Όχι πως το Κρεμλίνο δεν γνώριζε, όμως πλέον έχει και αποδείξεις ατράνταχτες για την αξιοπιστία του «στρατηγικού συμμάχου» Ερντογάν. Γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων του τις όποιες συνεννοήσεις με τους Ρώσους, μόλις διέρρευσε ότι οι ΗΠΑ εξετάζουν στρατιωτικές επιλογές για το μέτωπο της Συρίας λόγω της επίθεσης με χημικά την οποία καταλογίζουν στις δυνάμεις του Άσαντ, ο Ερντογάν έσπευσε να δηλώσει ότι η χώρα του θα τις στηρίξει, αναφέροντας μάλιστα ότι ελπίζει οι Αμερικανοί να μη μείνουν ξανά στα λόγια.
Είναι βέβαιο ότι οι αναφορές αυτές θα έχουν προκαλέσει οργή στη Μόσχα και πρόκειται για ένα περιστατικό που έρχεται να προστεθεί στους δασμούς σε κομβικά ρωσικά προϊόντα στην τουρκική αγορά και τη σύγκρουση των δυο μερών με αντικείμενο τους Κούρδους στη βόρεια Συρία.
Πλέον, είναι πιθανό οι δυο χώρες να βρεθούν αντίπαλες στην περιοχή και το γεγονός ότι η Τουρκία θα έχει το γεωγραφικό και συμμαχικό πλεονέκτημα, οι Ρώσοι θα «ξεσκονίσουν τα κιτάπια» τους, εν ολίγοις τα επιχειρησιακά τους σχέδια, όπου προφανώς υπάρχουν «αντίμετρα» που θα μπορούσαν να κάνουν την Τουρκία του Ερντογάν να «πονέσει».
Ενδεχομένως βέβαια, ο Ερντογάν να επιθυμούσε κάτι τέτοιο να συμβεί, ώστε να παρουσιαστεί «θυματοποιημένος» στους Αμερικανούς και σε συνδυασμό με τη όποια βοήθεια μπορεί – πάντα υπό προϋποθέσεις – να προσφέρει, να επιδιώξει την αποκατάσταση της σημασίας της χώρας του για τη Δύση, με τα κατάλληλα ανταλλάγματα ασφαλώς.
Και οι ΗΠΑ έχουν μεγάλη ιστορία να παραβλέπουν τα τουρκικά «τσαλίμια» επικαλούμενες τη στρατηγική σημασία της χώρας, ενώ η γραφειοκρατία της στον τομέα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, δεν διακρίνεται για την ευελιξία της στον στρατηγικό σχεδιασμό, με αποτέλεσμα να πέφτει θύμα των υποθέσεων (assumptions) επί των οποίων «χτίζεται» η στρατηγική τους…
