Ο Ύμνος του Γιάννη Ρίτσου «Τα Αρνητικά της Σιωπής» και ειδικότερα ο Επαναστάτης, για όσους ακόμα αγωνίζονται με κόπους και θυσίες για ανθρωπιά ενάντια στη φυματίωση της πνευματικότητας.
Ο Επαναστάτης, Γ.Ρίτσος
Άνθρωποι, δήθεν ανιδιοτελείς, ζητούσαν να τον προστατεύσουν
(προστατευμένοι οι ίδιοι απ τ όνομά του).
Μην κάνεις ετούτο ή τ’ άλλο -του λέγαν˙
μη δίνεις στόχο, μη λύνεις τα κορδόνια σου ή τη ζώνη σου μπροστά τους,
μη γίνεσαι θύμα κάθε τόσο της ειλικρίνειάς σου.
Εκείνος τους χαμογέλαγε συγκατανευτικά
κι έπαιρνε με τα δυο του δάχτυλα μόνον
ένα ένα τα «μη» τους και τα πέταγε μες το δοχείο απορριμμάτων
μαζί με τα ρούχα του.
Κι έτσι γυμνός, ωραίος, επαναστάτης,
φορώντας μονάχα τα τρύπια του (απ τις πολλές ορειβασίες) παπούτσια,
πέρασε κάτω απ’ τις ζητωκραυγές και τις κατάρες
και χάθηκε γαλήνιος μέσα στην αθανασία.
Μέσα από την ποίηση μπορεί να σκιαγραφεί κανείς πολύτιμα στοιχεία για την πολιτική, την κοινωνία της εκάστοτε εποχής, την πολιτική της υγείας, τις στάσεις στο διαφορετικό, την παιδεία και την πνευματικότητα. Σε μια χώρα που ο στοχασμός μεταβάλλεται σε αδίκημα και η λογοκρισία νομιμοποιείται, θα αφιερώσω στους προστάτες μας τα λόγια του Γιάννη Ρίτσου:
Την πρώτη μου και τελευταία σου λέξη την είπαν
Ο έρωτας και η επανάσταση.
Όλη σου τη σιωπή την είπε η Ποίηση
Βούλγαρη Μαρία, Πολιτικός Επιστήμονας
