Ζήσης Ψάλλας
Η παραλλαγή Όμικρον εξαπλώνεται ραγδαία σε όλο τον κόσμο, με τους ειδικούς να υποστηρίζουν ότι το 50% του πληθυσμού στην Ευρώπη θα μολυνθεί μέσα στους επόμενους δύο μήνες. Αυτό ακούγεται εκπληκτικό, αλλά ακόμα δεν γνωρίζουμε πραγματικά εάν η Όμικρον προκαλεί πιο σοβαρή ασθένεια από άλλες παραλλαγές ανησυχίας. Ωστόσο, τα σημάδια μέχρι στιγμής είναι ευοίωνα.
Το ερώτημα είναι γιατί μπορεί να είναι λιγότερο σοβαρή από τη Δέλτα. Υπάρχουν αλλαγές στην Όμικρον που την κάνουν λιγότερο ενοχλητική; Υπάρχουν δύο πτυχές σε αυτό. Πρώτον, η Όμικρον φαίνεται να είναι λιγότερο… ικανή να μολύνει τα κύτταρα των πνευμόνων. «Προτιμά» τους ανώτερους αεραγωγούς, όπως και άλλοι κορωνοϊοί που παραμένουν στη μύτη και στον λαιμό, όπως ο OC43, ένας από τους κορωνοϊούς που προκαλεί το κοινό κρυολόγημα. Αυτό είναι σύμφωνο με τα ηπιότερα συμπτώματα που προκαλεί η Όμικρον, τα οποία σχετίζονται κυρίως με τη μύτη και τον λαιμό – καταρροή και ξηρός βήχα. Μόνο όταν ο SARS-CoV-2 μολύνει τους πνεύμονες εμφανίζεται σοβαρή ασθένεια, η οποία περιλαμβάνει συμπτώματα όπως δυσκολία στην αναπνοή, και η Όμικρον φαίνεται να είναι λιγότερο… ικανή να το κάνει αυτό.
Υπάρχει, ωστόσο, μια δεύτερη πτυχή ως προς το γιατί η Όμικρον δεν φαίνεται να προκαλεί σοβαρή ασθένεια. Κι αυτό συμβαίνει επειδή ένα βασικό μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος, τα Τ-κύτταρα, είναι σε θέση να… χειριστούν καλά την Όμικρον.
Μια πρώιμη ανησυχία ήταν ότι η Όμικρον θα μπορούσε να αποφύγει με κάποιον τρόπο το ανοσοποιητικό σύστημα, κι αυτό πράγματι συμβαίνει όταν πρόκειται για τα αντισώματα. Η πρωτεΐνη ακίδας στην επιφάνεια του ιού SARS-CoV-2 είναι βασικός στόχος για τα αντισώματα τα οποία στερεώνονται στην ακίδα και την… κόβουν αποτελεσματικά, εμποδίζοντάς την να αλληλεπιδρά με τα κύτταρα που προσπαθεί να μολύνει ο ιός, και έτσι υπάρχει προστασία. Ωστόσο, με την Όμικρον, τα μέρη της ακίδας που αναγνωρίζουν τα αντισώματα έχουν αλλάξει, και έτσι τα αντισώματα είναι λιγότερο ικανά να εξουδετερώσουν τον ιό.
Με τα αντισώματα, η ποσότητα υπερισχύσει της ποιότητας. Έτσι, ακόμα κι αν δεν μπορούν να συνδεθούν με την Όμικρον τόσο αποτελεσματικά όσο έκαναν με προηγούμενες παραλλαγές, το ανοσοποιητικό σύστημα, ειδικά όταν ενισχυθεί, μπορεί να παραγάγει αρκετά αντισώματα για να εξακολουθήσει να κατακλύζει την πρωτεΐνη ακίδας. Αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο οι ενισχυτικές δόσεις του εμβολίου είναι τόσο σημαντικές.
Αλλά τα καλά νέα είναι ότι τα Τ-κύτταρά μας μπορούν να αναγνωρίσουν και να εξαλείψουν την Όμικρον. Όταν ένα κύτταρο μολύνεται με έναν ιό, παίρνει ένα κομμάτι της πρωτεΐνης ακίδας από τον ιό και το εμφανίζει στην επιφάνειά του. Αυτό μοιάζει λίγο με το μολυσμένο κύτταρο που κυματίζει μια κόκκινη σημαία για να πει ότι έχει μολυνθεί. Τα κύτταρα Τ έχουν αισθητήρες για αυτήν τη σημαία στη δική τους επιφάνεια. Κλειδώνουν επάνω στο μολυσμένο κύτταρο και το σκοτώνουν. Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι τα Τ-κύτταρα που δημιουργούνται από τα εμβόλια έχουν διατηρήσει την ικανότητά τους να καταπολεμούν την Όμικρον με αυτόν τον τρόπο.
