για να γίνει αισθητός από όλους ο κίνδυνος που έρχεται, κοινοποιώντας την αιτία της παραίτησής τους. Ολοι θα τους υποστηρίξουν. Το πολύ-πολύ να μην γίνουν “επίτιμοι”.
“Μικρό το κακό” αν πρόκειται να προσφέρουν μεγάλες υπηρεσίες στην πατρίδα. Δεν αρκούν οι εκθέσεις, ούτε θα σωθούν όταν γίνει το κακό πίσω από το “Εγώ τους τα είχα πει”, όπως μας εξομολογήθηκε ανώτατος αξιωματικός σε σχετική συζήτηση…
Δείτε στα βίντεο που ακολουθούν τo F-35 από τα δύο πρώτα που αφίχθησαν στην Ολλανδία, σε επίδειξη βομβαρδισμού για να έχετε “μια ιδέα” του τι μας περιμένει.
Και βέβαια δεν θα βομβαρδίσει όπως στην επίδειξη.
Θα κτυπήσει μέσα στη νύχτα, εκτοξεύοντας τους SOM, εντελώς αθέατο από δεκάδες χιλιόμετρα μακριά, θα επιστρέψει να ξαναφορτώσει και θα αφήσει πάλι το θανατηφόρο φορτίο του, “αόρατο”, πριν η μάζα των F-16 καταστρέψει ότι έχει απομείνει…
Το μόνο που θα καταλάβουν οι χειριστές των επίγειων ελληνικών ραντάρ είναι μια λάμψη. Η τελευταία εικόνα τους…
