Η Τουρκική αναθεωρητική πολιτική και οι νέο-Οθωμανικές ιδεοληψίες της Τουρκικής ηγεσίας έχουν ξεκινήσει μια σειρά από αλυσιδωτές αντανακλαστικές αντιδράσεις.
Ο τρόπος με τον οποίο κλιμακώθηκε η ένταση στις σχέσεις Τουρκίας-Η.Π.Α. και Τουρκίας-Γερμανίας, ειδικά αναφορικά με την Βάση του Ιντσιρλίκ, είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Δεν έχει νόημα να επαναλάβουμε το ιστορικό πίσω από αυτή τη κόντρα, καθώς είναι λίγο πολύ γνωστά. Αυτό που έχει αξία να κρατήσουμε είναι η κατάληξη της όλης ιστορίας.
Βλέπουμε, λοιπόν, την Γερμανία να έχει ήδη σχεδόν ολοκληρώσει την μετακίνηση των στρατευμάτων που διατηρούσαν στην Τουρκική βάση και τις Η.Π.Α. να μελετούν ακριβώς αυτό το ενδεχόμενο, με σχεδόν βέβαιη την απόφαση -με τα σημερινά δεδομένα- της αποχώρησης.
Η ένταση όμως αυτή έχει κι άλλες προεκτάσεις οι οποίες αποδεικνύουν τον πραγματικό κλονισμό των Αμερικανοτουρκικών σχέσεων. Πλέον πληθαίνουν τα άρθρα που γράφουν για την ανάγκη απομάκρυνσης των Αμερικανικών πυρηνικών βομβών ελευθέρας πτώσεως Β-61 που βρίσκονται στη Βάση του Ιντσιρλίκ, λόγω έλλειψης πλέον εμπιστοσύνης προς την ηγεσία της Άγκυρας και το άμεσο μέλλον της περιοχής.
Το πρώτο σχετικό άρθρο υπό τον τίτλο «Εϊ, ΝΑΤΟ, ας πάρουμε εκείνα τα 50 θερμοπυρηνικά όπλα από την Τουρκία» (“Hey, NATO, Let’s Move Those 50 US Thermonuclear Weapons Out of Turkey”) εμφανίστηκε τον περασμένο Μάιο από τον Joe Cirincione, πρόεδρο του Ploughshares Fund και συγγραφέα του βιβλίου “Nuclear Nightmares: Securing the World Before It Is Too Late”.
Το δεύτερο άρθρο «Θα έπρεπε οι Η.Π.Α. να αποσύρουν τα πυρηνικά τους όπλα από την Τουρκία;» (“Should the US pull its nuclear weapons out of Turkey?”) δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο στην ιστοσελίδα της εφημερίδας Washington Examiner.
Το τρίτο χτύπημα ήρθε τον Ιούλιο, πριν από δύο ημέρες, όπου στην ιστοσελίδα Star & Stripes εμφανίστηκε άρθρο με τίτλο «Ανησυχία σχετικά με την στρατιωτική παρουσία, πυρηνικά αποθηκευμένα στην Τουρκία» (“Concerns raised over military presence, nukes stored in Turkey”).
Στο τέλος δε του τελευταίου αυτού άρθρου, υπάρχει και δήλωση του James Stavridis όπου αναφέρει καθαρά ότι η άμεση λύση για την μετακίνηση των Αμερικανικών δραστηριοτήτων από την Τουρκία είναι η Ελλάδα. Και δεν είναι ο μόνος, φυσικά, στις Η.Π.Α. που έχει αυτή τη σκέψη…
Το μπαράζ τέτοιων άρθρων από την Αμερική, αποτελεί γεγονός από μόνο του και είναι ιδιαίτερου ειδικού βάρους. Το πουλόβερ έχει αρχίσει να ξηλώνεται και το ξήλωμα αυτό έχει πλησιάσει βασικές ως τώρα παραδοχές της εξωτερικής πολιτικής της Ουάσιγκτον. Το γεγονός ότι έχουν αρχίσει να σκέφτονται με αυτό το τρόπο αποδεικνύει την αποτυχία της Τουρκικής εξωτερικής πολιτικής να διαφυλάξει, έστω σε αποδεκτό επίπεδο, τις σχέσεις της με την δυτική υπερδύναμη.
Η ενδεχόμενη απομάκρυνση των Β-61 από την Τουρκία, εφόσον πραγματοποιηθεί, θα αποτελέσει μια στρατηγική ήττα αλλά ταυτόχρονα και διπλωματική προσβολή προς την Τουρκία, και θα αποτελεί σημείο σταθμό και ορόσημο περαιτέρω εξελίξεων, αφού μπορούμε να πούμε με σχετική ασφάλεια ότι θα είναι το πρώτο βήμα πέρα από το σημείο χωρίς επιστροφή για τις δύο χώρες αλλά και την περιοχή μας.
Ας το έχουμε αυτό υπ’ όψιν μας και τις αισθήσεις μας οξυμένες…
