Τελεσίγραφο για παράδοση των ουκρανικών δυνάμεων απηύθηνε στο Κίεβο ο νυν αντιπρόεδρος του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας και πρώην πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, ενώ οι ρωσικές στρατιές ετοιμάζονται για μεγάλη εαρινή επίθεση, την ώρα που οι Ουκρανοί κάνουν αγώνα δρόμου για να προλάβουν να οχυρώσουν τις γραμμές επαφής ειδικά στην περιφέρεια του Χάρκοβου.
Το κείμενο του τελεσίγραφου του Ν.Μενβέντεφ αναφέρεται στην Ουκρανία ως «τεχνητή χώρα» και ζητεί την κατάλυσή της και την αποκατάσταση της «ιστορικής νομιμότητας» με την ένταξή της στην Ρωσική Ομοσπονδία, αφού τώρα το ουκρανικό κράτος καταλαμβάνει «ιστορικά ρωσικά εδάφη»!
Αυτό γιατί, όπως σημειώνει: «Θα καταλάβουν ότι η ζωή σε μια μεγάλη κοινοπολιτεία, που δεν τους αρέσει πολύ τώρα, είναι καλύτερη από τον θάνατο. Το θάνατό τους και το θάνατο των αγαπημένων τους. Και όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουν οι Ουκρανοί, τόσο το καλύτερο για αυτούς».
Πρόκειται για την πιο ωμή προειδοποίηση της Μόσχας προς το Κίεβο ή καλύτερα προς τους Ουκρανούς πολίτες από τότε που ξεκίνησε το πόλεμος πριν από 23 μήνες.
Ολόκληρο το κείμενο του Ν.Μεντβέντεφ:
«Η ύπαρξη της Ουκρανίας ως ανεξάρτητης κρατικής οντότητας είναι θανάσιμα επικίνδυνη για τους Ουκρανούς. Και δεν εννοώ μόνο το σημερινό κράτος, το πολιτικό καθεστώς του Μπαντέρα. Μιλάω για οποιαδήποτε, απολύτως οποιαδήποτε Ουκρανία.
Γιατί; Η παρουσία ενός ανεξάρτητου κράτους σε ιστορικά ρωσικά εδάφη θα είναι πλέον ένας συνεχής λόγος για την επανέναρξη των εχθροπραξιών.
Ανεξάρτητα από το ποιος βρίσκεται στο τιμόνι της καρκινικής ανάπτυξης υπό το όνομα της Ουκρανίας, αυτό δεν θα προσθέσει νομιμότητα στην κυριαρχία του και τη νομική βιωσιμότητα της ίδιας της “χώρας”.
Και, ως εκ τούτου, η πιθανότητα μιας νέας σύγκρουσης θα συνεχιστεί επ’ αόριστον. Σχεδόν πάντα.
Επιπλέον, υπάρχει 100% πιθανότητα νέας σύγκρουσης, ανεξάρτητα από τα έγγραφα ασφαλείας που υπογράφει η Δύση με το καθεστώς μαριονέτα του Κιέβου. Ούτε η σύνδεση της Ουκρανίας με την ΕΕ, ούτε καν η είσοδος αυτής της τεχνητής χώρας στο ΝΑΤΟ θα την εμποδίσει.
Αυτή μπορεί να συμβεί σε δέκα ή πενήντα χρόνια. Γι’ αυτό η ύπαρξη της Ουκρανίας είναι μοιραία για τους Ουκρανούς.
Είναι πρακτικοί άνθρωποι στο τέλος της ημέρας. Όσο και να εύχονται τώρα οι Ρώσοι να πεθάνουν. Όσο κι αν μισούν τη ρωσική ηγεσία. Όσο κι αν προσπαθούν να ενταχθούν στη μυθική Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ.
Επιλέγοντας ανάμεσα στον αιώνιο πόλεμο και στον αναπόφευκτο θάνατο και τη ζωή, η συντριπτική πλειονότητα των Ουκρανών (καλά, ίσως με εξαίρεση έναν ελάχιστο αριθμό κατεψυγμένων εθνικιστών) θα επιλέξει τελικά τη ζωή.
Θα καταλάβουν ότι η ζωή σε μια μεγάλη κοινοπολιτεία, που δεν τους αρέσει πολύ τώρα, είναι καλύτερη από τον θάνατο.
Το θάνατό τους και το θάνατο των αγαπημένων τους.
Και όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουν οι Ουκρανοί, τόσο το καλύτερο»..
Ο Γερμανός στρατιωτικός εμπειρογνώμονας Markus Keupp, είναι βέβαιος ότι «η Ρωσία προετοιμάζει τώρα μια μεγάλης κλίμακας επίθεση. Δεν έχει καμία σχέση με τις προεδρικές εκλογές του Μαρτίου, όπως προσπαθεί να παρουσιάσει η ουκρανική προπαγάνδα. Απλώς τα ρωσικά στρατεύματα έχουν ένα εξαιρετικό παράθυρο ευκαιρίας», εξηγεί ο Keupp.
Την ίδια στιγμή οι ρωσικές χερσαίες δυνάμεις σε όλο το μήκος του μετώπου των 1000 χλμ. με την Ουκρανία έχουν φτάσει στον αριθμό ρεκόρ των 340.000 προσωπικού και κάθε μέρα αυξάνονται από την άφιξη νέων εφεδρειών από τις ασιατικές δημοκρατίες.
Έχουν παραδοθεί 200 νέα άρματα μάχης Τ-90Μ και 150 αναβαθμισμένα Τ-72Β3, αλλά και 250 νέα ΤΟΜΑ BMP-3.
Συνολικά 60 Ταξιαρχίες έχουν απλωθεί από το Χάρκοβο μέχρι το Μπάκχμουτ και αναδιοργανώνονται άλλες 20 προκειμένου να φτάσουν στον αριθμό των 80 πριν την εαρινή επίθεση.
Το σημαντικότερο είναι ότι έχουν παραδοθεί πάνω από 5.000 μονάδες αιωρούμενων πυρομαχικών στις μονάδες πρώτης γραμμής κι έρχονται άλλες 5.000 μονάδες μέχρι το τέλος Ιανουαρίου.
Το Κίεβο, από την άλλη, προσπαθεί να επιταχύνει την επιστράτευση, αλλά το κυριότερο να δημιουργήσει καλά οχυρωμένες γραμμές και να μην επιτρέψει την διάσπασή τους, φθείροντας ταυτοχρόνως την ρωσική επιθετική προσπάθεια. Η επιστράτευση έχει αποδώσει 50.000 περίπου προσωπικό, αλλά δεν προχωρά με τους ρυθμούς που θα ήθελε το ουκρανικό Γενικό Επιτελείο.
